บทที่ 1580 : ไปหามู่หลงเฟยจื่อ

บทที่ 1580 : ไปหามู่หลงเฟยจื่อ คืนนี้..หลิงหยุนพาเซิ่งหยิงหยิงไปสัมผัสกับประสบการณ์ในโลกใบใหม่ ซึ่งเธอไม่เคยพบเห็นมาก่อน! ทั้งพาดำไปใต้ท้องทะเลลึกทั้งพาเหาะไปบนท้องนภาที่กว้างใหญ่ และเหาะไปทั่วทั้งผืนทะเล อีกทั้งยังพานางไปพบกับมังกรแดนใต้ และปล่อยให้นางได้เล่นกับมังกรจริงๆอยู่ครู่ใหญ่ ตลอดช่วงเวลาเหล่านี้เซิ่งหยิงหยิงได้แต่กรีดร้องออกมาด้วยความหวาดกลัวบ้าง ตื่นเต้นบ้าง ดีใจบ้างสลับกันไป และหลังจากที่ได้สัมผัสประสบการณ์ตื่นตาตื่นใจเหล่านี้ ทำให้เซิ่งหยิงหยิงรู้สึกว่า เงินจำนวนสองพันสามร้อยล้านที่ได้มาจากแซนด์คาสิโนนั้น ไม่อาจเทียบได้กับประสบการณ์ครั้งนี้เลยแม้แต่น้อย! “นี่หลิงหยุนเหตุใดตอนที่พวกเราอยู่ใต้ท้องทะเล น้ำจึงได้แยกออกเป็นทางเช่นนั้นเล่า อีกทั้งข้ายังสามารถหายใจได้อย่างสะดวกอีกด้วย!” “อ่อ..นั่นเป็นเพราะข้ามีแก้วจ้าวสมุทรยังไงล่ะ!” “งั้นรึของวิเศษเช่นนี้ เจ้าซื้อมาราคาเท่าไหร่?” “สมบัติล้ำค่าเช่นนี้จะหาซื้อได้จากที่ใดกันเล่า ข้าได้มาด้วยความบังเอิญต่างหาก!” “แล้วเหตุใดเจ้าจึงเหาะไปบนท้องฟ้าได้อีกอย่าง.. ระหว่างที่เจ้าพาข้าเหาะไป ข้ากลับไม่รู้สึกโดนลมปะทะร่างเลยแม้แต่น้อย!” “หากจะให้อธิบายง่ายๆก็น่าจะเป็นเรื่องของเวทย์มนต์คาถากระมัง!” “หลิงหยุนดูนั่นสิ!!มังกรสีแดง มีมังกรสีแดงด้วย มันน่ากลัวมากจริงๆ!” “เจ้าไม่ต้องกลัวนั่นเป็นสัตว์เลี้ยงของข้าเอง!” “ทำไม..” เซิ่งหยิงหยิงเปลี่ยนเป็นเด็กน้อยที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นเต็มไปหมดคำถามต่างๆมากมายได้ผุดขึ้นมาในใจของนาง และนางก็เฝ้าถามหลิงหยุนไม่หยุดไม่หย่อน แต่หลิงหยุนก็ตอบกลับนางทีละคำถามด้วยความอดทนจนกระทั่งนางรู้สึกหงุดหงิดตัวเองที่มีคำถามผุดขึ้นมาในหัวไม่จบไม่สิ้น และในที่สุดนางก็เป็นฝ่ายหยุดถามไปเอง หลังจากที่ต้องตอบคำถามเซิ่งหยิงหยิงอยู่นานร่วมสองชั่วโมงในที่สุดหลิงหยุนก็ตัดสินใจหยุดการท่องโลกใหม่ของหญิงสาวไว้เพียงเท่านั้น และได้พานางเหาะกลับไปยังบ้านพักตากอากาศที่เกาะโกโลอาน เมื่อวานตอนบ่ายหลังจากที่หลิงหยุนกับเซิ่งหยิงหยิงออกจากบ้านของเหออวี้ฉงมา เหอเหวินจ้าวก็ได้ขอกลับไปที่บ้านของตนเอง เนื่องจากปัญหาต่างๆภายในตระกูลเหอได้รับการสะสางแล้ว สถานการณ์ทุกอย่างก็กลับคืนสู่ความเป็นปกติ ทั้งเหออวี้ฉงกับผู้เฒ่าเหอต่างก็ยังอยู่ที่เกาะมาเก๊า และไม่จำเป็นต้องเป็นห่วงความปลอดภัยอะไรของคนทั้งคู่อีก อีกทั้งเวลานี้เหออวี้ฉงเองก็ต้องดูแลกิจการมากมายของตระกูลเหอ หลังจากได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้สืบทอดกิจการทั้งหมดของตระกูล เหออวี้ฉงก็ต้องยุ่งเรื่องการโอนทรัพย์สินต่างๆ รวมถึงเอกสารทางด้านกฏหมายอีกมากมายที่นางต้องเซ็นด้วยตัวเอง อีกทั้งยังต้องเดินไปที่บ้านของเหอเหวินจ้าวเพื่อจัดการเรื่องทรัพย์สินต่างๆของเขาด้วย จึงไม่มีเวลามาคอยดูแลเซิ่งหยิงหยิงแต่ถึงแม้เซิ่งหยิงหยิงจะเดินทางมาที่เกาะโกโลอานเพียงลำพังแต่นางก็รู้รหัสทุกอย่างของที่นี่ จึงสามารถเปิดประตูเข้าไปในบ้านพักตากอากาศได้อย่างง่ายดายส่วนหลิงหยุนนั้นแทบไม่ต้องพูดถึงเขาสามารถเข้าไปในบ้านพักตากอากาศโดยไม่ต้องมีรหัสด้วยซ้ำไปหากต้องการ!และทันทีที่เข้าไปในบ้านพักได้เซิ่งหยิงหยิงก็ทำตัวเป็นงู ที่โอบรัดร่างของหลิงหยุนไว้แน่นจนแทบหายใจไม่ออก“นี่..เจ้าเองไม่ได้พักมาสองคืนติดกันแล้วคืนนี้ก็รีบนอนพักผ่อนเสีย!” หลิงหยุนผลักร่างของเซิ่งหยิงหยิงออกเบาๆ และพานางไปนั่งบนโซฟาเซิ่งหยิงหยิงจึงได้แต่ร้องถามหลิงหยุนกลับไปว่า“เจ้าเองก็ไม่ได้นอนหลับพักผ่อนมาหลายวันเช่นกันไม่ใช่รึ”“ผู้ที่ฝึกวรยุทธบ่มเพาะถึงขั้นนี้ไม่ต้องกิน ไม่ต้องดื่ม และไม่ต้องนอนได้นานนับครึ่งเดือน หากจะมีผลก็เพียงแค่เล็กน้อยเท่านั้น สำหรับข้าแล้ว การฝึกฝนวิชานับเป็นการพักผ่อนที่ดีที่สุดต่างหาก!”“เอาล่ะเจ้าพักผ่อนได้แล้ว ข้าจะออกไปฝึกฝนวิชาก่อน!”หลังจากนั้นร่างของหลิงหยุนก็หายวับไปจากห้องนั่งเล่นทันที เซิ่งหยิงหยิงถึงกับนิ่งอึ้งไปเล็กน้อย แต่จากประสบการณ์ที่หลิงหยุนทั้งพาเหาะ และพาดำลงไปใต้ท้องทะเลลึกนั้น จึงไม่ได้ทำให้นางรู้สึกตกใจ หรือประหลาดใจกับการหายตัวไปในพริบตาของหลิงหยุนมากนัก แต่หลังจากหายตกตะลึงแล้วเซิ่งหยิงหยิงก็หันไปทางประตู พร้อมกับร้องตะโกนออกไปเสียงดัง“เจ้าคนบ้า!เชอะ!! แล้วอย่ามาแอบดูข้าอาบน้ำก็แล้วกัน!”หลังจากนั้นเซิ่งหยิงหยิงก็ลุกขึ้นเดินขึ้นไปยังห้องนอนชั้นสอง เพื่ออาบน้ำชำระล้างร่างกาย และนอนพักผ่อนต่อ………….หลังจากที่หลิงหยุนเหาะไปได้ไกลมากพอควรแล้วเขาก็เหาะลงไปที่หาดทรายด้านล่าง และนั่งทำสมาธิอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบเครื่องมือสื่อสารออกมาติดต่อหาพอลกับเจสเตอร์“เจ้านายที่เคารพ!”ไม่ถึงสามนาทีแวมไพร์ทั้งสองตนก็ได้บินมาหาหลิงหยุนที่หาดทรายอย่างรวดเร็ว และทันทีที่เห็นหน้าพวกมัน เขาก็เอ่ยถามออกไปว่า “เหตุการณ์ภายในตระกูลเหอปกติดีใช่หรือไม่”“เจ้านายอย่าได้กังวลใจไปทุกอย่างเป็นปกติดี ผู้เฒ่าเหอกับแม่นางเหอก็จัดการทุกอย่างได้ราบรื่น ไร้ซึ่งปัญหาใดๆ”จากนั้นพอลก็ได้เล่าเหตุการณ์คร่าวๆภายในตระกูลเหอให้กับหลิงหยุนฟังก่อนจะยื่นบัตรธนาคารสีดำใบหนึ่งให้กับหลิงหยุน พร้อมกับเอ่ยบอกยิ้มๆ