บทที่ 1418 : กระบี่อะไร

บทที่ 1418 : กระบี่อะไร หลิงหยุนสังหารยอดฝีมือระดับกลางขั้นก่อสร้างรากฐาน! ยิ่งไปกว่านั้นหลิงหยุนยังลงมือสังหารในขณะที่ตี๋ยั่วถังเจ้าสำนักกระบี่เทียนซานมาถึงพอดี เท่ากับว่าหลิงหยุนกำลังประมือกับยอดฝีมือขั้นก่อสร้างรากฐานพร้อมกันถึงห้าคน.. ในช่วงลงมือสังหารหลัวหย่งฉิงนั้นหลิงหยุนไม่ต่างจากเสือชีตาร์ในป่าอาเมซอน ที่เฝ้ามองเหยื่อ ไล่ล่า และตรงเข้าขย้ำคอโดยที่เหยือไม่อาจหนีรอดเงื้อมือไปได้! “ศิษย์น้อง!” จ้าวหมิงถังกรีดร้องออกมาเสียงดังเมื่อเห็นร่างไร้ศรีษะของหลัวหย่งฉีดวงตาของเขาเบิกโพลงด้วยความตกใจอย่างที่สุด ก่อนจะเปลี่ยนเป็นแดงก่ำด้วยความเศร้าโศก เขาแทบไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ตาเห็น! ตู้เจี๋ยและเหวียนถงเองก็ตกตะลึงอย่างมากเช่นกันทั้งคู่ตกใจจนลืมความหวาดกลัวไปครู่ใหญ่! “ไม่ได้การแล้ว!” ตี๋เฮ่อหมิงเห็นเช่นนั้นถึงกับตกตะลึงอย่างมากแต่เมื่อได้สติเขาก็รีบเหาะถอยหลังออกห่างจากหลิงหยุนอย่างรวดเร็ว “นี่รึขั้นก่อสร้างรากฐานศิษย์คุนหลุนมีน้ำยาเพียงเท่านี้เองรึ?” หลิงหยุนหยุดการโจมตีฝ่ายตรงข้ามไว้ชั่วคราวเขายืนตระหง่านถือกระบี่โลหิตเทวะไว้ในมือพร้อมกับร้องตะโกนเย้ยหยัน เวลานี้ทั้งหอกมังกรทอง ตราหยกจักรพรรดิ กระบี่กังฉี และกระบี่เหินเงาธนู กำลังหมุนรอบตัวหลิงหยุน ทำให้เขาดูราวกับเทพสังหารก็ไม่ปาน! ตู้เจี๋ยที่เพิ่งได้สติรีบเหาะกลับไปรวมกับจ้าวหมิงถัง และเหวียนถงซึ่งอยู่ไกลออกไปในทันที และคนสุดท้ายคือตี๋เฮ่อหมิง เขารีบเหาะตามไปด้วยความรู้สึกร้อนๆหนาวๆ สำนักกระบี่เทียนซานก่อตั้งมานานหลายร้อยปีศิษย์คุนหลุนสามารถหนีจากไปเมื่อใดก็ย่อมได้ แต่เขาไม่สามารถไปที่ใดได้อีก เพราะที่นี่คือบ้านของเขา ต่อให้เขาจะหวาดกลัวมากเพียงใด เขาก็ไม่มีทางหนีไปโดยเด็ดขาด! เวลานี้บรรยากาศโดยรอบมีเพียงความเงียบสงัด ไร้ซึ่งเสียงเจรจาพูดคุย.. ตุ้บ..ตุ้บ.. เสียงของแข็งตกกระทบพื้นดังขึ้นถึงสองครั้งและแน่นอนว่ามันคือเสียงศรีษะ และร่างของหลัวหย่งฉีที่ร่วงหล่นลงไปนั่นเอง และนับจากนี้ศิษย์คุนหลุนผู้นี้จักต้องเป็นวิญญาณเฝ้าที่นี่ไปตลอดนิจนิรันดร์ “ศิษย์พี่จ้าวพลังปราณในขั้นก่อสร้างรากฐานของพวกเรา กลับไม่มีความหมายใดเมื่ออยู่ต่อหน้าเด็กนั่น เช่นนี้แล้ว.. พวกเราจะทำอย่างไรกันดี” หลังจากที่ได้ยินเสียงร่างและศรีษะของหลัวหย่งฉีตกกระแทกกับพื้นเช่นนั้นตู้เจี๋ยจึงเอ่ยถามขึ้นมา และพยายามขับไล่ความหวาดกลัวที่เกิดขึ้นภายในใจของตนออกไปแต่เป็นไปมิได้เลยที่จะทำให้ตนเองหายจากความหวาดกลัวเพราะหลิงหยุนเพิ่งจะหมายหัว และไล่ล่าหลัวหย่งฉีไม่นาน แต่เวลานี้หลัวหย่งฉีกลับศรีษะหลุดร่วงออกจากร่างไปแล้ว“เป็นเพราะกระบี่นั่นต่างหาก..นั่นมิใช่กระบี่ธรรมดาเป็นแน่..”จ้าวเหอหมิงจ้องมองกระบี่สีแดงดั่งโลหิตในมือของหลิงหยุนกระบี่เล่มนี้นอกจากจะยาวมากแล้ว มันยังเป็นสีแดงประหนึ่งว่าฉาบไว้ด้วยโลหิตตลอดเวลา อีกทั้งยังเปล่งประกายสีแดงสุกใสอย่างน่าสะพรึงกลัว!“แม้หลิงหยุนจะใช้พลังจิตควบคุมหอกมังกรทองทำร้ายเหวียนถงได้แต่ก็ไม่สามารถใช้ทำร้ายยอดฝีมือระดับกลางขั้นก่อสร้างรากฐานเช่นเจ้าได้มากนัก เขาจึงจงใจจู่โจมเหวียนถงแทน เพื่อให้ข้าต้องคอยคุ้มครองปกป้องเขา..”“นั่นเพราะหลิงหยุนรู้ดีว่าหากใช้หอกมังกรทองจู่โจมข้า ก็ไม่สามารถทำอะไรได้มากเช่นกัน!”“เขารู้ว่าเพียงแค่อาวุธที่ควบคุมด้วยพลังจิตเหล่านั้นมิอาจทำร้ายพวกเราได้ ด้วยเหตุนี้เขาจึงได้พยายามไล่ล่าเข้าประชิดตัวศิษย์น้องหลัว เพื่อที่จะได้ใช้กระบี่เล่มนั้นเล่นงานยังไงเล่า..”“ถึงแม้ว่ากระบี่นั่นจะวิเศษมากเพียงใดแต่การที่สามารถทำลายร่างของยอดฝีมือขั้นก่อสร้างรากฐานได้ง่ายดายเช่นนี้.. เรื่องนี้.. ช่างเหนือความคาดหมายของข้าไปมากจริงๆ!”จ้าวหมิงถังวิเคราะห์การต่อสู้ก่อนหน้านี้ให้กับยอดฝีมือทั้งสามฟังเพื่อที่จะได้เตรียมพร้อมในการต่อสู้ครั้งต่อไป..ศิษย์คุนหลุนผู้นี้นับว่าฉลาดเฉลียวไม่น้อยสามารถวิเคราะห์ออกมาได้อย่างละเอียดทีเดียวหลิงหยุนนั้นรู้ตัวดีว่าขั้นพลังของตนยังห่างไกลจากอีกฝ่ายมาก แม้พลังจิตของเขาจะแข็งแกร่งไม่น้อย แต่ด้วยขั้นพลังที่ต่ำกว่าจึงมีข้อจำกัดมากมาย หากเขาจะใช้อาวุธที่ควบคุมด้วยพลังจิตสังหารยอดฝีมือระดับกลางขั้นก่อสร้างรากฐาน ก็จะต้องบุกให้หนักขึ้น แต่ต้องเป็นการต่อสู้แบบหนึ่งต่อหนึ่ง หากเป็นกรุ้มรุมเช่นนี้ ก็เป็นการสิ้นเปลืองเสินหยวนโดยใช่เหตุ..อย่างเช่นจ้าวหมิงถังเขาสามารถใช้ฝ่ามือยักษ์ของตนสะกัดกั้นหอกมังกรทองของหลิงหยุนได้อย่างง่ายดายตรงข้ามหากจ้าวหมิงถังจู่โจมหลิงหยุนด้วยกระบี่เหิน ย่อมต้องสามารถทำร้ายเขาได้ไม่ยาก หลิงหยุนจึงต้องใช้ตราหยกจักรพรรดิสะกัดกั้นไว้ และใช้กระบี่เหินเงาธนู กับกระบี่กังฉีสะกัดกั้นกระบี่เหินของยอดฝีมือระดับกลางขั้นก่อสร้างรากฐานทั้งสองแทนฉะนั้น..อาวุธสังหารของหลิงหยุนที่แท้จริงก็คือกระบี่โลหิตเทวะในมือนั่นเอง!หลังจากที่ดวงจิตของมังกรแดนใต้ได้ถูกปลดปล่อยออกจากตัวกระบี่ไปแล้วกระบี่เล่มนี้จึงกลับคืนสู่สภาพกระบี่เดิมที่แท้จริงของมัน ซึ่งก็คือกระบี่โลหิตเทวะ หลิงหยุนรับรู้ได้ถึงพลังที่น่ากลัวของกระบี่เล่มนี้ เพราะแม้แต่ศิลากลั่นวิญญาณที่แข็งแกร่งนั้น กระบี่เล่มนี้ยังสามารถตัดขาดได้อย่างง่ายดายต่อให้เป็นยอดฝีมือในขั้นก่อสร้างรากฐานกายก็ยังคงเป็นเลือดเนื้ออยู่ดี มีหรือจะต้านทานพลังของกระบี่โลหิตเทวะได้!และการที่หลิงหยุนเรียกของวิเศษทั้งสี่ของตนออกมาใช้ในการต่อสู้ครั้งนี้นั้นนอกจากจะใช้ป้องกันตัว และจู่โจมคู่ต่อสู้แล้ว ยังเป็นการหลอกล่อ และปกปิดอาวุธสังหารที่แท้จริงของตนมิให้คู่ต่อสู้ล่วงรู้ด้วยและที่สำคัญกระบี่เล่มนี้มีพลังโจมตีที่รุนแรงเกินกว่าที่หลิงหยุนจะใช้พลังจิตของตนควบคุมได้ อย่างน้อยก็ไม่ใช่ในเวลานี้..