บทที่ 1384 : ข้าจะฆ่าเจ้า

บทที่ 1384 : ข้าจะฆ่าเจ้า “น้าหญิงข้าลำบากใจที่จะพูดยิ่งนัก..” หลิงหยุนหยุดนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะขยับออกห่างจากฉินตงเฉี่วย พร้อมกับทำเป็นพูดเสียงเบา “ข้ากรงว่าหากพูดออกไป ท่านจะตีข้าน่ะสิ!” “นี่..ข้าไม่ใช่คนไร้เหตุผลเช่นนั้น!” ฉินตงเฉี่วยขมวดคิ้วพร้อมกับเปลี่ยนมาพูดด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลกว่าเดิม “หลิงหยุน.. เจ้าพูดมาเถิดนะ! เจ้าสามารถบอกกับข้าตรงๆได้ ถ้าเจ้าหมายถึงเรื่องความเจ็บปวดแล้วล่ะก็.. เจ้าอย่าได้กังวลใจไปเลย จะมีความเจ็บปวดใดมากเท่ากับเมื่อครั้งที่ข้าทำลายวรยุทธตนเองอีกเล่า ครั้งนั้นข้ายังสามารถทนได้เลย..” แต่หลิงหยุนกลับยกมือขึ้นเกาศรีษะพร้อมกับตอบไปว่า“เอ่อ.. ไม่ใช่เรื่องความเจ็บปวด เรื่องนั้นไม่ใช่ปัญหาแต่อย่างใด” “แล้วมันเรื่องอะไรกันแน่” ฉินตงเฉวี่ยแผดเสียงออกมาด้วยความโมโห“เจ้าเด็กตัวแาบ หากเจ้ายังไม่รีบพูดมาแล้วล่ะก็ ข้าจะตีเจ้าจริงๆแน่!” ระหว่างที่พูดฉินตงเฉวี่ยก็กำหมัดเตรียมชกเข้าใส่ร่างของหลิงหยุนที่อยู่ห่างไปไม่ไกลนัก หลิงหยุนได้แต่คิดในใจว่า แม้ฉินตงเฉี่วยจะไม่มีวรยุทธ แต่กำปั้นของนางนั้นก็แข็งแกร่งอย่างมาก ซึ่งเป็นผลจากการฝึกดาราคุ้มกาย และสามารถชกหินก้อนใหญ่แตกได้ทีเดียว.. “ได้ๆข้าพูดแล้วน้าหญิง..” หลิงหยุนร้องตะโกนออกมาพร้อมกับโน้มตัวเข้าไปหาฉินตงเฉวี่ย และรีบกระซิบคำพูดข้างๆหูของนาง “….” ใบหน้างดงามของฉินตงเฉวี่ยเปลี่ยนเป็นแดงก่ำขึ้นในทันทีไม่เพียงเท่านั้น แม้แต่ผิวขาวทั่วเรือนร่างของนางก็เปลี่ยนเป็นแดงก่ำเช่นกัน นางร้องตะโกนออกมาด้วยความเขินอาย.. “เจ้าเด็กตัวแสบนี่เจ้าวอนหาที่ตายงั้นรึ” ฉินตงเฉวี่ยไม่รอให้พูดจบด้วยซ้ำไปกำปั้นของนางชกตรงเข้าใส่ร่างของหลิงหยุนอย่างแรง แต่หลิงหยุนก็สามารถกระโดดหลบได้ทัน และร้องตะโกนออกไปว่า “ข้าคิดอยู่แล้วว่าต้องเป็นเช่นนี้..” แต่ฉินตงเฉวี่ยไม่หยุดอยู่เพียงแค่นั้นนางกระโดดตามหลิงหยุนไป จากนั้นทั้งหมดทั้งเท้าก็กระหน่ำใส่ร่างของหลิงหยุนเต็มที่ ในขณะที่ไป๋เซียนเอ๋อเอาแต่นั่งกอดหมอนอิงมองดูหลิงหยุนโดนฉินตงเฉี่วยทำโทษด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม “เซียนเอ๋อนี่เจ้าไม่ห่วงข้าเลยงั้นรึ” หลังจากที่จัดการกับหลิงหยุนจนหนำใจแล้วฉินตงเฉวี่ยก็กลับไปนั่งที่โซฟาเช่นเดิม แต่ท่าทางของนางยังคงเขินอายอยู่ไม่น้อย และแทบอยากจะหนีออกไปจากห้องรับแขกนี้โดยเร็ว “เจ้าเด็กตัวแสบ..บอกข้ามาตามความจริง มีวิธีใดที่จะสามารถหลีกเลี่ยงเหตุการณ์เช่นนี้ได้หรือไม่”ในที่สุดฉินตงเฉวี่ยก็กัดฟันถามหลิงหยุนออกไป..“ไม่มี!”“ถ้าเช่นนั้นข้าก็จะไม่ให้ฟื้นฟูพลัง..”ฉินตงเฉวี่ยตอบกลับทันที“น้าหญิง..ด้วยความแข็งแกร่งของข้าเวลานี้ ข้ามั่นใจว่าท่านจะต้องปลอดภัยอย่างแน่นอน!” หลิงหยุนสวนขึ้นทันทีเช่นกัน“เจ้าฝันไปเถอะ!”ฉินตงเฉี่วยร้องตะโกนออกไปพร้อมกับคว้าหมอนมาปาใส่หลิงหยุน“ข้าไม่ฟื้นฟูพลังแล้วนับจากนี้ไปก็เป็นคนธรรมเช่นนี้..”ไม่มีทางที่ฉินตงเฉวี่ยจะยินยอมทำเช่นนั้นแน่..“น้าหญิง..หากท่านตัดสินใจเช่นนั้นจริงๆข้าก็ทำอะไรไม่ได้ นอกจากเชื่อฟังและทำตามที่ท่านต้องการ!”หลิงหยุนค่อยๆลุกขึ้นจากพื้นพร้อมตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย“เจ้า..เจ้าต้องบอกเหตุผลที่ต้องทำเช่นนั้นให้ข้าฟังก่อน!”ฉินตงเฉวี่ยถามถึงเหตุผลในการทำเช่นนั้นเพื่อให้มั่นใจว่าตนเองจะไม่ถูกหลิงหยุนหลอก..หลังจากนิ่งไปครู่หนึ่งฉินตงเฉวี่ยก็พูดขึ้นว่า “จุดตันเถียนของพ่อเจ้าถูกทำลายให้เสียหายนานถึงสิบเก้าปี เจ้ายังใช้พลังวิเศษของเจ้ารักษาให้หายได้เลย แล้วเหตุใด.. ข้าจึงต้อง…!”ฉินตงเฉวี่ยได้แต่หน้าแดงและไม่สามารถพูดประโยคนั้นออกมาได้ เวลานี้ใบหน้าของนางร้อนผ่าวราวกับถ่านไฟร้อนๆหลิงหยุนทำสีหน้าเคร่งเครียดพร้อมกับอธิบายด้วยสีหน้าจริงจัง“น้าหญิง ข้ารักษาท่านครั้งนี้ไม่เพียงแค่ต้องการฟื้นฟูพลังให้ท่าน..”“การฟื้นฟูจุดตันเถียนกับเส้นลมปราณที่เสียหายนั้นหาใช่เรื่องยากเย็นอันใดไม่มันเป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับข้ามาก! แต่หากต้องการที่จะให้พลังของท่านเข้าสู่ขั้นพลังชี่ในทันทีนั้น ย่อมมีหนทางเดียวที่ข้าบอกเท่านั้น..”“หลังจากที่ข้ารักษาจุดตันเถียนกับเส้นลมปราณให้กับท่านจนหายดีแล้วต่อให้ท่านเริ่มฝึกฝนใหม่อีกครั้ง หากโชคดี ก็เพียงแค่ได้พลังปราณซึ่งเกิดจากการฝึกวิชากระจอกๆของสำนักดาบสวรรค์กลับคืนมาเท่านั้น เช่นนี้แล้ว.. ที่ท่านยอมเจ็บปวดอย่างแสนสาหัจากการทำลายวรยุทธตนเองนั้น เพื่อสิ่งใดกันเล่า ท่านทุ่มเทมากมายเช่นนั้น แต่กลับเป็นการกระทำที่เปล่าประโยชน์..”หลังจากได้ฟังคำพูดของหลิงหยุนในที่สุดฉินตงเฉวี่ยก็กัดฟันพูดออกไปว่า “ข้าเข้าใจแล้ว.. เอาล่ะ เจ้าบอกเหตุผลข้ามา!”หลิงหยุนยิ้มกว้างพร้อมกับเริ่มอธิบาย.. “เรื่องนี้เกี่ยวพันกับร่างกายของเท่าน..”“น้าหญิงกายของท่านคือธาตุทองและธาตุไฟ ธาตุสองธาตุที่ทำลายกัน แต่กลับมาอยู่ร่วมกันเช่นนี้ เป็นสิ่งที่พบเห็นได้ยากนักบนโลกใบนี้ ในวันข้างหน้าข้าจึงต้องการให้ท่านฝึกวิชามังกรทองคะนอง และวิชาหงส์เล่นไฟไปพร้อมๆกัน”“สิ่งสำคัญที่สุดสำหรับการฝึกวิชาทั้งสองนี้ขั้นแรกคือต้องใช้พลังปราณกำจัดของเสียในร่างกายของท่านออกให้หมด จากนั้นจึงค่อยทำการชำระล้างไขกระดูกของท่าน หลังจากนั้นเมื่อท่านฝึกวิชาทั้งสองที่ข้าบอกไป ความก้าวหน้าก็จะเพิ่มขึ้นจากเดิมมากถึงสองเท่า ซึ่งจะสามารถก้าวหน้าได้เร็วกว่าผู้ฝึกฝนทั่วไปอย่างมาก..”