บทที่ 1531 : ชื่อของแม่ข้า!

บทที่ 1531 : ชื่อของแม่ข้า! ตระกูลหลิงจะแก้แค้นทุกคนคืน..นี่เป็นเรื่องที่ทุกคนต่างก็คาดเดาได้อยู่แล้ว ฉะนั้น เรื่องที่ทุกคนกำลังรอฟังอยู่ก็คือเรื่องที่สอง ที่ผ่านมานั้นชาวยุทธต่างก็เริ่มรู้จักหลิงหยุนดีว่า เขาเป็นคนพูดคำไหนคำนั้น เมื่อเอ่ยกล่าวสิ่งใดไปแล้ว ก็จะไม่เปลี่ยนแปลโดยเด็ดขาด และที่สำคัญ เวลานี้เหล่าชาวยุทธล้วนไม่ต่างจากมดตัวหนึ่งสำหรับหลิงหยุน “เรื่องที่สองที่ข้าต้องการจะประกาศก็คือ..” “นับจากนี้เป็นต้นไปนอกเหนือจากเรื่องการแข่งขันทางธุรกิจแล้ว หากผู้ใดกล้าหาเรื่องตระกูลหลิง ตระกูลเกา ตระกูลฉิน..” หลิงหยุนจงใจหยุดนิ่งพร้อมกับเหลือบมองหลี่กวนผิงและหลี่จวิ้นหัวสองพ่อลูกแล้วจึงประกาศต่อว่า “และตระกูลหลี่..” “ก็อย่าได้หาว่าข้า– หลิงหยุนโหดเหี้ยม! และหากข้าลงมือ ย่อมไม่มีการเตือนล่วงหน้าเป็นแน่!” ทุกคนในห้องจัดเลี้ยงต่างก็รู้กันดีอยู่แล้วว่าตระกูลเกาและตระกูลหลิงได้ดองกันแล้ว ส่วนฉินจิวยื่อแห่งตระกูลฉิน ก็เป็นแม่บุญธรรมของหลิงหยุน สำหรับตระกูลหลี่นั้นแม้จะไม่เคยมีสัมพันธ์กับตระกูลหลิงมาก่อนหน้านี้ แต่ตลอดระยะเวลาสองเดือนหลัง ตระกูลหลี่ก็ได้ลงทุนในบริษัท หลิงหยุน คอร์ปอเรชั่นจำนวนมาก อีกทั้งยังทำหน้าที่รับผิดชอบดูแลการก่อสร้างบ้านให้กับหลิงหยุน และด้วยความจริงใจของตระกูลหลี่ที่มีต่อตระกูลหลิงนั้น ทุกคนต่างก็รู้ดี.. นอกจากนั้นยังมีคนอื่นๆอย่างเสี่ยวเฉิงเยี่วยหลินหงจวิน เฉิงเทียน มู่หลงเวิ่นฉี และอีกหลายคน ซึ่งไม่จำเป็นที่หลิงหยุนจะต้องเอ่ยชื่อออกมาทั้งหมด หลังจากที่ทุกคนในห้องจัดเลี้ยงได้ฟังไม่ว่าจะเป็นนักธุรกิจทั่วไป หรือเหล่าชาวยุทธภพ ทุกคนต่างก็รู้สึกตกใจไม่น้อย นั่นเพราะเวลานี้หาได้มีตระกูลหลิงเพียงลำพัง แต่ยังเป็นการรวมเอาตระกูลเกา ตระกูลฉิน และตระกูลหลี่เข้าไปด้วย.. เวลานี้ทั่วทั้งประเทศจีนมีตระกูลใหญ่อยู่เพียงแค่หกตระกูลแต่สี่ตระกูลใหญ่ได้รวมเป็นพันธมิตรหนึ่งเดียวเช่นนี้ ยังจะมีผู้ใดสามารถเอาชนะได้อีกเล่า ส่วนตระกูลเย่นั้น..หลังจากที่เย่ชิงเฟิงได้ประกาศสารภาพผิดอยู่ที่หน้าบ้านบรรพชนตระกูลหลิงแล้ว เวลานี้ก็ได้นั่งอยู่แถวหน้าของห้องจัดเลี้ยง! “เจ้านี่แย่มาก..ไม่แต้แต่จะเอ่ยชื่อตระกูลเย่ของเราออกมาด้วย!” เย่เทียนสุ่ยหันไปบ่นด้วยแววตาเศร้าหมองกับเย่เทียนตูที่นั่งอยู่ข้างๆ “เจ้างั่ง!เพียงแค่หลิงหยุนไม่มายุ่งกับตระกูลเย่ของเราก็พอแล้ว เหตุใดตระกูลเย่ยังต้องให้คนอื่นมาคอยปกป้องคุ้มครองด้วยเล่า อีกอย่าง หากหลิงหยุนไม่นับตระกูลเย่เป็นมิตร เจ้าคิดว่าพวกเราจะได้มานั่งอยู่แถวหน้าเช่นนี้อย่างนั้นรึ?” เย่เทียนตูกรอกตามองบนพร้อมกับแก้ตัวแทน“เจ้านี่ใช้ได้เลยทีเดียวต่างหาก!” “เรื่องที่สาม..” หลิงหยุนไม่ปล่อยให้ทุกคนได้หายตกใจนานนักและเริ่มประกาศเรื่องที่สามต่อทันที “นับจากวันนี้ไปหลังจากที่ตระกูลหลิงจัดการทำลายตระกูลซันกับตระกูลเฉินแล้ว ตระกูลหลิงของเราจะเริ่มทวงกิจการต่างๆ ที่เคยเป็นของตระกูลหลิง กลับคืนมาจากตระกูลอื่นๆที่เคยฉกฉวยไป!” สิ้นเสียงประกาศของหลิงหยุนหลังจากเสียงฮือฮาด้วยความตกใจดังขึ้น ก็ตามมาด้วยความเงียบสงัด และบรรยากาศที่เย็นยะเยือกทุกคนที่มาในงานเลี้ยงวันนี้ต่างก็มิมีผู้ใดได้รับบัตรเชิญจากตระกูลหลิงหรือไม่มีแม้แต่การส่งคนไปเชื้อเชิญด้วยตนเอง ทุกคนที่ได้ข่าวเรื่องงานเลี้ยงวันเกิดนี้ ล้วนแล้วแต่ใคร่ครวญ และชั่งน้ำหนักถึงผลดีผลเสียเอาเอง ท้ายที่สุดจึงได้ตัดสินใจมาที่นี่และการที่หลิงหยุนประกาศพันธมิตรระหว่างตระกูลหลิงตระกูลฉิน ตระกูลเกา และตระกูลหลี่ออกไปนั้น ย่อมหมายความว่าทั้งตระกูลเกาและตระกูลหลี่ ต่างก็ได้มอบกิจการที่เคยยึดครองไปคืนให้กับตระกูลหลิงทั้งหมดแล้วในอดีตนั้น..ตระกูลใหญ่ของประเทศจีนมีอยู่ทั้งหมดแปดตระกูล นับตั้งแต่ตระกูลซันกับตระกูลเฉินถูกหลิงหยุนทำลายจนสิ้นชื่อไปนั้น ตระกูลฉิน ตระกูลเกา ตระกูลหลี่ ก็ได้ออกตัวเป็นพันธมิตรกับตระกูลหลิง ส่วนตระกูลเย่ก็เพิ่งจะประกาศไปว่า จะส่งมอบกิจการที่เคยยึดมาคืนให้กับตระกูลหลิงทั้งหมดยังหลงเหลือผู้ใดอีกอย่างนั้นหรือแน่นอนว่า..ยังเหลือตระกูลหลง! หากคำประกาศที่สองของหลิงหยุนคือการประกาศกลุ่มพันธมิตรคำประกาศที่สามนี้ก็น่าจะเป็นการประกาศความเป็นศัตรู!เว้นแต่ว่าตระกูลหลงจะส่งคนมาและส่งมอบกิจการทั้งหมดคืนให้ตระกูลหลิง รวมถึงผลประโยชน์อื่นๆเพื่อเป็นการชดเชย ดังเช่นที่ตระกูลเย่ทำหลายคนในห้องจัดเลี้ยงที่เฉลียวฉลาดและพอจะคาดเดาได้ว่าหลิงหยุนกำลังสื่อถึงสิ่งใดนั้น ต่างก็พากันหันมองไปยังประตูทางเข้าห้องจัดเลี้ยงทันทีและเวลานี้ประตูห้องก็ปิดอยู่ ไม่มีผู้ใดเข้ามาเพิ่ม..“ดูเหมือนหลายท่านในห้องนี้จะเข้าใจ..”หลิงหยุนสังเกตเห็นปฏิกิริยาของหลายคนในห้องจัดเลียงจึงได้ยิ้มออกมาพร้อมกับเอ่ยต่อว่า“และต่อให้เป็นตระกูลหลง..ข้าก็ไม่เว้นเช่นกัน!” “สิ่งใดที่ตระกูลหลิงเสียไปพวกเราจะทวงคืนกลับมาให้หมด!”เย่ชิงเฟิงถึงกับต้องปรายตามองโจวเหวินอี้ที่อยู่ข้างๆและพบว่าโจวเหวินอี้เองก็กำลังปรายตามองมาทางตนเองเช่นกันหลิงหยุนกล้าประกาศสงครามกับตระกูลหลงอย่างชัดเจน!เย่ชิงเฟิงถึงกับอึกอักเห็นได้ชัดว่าตระกูลหลิงกำลังประกาศสงครามกับตระกูลหลง จึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามโจวเหวินอี้–หน่วยนภาของท่านคิดจะจัดการเรื่องนี้เช่นใด-แต่โจวเหวินอี้กลับเพียงแค่ยิ้มและไม่ตอบอันใดกลับไปในขณะที่เย่เทียนสุ่ยได้ฟังประโยคสุดท้ายของหลิงหยุนเขากถึงกับใจสั่น และกระซิบเสียงเบาว่า“ช่างดุเดือดไร้ความเกรงกลัวผู้ใดถึงเพียงนี้เชียวรึ!!” เย่เทียนตูพยักหน้าเห็นด้วย“นั่นสินะ!”“เรื่องที่สี่..”หลิงหยุนประกาศเรื่องที่สี่ทันทีเขาก้าวเดินออกไปด้านหน้าสองก้าว พร้อมกับประกาศกึกก้อง“ในเมื่อชายหญิงต่างรักใคร่กันเหตุใดจึงกลายเป็นความผิดไปได้”“ท่านพ่อกับท่านแม่ของข้าเพียงแค่รักใคร่ชอบพอกันพวกท่านทั้งสองหาได้แย่งชิงคนรักของผู้ใดไม่ พวกท่านทั้งสองหาได้เข่นฆ่าสังหารผู้ใดไม่ เช่นนี้อะไรคือความผิด”