บทที่ 1042 : ปรับรูปแบบแก๊งมังกรเขียว!

ณสำนักงานเขตเทศบาลเมืองจิงฉู.. เวลาแปดโมงสี่สิบห้านาที..หลี่ยี่เฟิงกับถังเทียนห่าวกำลังยืนรอใครบางคนอยู่หน้าตึก ท่ามกลางอากาศที่ร้อนอบอ้าว.. สิบนาทีต่อมา..รถปอร์เช่ก็แล่นมาจอดอยู่หน้าประตูสำนักงาน และทันทีที่รถจอดสนิท ชายหนุ่มสองคนก็ก้าวเดินลงมาจากรถ และตรงเข้าไปทักทายหลี่ยี่เฟิงกับถังเทียนห่าวทันที และแน่นอนว่าต้องไม่ใช่ใครที่ใหนนอกจากหลิงหยุนกับถังเมิ่ง.. “ลุงหลี่..ลุงถัง.. ทำไมออกมายืนรอรับผมแบบนี้ล่ะครับ ทำแบบนี้ผมจะรับไหวได้ยังไงกัน?” หลิงหยุนเห็นหลี่ยี่เฟิงกับถังเทียนห่าวมายืนรอรับตนเองเช่นนั้นก็รีบเดินลงจากรถมาทักทายทันที “หลิงหยุน..พวกเราต่างก็เหมือนคนในครอบครัว เธอก็อย่าได้เกรงใจนัก!” หลี่ยี่เฟิงเดินตรงเข้าไปหาหลิงหยุนพร้อมกับยื่นมือออกไปตบไหล่เขาเบาๆ“แล้วอาการบาดเจ็บของเธอเป็นยังไงบ้างล่ะ” “ขอบคุณครับลุงหลี่..ผมหายดีแล้วครับ!” หลิงหยุนไม่ต้องการลงรายละเอียดมากนักเพราะที่เขามาวันนี้ก็ไม่ได้ต้องการมาพูดเรื่องเหล่านี้.. “งั้นก็ดี!เอาล่ะเข้าไปคุยในห้องทำงานของฉันดีกว่า!” พูดจบ..หลี่ยี่เฟิงก็หันหลังกลับ และเดินนำทุกคนเข้าไปด้านในของอาคาร ส่วนถังเทียนห่าวก็หันไปสั่งถังเมิ่งให้ขับรถเข้ามาจอดด้านใน.. ……… “หลิงหยุน..นั่งก่อน แล้วก็ทำตัวตามสบาย!” หลี่ยี่เฟิงร้องบอกหลิงหยุนอย่างเป็นกันเองระหว่างที่นั่งลงหลิงหยุนก็สูดดมกลิ่นชาที่หอมสดชื่นเข้าไปเต็มปอด ถัดจากหลี่ยี่เฟิงก็คือถังเทียนห่าวที่นั่งอยู่บนเก้าอี้อีกตัวแยกกัน ถังเทียนห่าวทำหน้าที่รินชา จากนั้นทั้งสามคนก็เริ่มถามไถ่สารทุกข์สุขดิบของกันและกัน และแสดงความเป็นห่วงเป็นใยกัน ก่อนจะเริ่มเข้าสู่การพูดคุยธุระในวันนี้. “หลิงหยุน..เพราะเรื่องที่ดินหนึ่งพันไร่แถบเมืองใหม่หลินเจียงนั้น เมื่อวานฉันจึงได้เปิดให้มีการเปิดประชุมวิสามัญขึ้น..” เพียงแค่หลี่ยี่เฟิงเอ่ยออกมาหลิงหยุนก็สามารถเข้าใจได้ทันที.. “ลุงหลี่ครับ..ไม่เห็นจำเป็นต้องทำถึงขนาดนั้นเลยครับ!” “นี่หลิงหยุน..ฉันจะบอกอะไรให้ เมื่อวานลุงหลี่ของเธอได้ขอให้ที่ประชุมเห็นชอบอนุมัติซื้อที่ดินแถบอ่าวจิงฉูกว่าห้าร้อยไร่ เพื่อให้เธอเป็นผู้พัฒนาพื้นที่เหล่านั้นทั้งหมด..” หลิงหยุนถึงกับอึ้งจนพูดอะไรไม่ออก..เขาคิดไม่ถึงว่าไม่เพียงที่ดินกว่าหนึ่งพันไร่ที่กำลังจะเป็นของตนเอง แต่นี่เขากลับจะได้รับที่ดินเพิ่มมาอีกห้าร้อยไร่ฟรีๆ อย่างนั้นหรือ หมายความว่า..เขากำลังจะเป็นเจ้าของทีดินทั้งหมดกว่าหนึ่งพันห้าร้อยไร่! หลี่ยี่เฟิงเพียงพูดขึ้นยิ้มๆ“ตั้งใจทำให้ดีล่ะ!” “ที่ดินหนึ่งพันไร่นั้นเธอจะต้องจ่ายเงินเป็นจำนวนหนึ่งพันแปดร้อยล้านหยวน..” “ครับลุงหลี่..พรุ่งนี้ผมจะให้คนจัดการเรื่องเงินจำนวนนี้ให้” “ผมต้องขอขอบคุณลุงหลี่กับลุงถังมากนะครับ!” หลิงหยุนรีบเอ่ยปากขอบคุณทั้งสองคนทันทีเพราะความจริงแล้วพื้นที่หนึ่งพันไร่รอบเมืองใหม่หลินเจียงนั้น น่าจะมีมูลค่าถึงสองพันล้าน แต่นี่เขากลับจ่ายเพียงแค่หนึ่งพันแปดร้อยล้านเท่านั้น และยังได้ที่ดินมาถึงหนึ่งพันห้าร้อยไร่.. หลังจากเสร็จธุระเรื่องที่ดินแล้วหลิงหยุนจึงเป็นฝ่ายพูดขึ้นว่า “ลุงหลี่ครับ.. ผมมาพบคุณลุงวันนี้ เพราะมีเรื่องจะขอความช่วยเหลือ!” หลี่ยี่เฟิงหันไปมองถังเทียนห่าวก่อนจะหันมาพยักหน้าให้หลิงหยุนพร้อมกับพูดขึ้นว่า “พูดมาได้เลย!” หลิงหยุนไม่รีรอและรีบบอกความต้องการของตนเองทันที “ลุงหลี่ครับ.. ตอนนี้ตำแหน่งของหลี่จิ่วเจียงกับหลู่กวนหวังยังคงว่างอยู่ใช่มั๊ยครับ” เมื่อได้ยินหลิงหยุนถามเช่นนั้นหลี่ยี่เฟิงถึงกับร้องถามขึ้นมาทันที “ทำไม เธอพบคนที่มีคุณสมบัติจะมารับตำแหน่งแทนแล้วงั้นรึ?” หลิงหยุนเองก็ไม่อ้อมค้อมและตอบอย่างตรงไปตรงมา “ครับ.. ไม่ใช่คนอื่นคนไกล เธอก็คือรองครูใหญ่ของโรงเรียนมัธยมจิงฉู ชื่อว่ากงเสี่ยวลู่!”“เรื่องนี้กำลังทำให้ฉันปวดหัวมากเลย..คิดไม่ถึงว่าจู่ๆ เธอเองก็จะพูดเรื่องนี้ขึ้นมาพอดี!”แต่คำพูดต่อมาของหลี่ยี่เฟิงก็ถึงกับทำให้หลิงหยุนคาดไม่ถึงจริงๆเขาไม่คิดว่าหลี่ยี่เฟิงจะรู้ และเข้าใจในเรื่องนี้ได้อย่างละเอียด..“นี่ไม่ใช่คำขอร้องที่มากมายอะไร!ฉันจะนำเรื่องนี้เข้าที่ประชุมในการประชุมครั้งต่อไป จากผลสอบเอนทรานซ์ในปีนี้ โรงเรียนมัธยมจิงฉูเองก็ได้สร้างชื่อเสียงให้กับเมืองจิงฉูอย่างมาก ครั้งนี้นับว่าครูใหญ่จางทำผลงานไว้ดีมาก แต่ส่วนหนึ่งก็เป็นผลมาจากการทุ่มเทแรงกายแรงใจของกงเสี่ยวลู่ด้วย..”“ทั้งคู่นับว่าเหมาะสมกับตำแหน่งที่ว่างอยู่..”ช่างง่ายดายอะไรยิ่งนัก!ง่ายดายจนแม้แต่หลิงหยุนเองยังถึงกับงุนงง..ทางด้านถังเทียนห่าวที่เห็นสีหน้างุนงงของหลิงหยุนก็ได้แต่ยิ้มและไม่พูดอะไร..แต่ความจริงแล้วก็ไม่น่าแปลกประหลาดใจอะไรในเมื่อเวลานี้หลี่ยี่เฟิงควบคุมดูแลทั่วทั้งเมืองจิงฉู เรียกได้ว่าไม่เหลือคู่แข่ง หรือคู่ขัดแย้งเลยแม้แต่คนเดียว เช่นนี้แล้วหากเรื่องแค่นี้ยังไม่สามารถจัดการได้ ก็คงจะนับว่าแย่มาก..“ลุงหลี่ครับ..แล้วเรื่องเปิดบริษัทเทียนตี้คอร์ปอเรชั่นของถังเมิ่งล่ะครับ”แต่ถังเทียนห่าวรีบแก้ไขให้ถูกต้องทันที“หลิงหยุน.. บริษัทเทียนตี้คอร์ปอเรชั่นของเธอต่างหากเล่า!”หลิงหุยนหัวเราะออกมาพร้อมกับตอบไปว่า“ฮ่า.. ฮ่า.. ก็เหมือนกันล่ะครับ!”หลี่ยี่เฟิงตอบกลับด้วยน้ำเสียงหนักแน่น“ไม่ต้องห่วง.. เรื่องของบริษัทเทียนตี้คอร์ปอเรชั่น ลุงจะสนับสนุน และเปิดไฟเขียวให้กับทุกๆเรื่องเอง..”หลี่ยี่เฟิงอธิบายต่อว่า“ในสายตาของพวกเธอ.. อาจจะดูเหมือนว่าการเปิดบริษัทเทียนตี้คอร์ปอเรชั่นนั้นเป็นเพียงเรื่องเล็กๆ แต่ในสายตาของทางการอย่างพวกเรา นี่นับว่าเป็นปฏิวัติเมืองจิงฉูอย่างแท้จริง และเป็นเรื่องที่ทางการต้องให้ความสำคัญเป็นอย่างมาก..”“เธอไม่ต้องห่วง..ฉันจะสั่งการไปทุกภาคส่วน ขอให้พวกเขาสนับสนุนเธออย่างเต็มที่ หากใครกล้าขัดขวาง และทำให้บริษัทเทียนตี้คอร์ปอเรชั่นเปิดดำเนินการล่าช้า หัวหน้าของภาคส่วนนั้นต้องรับผิดชอบด้วยการถูกเด้ง..”หลิงหยุนถึงกับเย็นวาบและได้แต่คิดในใจว่าภาครัฐให้ความสนใจกับบริษัทเทียนตี้คอร์ปอเรชั่นของเขามากถึงเพียงนี้เชียวหรือ“ส่วนเรื่องกว้านซื้อธุรกิจต่างๆเธอก็ไม่จำเป็นต้องห่วงอะไร!”หลิงหยุนเข้าใจคำพูดของถังเทียนห่าวดีเขากำลังจะบอกว่า.. การเจรจาซื้อธุรกิจต่างๆ จะเป็นไปอย่างราบรื่น และไร้ซึ่งปัญหาอย่างแน่นอน!หลิงหยุนได้แต่แอบคิดในใจว่า..สิ่งที่เขากังวลว่าเป็นปัญหา แต่กลับไม่อยู่ในสายตาของหลี่ยี่เฟิง และถังเทียนห่าวเลยแม้แต่น้อย..“ขอบคุณลุงหลี่กับลุงถังมากครับ..”“ไม่เป็นไร!ฉันรู้ว่าบริษัทเทียนตี้คอร์ปอเรชั่นนั้นสำคัญกับเธอมาก เธอเองก็เป็นนักกว้านซื้อธุรกิจตัวยง ส่วนถังเมิ่งเองก็ยังมีวัยวุฒิไม่มากพอ การได้รับการสนับสนุนจึงเป็นเรื่องสำคัญ” ถังเทียนห่าวเอ่ยเตือนหลิงหยุนกลายๆส่วนหลี่ยี่เฟิงก็เสริมต่อว่า“นับจากนี้ไป.. ไม่ว่าเธอต้องการที่จะทำอะไร พวกเราก็พร้อมที่จะสนับสนุน และหาคนที่เป็นมืออาชีพมาช่วย และหากขาดเงินลงทุน พวกเราก็จะช่วยเจรจากับธนาคารให้!”หลิงหยุนแสดงสีหน้าซาบซึ้งใจแต่เขามีเงินมากพอ จึงได้แต่ยิ้มและตอบไปว่า “ลุงหลี่ครับ.. เรื่องเงินไม่ต้องกังวล ผมมีมากพอ!”จากนั้นหลี่ยี่เฟิงก็ถามขึ้นว่า“เธอยังมีเรื่องอะไรจะขอร้องอีกมั๊ย”หลิงหยุนได้แต่ตอบกลับไปยิ้มๆ“ลุงหลี่ครับ.. ลุงสนับสนุน และช่วยเหลือผมมากมายถึงเพียงนี้ ผมยังจะกล้าขอร้องอะไรอีกล่ะครับ”หลี่ยี่เฟิงพยักหน้าและหันไปทางถังเทียนห่าว “เฒ่าถัง.. คุณมีอะไรก็พูดกับหลิงหยุนได้เลย!”ถังเทียนห่าวมองหลิงหยุนนิ่งก่อนจะพูดขึ้นว่า “หลิงหยุน.. ขอโทษด้วยที่ต้องเชิญเธอมาที่นี่ด้วยตัวเอง!”หลิงหยุนรีบตอบกลับไปทันที“ลุงถังครับ.. ผมยินดีอย่างยิ่ง! เชิญพูดธุระของลุงมาได้เลยครับ!”ถังเทียนห่าวพยักหน้าและพูดตรงเข้าประเด็นทันที “ถึงเวลาแล้วที่ต้องทำให้แก๊งมังกรเขียวกลับมาขาวสะอาด..”“เรื่องนี้จะเป็นผลดีต่อทั้งตัวเธอเองต่อฉัน ต่อเจ้าเมิ่ง และต่อพลเมืองจิงฉูทุกคน!”ถังเทียนห่าวเกรงว่าหลิงหยุนจะไม่เห็นด้วยจึงรีบอธิบายเพิ่มเติมทันที..“ฉันรู้ดีว่าแก๊งมังกรเขียวนั้นก่อตั้งมาด้วยน้ำพักน้ำแรงของหลงคุนหากจะปล่อยให้สูญสลายไปย่อมไม่สมควร ฉันจึงขอแนะนำให้เปลี่ยนรูปแบบองค์กรแทน..”จากนั้นถังเทียนก็ได้เสนอแนะความคิดเห็นของตนเองให้หลิงหยุนฟัง..“อย่างโถงมังกร..เธอก็ปรับเปลี่ยนมาเป็นบริษัทรักษาความปลอดภัยก็ได้ ส่วนโถงมนุษย์.. เธอก็สามารถปรับเปลี่ยนเป็นบริษัทต่างๆ แยกตามธุรกิจแต่ละประเภทไป..”