บทที่ 1299 : ธาราขั้วโลก

ศิลาแม่เหล็กขั้วโลกนั้นชื่อของมันก็บ่งบอกอยู่แล้วว่าจะมีปรากฏในดินแดนที่อยู่ทางแถบขั้วโลกเท่านั้น เพราะขั้วโลกของดาวเคราะห์ดวงนี้นับว่าเป็นจุดที่มีสนามแม่เหล็กทรงพลังที่สุด แน่นอนว่าดาวเคราะห์ที่ประกอบไปด้วยแม้เหล็กทั้งหมดนั้นไม่ได้มีอยู่ในจักรวาลอันกว้างใหญ่แต่หากจะมีก็คงไม่อาจสามารถพบเห็นได้ เพราะดาวเคราะห์เช่นนี้คงจะก่อตัวใกล้กับหลุมดำเท่านั้น เพราะมันจะไม่สามารถถูกหลุมดำในจักรวาลดูดกลืนเข้าไปได้ ส่วนธาราขั้วโลกนั้นมักจะพบเจอในบริเวณเดียวกันกับที่พบศิลาแม่เหล็กขั้วโลกตราบใดที่บริเวณใกล้ศิลาแม่เหล็กขั้วโลกมีแอ่งน้ำที่ไม่ไหลเวียน ไม่ว่าจะอยู่บนพื้นดินหรือใต้ดินมานานหลายปี น้ำที่อยู่ใกล้กับศิลาแม่เหล็กขั้วโลกย่อมได้รับอานุภาพของแม่เหล็กเข้าไปด้วยเช่นกัน นานวันเข้าก็จะพัฒนากลายเป็นธาราขั้วโลกแทนน้ำธรรมดา ธาราขั้วโลกนี้นับเป็นน้ำที่มีพิษร้ายแรงที่สุดในโลกพลังแทรกซึมและทำลายล้างของมันนั้นรุนแรงอย่างน่าอัศจรรย์ หากผู้ใดได้สัมผัสเข้ากับธาราขั้วโลกนี้ จะส่งผลต่อผิวหนังและโลหิตของคนผู้นั้นทันที ธาราขั้วโลกนี้สามารถทำลายเข้าไปจนถึงปลายเประสาทของมนุษย์ได้เลยทีเดียว และจุดใดบนร่างกายที่ธาราขั้วโลกแทรกซึมเข้าไปได้นั้น บริเวณส่วนนั้นก็จะกลายเป็นสีดำในทันที แม้จะไม่รู้สึกเจ็บปวด แต่ก็ทำให้สูญเสียความรู้สึกในบริเวณนั้นไปสิ้น หลิงหยุนรู้ถึงอานุภาพของธาราขั้วโลกนี้ดีแม้แต่เขาที่ฝึกวิชาดาราคุ้มกาย หากยังไม่เข้าสู่ด่านที่สามแล้วโดนธาราขั้วโลกนี้เข้าไป ก็คงต้องมีวิธีเดียวเท่านั้นคือเฉือนเนื้อส่วนนั้นทิ้งไปเสีย ธาราขั้วโลกจึงนับเป็นอาวุธที่ใช้สำหรับสังหารศัตรูได้อย่างง่ายดาย! ยิ่งไปกว่านั้นหลิงหยุนยังสามารถนำธาราขั้วโลกนี้ไปเป็นส่วนผสมในการหลอมกลั่นโอสถได้อีกด้วย และแน่นอนว่าต้องไม่ใช่โอสถที่มีคุณประโยชน์อันใด แต่จะเป็นโอสถพิษที่รุนแรงมาก ไม่จำเป็นต้องให้ศัตรูกลืนกินโอสถพิษที่ทำจากธาราขั้วโลกด้วยซ้ำ เพียงแค่ร่างกายสัมผัสถูกพิษเข้า ก็สามารถตายได้อย่างง่ายดาย และนี่คือเหตุผลที่หลิงหยุนเฝ้ารอคอยธาราขั้วโลกอย่างใจจดใจจ่อ.. ว่าแต่จะมีผู้ใดนำธาราขั้วโลกออกมาประมูลหรือไม่นะ โดยปกติแล้วผู้ที่นำศิลาแม่เหล็กขั้วโลกออกมาประมูลควรจะต้องมีธาราขั้วโลกมาประมูลคู่กันด้วย และหลังจากที่ตี้เสี่ยวอู๋จัดการชำระค่าสินค้าประมูลเรียบร้อยแล้ว ชายคนเดิมก็หยิบขวดใสขนาดใหญ่ที่ภายในบรรจุน้ำสีดำกว่า 25 กิโลกรัมออกมา “ห๊ะ..ไม่เสียเที่ยวจริงๆ!” หลิงหยุนพึมพำออกมาด้วยความตื่นเต้นดีใจเมื่อพบว่ามีธาราขั้วโลกมาประมูลด้วยจริงๆ “โอ้ดูนั่นสิ!น้ำลืมเลือนมีมากมายถึงเพียงนั้นเชียวรึ” ‘น้ำลืมเลือนงั้นรึ!นี่มันชื่อบ้าบออะไรกัน?!’ หลิงหยุนที่ยืนฟังนิ่งได้แต่นึกบ่นพึมพำอยู่ในใจแล้วจู่ๆเขาก็นึกขึ้นมาได้ว่าก่อนหน้านี้แม่ชีมี่หลินได้เอ่ยขึ้นว่านางต้องการมาร่วมประมูลในครั้งนี้ เพราะอยากจะได้หญ้าใจสลายกลับไปหลอมกลั่นโอสถไร้ใจ ส่วนน้ำลืมเลือนนั้นก็ขึ้นอยู่กับว่าจะโชคดีมีผู้นำมาประมูลหรือไม่ เมื่อคิดได้เช่นนี้หลิงหยุนจึงรีบเปิดจิตหยั่งรู้ของตนออกสำรวจไปทางเหล่าแม่ชีจากอารามจิ้งซินทันที และพบว่าทุกคนต่างก็มีสีหน้าตื่นเต้น.. หลิงหยุนนึกถึงสรรพคุณของธาราขั้วโลกแล้วก็สามารถเข้าใจได้ในทันทีไม่ว่าจะเป็นหญ้าใจสลายหรือสมุนไพรอะไรก็ตาม หากเป็นสมุนไพรที่มีฤทธิ์เป็นพิษ แล้วถูกนำมาผสมรวมกับธาราขั้วโลกที่มีฤทธิ์เป็นพิษเช่นกันนั้น พิษทั้งสองชนิดจะหักล้างพิษซึ่งกันและกัน และด้วยวิธีการหลอมโอสถในแบบเฉพาะของอารามจิ้งซิน ทำให้พิษทั้งสองชนิดนี้หลอมรวมกลายมาเป็นโอสถไร้ใจได้! “หึ..ที่แท้การหลอมโอสถไร้ใจก็เป็นเช่นนี้เองหรอกรึ!” หลิงหยุนได้แต่นึกชื่นชมอารามจิ้งซินที่สามารถใช้พิษทั้งสองของสองสิ่งมาหลอมกลั่นเป็นโอสถไร้ใจได้สำเร็จ! แม้พิษของธาราขั้วโลกจะถูกทำให้หมดฤทธิ์ไปแล้วแต่ความสามารถในการแทรกซึมของมันยังคงอยู่ มันไม่ได้เข้าไปทำลายความรู้สึกของมนุษย์อย่างที่เข้าใจ แต่มันเข้าไปฆ่าเซลสมองเฉพาะส่วนของมนุษย์ ทำให้คนผู้นั้นหลงลืมเรื่องราวเฉพาะส่วนได้!เหตุใดโอสถไร้ใจจึงสามารถทำให้ผู้หญิงลืมสิ้นความรักและคนรักได้อย่างนั้นหรือนั่นเพราะผู้หญิงมักจะให้ความสำคัญและคิดถึงเรื่องชายคนรักมากที่สุด และฮอร์โมนแห่งความรักนี้ก็ถูกกระตุ้นโดยเซลสมองบางส่วน โดยมีปลายประสาทเป็นตัวเชื่อมต่อไปที่ความรู้สึกอีกทีโอสถไร้ใจซึ่งมีส่วนผสมของหญ้าใจสลายและธาราขั้วโลกฤทธิ์ของพิษทั้งสองชนิดจะแทรกซึมเข้าทำลายเซลสมองในส่วนที่ทำให้ผู้หญิงนึกถึงคนรักจนหมดสิ้น จนกระทั่งไม่สามารถจดจำคนรักได้อีก..ยิ่งคิดหลิงหยุนก็ยิ่งเดือดดาลเป็นที่สุด..–เสี่ยวอู๋เจ้าต้องประมูลธาราขั้วโลกนี้มาให้ได้ ไม่ว่าจะต้องใช้เงินมากเท่าใดก็ตาม อย่าให้คนของอารามจิ้งซินประมูลไปได้เด็ดขาด!- หลิงหยุนกำชับตี้เสี่ยวอู๋ดูเหมือนว่าน้ำลืมเลือนนี้จะไม่ได้รับความสนใจมากเท่ากับศิลาแม่เหล็กจึงมีผู้สนใจประมูลน้อย และให้ราคาที่ไม่สูงนัก“ราคาเริ่มต้นของน้ำลืมเลือนนี้อยู่ที่10,000 แต้ม การประมูลแต่ละครั้งต้องไม่ต่ำกว่า 10,000 เริ่มประมูลได้” หลังจากประกาศออกไปแล้วชายผู้นั้นจึงหันมองไปทางศิษย์อารามจิ้งซิน เพราะรู้ว่าเหล่าแม่ชีมาเพื่อประมูลสิ่งนี้โดยเฉพาะสำนักจิ้งซินเสนอราคาประมูลทันที“ห้าหมื่น!”น้ำเสียงของแม่ชีมี่หลินสั่นด้วยความตื่นเต้นนางเองก็คิดไม่ถึงว่าจะมีผู้นำน้ำลืมเลือนออกมาประมูลจริงๆ เพราะนับสิบปีแล้วที่นางไม่เคยพบเห็นน้ำลืมเลือนนี้ด้วยปริมาณน้ำลืมเลือนที่มากถึง25 กิโลกรัมนี้ อารามจิ้งซินจะสามารถกลั่นโอสถไร้ใจที่มีคุณภาพได้นับพันๆเม็ดเลยทีเดียว ไม่เพียงจะช่วยให้เหล่าศิษย์อารามจิ้งซินก้าวหน้าแล้ว โอสถนี้ยังจะช่วยให้หญิงที่เจ็บปวดเรื่องความรักอีกมากมายบนโลกใบนี้ได้ด้วยเหล่าชาวยุทธต่างก็รู้ว่าน้ำลืมเลือนนี้เป็นสิ่งที่อารามจิ้งซินใช้ในการกลั่นโอสถจึงมีไม่กี่คนนักที่สนใจร่วมประมูลด้วย เพราะต่างก็รู้ว่าต่อให้ประมูลไปได้ ก็คงไม่สามารถนำออกจากหุบเขาแห่งนี้ได้เป็นแน่ และเมื่ออารามจิ้งซินเสนอราคาสูงถึง90,000 แต้ม ชาวยุทธสองสามคนที่ร่วมประมูลจึงยอมถอยให้ทันที และนั่นสร้างความตื่นเต้นดีใจให้กับแม่ชีมี่หลินยิ่งนัก เพราะหลังจากต้องเสียหน้าไปมากก่อนหน้านี้ อย่างน้อยตอนนี้นางก็กำลังจะได้น้ำลืมเลือนกลับไป นับว่าสวรรค์ยังเมตตา!แต่เม่ชีมี่หลินก็ตื่นเต้นดีใจอยู่ได้ไม่นานนักเพราะหลังจากนั้นตี้เสี่ยวอู๋ก็ร้องตะโกนออกไปว่า“100,000!”สีหน้าของแม่ชีมี่หลินถึงกับเปลี่ยนไปทันทีนางแทบไม่ต้องหันไปมองก็จำได้ว่ามันคือเสียงของตี้เสี่ยวอู๋ เด็กหนุ่มที่สร้างความอับอายให้กับอารามจิ้งซินอย่างมากในคืนนี้“หนึ่งแสนห้าหมื่นแต้ม!”แม่ชีมี่หลินประมูลแข่งกลับไปทันที“200,000!”ตี้เสี่ยวอู๋ได้รับคำสั่งมาจากหลิงหยุนแล้วว่าต้องไม่ปล่อยให้อารามจิ้งซินประมูลไปได้ เขาจึงเสนอราคาเพิ่มไปอีกห้าหมื่นทันทีเช่นกัน“220,000!”แม่ชีมี่หลินเพิ่มไปอีกสองหมื่น“280,000!”ตี้เสี่ยวอู๋ยืนกอดอกมองไปทางแม่ชีของอารามจิ้งซิน และเพิ่มราคาไปอีกหกหมื่นแต้มทันที!“นี่เจ้า..”