บทที่ 1374 : สระอสุนีบาต

เย่ซิงเฉินถึงกับอึ้งไปจนพูดอะไรไม่ออกอยู่นานแต่แล้วเมื่อนึกถึงครั้งที่ตนเองเคยรับทัณฑ์สวรรค์มา จึงได้แต่ร้องถามออกไปว่า “หลิงหยุนข้าเองก็เข้าสู่ด่านกลางขั้นพลังชี่มาก่อนแล้ว เหตุใดจึงไม่มีทัณฑ์สวรรค์เทียนเจี๋ยเกิดขึ้นกับข้าเล่า” “หรือเจ้าจะพิเศษกว่าข้าอย่างนั้นรึ!” หลิงหยุนยิ้มออกมาพร้อมกับเอื้อมมือไปโอบเอวเย่ซิงเฉินไว้และตอบกลับไปว่า “เทพบนสวรรค์ล้วนแล้วแต่เอาแน่เอานอนไม่ได้ ไม่แน่ว่าจู่ๆ ทัณฑ์สวรรค์เทียนเจี๋ยอาจฟาดลงใส่ศรีษะของเจ้าเมื่อใดก็ได้!” “ซิงเฉินเจ้าถือแก้วจ้าวสมุทรนี้ไว้ หลังจากที่ข้าออกไปแล้ว เจ้าเองก็รีบหนีออกไปให้พ้นรัศมีของทัณฑ์เมฆาเหล่านี้เสียก่อน แล้วจึงค่อยเหาะออกมา แต่ห้ามเข้าใกล้รัศมีทัณฑ์เมฆาโดยเด็ดขาด!” หลิงหยุนกำชับเย่ซิงเฉินพร้อมกับยื่นแก้วจ้าวสมุทรในมือให้จากนั้นจึงหันมาสำรวจความพร้อมของตนเอง แล้วจึงหันไปยิ้มและปลอบใจนาง “ซิงเฉินแค่ทัณฑ์สวรรค์เล็กๆเท่านั้น เจ้าอย่าได้ตื่นตระหนก หรือเป็นกังวลใจไป!” “ข้าไปก่อนล่ะ!” จากนั้นหลิงหยุนจึงใช้ความเร็วสูงสุดของตนพุ่งร่างออกจากรัศมีของแก้วจ้าวสมุทรพร้อมกับใช้วิชาคลื่นคงคาเปิดทางน้ำกว้างกว่าหนึ่งเมตรเหาะขึ้นไปทันที! ในเวลาเพียงแค่สองวินาทีร่างของหลิงหยุนก็เข้าน่านน้ำของทะเลจีนตะวันออก! เปรี้ยง! แล้วก็เป็นอย่างที่หลิงหยุนคาดการไว้ไม่มีผิดทันทีที่เขาเข้าสู่น่านน้ำทะเลจีนตะวันออก ทัณฑ์สวรรค์เทียนเจี๋ยก็ปรากฏขึ้นทันที และอสุนีบาตสีน้ำเงินก็ฟาดผ่านเมฆสีดำทะมึนเข้าใส่ร่างของหลิงหยุนอย่างรวดเร็ว ในเวลาเดียวกันนั้นเองสายฟ้าจำนวนวนมากมายนับไม่ถ้วน ก็ล้อมร่างของหลิงหยุนที่อยู่กลางทะเลไว้อย่างแน่นหนา.. หลิงหยุนถึงกับชาไปทั่วทั้งร่างเขาถึงร้องอุทานออกมาด้วยความโมโห! “โธ่เว้ย!!” ความจริงแล้วหลิงหยุนตั้งใจไว้ว่าหลังจากเข้าสู่น่านน้ำทะเลจีนตะวันออกแล้ว เขาจะรีบว่ายน้ำหนีให้เร็วที่สุดก่อนเพื่อที่จะหลบไปตั้งหลัก แต่เวลานี้ดูเหมือนแผนการของเขาจะเป็นไปไม่ได้เสียแล้ว.. นั่นเพราะไม่เพียงอสุนีบาตสีน้ำเงินนี้จะทำให้หลิงหยุนถึงกับชาไปทั่วทั้งร่างแต่เขายังรู้สึกว่าผืนน้ำทะเลรอบๆตัวเขานั้นหนักอึ้งไปด้วย ราวกับว่ามันได้เปลี่ยนจากผืนน้ำเป็นกำแพงน้ำที่แข็งแกร่ง และกำลังบีบรัดเข้ามาที่ร่างของเขาจนไม่สามารถขยับเขยื้อนได้.. “หึ..นี่คิดจะใช้น้ำทดสอบข้าแทนงั้นรึ”อสุนีบาตของทัณฑ์สวรรค์เทียนเจี๋ยนั้นเป็นได้มากกว่าสายฟ้าธรรมดาๆ และในเมื่อเวลานี้ร่างของหลิงหยุนอยู่ในน้ำ ทัณฑ์สวรรค์เทียนเจี๋ยจึงใช้อสุนีบาตสีฟ้านี้บีบรัดร่างของหลิงหยุนให้จมลงสู่ใต้ท้องทะเล“อสุนีบาตห้าธาตุหรอกรึ!”อสุนีบาตห้าธาตุนั้นชื่อก็บอกอยู่แล้วว่าต้องเกี่ยวพันกับธาตุทั้งห้าบนโลกซึ่งก็คือธาตุทอง ธาตุไม้ ธาตุน้ำ ธาตุไฟ และธาตุดินอสุนีบาตห้าธาตุนี้นับเป็นอสุนีบาตที่มีความรุนแรงและอันตรายอย่างยิ่ง หากผู้บ่มเพาะตนยังไม่เข้าสู่ขั้นแก่นเต๋าทองคำ ก็ย่อมไม่อยากต้องพบเจออย่างแน่นอน!นั่นเพราะอสุนีบาตห้าธาตุนี้ไม่เพียงเป็นอสุนีบาตที่มีความรุนแรงอย่างมาก แต่สายฟ้าทั้งห้าธาตุยังสามารถรวมตัวกันได้ตามต้องการ และแปรเปลี่ยนไปตามธาตุต่างๆได้โดยยากที่จะคาดเดา ทำให้ผู้ที่รับทัณฑ์สวรรค์ยากที่จะหาทางรับมือได้ และหากพลาดท่าก็จะถูกอสุนีบาตห้าธาตุนี้ฟาดใส่ร่างแหลกสลายได้ในทันที! ไม่เพียงแค่อสุนีบาตห้าธาตุเท่านั้นที่ผู้บ่มเพาะตนต้องเผชิญแต่ยังมีทัณฑ์เมฆาดำทะมึนเหนือศรีษะที่กดต่ำลงมาเรื่อยๆอีกด้วย และหากไม่สามารถรับมือได้ แน่นอนว่าย่อมต้องร่างกายแหลกสลายอย่างยากที่จะหลีกเลียงได้..แน่นอนว่าทัณฑ์สวรรค์เทียนเจี๋ยกระหน่ำฟาดสายฟ้าลงมาอย่างมากมายนั้นเป็นเพียงแค่การจู่โจมเบื้องต้น แต่พลังของสายฟ้าแต่ละเส้นหลังจากนั้นต่างหากที่น่ากลัว..การรับทัณฑ์สวรรค์ซื่อจิ่วนั้นเป็นสิ่งที่ผู้บ่มเพาะตนทุกคนที่เข้าสู่ด่านกลางขั้นพลังชี่จะต้องเผชิญ ส่วนทัณฑ์สวรรค์เทียนเจี๋ยนั้น หากเกิดขึ้นกับผู้บ่มเพาะตนคนใด เชื่อกันว่าคนผู้นั้นได้เข้าถึงรากฐานแห่งเต๋าแล้ว และกำลังเดินเข้าสู่เส้นทางที่มุ่งสู่ความเป็นเซียนอย่างแท้จริง!และแน่นอนว่าหลิงหยุนก็คือหนึ่งในผู้ที่สมควรที่จะต้องเผชิญหน้ากับทัณฑ์สวรรค์เทียนเจี๋ยอย่างมากแม้เขาจะรู้ตัวและเตรียมพร้อมไว้แล้ว แต่ก็ยังอดที่จะประหลาดใจไม่ได้ เมื่อต้องพบกับอสุนีบาตห้าธาตุเช่นนี้!แต่ถึงกระนั้นหลิงหยุนก็ยังคงสงบนิ่งและไม่รู้สึกหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย อีกทั้งเวลานี้ทัณฑ์เมฆาก็ปรากฏขึ้นแล้ว ไม่ว่าอย่างไรเขาก็คงไม่อาจหลีกเลี่ยงการรับทัณฑ์สวรรค์ครั้งนี้ได้ ผลจะออกมาเป็นเช่นใดก็ไม่อาจรู้ได้..“นี่..คิดว่าข้าหวาดกลัวอสุนีบาตห้าสีมากงั้นรึ”เวลานี้หลิงหยุนอยู่ใต้น้ำทะเลลึกลงไปจากผิวน้ำราวห้าร้อยเมตรและร่างของเขาก็ถูกล้อมรอบด้วยสายฟ้าจำนวนมากมาย แต่ก็ไม่วายที่จะเอ่ยวาจาเยาะเย้ยถากถางออกไป..ด้วยความแข็งแกร่งของหลิงหยุนเวลานี้แรงดันในน้ำที่ความลึกห้าร้อยเมตร หาได้มีผลต่อหลิงหยุนไม่ เขารู้ดีว่าแรงดันที่บีบรัดร่างของตนเข้ามาเรื่อยๆนั้น แท้ที่จริงก็คือพลังของสายฟ้าเหล่านั้นนั่นเองเมื่อครั้งที่หลิงหยุนเข้าสู่ขั้นพลังชี่นั้นเขาก็ถูกอสุนีบาตหลากหลายชนิดกระหน่ำใส่ร่างมามากแล้ว อสุนีบาตห้าธาตุที่เพิ่งเริ่มต้นนี้จึงยังไม่อาจทำอันตรายกายเนื้อของเขาได้..เวลานี้หลิงหยุนเลือกที่จะใช้ร่างกายที่แข็งแกร่งของตนต้านทานพลังของอสุนีบาตที่กำลังบีบรัดร่างของเขาเข้ามาทุกทิศทาง และเขาก็มั่นใจว่าร่างกายของตนจะสามารถต้านทานไว้ได้..ภาพที่เห็นเวลานี้จะพบว่าน้ำทะเลรอบตัวหลิงหยุนนั้น มีกระแสไฟสีน้ำเงินส่องแสงแปลบปลาบอยู่โดยรอบ และทุกครั้งที่กระแสไฟฟ้าเหล่านี้บีบรัดเข้าไป ก็จะบีบน้ำทะเลรอบตัวหลิงหยุนออกไปด้วย..