บทที่ 1326 : โซ่กังฉี!

“หึ!เดี๋ยวเจ้าก็รู้ว่าคืนนี้ผู้ใดกันแน่ที่จะต้องกลายเป็นศพ” หลิงหยุนร้องตะโกนเย้ยหยันกลับไปเพราะยิ่งอีกฝ่ายเก่งกาจมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งปลุกไฟนักสู้ในตัวของหลิงหยุนให้ลุกโชนมากขึ้นเท่านั้น! หลิงหยุนไม่รีบร้อนมากนักเพราะเขารู้ดีว่าการจะทำลายกระบี่เหินพลังหยางของเหล่านักบวชนั้น จุดสำคัญไม่ได้อยู่ที่การทำลายกระบี่ยักษ์ แต่เป็นการทำลายนักบวชทั้งสิบสองคนต่างหาก! หากสามารถสังหารหนึ่งในสิบสองนักบวชได้กระบี่เหินพลังหยางนี้ก็จะไม่อาจรวมตัวกันอยู่ได้ และจะอันตธานหายไปทันที ท่ามกลางท้องฟ้าที่มืดมิดลำแสงสว่างวาบขึ้นอีกครั้ง ครั้งนี้เป็นแสงจากเปลวไฟที่กำลังลุกโชน เพราะไป๋เซียนเอ๋อกำลังต่อสู้อยู่กับนักบวชเลี่ยหยาง เช่นเดียวกับเย่ซิงเฉินที่กำลังต่อสู้อยู่กับนักบวชเลี่ยเหลยนางได้ปลดปล่อยพายุหมุนดวงดาว และดาวเคราะห์เล็กๆเข้าใส่ร่างของนักบวชเลี่ยเหลย “หวังชงเซียวนักบวชเลี่ยหู่มอบให้เป็นหน้าที่ของเจ้า!” หลิงหยุนร้องตะโกนบอกหวังชงเซียวส่วนตัวเขาก็ถือกระบี่โลหิตแดนใต้พุ่งเข้าใส่นักบวชเลี่ยหลงทันที “นักบวชเฒ่า..คิดจะสังหารข้างั้นรึ” ก่อนหน้านี้หลิงหยุนเพิ่งจะถูกนักบวชเลี่ยหลงและนักบวชเลี่ยหู่ร่วมมือกันจะสังหารตนให้ได้ แต่เวลานี้นักบวชขั้นพลังเหนือธรรมชาติระดับหกทั้งสามคน ต่างก็กำลังต่อสู้เอาเป็นเอาตายอยู่กับยอดฝีมือของฝ่ายหลิงหยุน เมื่อครั้งที่อยู่บนยอดเขาหลงเหมินนั้นหลิงหยุนได้เคยประมือกับนักบวชจากเขาหลงหู่มาหลายคน จึงพอที่จะเข้าใจจุดอ่อน จุดแข็ง เพลงกระบี่ และยันต์ของสำนักเขาหลงหู่บ้างแล้ว “เดี๋ยวเจ้าก็รู้เอง!” นักบวชเลี่ยหลงเห็นหลิงหยุนบินลงมาจากท้องฟ้าและพุ่งเข้าหาตนเช่นนั้นเขาก็ร้องตะโกนตอบกลับไปอย่างไร้ท่าทีหวาดกลัว จากนั้นจึงหยิบโอสถหลงหู่กลืนเข้าไปในปากหนึ่งเม็ดทันที! หลังจากที่ได้เห็นการต่อสู้ระหว่างหลิงหยุนกับหลวงจีนจื้อเหนิงและได้ประมือกับหลิงหยุนด้วยตัวเองไปแล้วนั้น ทำให้นักบวชเลี่ยหู่รู้ว่าพลังของตนในขั้นพลังเหนือธรรมชาติระดับหกนั้น ย่อมไม่อาจเอาชนะหลิงหยุนได้เป็นแน่ จึงได้ตัดสินใจกลืนโอสถหลงหู่เข้าไปก่อน บูม! ร่างของนักบวชหลงหู่เปล่งแสงประกายเจิดจ้าขึ้นมาทันทีและขั้นของเขาก็พัฒนาขึ้นกว่าเดิมอย่างมาก! ในเวลานั้นเองร่างของหลิงหยุนก็ได้พุ่งไปอยู่ตรงหน้าของนักบวชหลงหู่แล้ว และได้ฟันกระบี่ในมือเข้าใส่ร่างของเขาทันที! ตูม!นักบวชเลี่ยหู่ยกกำปั้นของตนขึ้นชกเข้าใส่กระบี่ของหลิงหยุนทันทีเช่นกันพลังปราณจากกระบี่และหมัดปะทะกันเสียงดังปังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งบริเวณ ท่ามกลางท้องฟ้าที่มืดมิด แสงวูบวาบไสวลุกโชนไปทั่วทั้งหุบเขาหลงเฟิง ทำให้เกิดเป็นความสว่างราวกับเวลากลางวันก็ไม่ปาน!หลังจากที่ได้กลืนโอสถหลงหู่เข้าไปแล้วขุมพลังของนักบวชเลี่ยหู่ก็ได้พุ่งขึ้นอยู่ในขั้นพลังเหนือธรรมชาติระดับเจ็ดทันที ทั้งพละกำลัง และความแข็งแกร่งของร่างกาย จึงเพิ่มขึ้นเหนือกว่าหลวงจีนจื้อเหนิงอีกหลิงหยุนมั่นใจว่าจะสามารถรับมือได้ไม่ยากเขาจึงไม่รีบร้อนนัก และยังคงฟาดฟันกระบี่ในมือเข้าใส่ร่างของนักบวชเลี่ยหู่อย่างต่อเนื่อง..และในระหว่างนั้นเองหลิงหยุนก็ได้ใช้พลังจิตของตนเองควบคุมตราหยกจักรพรรดิให้ขยายใหญ่ขึ้น แล้วลอยไปอยู่กลางอากาศเหนือศรีษะของนักบวชทั้งสิบสองคนทันที!“ฮ่าๆๆข้าคิดไว้แล้วว่าเจ้าจะต้องใช้วิธีนี้!”นักบวชเลี่ยหลงหัวเราะและร้องตะโกนออกมาอย่างภูมิใจที่รู้ทันเขาใช้พลังจิตของตนเองควบคุมกระบี่เหินให้ขยายใหญ่ยาวถึงหกเมตร แล้วพุ่งออกไปขวางตราหยกจักรพรรดิของหลิงหยุนไว้ทันทีหลังจากที่ได้กลืนโอสถเขาหลงหู่ชั้นเลิศเข้าไปพลังจิตของนักบวชเต๋าก็แข็งแกร่งเพิ่มขึ้นมากเช่นกัน และเวลานี้ทั้งหลิงหยุนและนักบวชเลี่ยหลงก็มีความแข็งแกร่งไม่ได้ด้อยไปกว่ากันเลยในเวลาเดียวกันนั้นเองนักบวชทั้งสิบสองคนต่างก็ไม่มีผู้ใดสนใจการต่อสู้ที่เกิดขึ้นรอบตัว ทุกคนต่างก็มุ่งมั่นอยู่กับการผสานพลังกัน แสงสีเงินยังคงสว่างไสวโชติช่วง และเมื่อใดก็ตามที่แสงสีเงินเหล่านี้รวมเป็นหนึ่งเดียวกันได้ ทั้งจิตหยั่งรู้ และพลังจิตของพวกเขาก็จะหลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียวที่แข็งแกร่งอย่างที่สุดทันที“ซิงเฉิน..ใช้กระบี่คู่มารสะบั้นเทวะของเจ้าจัดการสังหารนักบวชเฒ่าพวกนั้นซะ!”หลิงหยุนหลบไปทางซ้ายเบี่ยงไปทางขวา แต่ไม่ว่าจะพยายามเท่าไหร่ก็ไม่สามารถฝ่าด่านของนักบวชเลี่ยหลงเข้าไปได้เสียที จึงได้แต่ร้องตะโกนสั่งเย่ซิงเฉินสำหรับเย่ซิงเฉินแล้วเวลานี้อาจไม่สามารถพูดได้ว่านางเหนือกว่านักบวชเลี่ยเหลยนัก เพราะนางยังไม่ได้ใช้อาวุธที่มีอยู่ แต่เมื่อได้ยินเสียงร้องตะโกนสั่งของหลิงหยุน นางก็ไม่ลังเลที่จะใช้กระบี่คู่ของตนเองทันทีกระบี่คู่มารสะบั้นเทวะของเย่ซิงเฉินนั้นมีรูปลักษณ์ไม่ต่างจากดวงจันทร์และดวงอาทิตย์!จากนั้นกระบี่คู่มารสะบั้นเทวะก็พุ่งออกจากร่างของเย่ซิงเฉิน ตรงเข้าใส่นักบวชทั้งสิบสองคนอย่างรวดเร็ว! หลิงหยุนเป็นผู้ที่มีความสามารถในการตอบโต้คู่ต่อสู้ได้อย่างชาญฉลาดในขณะที่เย่ซิงเฉินก็ตอบสนองต่อคำสั่งของหลิงหยุนได้อย่างรวดเร็ว ด้วยเหตุนี้ทันทีที่กระบี่คู่ของเย่ซิงเฉินพุ่งออกไปด้วยความรวดเร็วนั้น เหล่านักบวชฝ่ายชางจิงกงจึงไม่มีผู้ใดสามารถหลบเลี่ยงได้ทัน!ปัง!ปัง!เสียงกระบี่คู่มารสะบั้นเทวะปะทะเข้ากับกลุ่มแสงสว่างสีขาวสองกลุ่มที่ปกคลุมร่างของเหล่านักบวชดังปัง!แม้จะไม่สามารถทำให้เกราะคุ้มกันนี้แตกสลายได้ แต่อย่างน้อยก็ทำให้มันอ่อนกำลังลงได้ผล!ปัง!ปัง!