ตอนที่ 26 เขาขึ้นชื่อว่าเป็นตำนาน!

“นี่คุณจะไปไหน?”

ฉินหว่านชิวถามออกมา สีหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อ

หลินเซียวก็ชะงักไปเหมือนกัน

หลายปีที่ฝึกกลางกินกลางทราย พบเจอความเป็นความตายมามากมาย เผชิญหน้ากับอันตรายทุกรูปแบบ

ในใจหลินเซียวนิ่งไม่ไหวติง

เขาหนักแน่นราวกับหินผา ไม่ถูกสิ่งนอกรบกวนได้ง่ายๆ

แต่ในตอนนี้กลับรู้สึกตื่นเต้นอย่างไม่มีสาเหตุ

“ผม ผมจะไปพักผ่อน”

หลินเซียวตอบกลับฉินหว่านชิว โดยที่กำลังหันหลังให้เธออยู่

“…ถ้าเกิด…ฉันปวดขึ้นมาอีกจะทำยังไง?”

ฉินหว่านชิวเม้มริมฝีปากโดยไม่รู้ตัว น้ำเสียงยั่วยวนเล็กน้อย

“งั้นผมก็จะมาดูอีก”

“คุณกำลังเป็นประจำเดือนอยู่ พักผ่อนเถอะ”

หลินเซียวพูดจบก็ออกจากห้องไป

“อืม…”

“สุภาพบุรุษที่แท้จริง”

ฉินหว่านชิวพึมพัมกับตัวเองด้วยสีหน้าอธิบายยาก

เมื่อหลินเซียวออกไปแล้ว ฉินหว่านชิวที่นอนอยู่บนเตียงก็พลิกตัวไปมาอย่างนอนไม่หลับ

เรื่องที่เกิดขึ้นในช่วงนี้ถูกฉายขึ้นมาในหัวของเธอราวกับภาพยนต์

หลังจากที่หลินเซียวสติปัญญากลับมา ทำให้เธอต้องประหลาดใจมากจริงๆ

อีกทั้งยังทำให้ชีวิตของฉินหว่านชิวเปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อย

เรื่องทั้งหมดนี้ทำให้ฉินหว่านชิวอดไม่ได้ที่จะอารมณ์แปรปรวนไปบ้าง

ในเวลาสองปี ถ้าหากเลี้ยงสัตว์สักตัวก็คงเกิดความรู้สึกบางอย่างกับมันไปแล้ว

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงฉินหว่านชิวและหลินเซียวที่เป็นคนจริงๆ เลย

“ฉินหว่านชิว! นี่เธอไม่ได้ชอบเขาเข้าแล้วใช่ไหม?”

“แต่ถ้าเธอไม่ได้ชอบเขา แล้วทำไมเธอถึงเต็มใจดูแลเขามาตลอดสองปีนี้ล่ะ?”

ฉินหว่านชิวพลิกตัวไปมา พึมพัมกับตัวเอง เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาก่อนจะโทรไปหาเพื่อนสนิท

ซูรุ่ย เพื่อนสมัยเด็กของฉินหว่านชิว

พวกเธอนั่งเรียนด้วยกันมาตั้งแต่เด็กจนถึงมัธยม

ชื่อของซูรุ่ยดูเหมือนจะเป็นคนที่อ่อนหวาน แต่ในความเป็นจริงนั้นเธอห้าวยิ่งกว่าอะไร

เธอตั้งปณิธานเอาไว้ตั้งแต่เด็กว่าจะเข้าร่วมกับกองทัพทหารเพื่อปกป้องประเทศ

เมื่อเรียนจบมัธยมปลาย ฉินหว่านชิวได้เรียนต่อในมหาลัย ส่วนซูรุ่ยนั้นกลับเข้าร่วมในกองทักทหาร