หนี้สวาท_4 : 40นาที NC

ครืดด~ ครืดดดด~ มันมีความรู้สึกแปลกด้วย เหมือนจะรู้สึกดีนะ.. แล้วก็ความรู้สึกที่ทำให้ต้องเอี้ยวตัวและเกร็งขาอยู่ตลอดเวลา

“อ๊ะ~” ร่างบางกระตุกเกร็งและบิดตัวไปมา แท่งสั่นนั่นถูกขยับไปตามจุดต่างๆด้วยความอยากรู้ ความรู้สึกที่ไม่เคยสัมผัสทำให้เด็กสาวแรกแย้มอยากรู้อยากลอง ในเมื่อมันเป็นแค่อุปกรณ์.. ถ้าแค่พอชิมลางแค่นี้..

“อ๊า~” รู้สึกดีจัง~ เรียวขาเริ่มอ้ากว้าง เริ่มใช้มือทั้งสองข้างจับแท่งสั่นที่เต้นระริกอยู่ตรงปุ่มสวาท ขยับจุด ขยับตำแหน่งไปมาจนเริ่มหลงระเริง ลิ้นบางคอยเลียริมฝีปากของตน สีหน้าที่กลัวผสมกับความรู้สึกที่บอกไม่ถูกที่ทำให้ต้องเผยรอยยิ้มออกมาอย่างพอใจ

ครืด~ ครืด~ เวลทำมันโดยที่ไม่ทันได้สังเกตหรือสนใจสิ่งรอบข้าง เธอกำลังมีความสุขในรูปแบบที่เธอเองก็เพิ่งจะได้สัมผัส โดยไม่ต้องสูญเสียความสาวที่เธอหวงแหน

แท่งสั่นถูกเลื่อนไปมา ออกแรงกดแนบติ่งสวาทปั่นสั่นกลีบน้อยและสติ จนคนตัวเล็กสั่นหงึกหงัก และเมื่อเวลาผ่านไปยังไม่ถึงสิบนาที

“อ๊า~” อาการขนลุกกำลังเริ่มขึ้นอย่างไต่ระดับ

หมับ! จู่ๆก็มีมือหนาสอดสัมผัสเข้าที่เนินอกของเธอจากด้านหลัง มือใหญ่บีบเค้นเนินนมใต้น้ำ และถูกฝังใบหน้าลงที่ต้นคอระหงส์สวย ลิ้นชื้นเลียต้นคอและกัดขบที่ใบหู

“อ๊ะ!” ฉันตกใจจนเผลอทำแท่งสั่นใต้น้ำนั่นหลุดมือ ก่อนจะดึงสติกลับมา ก็เห็นมือหนากอบกุมเนินอกฉันอย่างเต็มไม้เต็มมือ!

“คะ คุณ~” ร่างสูงที่กำลังขบงับต้นคอชะงัก เพราะเสียงบางที่เอ่ยไม่ใช่เสียงของเจ้าของห้อง ไหนจะร่างกายที่เอาแต่สั่นหงึกหงักแบบนี้ เขาเพิ่งจะทันสังเกต ก่อนจะใช้มือจับใบหน้าของคนตัวเล็กให้หน้ามา

“><“

“ทำไมมาอยู่ในห้องพริม?”

“ก็.. ก็พี่พริมเขา พาเวลมา.. เตรียมตัว><“

“…..”

“ถะ ถึงเวลาที่คุณต้องเช็คเวลแล้วเหรอคะ?” คนตัวเล็กหลับตาพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

“วะ เวลยังไม่พร้อมซะหน่อย”

“ครางเสียงดังไปนอกห้องน้ำ ยังไม่พร้อม?”

“เรื่องนั้น…” ร่างสูงนั่งลงที่ขอบอ่าง ก่อนจะมองเห็นกล่องเปล่าที่เปิดอ้า

“เธอใช้มัน?”

“เปล่าค่ะ!”

“….” แต่เหมือนว่าคุณเรียวจะไม่เชื่อในคำพูดนั้น

“เปล่านะคะ” ร่างสูงนิ่งไป แล้วจุ่มมือควานหาของใต้น้ำที่มั่นใจว่ามันจะต้องมี ก่อนจะแสยะยิ้มและหยิบมันขึ้นมาทั้งที่แท่งนั้นกำลังสั่นเพราะถูกกดใช้งาน แล้วกดปิดการทำงานของมัน แน่นอนว่าเวลเม้มปากและหน้าแดงเกินกว่าจะแก้ตัว

แต่แล้วอยู่ๆคุณเรียวเขาก็ลุกขึ้นยืน ถอดเสื้อ! ถอดกางเกงหรือเปล่าไม่รู้เพราะฉันรีบหันหน้าหนี แล้วน้ำในอ่างก็เคลื่อนตัวเล็กน้อยพร้อมกับฉันที่ถูกดึงให้ไปนั่งซ้อนตัวคุณเรียวแบบดื้อๆ! เขาไม่พูดอะไรสักคำ ก่อนจะใช้มือรัดเอวฉันไว้ที่ใต้น้ำ และใช้มืออีกข้าง

“อ๊ะ! คุณ คุณเรียว! อย่านะคะ!” สัมผัสติ่งสวาทของฉันและค่อยๆออกแรงคลึงขยี้มันทันที

“….”

“อ๊ะ! อย่า!” เวลพยายามดิ้น แต่แรงแค่ที่แขนของเรียวก็ฉุดนั้งร่างเธอไว้แทบจะดิ้นไม่หลุด คนตัวเล็กตัวบิดเบี้ยวเพราะไม่เคยสัมผัสสิ่งเหล่านี้ ยิ่งถูกอีกฝ่ายขบดูดที่ต้นคอแล้วด้วยนั้น ยิ่งไปกันใหญ่

“ไม่ได้นะคะ! ดะ เดี๋ยว พี่พริมจะเข้ามา อ๊ะ!”

“อีกกี่นาที”

“อ๊ะ!”

“ที่พริมบอก”

“สะ สี่สิบ นาที อ๊ะ! ข้อร้องละค่ะ อยะ หยุดก่อน”

“ไม่เป็นไร ยังทัน” แล้วก็สอดเรียวนิ้วเข้าถ้ำน้อยทันที เวลกระตุกตัวสั่น จิกต้นขาของอีกฝ่ายทันที ทั้งที่พยายามดิ้น แต่ร่างกายฉันกลับ!!

“ตอดหนักดี”

“อื้อออ~ คุณ อ๊ะ! เวลเจ็บ!”

“แบบนี้แป๊บเดียวก็เสร็จ” แล้วแรงขยับที่ปลายนิ้วและข้อมือก็เริ่มเร็วขึ้น

“อื่อ! ไม่!”

“อย่าเกร็ง จะล้วงให้ลึกๆ”

หน้าบางที่เห่อแดงทั้งร้อนทั้งเขินและทั้งอาย ถึงแม้ร่างกายจะไม่ได้อยู่เหนือผิวน้ำ ถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะยังไม่เห็นเรือนร่างของเธอชัดเจนก็ตาม ความอายที่มีก็ไม่ลดลงแม้แต่นิดเดียว ยิ่งคำพูดคำจาของคนตัวสูง ข้อมือหนาๆที่เห็นเส้นเลือดกำลังชักเรียวนิ้วเข้าออกกลีบสวาทของตน เวลทำได้แต่หาที่ยึดเหนี่ยวร่างกาย มือไม่ควานหาที่ยึดเป็นพัลวัน

“อื้อ!”

“ทำอะไรไม่ถูกใช่ไหม?”

“คะ ค่ะ! อ๊ะ! ปละ เปล่านะคะ เวลอยากหยุด><“

“แน่ใจ?”

“นะ.. แน่” ไม่แน่ใจเลย ไม่แน่ใจเเล้ว><

ฉันจิกขาเกร็งยันนิ้วเท้า แอ่นตัวหนีทั้งๆที่ส่วนนั้นเหมือนอยากจะให้นิ้วอุ่นๆล้วง แคะ แกะ เกาอยู่แบบนี้ ไม่รู้ ฉันสับสนไปหมด! นะ นี่นะเหรอ เซ็กส์ ที่เขาว่ากัน

ซ่า~ คลื่นน้ำกระเฉาะล้นขอบอ่าง ฟองสบู่ล้นทะลักลงพื้นราวกับปุยเมฆ ความรู้สึกตอนนี้อีก เหมือนตัวฉันล่องลอยได้อยู่บนฟ้า

“เหลือสามสิบนาที”

“อ๊ะ!”