บทที่ 1244 : สมบัติล้ำค่าที่หลิงหยุนใฝ่ฝัน!

‘ภูเขาไฟเจ็ดสี..’ หลิงหยุนใจเต้นแรงด้วยความตกใจดวงตาเบิกโพลงจนลูกตาแทบถลนออกมาจากเบ้า.. ภูเขาไฟหลากสีนี้จัดเป็นสมบัติล้ำค่าที่หาได้ยากยิ่งในโลกบ่มเพาะที่ยิ่งใหญ่หลิงหยุนเองก็เคยพบสมบัติล้ำค่าชิ้นนี้ในการประมูลซึ่งจัดขึ้นในโลกบ่มเพาะ เพียงแต่ครั้งนั้นขั้นของเขายังไม่ถึงระดับที่จะสามารถประมูลสมบัติล้ำค่าชิ้นนี้ได้ เขาจึงพลาดโอกาสไป.. หลิงหยุนนึกเสียดายมาตลอดสามปีแต่หลังจากนั้นที่เขาได้สมบัติล้ำค่าชิ้นหนึ่ง ซึ่งไม่ได้ด้อยไปกว่าภูเขาไฟหลากสี เขาจึงค่อยคลายความเสียดายตลอดสามปีลงได้บ้าง และหลิงหยุนก็ไม่เคยคิดฝันว่า..เขาจะได้พบเห็นสมบัติล้ำค่าชิ้นนี้อีกครั้งในเมืองปักกิ่งของประเทศจีน! แม้ว่าภูเขาไฟหลากสีลูกนี้จะเล็กกว่าที่เขาพบเห็นในโลกบ่มเพาะมากนักแต่มันก็คือของจริง ไม่ใช่ของปลอมอย่างแน่นอน! หลิงหยุนไม่มีเวลามานั่งครุ่นคิดหาแหล่งกำเนิดหรือที่มาของภูเขาไฟหลากสีลูกนี้ เพราะสิ่งที่เขาต้องคิดคือ ทำเช่นใดจึงจะได้สมบัติล้ำค่าชิ้นนี้มาครอบครองต่างหาก ตอนนี้หลิงหยุนลืมเรื่องผ้าแพรไหมดำที่ตั้งใจมาประมูลไปสิ้นเขาสนใจเพียงแค่ภูเขาไฟหลากสีลูกนี้เท่านั้น เพราะเป็นสมบัติล้ำค่าที่ยากจะหาสิ่งใดเทียบได้.. แต่ถึงกระนั้นหลิงหยุนก็แสร้งทำเป็นไม่สนใจและถอนจิตหยั่งรู้ของตนกลับมา เพราะเกรงว่าจะถูกยอดฝีมือคนอื่นจับได้ และยังคงนั่งสงบนิ่งไม่เคลื่อนไหวอยู่ภายในห้องวีไอพีหมายเลข 9 ถึงแม้ใจของหลิงหยุนจะเต้นเร่าๆอย่างคลุ้มคลั่งแต่ใบหน้าของเขากลับสงบนิ่งจนยากที่จะจับความรู้สึกได้ และนี่คือลักษณะท่าทางของผู้ประมูลมืออาชีพ.. “ทุกท่านกรุณาอยู่ในความสงบและฟังคำพูดของข้าสักหน่อยเถิด!” ทันทีที่ของประมูลชิ้นแรกถูกนำออกมาทั้งหอประมูลก็เต็มไปด้วยเสียงอื้ออึงของผู้คน จนเซี่ยโหวหมิงต้องปรามให้ทุกคนนั่งลง และกลับสู่ความสงบเสียก่อน หลังจากที่ภายในหอประมูลเริ่มสงบลงแล้วเซี่ยโหวหมิงจึงเริ่มอธิบายถึงคุณสมบัติของภูเขาไฟหลากสี “สมบัติล้ำค่าชิ้นนี้เป็นของผู้ใดนั้นข้าเองก็ไม่สามารถบอกได้ แต่ข้าสามารถบอกทุกท่านได้ว่า ของวิเศษที่่นำมาประมูลอยู่นี้มาจากใต้ท้องทะเลลึก..” เซี่ยโหวหมิงจ้องมองเปลวเพลิงของภูเขาไฟหลากสีด้วยแววตาชื่นชอบอย่างไม่อาจปิดบังได้จากนั้นจึงพูดต่อด้วยสีหน้าที่ยิ้มแย้มเป็นปกตินิสัย “ข้าเองก็ไม่อาจบอกได้ว่าของประมูลชิ้นนี้จะวิเศษมากเพียงใดเพราะข้าเองก็ไม่เคยพบเห็นของสิ่งนี้มาก่อน อีกทั้งไม่เคยได้ยินมาก่อนด้วยเช่นกัน ไม่เพียงตัวข้าเท่านั้น.. แม้แต่เจ้าหน้าที่ทุกคนภายในหอประมูลแห่งนี้ ก็ไม่เคยพบเห็นของสมบัติชิ้นนี้มาก่อนเช่นกัน!” หลิงหลิงหยุนได้แต่นึกเย้ยหยันอยู่ในใจ‘หึ.. นี่หมายความว่าหากพวกเจ้ารู้ว่ามันคือสิ่งใดกันแน่ พวกเจ้าคงไม่คิดที่จะนำออกมาประมูลสินะ ก็ดี.. ข้าจะได้เป็นผู้ประมูลไปเสียเอง!’ “ทุกคนคงจะได้อ่านคำแนะนำที่อยู่บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ของทุกท่านแล้วแต่ข้าจะพูดให้ฟังอีกครั้ง..” “สมบัติชิ้นนี้ถูกนำมาจากใต้ท้องทะเลลึกและน้ำทะเลก็ไม่สามารถทำให้เปลวไฟทั้งห้าที่ลุกโชนอยู่นี้ดับลงได้ แม้ว่ามันจะมีขนาดใหญ่ถึงครึ่งเมตร แต่กลับมีน้ำหนักเพียงแค่ห้าสิบกิโลกรัมเท่านั้น หากพิจารณาจากรูปร่าง และสีต่างๆของมัน สมบัติชิ้นนี้อาจนับเป็นปะการังที่แปลกประหลาดที่ไม่เคยมีผู้ใดพบเห็นมาก่อนก็เป็นได้..”ระหว่างที่พูดนั้น..เซี่ยโหวหมิงก็ได้ยกถังน้ำที่ให้คนเตรียมไว้สาดไปที่ภูเขาไฟหลากสีทันที น้ำในถังกระเด็นหกเลอะเทอะเต็มพื้นหอประมูล แต่กลับไม่สามารถทำให้เปลวไฟทั้งห้าของภูเขาไฟหลากสีนั้นดับลงได้ มันยังคงลุกโชนเช่นเดิมราวกับว่าน้ำไม่มีผลใดๆ ต่อเปลวไฟทั้งห้าเลยแม้แต่น้อยและนั่นได้สร้างเสียงฮือฮาให้กับทุกคนในหอประมูลอีกครั้ง!เซี่ยโหวหมิงยิ้มออกมาพร้อมกับอธิบายต่อว่า“ทุกท่านคงเห็นแล้วว่า.. น้ำที่ข้าสาดไปเมื่อครู่ได้แยกออกกลางอากาศ แต่นั่นยังไม่ใช่ความวิเศษเพียงหนึ่งเดียวของภูเขาไฟหลากสี ความน่าอัศจรรย์อีกหนึ่งอย่างของมันก็คือ.. เปลวไฟที่ลุกโชนอยู่นี้กลับไม่มีความร้อน!”ระหว่างที่พูดเซี่ยโหวหมิงก็ได้ยื่นแขนเสื้อของตนไปที่เปลวไฟลุกโชนและปล่อยให้เปลวไฟเผาไหม้แขนเสื้อของตนอยู่เช่นนั้น“เปลวไฟที่ไม่มีวันดับเปลวไฟที่ไม่มีความร้อน และเปลวไฟที่ไม่เผาไหม้สิ่งอื่น นี่คือคุณลักษณะวิเศษของภูเขาไฟหลากสี!”หลังจากที่เซี่ยโหวหมิงเผาแขนเสื้อของตนเองอยู่ราวครึ่งนาทีในที่สุดก็ดึงกลับมา และยกขึ้นอวดให้กับทุกคนเห็นว่าชายแขนเสื้อของตนนั้นยังอยู่ในสภาพปกติ..จากนั้นจึงอธิบายต่อว่า“แต่ข้าขอบอกกับทุกท่านในที่นี้ไว้ก่อนว่า.. หลังจากที่ผู้ประเมินสินค้าของตระกูลเย่ได้ตรวจสอบสิ่งของชิ้นนี้อยู่หลายครั้งหลายครา พวกเราพบว่านอกจากคุณลักษณะวิเศษทั้งสามข้อที่พูดไปแล้วนั้น สมบัติชิ้นนี้ก็ไม่มีพลังชีวิตอยู่เลยแม้แต่น้อย อีกทั้งยังไม่สามารถนำมาปรุงเป็นโอสถใดๆได้อีกด้วย ดูเหมือนจะไม่มีประโยชน์ต่อเหล่าชาวยุทธมากนัก..”เซี่ยโหวหมิงนิ่งไปครู่หนึ่งและหลังจากที่พยายามปกปิดสีหน้าที่นึกเสียดายของตนเองได้แล้ว ในที่สุดเขาก็พูดต่อว่า“ความจริงแล้วทีมผู้ประเมินทั้งหมดของตระกูลเย่ได้ตัดสินใจที่จะไม่นำของสิ่งนี้ขึ้นประมูล แต่เป็นความต้องการของเจ้าของสมบัติชิ้นนี้ พวกเราจึงนำออกมาประมูลเป็นชิ้นแรก และหวังว่าจะมีผู้ที่ต้องชะตากับมันได้ไปครอบครอง..”“เฮ้อ..น่าเสียดาย ไม่มีประโยชน์ต่อการฝึกงั้นรึ!”“ดูดีวิเศษ ไม่เคยพบเห็นมาก่อน แต่ก็ไร้ประโยชน์สิ้นดี!”“ไม่ว่าจะเป็นโรงประมูลของตระกูลเย่หรือของตระกูลหลงก็ตาม ปกติแล้วของชิ้นแรกที่นำมามาเปิดประมูลก็มักจะเป็นของที่ไร้ประโยชน์ต่อการฝึกวิชา..”บรรดาผู้ที่มาทำการประมูลสินค้าต่างก็พากันวิพากษ์วิจารณ์กันไปต่างๆนานและหลังจากที่ได้ฟังคำอธิบายของเซี่ยโหวหมิงแล้ว ก็ไม่มีผู้ใดสนใจที่จะประมูลสมบัติชิ้นนี้อีกเลย เพราะทุกคนต่างก็มาเพื่อประมูลสิ่งของที่จะช่วยในการฝึกฝนเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับตนเอง ไม่ได้มาเพื่อประมูลของสวยงามที่หาได้ยากแต่อย่างใด..ภายในห้องวีไอพีหมายเลข9 หลิงหยุนนั่งฟังคำอธิบายของเซี่ยโหวหมิงอย่างใจจดใจจ่อ เขาแทบอยากลุกไปปิดปากเซี่ยโหวหมิงไว้ จนกระทั่งได้ยินคำพูดสองประโยคสุดท้าย เขาจึงถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก..สิ่งที่เซี่ยโหวหมิงอธิบายนั้นยังไม่ถูกต้องนักเพราะความจริงแล้วเปลวไฟของภูเขาไฟหลากสีลูกนี้จะต้องมีทั้งหมดเจ็ดสี แต่เวลานี้ลุกโชนเพียงแค่ห้าสีเท่านั้นคือสีแดง สีเขียว สีฟ้า สีน้ำเงิน และสีม่วง แต่ยังเหลืออีกสองสีที่ยังไม่ปรากฏสู่สายตาของผู้คน..ซึ่งก็คือสีขาวและสีดำนั่นเอง!