บทที่ 1040 : ฟื้นคืนจุดตันเถียน!

“เฮ้อ..พลังปราณไหลออกอย่างรวดเร็ว ร่างกายของข้าไม่สามารถกักเก็บไว้ได้เลย..” หลิงหยุนนั่งหลับตาและกำลังเดินวิชาพลังลับหยิน-หยาง แต่กลับไม่สามารถกระตุ้นให้จุดตันเถียนของตนเองหมุนได้เลยแม้แต่น้อย เพราะเมื่อเขาทำการเดินลมปราณ พลังปราณต่างก็พากันกระจายออกจากร่างกายสู่ภายนอก.. “เฮ้อ..” หลิงหยุนถึงกับถอนหายใจออกมาเสียงดังด้วยความรู้สึกผิดหวังแต่แล้ว… แต่แล้วจู่ๆก็คล้ายกลับมีพลังลึกลับปรากฏขึ้นทั่วร่างของหลิงหยุน พลังเหล่านั้นเข้าไปทำหน้าที่คล้ายกับแผ่นฟิล์มที่คอยอุดรูรั่วตามจุดฝังเข็มต่างๆไว้! หลิงหยุนรู้สึกตื่นเต้นดีใจอย่างมาก..! ในช่วงเวลาเข้าด้ายเข้าเข็มเช่นนี้เขาไม่สนใจว่าจะพลังแปลกประหลาดนั้นจะมาจากใหน ขอให้สามารถรักษาตนเองได้ก็พอแล้ว.. แม้พลังแปลกประหลาดนั้นจะไม่ได้แข็งแกร่งนักและค่อนไปในทางอ่อนกำลังด้วยซ้ำ แต่พลังนั้นก็ช่วยปิดจุดฝังเข็มของหลิงหยุนไม่ให้ลมปราณรั่วไหลออกไปได้.. และเพียงแค่นั้นก็พอแล้ว! ในสถานการณ์ที่ต้องแข่งกับเวลาเช่นนี้หลิงหยุนจึงต้องรีบเคี้ยวสมุนไพรล้ำค่าที่เหลือกลืนลงท้องไป เพื่อที่จะได้รีบเดินลมปราณก่อนที่พลังชีวิตต่างๆ จะรั่วไหลออกไปอีก.. หากหลิงหยุนไม่สามารถเดินลมปราณได้ในวันข้างหน้าต่อให้เขากินสมุนไพรล้ำค่าเข้าไปมากเพียงใดก็คงจะเปล่าประโยชน์อยู่ดี แต่หากสามารถทำให้จุดตันเถียนของตนเองกลับมาหมุนได้เหมือนเดิมหลิงหยุนก็คงไม่ต้องกังวลอะไรอีกแล้ว เพราะเมื่อนั้นวิชาพลังลับหยิน-หยางก็จะสามารถสร้างพลังหยิน และหยางขึ้นได้เอง.. “เซียนเอ๋อ..รีบถ่ายเทลมปราณให้ข้าเร็วเข้า!” ไป๋เซียนเอ๋อเคยถ่ายเทลมปราณให้กับหลิงหยุนมาแล้วแต่ไม่ว่าจะถ่ายเทลมปราณเข้าไปในร่างของหลิงหยุนมากเพียงใด พลังปราณเหล่านั้นก็จะรั่วไหลออกไปตามจุดฝังเข็มต่างๆทันที ทำให้เขาไม่สามารถเดินลมปราณเข้าสู่จุดตันเถียนได้เสียที.. และสภาพเช่นนั้นก็ไม่ต่างจากการเปิดน้ำลงสระแต่ท่อส่งน้ำกลับมีรูรั่วอยู่มากมาย ยิ่งเปิดน้ำเข้าไปมากเท่าไหร่ น้ำก็ยิ่งรั่วออกมากเท่านั้น เช่นนี้แล้วน้ำจะไหลเต็มสระได้อย่างไรกันเล่า.. แต่เวลานี้..รูรั่วตามจุดฝังเข็มต่างๆ ได้ถูกพลังแปลกประหลาดนี้อุดไว้แล้ว.. ไป๋เซียนเอ๋อนั่งอยู่ด้านหลังของหลิงหยุนและยื่นฝ่ามือทั้งสองข้างแนบลงที่แผ่นหลังของเขา ถ่ายเทพลังปราณลงไปในร่างของหลิงหยุนอย่างต่อเนื่อง “เซียนเอ๋อ..ไม่ต้องรีบร้อน” หลิงหยุนรู้ว่าพลังแปลกประหลาดนั้นกำลังทำหน้าที่คล้ายแผ่นพลาสติกบางๆ ห่อหุ้มรอยรั่วตามจุดฝังเข็มของเขาไว้ หากไป๋เซียนเอ๋อถ่ายเทพลังปราณมาก และรุนแรงเกินไป แผ่นพลาสติกบางๆนี้ก็อาจฉีกขาดได้.. พลังปราณของไป๋เซียนเอ๋อค่อยๆไหลผ่านเข้าสู่ร่างกายของหลิงหยุน เขาค่อยๆ ควบคุมให้พลังปราณเหล่านั้นไหลเข้าสู่จุดตันเถียนอย่างช้าๆ และเมื่อหลิงหยุนเริ่มสัมผัสได้ถึงพลังปราณที่เสถียรแล้วเขาก็เดินวิชาพลังลับหยิน-หยางอีกครั้ง.. ตูม!เสียงระเบิดดังสนั่นขึ้นและในที่สุดจุดตันเถียนของหลิงหยุนก็เริ่มหมุนอย่างช้าๆ แม้ว่าจะช้ามาก แต่อย่างน้อยในที่สุดมันก็หมุนแล้ว..หลิงหยุนลืมตาขึ้นพร้อมกับยิ้มออกมาอยางมีความสุข..พลังปราณภายในร่างกายของเขาเริ่มกลับคืนมาแล้ว!และนี่คือหลิงหยุน..ผู้ที่มีร่างกายอันมหัศจรรย์ซึ่งสามารถดูดซับพลังชีวิตได้ และมีวิชาบ่มเพาะพลังที่ล้ำเลิศอย่างวิชาพลังลับหยิน-หยาง!สำหรับผู้อื่น..หากได้รับบาดเจ็บสาหัสเช่นนี้ อย่าว่าแต่จะทำให้จุดตันเถียนกลับมาใช้งานได้เลย คนผู้นั้นคงจะต้องตายไปนานแล้ว ไม่มีทางที่จะมีชีวิตรอดมาถึงตอนนี้ได้แน่!“พี่หลิงหยุน..พี่ทำสำเร็จแล้วเหรอ”หนิงหลิงยู่แม้จะนั่งฝึกอยู่ข้างๆแต่ก็คอยสนใจหลิงหยุนอยู่ตลอดเวลา และถึงกับกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ“บาดเจ็บเล็กน้อยแค่นี้หากไม่สามารถรักษาให้หายได้ ก็คงไม่ใช่พี่ใหญ่ของเธอแล้วล่ะ!”หลิงหยุนร้องออกมาอย่างภาคภูมิใจที่สามารถทำให้จุดตันเถียนของตนเริ่มกลับมาหมุนได้อีกครั้งหลิงหยุนสัมผัสได้ว่าพลังหยินและหยางในร่างกายของขาได้ค่อยๆถูกสร้างขึ้นมาอีกครั้ง และถึงแม้ว่าจะยังไม่มากนัก แต่นั่นก็เกินความคาดหมายของเขามากแล้ว..“เซียนเอ๋อ..พอได้แล้ว!” ไอลีนโนเวล หลิงหยุนร้องสั่งให้ไป๋เซียนเอ๋อหยุดถ่ายเทพลังปราณใหกับตนเองเพราะตราบใดที่จุดตันเถียนของเขากลับมาหมุนได้อีกครั้งเช่นนี้ เขาก็จะสามารถใช้วิชาพลังลับหยิน-หยางรักษาตัวเองได้ และนี่ก็เป็นวิธีรักษาตัวที่ดีที่สุดด้วย..จากการประเมินของหลิงหยุนเขาคาดว่าหากตนเองใช้วิชาพลังลับหยิน-หยางรักษาตัวได้เช่นนี้ อีกไม่เกินครึ่งเดือนเขาก็จะสามารถกลับสู่ความสมบูรณ์สูงสุดได้อีกครั้ง..อย่าลืมว่าฉายาของเขาคือหมออมตะ!“หลิงยู่ตั้งใจฝึกวิชาของเธอต่อไป ไม่ต้องสนใจพี่!”แม้ว่าจุดตันเถียนของหลิงหยุนจะกลับมาหมุนดังเดิมแล้วแต่เขายังคงต้องฝึกฝนต่อไปเพื่อให้จุดตันเถียนแข็งแรงมากขึ้น ไม่เช่นนั้นหากมันกลับมาหยุดหมุนอีก ก็คงเป็นเรื่องที่น่าเสียใจมาก..เวลานี้จุดตันเถียนของหลิงหยุนหมุนช้ามากช้าจนดูคล้ายกับว่าจะสามารถหยุดหมุนได้อีกตลอดเวลา..ยิ่งไปกว่านั้นหลิงหยุนยังต้องศึกษาพลังแปลกประหลาดที่ว่านี้เขาเองก็ไม่รู้ว่าจู่ๆ พลังประหลาดนี้ปรากกฎขึ้นในร่างกายของเขาได้อย่างไรหลิงหยุนนั่งหลับตาฝึกฝนต่ออีกร่วมสามชั่วโมงโดยมีไป๋เซียนเอ๋อทำหน้าที่คุ้มครองความปลอดภัยให้อย่างเงียบๆ ก่อนที่จะลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง..ภายใต้การเดินวิชาพลังลับหยิน-หยางไปทั่วร่างจุดตันเถียนของหลิงหยุนยังคงหมุนไปอย่างช้าๆ และต่อเนื่อง..ภารกิจต่อไปของหลิงหยุนก็คือการใช้พลังปราณค่อยๆซ่อมแซมเส้นลมปราณ และอุดรูรั่วในจุดฝังเข็มต่างๆทั่วร่างกาย เพื่อให้ร่างกายของตนกลับมาสมบูรณ์ดังเดิมอีกครั้ง..“ตอนนี้ข้าน่าจะใช้แหวนพื้นได้อย่างไม่มีปัญหาแล้ว”หลังจากที่ทดลองเชื่อมต่อกับแหวนพื้นที่ได้สำเร็จและพบว่าตนเองสามารถเรียกสมุนไพรต่างๆ ออกมาได้แล้ว เว้นแต่น้ำเต้าวิเศษที่หลิงหยุนยังไม่สามารถเคลื่อนย้ายออกมาได้..“กลับบ้านกันดีกว่า..”