บทที่ 1373 : รับทัณฑ์สวรรค์

ด้วยเหตุนี้ผู้คนในเมืองจิงฉูไม่ว่าจะเป็นเด็ก คนแก่ ชาย หรือหญิง ต่างก็พากันไม่หลับไม่นอน และออกมายืนมองท้องฟ้าที่มีกลุ่มเมฆทะมึนอยู่เหนือศรีษะของตนเอง พร้อมกับพากันวิพากษ์วิจารณ์ราวกับว่าวันนี้จะเป็นวันสิ้นโลก แต่จะตำหนิผู้คนในเมืองจิงฉูที่มีอาการตื่นตระหนกตกใจเช่นนี้ก็ไม่ถูกนักเพราะตลอดระยะเวลาครึ่งปีที่ผ่านมานั้น ปรากฏการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นในเมืองจิงฉูล้วนแล้วแต่ไม่ธรรมดาเลย เริ่มจากปรากฏการณ์มังกรเล่นน้ำในทะเลสาบจิงฉูซึ่งไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนจากนั้นก็ตามมาด้วยฝนที่ตกหนักอย่างหาสาเหตุไม่ได้ จนทำให้เมืองจิงฉูกลายเป็นมหาสมุทรใหญ่ภายในคืนเดียว และเพียงแค่หนึ่งอาทิตย์ถัดมา ก็เกิดแผ่นดินไหวรุนแรง สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งผืนดินและขุนเขาในจิงฉู เป็นเหตุให้เกิดหลุมยักษ์จนถึงทุกวันนี้ ครั้งนี้เมฆสีดำทะมึนก็ปรากฏขึ้นเหนือท้องฟ้าเมืองจิงฉูอีกครั้งและน่าสะพรึงกลัวกว่าครั้งก่อนมาก ทำให้ผู้คนทั่วทั้งเมืองต่างก็พากันไม่หลับไม่นอน.. “เกิดเมฆสีดำทะมึนแบบนี้ไม่รู้ว่าจะมีมังกรเล่นน้ำเกิดขึ้นอีกรึเปล่า” “ไม่น่าจะมีนะเพราะเมฆสีดำนั่นลอยอยู่เหนือบริเวณหลุมยักษ์ ไม่ใช่ทะเลสาบจิงฉูเหมือนครั้งก่อน!” “นั่นสิ..แล้วครั้งนี้จะมีฝนตกหนักเหมือนครั้งก่อนหรือเปล่านะ” “ไม่รู้อะไรก็เงียบไปดีกว่า!จะมีฝนตกได้ยังไงกัน เท่าที่ฉันเคยได้ยินได้ฟังมา เมฆแบบนี้บ่งบอกว่าจะมีคนรับทัณฑ์สวรรค์เกิดขึ้นต่างหากเล่า..” เหตุการณ์ที่ผู้คนทั่วทั้งเมืองจิงฉูพากันออกมาดูและวิพากษ์วิจารณ์นั้น จบลงเมื่อเวลาประมาณตีสองครึ่ง.. “ดูนั่นสิ!กลุ่มเมฆสีดำเคลื่อนตัวแล้ว!” “เห้ย..จริงด้วย! เคลื่อนที่ไปทางทิศตะวันออก..” และเมื่อเมฆดำทะมึนเคลื่อนผ่านไปแสงจันทร์ที่สว่างไสวจึงสาดส่องลงมา ผู้คนจึงสามารถมองเห็นเมฆที่เคลื่อนไปทางทิศตะวันออกด้วยความเร็ว.. “เมฆสีดำนั่นจะลอยไปที่ไหนกันแน่” “รีบตามไปดูกันดีกว่า..” ผู้คนในเมืองจิงฉูมากมายที่ไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวพวกเขาต่างก็พากันวิ่งไปที่รถของตนเอง และคิดที่จะขับรถไล่ตามกลุ่มเมฆสีดำเหล่านั้นไป.. ในขณะที่กลุ่มคนซึ่งอยู่บนเขามังกรก็ได้วิ่งตามกลุ่มเมฆสีดำไปด้วยเช่นกันและแน่นอนว่าคนกลุ่มนั้นก็คือไป๋เซียนเอ๋อ ตี้เสี่ยวอู๋ เฉิงเม่ยเฟิง เสี่ยวเม่ยเม่ย จินเหยียว เหมี่ยวเสี่ยวเหมา และคนอื่นๆอีกหลายคน นั่นเพราะพวกเขาต่างก็รู้ดีว่า เพราะเหตุใดจึงเกิดกลุ่มเมฆสีดำนี้ขึ้น.. ……“ยังอีกไกลกว่าจะถึงเขตทะเลจีนตะวันออก..”หลังจากที่เหาะมาด้วยความเร็วราวสองสามนาทีหลิงหยุนและเย่ซิงเฉินก็มาหยุดอยู่ที่ปลายแม่น้ำใต้หลุมยักษ์ พร้อมกับคาดคะเนทิศทาง..ภายในเวลาเพียงแค่สองสามนาทีแต่หลิงหยุนกับเย่ซิงเฉินสามารถเหาะมาได้ไกลกว่าเจ็ดสิบกิโลเมตรเลยทีเดียว ด้วยสภาพพื้นที่ซึ่งคดเคี้ยวทำให้ทั้งคู่ไม่สามารถเหาะไปได้เร็วกว่านี้หลิงหยุนอาศัยอยู่ในจิงฉูมานานจึงรู้ตำแหน่งต่างๆของเมืองจิงฉูเป็นอย่างดี และจากหลุมยักษ์มุ่งหน้าไปทางตะวันออกราวเจ็ดสิบกิโลเมตรนี้ พวกเขาทั้งคู่น่าจะอยู่บริเวณด้านใต้ของอ่าวจิงฉู..และหากมุ่งหน้าไปทางตะวันออกอีกสักระยะก็จะเข้าสู่เขตทะเลจีนตะวันออกแล้ว..แต่เมื่อเหาะมาถึงจุดนี้แม่น้ำสายนี้กลับเปลี่ยนทิศทางไปด้านใต้ แทนที่จะมุ่งหน้าสู่ทะเลทางด้านตะวันออก..“สภาพภูมิประเทศแถบนี้ค่อยๆต่ำลงเรื่อยๆเวลานี้พวกเราอยู่ลึกลงจากผืนดินเกือบสามร้อยเมตรแล้ว..”เย่ซิงเฉินพยักหน้าเห็นด้วยเพราะตั้งแต่เหาะมาตามเส้นทางของแม่น้ำ ดูเหมือนแม่น้ำสายนี้จะไหลต่ำลงไปเรื่อยๆและหลังจากที่ทั้งคู่เหาะไปอีกราวเจ็ดสิบกิโลเมตรก็ได้เข้าใกล้ชายฝั่งของทะเลจีนตะวันออกแล้ว ทำให้ปริมาณน้ำใต้ดินยิ่งเพิ่มสูงขึ้นอีกเท่าตัว!“เส้นเลือดมังกรใหญ่ทั้งสองเส้นนี้เปรียบเสมือนมังกรคู่ที่คอยโอบอุ้มเมืองจิงฉูไว้!” หลิงหยุนได้แต่เอ่ยออกมาด้วยความชื่นชม“มังกรคู่โอบอุ้มจิงฉู..หมายความเช่นใดงั้นรึ” เย่ซิงเฉินเอ่ยถามหลิงหยุนด้วยความไม่เข้าใจหลิงหยุนยกมือขึ้นชี้ไปทางทิศเหนือพร้อมกับอธิบายว่า“จากจุดที่เรายืนอยู่ไปทางทิศเหนือราวสามสิบกิโลเมตรนี้ เป็นบริเวณของอ่าวจิงฉูซึ่งเป็นผืนน้ำขนาดใหญ่ ส่วนแม่น้ำใต้หลุมยักษ์นี้ก็อยู่ทางด้านใต้ของจิงฉูพอดี จึงเสมือนเส้นเลือดมังกรขนาดใหญ่สองเส้นที่ไหลมาบรรจบกัน เปรียบเสมือนการหลอมรวมหยินกับหยางเข้าด้วยกัน ก่อนจะไหลออกสู่ทะเลจีนตะวันออก..”“นี่จึงเรียกมังกรโอบอุ้มในขณะที่ลมทะเลตะวันออกซึ่งพัดเข้าสู่เมืองจิงฉูนั้น ก็จะถูกภูเขาทางด้านตะวันตกขวางกั้นไว้ เช่นนี้แล้วหากจะพูดว่าเมืองจิงฉูเป็นสถานที่ที่มีฮวงจุ้ยล้ำเลิศยิ่งนักก็คงจะไม่ผิดอะไร..”หลิงหยุนอธิบายให้เย่ซิงเฉินฟังอย่างละเอียดในขณะเดียวกันก็อดที่จะนึกอัศจรรย์ใจในความเก่งกาจของปรมาจารย์ที่สร้างค่ายกลมังกรหยิน–หยางไว้ใต้หุบเขาที่อยู่ระหว่างเขามังกรกับเขาหยกด้านใต้แห่งนี้ไม่ได้! ปรมาจารย์ผู้นี้ช่างล้ำเลิศและเฉลียวฉลาดยิ่งนัก!เวลานี้หลิงหยุนไม่จำเป็นต้องคาดเดาถึงความเก่งกาจของปรมาจารย์ในอดีตผู้นี้อีกแล้วเขารู้ว่าปรมาจารย์ผู้นี้จะต้องเก่งกาจถึงขั้นรอบรู้และล่วงรู้ในทุกๆด้าน และที่สำคัญยังจะต้องเป็นผู้ที่มีความรู้เรื่องฮวงจุ้ยในระดับปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่อีกด้วย!“ผู้ที่สร้างค่ายกลสังหารและค่ายกลจักรวาลไว้ภายในค่ายกลมังกรหยิน–หยางอีกที จะต้องเป็นยอดฝีมือระดับปรมาจารย์ที่ล้ำเลิศเป็นแน่!”