บทที่ 1069 : ทำนายอักษร!

โลหิตสีแดงพุ่งออกจากปากของโม่วู๋เตาไม่เพียงกระจายอยู่เต็มโต๊ะ และโซฟาด้านหน้า แต่ยังกระจายออกไปที่พื้นไกลถึงสองเมตร ภาพที่เห็นจึงน่าตกใจยิ่งนัก.. แม้โม่วู๋เตาจะทำตัวตลกขบขันคล้ายคนไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรไปวันๆแต่เมื่อต้องทำงานให้กับหลิงหยุน เขาก็จะเปลี่ยนเป็นคนจริงจัง และทำในสิ่งที่ทุกคนก็คิดไม่ถึง.. เวลานี้..ทั้งริมฝีปาก ใบหน้า และชุดนักพรตของโม่วู๋เตานั้นล้วนเปื้อนไปด้วยคราบเลือด แต่เขากลับไม่ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย ดวงตาของโม่วู๋เตาจับจ้องอยู่เพียงแค่เหรียญทองแดงทั้งสามตรงหน้าเท่านั้น ตอนนี้เหรียญทองแดงสองเหรียญได้กระดอนขึ้นไปซ้อนกันอยู่ในขณะที่อีกหนึ่งเหรียญนั้นกระดอนแยกออกมาต่างหาก.. สายตาของโม่วู๋เตาที่จับจ้องอยู่ที่เหรียญทองแดงทั้งสามนั้นบ่งบอกว่าพึงพอใจอย่างมากและตัวเขาเองก็กำลังคิดว่าความพยายามที่ผ่านมานั้นนับว่าไม่สูญเปล่า.. จากนั้น..โม่วู๋เตาที่ยังอยู่ในสภาพอ่อนแอ ก็ร้องเรียกหลิงหยุนด้วยน้ำเสียงที่เบาราวกับกระซิบ “หลิงหยุน..เจ้ากลับเข้ามาได้แล้ว!” แม้เสียงของโม่วู๋เตาจะเบามากแต่เขาก็มั่นใจว่าหลิงหยุนต้องได้ยินอย่างแน่นอน และโม่วู๋เตาก็คิดไม่ผิด ทันทีที่หลิงหยุนได้ยินเสียงของโม่วู๋เตา ร่างของเขาก็พุ่งออกจากสวนที่บ้านของหลิงลี่ทันที เพียงแค่ประเดี๋ยวเดียวก็มาปรากฏตัวอยู่ที่ประตูบ้านของหลิงเสี่ยวแล้ว และพุ่งเข้าไปในบ้านทันที.. “นักพรตน้อย..นี่เจ้าเป็เช่นใดบ้าง” หลิงหยุนเห็นสภาพของโม่วู๋เตาแล้วก็ได้แต่คิดในใจว่าการคำนวนหาที่อยู่ของหลิงเสี่ยวในครั้งนี้ โม่วู๋เตาคงต้องใช้ต้นทุนไปอย่างมากมายมหาศาล.. เพราะนี่คือการแอบดูความลับของสวรรค์เบื้องบน! ความช่วยเหลือและมิตรภาพของโม่วู๋เตาในครั้งนี้ หลิงหยุนได้แต่จดจำไว้ในใจ แล้วปากก็เอ่ยถามออกมาด้วยความเป็นห่วง.. “หลิงหยุน..เจ้าไม่ต้องมองข้าด้วยสายตาเช่นนั้น! ข้าไม่ได้เป็นอะไร..” โม่วู๋เตายิ้มกว้างให้กับหลิงหยุนก่อนจะหัวเราะออกมาพร้อมกับพูดขึ้นว่า “นับว่าโลหิตของข้าไม่สูญเปล่าจริงๆ ดูเหมือนวิชาทำนายดวงชะตาของข้าจะก้าวหน้าไปมากทีเดียว!” หลิงหยุนซาบซึ้งใจในความช่วยเหลือของโม่วู๋เตาอย่างมากแต่เขาก็เพียงแค่พยักหน้า และยิ้มออกไปเท่านั้น.. แม้กระทั่งหลิงลี่ที่เพิ่งตามเข้ามาก็ถึงกับตกใจอย่างมากเมื่อเห็นเลือดกระจายอยู่ทั่วทั้งบริเวณ และคนสุดท้ายที่ตามเข้ามาก็คือต่งยั่วหลานภรรยาของหลิงเสี่ยว ทันทีที่นางได้เห็นภาพที่เกิดขึ้นตรงหน้า ก็มีอาการไม่ต่างจากหลิงลี่.. โม่วู๋เตารีบยกมือขึ้นเช็ดคราบเลือดบนปากจากนั้นจึงเงยหน้าขึ้นมองหลิงหยุนพร้อมกับพูดออกไปว่า “เจ้าไม่ต้องเป็นห่วงข้าการแอบดูความลับสวรรค์ ย่อมต้องได้รับบทเรียนเป็นธรรมดา..” นี่คือบทลงโทษเพียงเล็กน้อยจากเบื้องบน.. และนี่ก็คือสิ่งที่หลิงหยุนต้องพบเจอทุกครั้งหลังจากที่สามารถเข้าสู่ขั้นที่สูงขึ้นไปทัณฑ์สวรรค์จึงเป็นการตอบโต้จากสวรรค์เบื้องบน.. ไอรีนโนเวล“แม้จะได้ผลไม่เป็นที่น่าพอใจนักแต่ก็นับว่าพอใช้ได้!”โม่วู๋เตารู้ว่าทุกคนนั้นกำลังกระวนกระวายใจอย่างมากจึงไม่ต้องการเสียเวลา และรีบอธิบายต่อว่า“เหรียญทั้งสามที่ข้าใช้โยนเพื่อทำการทำนายนั้นได้กระจายออกไปคนละทิศเช่นนี้..”“เหรียญที่แยกออกไปต่างหากเพียงเหรียญเดียวนั้นก็คือเหรียญที่บอกทิศทางซึ่งลุงหลิงอยู่ในเวลานี้..” “หลิงหยุน..เจ้าอยู่ในห้องนี้ แล้วมองไปตามแนวเส้นนี้ ลุงหลิงจะอยู่ในตำแหน่งแนวนี้ทั้งหมด!”จากนั้นโม่วู๋เตาก็นิ่งเงียบไป..ทั้งหลิงหยุนหลิงลี่ และต่งยั่วหลานต่างก็นิ่งเงียบไปด้วยเช่นกัน จากนั้นทั้งสามคนก็หันไปมองหน้ากัน..หลิงหยุนร้องถามขึ้นด้วยความงุนงงสงสัย“เจ้าบอกได้เท่านี้เองรึ!”การคำนวนหาที่ซ่อนของหลิงเสี่ยวนั้นโม่วู๋เตาไม่เพียงไม่สามารถบอกตำแหน่งที่แน่ชัด แต่แนวเส้นที่โม่วู๋เตาบอกนั้น ก็ไม่รู้ว่าอยู่ในขอบเขตที่ไกลเพียงใด เช่นนี้แล้วจะหาหลิงเสี่ยวพบได้อย่างไรกัน?เช่นนี้แล้วไม่เท่ากับว่าโลหิตของโม่วู๋เตานั้นต้องเสียไปอย่างไร้ประโยชน์เช่นนั้นหรือโม่วู๋เต้ายิ้มเศร้าพร้อมกับพูดขึ้นว่า“หากเป็นคนธรรมดาทั่วไป ข้าก็คงไม่ต้องเสียเลือดเช่นนี้ อีกทั้งยังสามารถคำนวนหาตำแหน่งของคนผู้นั้นได้อย่างแม่นย้ำด้วย แต่กรณีของลุงหลิงนั้นแตกต่างกันมาก เพราะเงาสวรรค์บดบังจนแทบไม่เห็นอะไร และนี่ข้าก็ได้พยายามาแล้ว แต่ก็ล่วงรู้มาได้เพียงเท่านี้..”จู่ๆหลิงลี่ก็เป็นฝ่ายพูดขึ้นว่า “ท่านนักพรตโม่ได้พยายามอย่างที่สุดแล้วล่ะ!”“หลิงหยุน..เจ้าไม่ต้องร้อนใจไป! ในเมื่อท่านนักพรตโม่ชี้เส้นทางค้นหาลูกสามให้เช่นนี้แล้ว อย่างน้อยก็นับว่าดีกว่าการงมเข็มในมหาสมุทรเหมือนที่ผ่านมา หากตระกูลหลิงระดมคนออกค้นหาตามเส้นทางที่ว่านี้ ข้าเชื่อว่าจะต้องหาลูกสามพบอย่างแน่นอน!”หลิงหยุนรีบค้านขึ้นทันที“ท่านปู่.. ทำเช่นนั้นไม่ได้! ตอนนี้ตระกูลใหญ่ในปักกิ่งก็ล้วนแล้วแต่กำลังออกตามหาตัวท่านพ่อ หากพวกเราระดับผู้คนออกตามหาอย่างเอิกเกริกเช่นนั้น ก็จะเป็นการแหวกหญ้าให้งูตื่น และจะไม่เป็นผลดีต่อท่านพ่ออย่างแน่นอน!”หลิงหยุนไม่ได้กังวลว่าระยะทางในการค้นหานั้นจะไกลมากเพียงใดแต่ในเมื่ออีกฝ่ายจับตัวหลิงเสี่ยวไปเช่นนี้ พวกมันย่อมส่งคนคอยจับตามองการเคลื่อนไหวของตระกูลหลิงอย่างใกล้ชิด หากตระกูลหลิงระดมผู้คนออกตามหาอย่างใหญ่โต พวกมันจะไม่ย้ายหลิงเสี่ยวไปซ่อนไว้ที่อื่นอย่างนั้นหรือ?และหากพวกมันทำเช่นนั้นจริง..การตามหาตัวหลิงเสี่ยวก็จะยิ่งยากลำบากมากขึ้นไปอีก!หลิงลี่ขมวดคิ้วและกำลังครุ่นคิดตามคำพูดของหลิงหยุน..หลิงหยุนหันไปทางโม่วู๋เตาพร้อมกับถามขึ้นว่า“นักพรตน้อย.. พอจะมีหนทางใดที่จะสามารถระบุตำแหน่งที่ซ่อนของท่านพ่อให้แคบลงกว่านี้ได้บ้างหรือไม่”โม่วู๋เตาถอนหายใจพร้อมกับส่ายหน้าก่อนจะพูดขึ้นว่า“เฮ้อ.. นี่ข้าติดหนี้อะไรเจ้านักหนานะ”