บทที่ 5 เจ้าชอบนางหรือ

หนานอิงผ่านศึกหนักมาทั้งคืนจนกระทั่งร่างกายบอบบางของนางรับไม่ไหวและสลบไปท่ามกลางน้ำกามที่นองเต็มเตียง

สองอ๋องที่เสพสมกับนางอย่างบ้าคลั่งแล้วยังนั่งดื่มสุราจนถึงรุ่งสาง เขาทั้งคู่ต่างผ่านศึกสงครามมานับสิบปี กว่าจะทำสัญญาสงบศึกกับแคว้นข้างเคียงได้ก็สูญเสียหลายสิ่งหลายอย่างในชีวิตไปมาก

เมื่อถึงคราที่ต้องกลับเมืองหลวงจึงคิดใช้ชีวิตที่ขาดหายดื่มกินร่ำสุรานารีกันอย่างเต็มที่ กระทั่งการแต่งงานมีภรรยาอย่างที่ไทเฮาทรงตั้งความหวังต่อพวกเขาคนทั้งคู่ยังไม่ไยดี

เมื่อบนเตียงมีสตรีผู้หนึ่งที่เสพน้ำกามของพวกเขามาทั้งคืนนอนอยู่จึงไม่มีผู้ใดคิดที่จะใช้เตียงนั่นอีก ในเมื่อได้รับการปลดปล่อยแล้วไยต้องไยดีกับนางกันเล่า

เรือนกายงดงามของนางถูกพวกเขาย่ำยีจนกระทั่งเกิดรอยแผลช้ำเต็มไปหมด ลำคอถูกทิ้งร่องรอยเอาไว้โดยไม่รู้ว่าเป็นร่องรอยของผู้ใดกันแน่

คนทั้งสองต่างเมาหัวราน้ำฟุบหลับไปบนเก้าอี้ตื่นขึ้นมาอีกคราก็พบว่าเป็นเวลาสายมากแล้ว อากาศด้านนอกหนาวเหน็บแต่คนทั้งคู่มีร่างกายที่แข็งแกร่งดั่งหินผา ฝ่าความหนาวสู้รบกลางหิมะมานับสิบปีร่างกายจึงทานทนเป็นอย่างยิ่งความหนาวเล็กน้อยไม่ทำให้พวกเขาสะเทือน

ผิดกลับหนานอิงสตรีอ่อนแอผู้นั้น นางเป็นคุณหนูของเศรษฐีโรงผลิตเครื่องหอมในเมืองซูอาน บิดาของนางนอกจากจะมีกิจการค้าขายเครื่องหอมที่ส่งออกขายไปทั่วแคว้นแล้วยังเป็นเจ้าของโรงจำนำเลื่องชื่อ

หนานอิงเดิมทีไม่เคยออกไปให้ผู้ใดยลโฉมเป็นสตรีในห้องหอผู้หนึ่ง นางเป็นบุตรสาวของอนุแต่เพราะนางงดงามอ่อนหวาน เชี่ยวชาญในศาสตร์และศิลป์ทุกด้านอีกทั้งยังปราดเปรื่องในเรื่องเครื่องหอมอันได้รับคุณสมบัติส่วนนี้ตกทอดมาจากบิดา

ความงามของนางเลื่องลือไปทั่วเมือง นางกลายเป็นหญิงงามอันดับหนึ่งและคิดค้นเครื่องหอมใหม่ ๆ ออกมาขายสร้างกำไรให้แก่สกุลหนานเป็นอันมาก

เพราะเป็นเช่นนี้ถึงเป็นลูกอนุแต่นางกลับได้รับความโปรดปราน บุรุษต่างอยากได้นางเป็นภรรยาเอก

นางหมั้นหมายกับคนของสกุลหวังผู้หนึ่ง เขาเป็นบัณฑิตรูปงามปีนี้สอบจอหงวนได้สำเร็จและอีกไม่นานเขาจะรับหนานอิงเป็นฮูหยินเอกของจวน สร้างความปลาบปลื้มให้กับบิดาของนางเป็นอย่างมากส่งผลให้ฐานะในจวนของมารดาของหนานอิงที่มีบุตรสาวเป็นที่พึ่งแทบจะสูงกว่าฮูหยินใหญ่เสียอีก

แน่นอนว่าไม่มีลูกอนุคนใดจะได้รับการยกย่องให้เกินหน้าเกินตาบุตรของฮูหยินใหญ่ แต่ไม่ใช่สำหรับสาวงามที่เพียบพร้อมอย่างหนานอิงผู้นี้

แต่แล้วเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันพลันเกิดขึ้นในวันที่นางนำเครื่องหอมที่คิดค้นใหม่ไปยังร้านค้า กลับถูกกลุ่มคนชั่วจับตัวแม้คนคุ้มกันของนางจะมีมากแต่มีหรือจะสู้โจรร้ายได้

พวกเขาเรียกร้องเงินทองจากบิดาเป็นค่าไถ่จำนวนหนึ่ง แต่ไม่คิดจะส่งนางคืนให้บิดายังคิดจะขายนางเข้าหอนางโลม หนึ่งในโจรชั่วกลับต้องใจนางไม่สามารถระงับอารมณ์ได้จึงวางยานางและคิดย่ำยี

กระทั่งทหารของซู่อ๋องและอวิ๋นอ๋องยกทัพกลับจากชายแดนมาพอดี ได้รับการร้องเรียนจากชาวบ้านว่ามีกลุ่มโจรบนภูเขาคอยปล้นสะดมชาวบ้าน เหล่าทหารได้รับการไหว้วานให้ช่วยจัดการ ซู่อ๋องสั่งลูกน้องฝีมือดีขึ้นเขากำจัดโจรถ่อยจนสำเร็จในนั้นมีนางโลมที่ถูกพวกเขานำตัวมาปรนเปรออยู่หลายคน

นางโลมพวกนั้นปรนเปรอทหารหลายคนจนสำราญ หนานอิงที่กำลังกระสันอยากเพราะยากำหนัด มีใบหน้างดงามโดดเด่นจึงถูกจับตัวส่งท่านอ๋องทั้งสองเพื่อเชยชม

หนานอิงนอนสลบไม่รู้ตัว ถูกโจรจับมาอยู่ในสถานที่เย็นอยู่สองวันสองคืนโดยไม่ได้รับความอบอุ่นที่เพียงพอจึงทำให้ร่างกายอ่อนแอ

หลังถูกช่วยออกมาได้ยังต้องรับศึกกามอันหนักหน่วงและสองอ๋องผู้ไม่เคยรู้เรื่องเกี่ยวกับสตรีนอกจากปลดปล่อยความใคร่ยังปล่อยให้นางนอนเปลือยกายอยู่บนเตียงโดยไม่มีสิ่งใดห่อหุ้นร่างกายท่ามกลางอากาศที่เหน็บหนาวแทบทั้งคืน

นั่นจึงทำให้หนานอิงจับไข้จนตัวร้อน ปากคอของนางแห้งผากนางรู้สึกเจ็บปวดไปทั้งร่างราวกับกำลังถูกใครสักคนเอามีดมาเฉือนเนื้อทีละชิ้นแม้กระทั่งเสียงครางที่หลุดออกมานางยังไม่มีแรง เมื่อขยับตัวก็คล้ายถูกเข็มเป็นพันเป็นหมื่นทิ่มตำร่างกาย เจ็บปวดจนน้ำตาไหลออกมาเปรอะเปื้อนใบหน้า

หนานอิงถูกทิ้งอย่างเดียวดายอยู่บนเตียง กระทั่งสองอ๋องนั้นตื่นขึ้นพวกเขาก็ไม่แม้แต่จะมองมายังนางผู้ให้ความสุขอันบ้าคลั่งอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนกับพวกเขาในราตรีที่ผ่านมา