บทที่ 1415 : หลิงหยุนช่วยฉินจิวยื่อ (8)

บทที่ 1415 : หลิงหยุนช่วยฉินจิวยื่อ (8) เย่ซิงเฉินเหาะไปด้วยความเร็วหนึ่งพันห้าร้อยเมตรต่อวินาทีโดยประมาณด้วยอัตราความเร็วระดับนี้ ระยะทางสิบกิโลเมตรนี้ นางสามารถเหาะไปโดยใช้เวลาเพียงแค่เจ็ดวินาทีเท่านั้น แต่เวลานี้หลัวหย่งฉีแห่งคุนหลุนและตี๋เฮ่อหมิงแห่งสำนักกระบี่เทียนซาน ต่างก็บังคับกระบี่เหินของตนให้พุ่งเข้าสะกัดร่างของเย่ซิงเฉินไว้ และความเร็วของกระบี่เหินทั้งสองนั้น ก็หาได้ช้าไปกว่าขีปนาวุธความเร็วสูงในโลกยุคนี้เลย กระบี่เหินของผู้บ่มเพาะพลังนั้นล้วนแล้วแต่เคลื่อนที่ไปได้ด้วยความเร็วที่เหนือกว่าตนเอง ไม่เช่นนั้นแล้ว หากกระบี่เหินเคลื่อนที่ได้ในอัตราความเร็วเช่นเดียวกับการเหาะเหินของคนผู้นั้น กระบี่เหินยังจะมีความหมาย หรือประโยชน์อันใดอีกเล่า.. เพื่อที่จะหลบหลีกกระบี่เหินที่พุ่งตามมานั้นเย่ซิงเฉินจำเป็นต้องหยุดเป็นระยะๆ ไม่สามารถเหาะตรงมาตลอดเส้นทางอย่างต่อเนื่องได้ พายุหมุนดวงดาวจึงต้องหมุนโค้งไปโค้งมาเพื่อหลบหลีกกระบี่เหินทั้งสองเล่ม เย่ซิงเฉินรู้ดีว่ายอดฝีมือทั้งสองที่ไล่ล่าตามหลังตนมานั้น ไม่ว่าจะเป็นขั้นพลังหรือความแข็งแกร่ง ล้วนแล้วแต่เหนือกว่าตนทั้งสิ้น นางจึงมิกล้าที่จะประมาท และได้ใช้พายุหมุนดวงดาวเป็นโล่ปกป้องตนเองไว้หนึ่งชั้น เคร้ง..ปัง! แต่กระบี่เหินทั้งสองเล่มยังคงไล่ล่าตามมาไม่หยุดเย่ซิงเฉินจำต้องใช้ดาบคู่มารสะบั้นเทวะตอบโต้ และต้านทานกระบี่ทั้งสองมิให้เข้าใกล้ตัวของนางได้ แม้เย่ซิงเฉินจะแข็งแกร่งพอที่จะสังหารยอดฝีมือระดับสูงสุดขั้นจิ่วเฉิงชี่(ขั้นพลังชี่-9) ได้ แต่นางก็มิได้แข็งแกร่งดังเช่นหลิงหยุน อีกทั้งยอดฝีมือทั้งสองก็อยู่ในขั้นก่อสร้างรากฐาน และนางรู้ดีว่าพวกเขาทั้งสองสามารถสังหารนางได้ทุกเมื่อหากพลาดพลั้ง แต่ถึงแม้จะไม่สามารถสังหารนางได้หากนางได้รับบาดเจ็บสาหัสเพราะกระบี่เหินทั้งสองนี้ นางก็จะกลายเป็นภาระของหลิงหยุนไปในทันที และเมื่อถึงเวลานั้น หลิงหยุนคงต้องตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ และรอเพียงว่าอีกฝ่ายจะจับเป็น หรือจับตายเท่านั้น แต่นับว่าโชคดีที่พายุหมุนดวงดาวช่างน่าอัศจรรย์ยิ่งนักมันไม่เพียงช่วยให้เย่ซิงเฉินเหาะได้เร็วขึ้น แต่ยังสามารถเป็นโล่ป้องกันให้กับนางได้อีกด้วย นั่นเพราะทุกครั้งที่กระบี่เหินพุ่งผ่านพายุหมุนดวงดาวมาได้ ความเร็วและความรุนแรงของมันก็จะถูกแรงพายุลดทอนลง อีกทั้งยังทำให้กระบี่หักเหเปลี่ยนทิศทาง ทำให้นางสามารถหลบหลีกได้ง่าย และมีโอกาสใช้ดาบคู่ของตนตอบโต้กลับไปได้เป็นครั้งคราว “นางมารน้อยอย่าคิดว่าเจ้าจะทำสำเร็จ!” หลัวหย่งฉีแห่งคุนหลุนเห็นเย่ซิงเฉินมุ่งหน้าไปทางยอดเขาเทียนเฟิงก็รู้ได้ทันทีว่านางต้องการไปสมทบกับหลิงหยุนที่นั่น เขาร้องตะโกนเย้ยหยันออกมา และเพิ่มอัตราความเร็วในการเหาะ ในที่สุดร่างของเขาก็มาปรากฏขวางหน้าเย่ซิงเฉินไว้! เวลานี้เย่ซิงเฉินอยู่ห่างจากหลิงหยุนไปเพียงแค่สามกิโลเมตรเท่านั้น! “ซิงเฉินยันต์เตโช!” ในที่สุดเย่ซิงเฉินก็เข้ามาอยู่ในรัศมีจิตหยั่งรู้ของหลิงหยุนเขาจึงรีบร้องตะโกนบอกทันทีบูม!เย่ซิงเฉินไม่รอช้านางเรียกยันต์เตโชออกมาคราวเดียวสามแผ่น แล้วซัดใส่ร่างของหลัวหย่งฉิงพร้อมๆกันท่ามกลางท้องนภาที่มืดมิดลูกไฟขนาดใหญ่สามลูกปรากฏขึ้น และกำลังลุกโชนล้อมร่างของหลัวหย่งฉีไว้!“หึ..ยันต์นี่ใช้กับข้าไม่ได้!”หลัวหย่งฉีเผชิญหน้ากับลูกไฟทั้งสามจากยันต์เตโชระดับเจ็ดไม่เพียงไม่รีบหลบหนีแต่ยังใช้เพียงกายที่ปราศจากเกราะป้องกันฝ่าออกมาโดยมิได้รับอันตราย!–ยันต์วาโย!-ครั้งนี้หลิงหยุนมิได้ใช้มังกรคำรามร้องบอกเย่ซิงเฉินเหมือนเช่นเคยแต่เขาสื่อสารกับนางผ่านทางกระแสจิต เย่ซิงเฉินทำตามที่หลิงหยุนบอกทันที และใช้ยันต์วาโยปิดที่ร่างเพิ่มความเร็วในการเหาะให้ตนเองด้วยอานุภาพของยันต์วาโยอัตราความเร็วในการเหาะของเย่ซิงเฉินเพิ่มขึ้นในทันที และเพียงแค่ชั่วพริบตา ร่างของนางก็มาปรากฏขึ้นในระยะหนึ่งกิโลเมตรจากยอดเขาเทียนเฟิง..“ข้าต้องรีบไปพบหลิงหยุนข้าคิดถึงเขาจะแย่แล้ว!”หลัวหย่งฉีเห็นเช่นนั้นก็รู้สึกเดือดดาลยิ่งนักเขาเสกให้กระบี่เหินของตนเองขยายขึ้นจากเดิมนับสิบเท่า และพุ่งเข้าใส่ร่างของเย่ซิงเฉินด้วยความเร็วที่มิอาจประมาณได้! ตูม!รัศมีของกระบี่เหินปะทะเข้ากับดาบมารคู่สะบั้นเทวะของเย่ซิงเฉินจนกระเด็นออกไปจากนั้นกระบี่เหินยาวกว่าสิบเมตรก็ได้แทงทะลุเข้าใส่พายุหมุนดวงดาวของเย่ซิงเฉินในทันที!พายุหมุนดวงดาวขนาดใหญ่กว่าร้อยเมตรถูกกระบี่เหินของหลัวหย่งฉีทำลายจนแตกสลาย และไม่อาจกลับมาก่อตัวได้ใหม่อีกครั้ง!พายุหมุนดวงดาวนี้เกิดจากอานุภาพของจุดซือไห่กลางหว่างคิ้วของเย่ซิงเฉินการที่พายุหมุนดวงดาวถูกทำลายแตกสลายเช่นนี้ เสมือนหนึ่งเย่ซิงเฉินถูกซัดด้วยพลังปราณที่รุนแรง ระหว่างที่เหาะไปด้วยความเร็วนั้น นางถึงกับกระอักโลหิตสีแดงออกมา และความเร็วในการเหาะก็ลดลงในทันที!แต่ยังไม่สิ้นสุดเพียงเท่านั้นหลังจากที่กระบี่เหินเล่มใหญ่ทำลายพายุหมุนดวงดาวจนแตกสลายแล้ว ความเร็วของมันก็มิได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย และได้พุ่งแทงเข้าใส่ร่างของเย่ซิงเฉินในทันที!ร่างเล็กบอบบางของเย่ซิงเฉินเมื่อเทียบกับกระบี่เหินขนาดใหญ่กว่าสิบเมตร จึงไม่ต่างจากมดตัวน้อย หากถูกกระบี่เล่มยักษ์เช่นนั้นแทงทะลุเข้า แม้เพียงแค่ครั้งเดียว ผลก็คือต้องเสียชีวิตอย่างแน่นอน!