บทที่ 1068 : คำนวนดวงชะตา!

หลังจากพูดคุยกับเฉินไห่เผิงไปพักใหญ่แล้วเฉินจิ้งเทียนจึงย้ำกับเฉินไห่เผิงว่า “ไห่เผิง.. ที่ข้ามาพบเจ้าวันนี้ก็เพื่อจะมาบอกกับเจ้าว่า อย่าได้ท้อแท้ หรือรู้สึกพ่ายแพ้ไป แม้ตระกูลเฉินของเราจะสูญเสียไปมาก แต่อำนาจที่อยู่เบื้องหลังตระกูลเฉินนั้น แข็งแกร่งเกินกว่าที่เจ้าคาดคิดมากนัก..” “และต่อให้ตระกูลเฉินต้องเข้าสู่ห้วงวิกฤติจริงๆถึงเวลานั้นพ่อก็จะพูดความลับบางอย่างออกมา และถึงตอนนั้นตระกูลหลงกับตระกูลเย่ก็จะถูกดึงให้มาร่วมด้วย พวกเราก็แค่คอยเก็บเกี่ยวผลประโยชน์.. ฮ่า.. ฮ่า..” เวลานี้ศัตรูของหลิงหยุนมีทั้งตระกูลเฉินชาวญี่ปุ่น แล้วก็ตระกูลซัน อีกทั้งหลิงหยุนยังรู้สึกได้ว่าตระกูลหลงกับตระกูลเย่นั้น ก็จะต้องกลายเป็นศัตรูที่แข็งแกร่งมากของตนเองเช่นกัน ในเมื่อปัญหาใหญ่โตมากขึ้นแผนการจึงต้องเปลี่ยนไป.. การตามหาตัวหลิงเสี่ยวจึงก็กลายเป็นเรื่องเร่งด่วนและใกล้ตัวมากยิ่งขึ้น อีกทั้งหลิงหยุนยังต้องเร่งเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับตนเองอย่างเร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้! “ท่านพ่อ..ข้ายังมีเรื่องจะรายงาน วันนี้ช่วงเย็นคนตระกูลเกาต่างก็พากันกลับเข้าบ้านกันหมดแล้ว! เกาจิ้นสงจงใจนำเกาซิงฉาง และเกาเทียนหลงยืนนิ่งอยู่หน้าประตูก่อนเข้าบ้านด้วย ดูเหมือนต้องการจะสื่ออะไรบางอย่าง..” เฉินจิ้งเทียนนิ่งฟังคำบอกเล่าของเฉินไห่เผิงด้วยท่าทีสงบนิ่งก่อนจะพูดขึ้นว่า “นั่นเป็นการแสดงออกอย่างจงใจของเกาจิ้นสง แต่ต่อให้ตระกูลเกากับตระกูลหลิงร่วมมือกัน ก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของตระกูลเฉิน!” “ดูเหมือนว่าเวลานี้แปดตระกูลใหญ่ต่างก็จับจ้องอยู่ที่หลิงหยุนไม่ว่าเด็กนั่นจะเป็นใครก็ตาม มันก็กำลังฉายแววเจิดจรัสอย่างมากในประเทศนี้..” “และประเด็นสำคัญก็คือ..แม้แต่ตระกูลหลง และตระกูลเย่ ก็ยังไม่กล้านิ่งดูดายในเรื่องนี้..” เฉินจิ้งเทียนเหลือบมองเฉินไห่เผิงพร้อมกับย้ำเตือนเสียงเบา“ไห่เผิง.. คำเล่าขานที่ว่า เมื่อใดก็ตามที่จักรพรรดิแห่งมนุษย์ และจักรพรรดิแห่งพิภพถือกำเนิดขึ้นในจิงฉู เมื่อนั้นใต้หล้าจะมีเพียงผู้เดียวที่ได้ครอบครอง..” “เจ้าอย่าลืมว่าหลิงหยุนนั้นมาจากที่ใด” “หลิงหยุนเป็นเพียงเด็กที่ฉินจิวยื่อเก็บมาเลี้ยงเป็นลูก..แต่กลับกล้าต่อกรกับตระกูลซัน และยังทำให้ตระกูลเฉินสูญเสียอย่างมากมาย ไม่เพียงเท่านั้น.. มันยังสามารถช่วยตระกูลเกาได้ มันอาจเป็นทายาทตระกูลหลิง อีกทั้งยังมีกระบี่โลหิตแดนใต้ และไม่แน่ว่าอาจเกี่ยวข้องกับพรรคมาร อีกทั้งยังมีทักษะทางการแพทย์ที่ลึกล้ำ..” “คนผู้นี้ความสามารถรอบด้านแม้แต่บุคคลอันดับหนึ่งในประเทศยังให้ความสนใจ..” “แต่ไม่รู้ว่าเป็นความโชคร้ายอะไรคนเช่นนี้ถึงได้ต้องมาเป็นศัตรูกับตระกูลเฉินของเรา..” “หรือนี่จะเป็นบัญชาสวรรค์..” “ครั้งนี้หากเด็กนั่นไม่ตายตระกูลเฉินของเราก็ต้องล่มสลาย เจ้าเข้าใจหรือไม่” เฉินไห่เผิงตอบกลับด้วยท่าทางเคารพนอบน้อม“ลูกจะทำตามคำชี้แนะของท่านพ่อ เชื่อมั่นในพลังอำนาจของตระกูลเฉิน และจัดการสังหารหลิงหยุนให้จงได้!” เฉินจิ้งเทียนพยักหน้า“เยี่ยมมาก.. หากเราสังหารหลิงหยุนได้ ตระกูลเกากับตระกูลหลิงก็ไร้ความหมาย!” “ลุงของเจ้ากับสหายของเขาในหน่วยนภาอีกสองสามคนกำลังรอข้าอยู่ข้าต้องไปก่อนแล้ว!” “ข้าจะเดินไปส่งท่านพ่อเอง..” ระหว่างที่เฉินจิ้งเทียนกำลังก้าวเท้าออกจากประตูบ้านนั้นจู่ๆ คิ้วของเขาก็ขมวดเข้าหากัน และมองไปยังตำแหน่งที่หลิงหยุนหลบอยู่ “ท่านพ่อ..มีอะไรรึ”เฉินไห่เผิงถามขึ้นด้วยความสงสัย หลิงหยุนรีบกลั้นหายใจและถอนจิตหยั่งรู้กลับทันที เวลานี้ร่างของเขานิ่งราวกับก้อนหิน.. “ไม่มีอะไรจู่ๆข้าก็รู้สึกคล้ายมีคนกำลังแอบมอง..” เฉินไห่เผิงนิ่งอึ้งไปและรีบพูดผ่านกระแสจิต –ท่านพ่อ.. ให้คนของเราออกค้นดีหรือไม่- เฉินจิ้งเทียนส่ายหน้า“ไม่ต้อง! อาจเป็นเพราะข้าไม่ค่อยได้มาที่นี่ คงจะไม่มีอะไร.. ข้าน่าจะระแวงมากจนเกินไป!” เฉินไห่เผิงพูดขึ้นอย่างรู้สึกผิด“ลูกอกตัญญู.. ทำให้ท่านพ่อต้องทำงานหนักเช่นนี้!” เฉินจิ้งเทียนส่ายหน้ายิ้มๆ“นี่เป็นเรื่องเกี่ยวพันกับความอยู่รอดของตระกูลเฉิน อย่างไรข้าก็ต้องลงมาจัดการ!” พูดจบเฉินจิ้งเทียนก็เดินออกไปทันที..……เมื่อพ่อลูกตระกูลเฉินเดินออกไปไกลแล้ว..หลิงหยุนก็รีบกระโดดออกทางหน้าต่าง และใช้วิชาตัวเบาวิ่งกลับไปในป่าที่มาร์ควิสเอ็ดเวิร์ดซ่อนตัวอยู่ทันที “เจ้านายที่เคารพ..”มาร์ควิสเอ็ดเวิร์ดเห็นหลิงหยุนมาก็ปรากฏตัวขึ้นทันทีและกลายร่างจากค้างคาวตัวเล็กไปเป็นนกยักษ์ทำความเคารพหลิงหยุน“รีบไปกันได้แล้ว!”มาร์ควิสเอ็ดเวริ์ดบินฝ่าความมืดไปทางทิศเหนือ..ระหว่างทางหลิงหยุนก็ได้โทรสั่งโม่วู๋เตาให้ไปพบเขาที่บ้านตระกูลหลิงบนถนนวงแหวนที่ห้า..เพราะหลังจากที่ได้แอบฟังบทสนทนาของพ่อลูกตระกูลเฉินหลิงหยุนก็รู้สึกหนักใจกับแผนการของสองพ่อลูกขึ้นมาทันที..เวลานี้เรื่องอื่นใดก็ไม่สำคัญเท่ากับการที่ต้องตามหาตัวหลิงเสี่ยวให้พบก่อนคนอื่นๆ!เพียงแค่สิบนาที..หลิงหยุนกับมาร์ควิสเอ็ดเวิร์ดก็มาถึงบ้านที่นัดหมาย..“โม่วู๋เตา..เจ้ามั่นใจว่าจะหาพ่อของข้าพบหรือไม่” ทันทีที่เข้าบ้านไปหลิงหยุนก็ร้องตะโกนถามทันที และเมื่อหลิงหยุนเดินเข้ามาถึงห้องรับแขกโม่วู๋เตาที่นั่งรออย่างสงบนั้นจึงถามขึ้นว่า..“บอกวันเดือนปีเกิดของท่านลุงมาข้าจะเริ่มทำนายให้..”หลิงหยุนได้ถามวันเดือนปีเกิดของหลิงเสี่ยวจากหลิงลี่มาแล้วและจดจำได้อย่างแม่นยำ จึงรีบร้องบอกโม่วู่เตาไปทันทีแต่เมื่อโม่วู๋เตาได้ยินวันเดือนปีเกิดของหลิงเสี่ยวก็ถึงกับร้องอุทานออกมาทันที“ห๊ะ คิดไม่ถึงว่าลุงหลิงจะเกิดวันที่เก้าเดือนเก้าปีฉงหยาง!”หลิงหยุนเพียงแค่ยิ้มมุมปากพร้อมกับพยักหน้า..แม้ว่าหลิงหยุนจะไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญในเรื่องการทำนายดวงชะตาแต่เขาก็รู้ว่าผู้ที่เกิดในวันเดือนปีที่มีลักษณะพิเศษเช่นนี้ จะเป็นผู้ที่มีชะตากรรมลุ่มๆดอนๆ ขึ้นๆลงๆพลิกผันอย่างน่าประหลาด และชะตากรรมของผู้ที่เกิดในวันพิเศษเช่นนี้ ก็ใช่ว่าจะสามารถคำนวนออกมาได้ง่ายๆ โม่วู๋เตาไม่สามารถรักษาท่าทีให้สงบนิ่งได้อีกต่อไปเขาขมวดคิ้วพร้อมกับหมุนเหรียญในมือไปมานิ่งนานหลิงหยุนอดรนทนไม่ได้จึงรีบถามขึ้นทันที“มีอะไรผิดปกติงั้นรึ”โม่วู๋เตายังคงครุ่นคิดไปอีกครู่ใหญ่และในที่สุดก็พูดขึ้นว่า “หลิงหยุน.. เจ้าควรรู้ไว้ก่อนว่าการกระทำของเจ้านั้นส่งผลกระทบที่ยิ่งใหญ่มาก ด้วยเหตุนี้ผู้คนรอบตัวเจ้า ก็ย่อมได้รับผลกระทบไปด้วย ชะตากรรมของพวกเขาจะเปลี่ยนแปลง และพลิกผันไปมา..” Aileen-novelเรื่องนี้หลิงหยุนเข้าใจได้ดีเขาจึงเพียงแค่พยักหน้านิ่งเงียบ..“และยิ่งคนผู้นั้นเป็นคนใกล้ชิดกับเจ้าก็จะยิ่งได้รับผลกระทบรุนแรงมากกว่าคนอื่นๆ ชะตากรรมของพวกเขาจึงพลิกผันไปมาอย่างมาก จนไม่อาจที่จะทำนายได้..”“ชะตาชีวิตของเจ้าข้องเกี่ยวกับเบื้องบนและยากที่จะทำนายได้ ส่วนพ่อของเจ้านั้นก็เป็นผู้ทำให้เจ้าเกิดมา จึงมีสายสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับเจ้าอย่างมาก มีผลให้ชะตาของเขาพลิกผันเกินกว่าที่จะทำนายได้ อีกทั้งวันเดือนปีเกิดของพ่อเจ้านั้น ก็ยังเป็นวันที่เก้าเดือนเก้าปีฉงหยาง จึงคำนวณยากยิ่งขึ้นไปอีกมากมาย..”คิ้วของหลิงหยุนขมวดเข้าหากันแน่นพร้อมกับถามขึ้นว่า“เจ้าหมายความเช่นใด เจ้าไม่สามารถทำนายได้งั้นรึ?”โม่วู๋เตาตอบกลับไปทันที“หากจะใครข้าคำนวนจากเพียงแค่วันเดือนปีเกิดที่เจ้าให้ ข้าเกรงว่าจะไม่แม่นยำ และไม่ต้องการที่จะทำนายซ้ำ!”สำหรับหมอดูนั้น..การทำนายที่ได้ผลแม่นยำที่สุดก็คือการทำนายครั้งแรก ด้วยเหตุผลข้อนี้โม่วู๋เตาจึงยังไม่ต้องการคำนวนดวงชะตาออกมาหลิงหยุนตะโกนถามออกไปทันที“ถ้าเช่นนั้นเจ้าต้องการอะไรกันแน่ รีบๆพูดออกมา อมพะนำอยู่ได้!”โม่วู๋เตาตอบกลับทันที“ตอนนี้เพียงแค่วันเดือนปีเกิดของท่านลุงหลิงนั้นไม่เพียงพอ! เจ้าสามารถพาข้าไปยังสถานที่ที่ลุงหลิงเคยอาศัยอยู่ทุกวันได้หรือไม่ อ่อ.. แล้วก็รูปถ่ายของเขาด้วย!”หลิงหยุนพยักหน้าทันทีพร้อมกับหยิบเครื่องมือสื่อสารออกมาติดต่อเหล่ากุ่ย และอธิบายให้เขาฟังเพียงแค่สั้นๆหลังจากที่เหล่ากุ่ยได้ฟังก็ตอบกลับทันที“ได้.. ข้าจะไปรับนายน้อยเดี๋ยวนี้!”ยีสิบนาทีต่อมาเหล่ากุ่ยก็ขับรถมาถึงหน้าบ้าน เหลิงหยุน โม่วู๋เตา และมาร์ควิสเอ็ดเวิร์ดจึงรีบกระโดดขึ้นรถไปทันที