บทที่ 1532 : ฮุบกิจการ

บทที่ 1532 : ฮุบกิจการ หลิงหยุนไม่ได้กล่าวโอ้อวดเกินจริงเลยนั่นเพราะตลอดเวลากว่าหกเดือนที่ผ่านมานั้น เขาผ่านการต่อสู้มามากกว่าสิบครั้ง และหลายครั้งที่ศัตรูของเขาต้องตายภายใต้คมกระบี่โลหิตแดนใต้.. หลังจากที่หลิงหยุนประกาศห้าเรื่องออกไปในคราวเดียวแล้วเขาก็ไม่ต้องการสร้างความประหวั่นพรั่นพรึงให้กับแขกทุกคนอีก จึงได้เว้นระยะเวลาชั่วคราว ด้วยการส่งหลิงเสี่ยวกลับไปนั่งที่โต๊ะดังเดิม จากนั้นจึงได้เดินกลับขึ้นไปบนเวทีอีกครั้ง “เอาล่ะ..เรื่องที่ห้าที่ข้าประกาศออกไปนั้น หวังว่าทุกคนจะจดจำได้ดีแล้ว เช่นนั้นข้าจึงขอประกาศเรื่องสำคัญอีกสองเรื่อง” เมื่อเห็นเหล่าชาวยุทธภพที่เอาแต่นั่งก้มหน้าก้มตาไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมามองบนเวที หลิงหยุนก็ได้แต่แอบหัวเราะอยู่ในใจ “ทุกท่านอย่าได้ตกใจไป..สองเรื่องที่ข้ากำลังจะประกาศต่อจากนี้นับเป็นเรื่องดี หาได้มีแต่เรื่องเข่นฆ่าข่มขู่ไม่” เมื่อได้ยินหลิงหยุนประกาศว่าเป็นเรื่องดีทุกคนภายในห้องจัดเลี้ยงต่างก็พากันเงยหน้าขึ้นมามองทันที “เรื่องแรก..” “ตระกูลหลิงจะเปิดโรงประมูลชาวยุทธขึ้น..” หลังจากประกาศออกไปแล้วหลิงหยุนได้จงใจหยุดเล็กน้อย พร้อมกับหันมองไปทางโจวเหวินอี้ และเย่ชิงเฟิงที่อยู่ด้านล่าง และครั้งนี้..ริมฝีปากและแววตาของเย่ชิงเฟิงถึงกับกระตุกพร้อมกัน ภายในใจรู้สึกเศร้าอย่างบอกไม่ถูก “ธุรกิจของหน่วยนภาคงต้องจบสิ้นแล้วจริงๆ..” ในขณะที่โจวเหวินอี้ก็ได้แต่ส่ายหน้าไปมาพร้อมกับรำพึงรำพันกับตัวเอง และได้แต่คิดว่าในที่สุดวันนี้ก็มาถึงจนได้ ส่วนเย่เทียนสุ่ยนั้นใบหน้าถึงกับเปลี่ยนเป็นเศร้าสลดลงอย่างเห็นได้ชัด และได้แต่พึมพำออกมาว่า “หลิงหยุน..เจ้าบ้า!! นี่ไม่เท่ากับยึดกิจการของคนอื่นไปหรอกรึ แล้วคนอื่นจะทำมาหากินอะไรกัน?” หลังจากเห็นสีหน้าท่าทางของคนทั้งสามแล้วหลิงหยุนก็ได้แต่หันไปมองหลิงเย่วพร้อมกับยิ้มให้ “ตระกูลหลิงของข้าใช้เวลาเตรียมการเรื่องโรงประมูลชาวยุทธนี้มานานมากกว่าสามเดือนแล้ว และข้าคาดว่าจะสามารถเปิดการประมูลได้ในเร็วๆนี้เป็นแน่!” “นี่จะเป็นการเปิดประมูลครั้งแรกของตระกูลหลิงเราเรื่องนี้ข้ายอมรับว่าตระกูลหลิงยังขาดประสบการณ์ไปมาก หากถึงเวลานั้นมีสิ่งใดที่ไม่เหมาะไม่ควร ข้าหวังว่าสหายชาวยุทธจะไม่ถือสานัก และข้าเองก็ขออภัยไว้ล่วงหน้า..”หลังจากกล่าวจบหลิงหยุนก็ยกมือขึ้นผสาน พร้อมกับโน้มศรีษะลงเล็กน้อย..และเวลานี้ผู้คนภายในห้องจัดเลี้ยงต่างก็พากันนั่งไม่ติด เสียงผู้คนด้านล่างต่างก็พากันกระซิบกระซาบ“อะไรนะตระกูลหลิงจะเปิดโรงประมูลชาวยุทธขึ้นงั้นรึ?”“จะต้องตกอกตกใจไปทำไมกันตระกูลหลงเปิดได้ ตระกูลเย่เปิดได้ เวลานี้ตระกูลหลิงนับว่าแข็งแกร่งที่สุด เหตุใดจึงจะเปิดโรงประมูลบ้างไม่ได้เล่า”“แต่มันจะไม่มีปัญหากับตระกูลหลงและตระกูลเย่ที่เปิดก่อนงั้นรึ..”“หลิงหยุนกล้าประกาศต่อหน้าทุกคนเช่นนี้ข้าว่าเขาคงไม่ได้คำนึงถึงทั้งสองตระกูลเป็นแน่ คนเช่นหลิงหยุน หากคิดอยากจะเปิด ก็คือเปิด..”“รอดูดีกว่าว่าโรงประมูลตระกูลหลิงจะมีสมบัติล้ำค่าอะไรออกมาประมูลข้าง”“นั่นสินะ!!” เวลานี้ด้านล่างเวทีกลับมีเสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังไปทั่วทั้งห้อง จนหลิงหยุนต้องกระแอมเบาๆ เพื่อส่งสัญญาณให้ทุกคนกลับมาอยู่ในความสงบ จากนั้นจึงกล่าวต่อว่า“แม้ว่านี่จะเป็นการประมูลครั้งแรกของตระกูลหลิงแต่ข้ารับรองได้ว่าสมบัติต่างๆที่จะนำออกประมูลนั้น ล้วนแล้วแต่เป็นสมบัติล้ำค่าซึ่งหาได้ยากยิ่ง ข้าเชื่อว่าหากทุกท่านได้เห็น จะต้องยินดีประมูลเพื่อให้ได้ไปไว้ในครอบครองเชียวล่ะ..”“ไม่ว่าจะเป็นอาวุธชั้นเลิศโอสถ ยันต์ สมุนไพรพลังชีวิต แม้แต่ชาพลังชีวิต รวมถึงสมบัติล้ำค่าอื่นๆที่ทุกท่านไม่อาจหาจากที่ใดในโลกได้ ข้า – หลิงหยุน.. รับรองว่าทุกท่านจะพบได้ที่โรงประมูลตระกูลหลิงแห่งนี้!”“และรับรองได้ว่าแขกวีไอพีของโรงประมูลตระกูลหลิง จะได้ลิ้มรสชาชั้นเลิศซึ่งพวกท่านจะไม่เคยได้ลิ้มลองจากที่ใดมากก่อนเป็นแน่!”แขกหลายคนในงานต่างก็พยักหน้าเพราะหลายคนได้ลิ้มลองรสชาดของชาที่หลิงหยุนบอกในห้องรับรองบ้านบรรพชนตระกูลหลิงแล้ว และรู้สึกว่ายังไม่พอใจ และอยากลิ้มรสชาดของชานั้นอีก“ชาที่ข้าพูดถึงนี้คือ..ชาพลังชีวิตซึ่งปลูกอยู่บนยอดเขาทางด้านใต้ของซินเจียงประเทศจีน แม้ข้าจะมิกล้าเอ่ยเต็มปากว่าชาของข้าเป็นชารสชาดล้ำเลิศที่สุดในโลก แต่ข้ากล้ารับรองว่าชาของข้าเป็นชาที่เปี่ยมด้วยพลังชีวิตอย่างแท้จริง หากคนธรรมดาได้ดื่มเข้าไป จะช่วยชำระหัวใจและปลอด ขจัดโรคภัยไข้เจ็บ ช่วยให้มีอายุยืนยาว..”“แต่หากผู้ฝึกวรยุทธบ่มเพาะได้ดื่มชาของข้าเข้าไปเป็นเวลาติดต่อกันนานๆพลังชีวิตในใบชาจะช่วยบำรุงเส้นลมปราณ และหัวใจของพวกเขา ทำให้การฝึกบ่มเพาะพลังก้าวหน้าได้อย่างรวดเร็วมากขึ้น..”“เจ้าอวดสรรพคุณมากเกินไปแล้ว!!!”เย่เทียนสุ่ยพึมพำเสียงเบาแต่กลับดังไปเข้าหูของหลิงหยุนอย่างชัดเจน หลิงหยุนจ้องมองเย่เทียนสุ่ยด้วยแววตาท้าทาย พร้อมตอบกลับไปว่า–หาข้าโอ้อวดเจ้ามีปัญญาหยุดข้ารึ!!-