บทที่ 576 : ลาภก้อนโต!

บทที่ 576 : ลาภก้อนโต! หลิงหยุนกำลังจะได้ลาภก้อนโตโดยที่เขาเองก็ไม่รู้ตัวและนี่ก็เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น! “ท่านป้าครับ..นี่คือ..” หลิงหยุนถึงกับตกใจแทบล้มทั้งยืนเพราะคิดไม่ถึงจริงๆว่าตระกูลเสี่ยวจะมอบของขวัญมูลค่ามหาศาลถึงเพียงนี้ให้กับเขา เขาเพียงแค่เปิดคลินิกเล็กๆเท่านั้นแต่กลับได้รับเช็คจำนวนห้าร้อยล้านจากฉินตงเฉี่วยเป็นคนแรก ตามด้วยทองคำแท่งจำนวนหกแท่งจากเหมี่ยวเสี่ยวเหมา และเพิ่งได้รับหยกมังกรเขียวลึกลับจากหลงหวู่.. แต่ตอนนี้เขาก็กำลังจะได้รับบริษัทอีกถึงหกบริษัท! “รับไว้เถอะจ้ะ!เมื่อตอนงานวันเกิดของหนิงน้อย เธอเองก็ให้ของขวัญล้ำค่ากับหนิงน้อยตั้งมากมาย แต่ตระกูลเสี่ยวของเรากลับไม่มีของขวัญพิเศษมอบให้กับเธอเลย ถ้าเธอปฏิเสธไม่ยอมรับ ป้าคงจะเสียใจมาก!” แน่นอนว่าเสี่ยวเฉิงเยี่วยนั้นไม่รู้ว่าหลิงหยุนได้ใช้เนตรหยินหยางมองทะลุเข้าไปในซองเอกสารนั่นแล้วเขาจึงตอบกลับไปยิ้มๆ “ข้างในเป็นเอกสารโอนบริษัทเล็กๆเพียงไม่กี่บริษัทที่ฉันเตรียมมามอบเป็นของขวัญให้กับเธอ..” หลิงหยุนหันไปมองท่านหมอเสี่ยวอย่างชั่งใจ.. ท่านหมอเสี่ยวที่ยืนเอามือไขว้หลังดวงตาจ้องมองไปทางถังเมิ่ง ตี้เสี่ยวอู๋ และพยาบาลสาวทั้งสามคนที่กำลังเคลื่อนย้ายของจากรถเข้าไปในคลีนิค แต่กลับส่งกระแสจิตพูดหยอกเย้าหลิงหยุนว่า -พ่อหนุ่ม..นี่เป็นของขวัญที่พวกเราตั้งใจมอบให้กับเธอ เธอก็รับไว้เถิดนะ! ปกติเธอไม่ใช่คนแบบนี้นี่นา..- “ขอบคุณอาวุโสปู่เสี่ยวมากครับขอบคุณลุงเสี่ยวกับป้าจางด้วยนะครับ! เชิญเข้าไปคุยข้างในจะดีกว่า อย่ายืนอยู่ตรงนี้เลย..” “ยังจะเรียกอาวุโสเสี่ยวอยู่อีกรึเธอควรจะเรียกฉันว่าปู่ได้แล้วนะ!” ท่านหมอเสี่ยวเร่งรัดหลิงหยุน “ขอโทษครับ..ผมดีใจจนลืมไปเลย! ขอเชิญท่านปู่เข้าไปนั่งดื่มชาที่ทั้งชั้นสองของคลีนิคก่อนจะดีกว่า..” จากนั้นหลิงหยุนก็หันไปพูดกับเสี่ยวเม่ยหนิงอย่างอ่อนโยน“หนิงน้อย.. คุณช่วยพาท่านปู่กับคุณลุงคุณป้าขึ้นไปที่ชั้นสองของคลีนิคก่อนนะ ผมต้องอยู่รับแขกอยู่ที่นี่ก่อน!” “ไม่ล่ะ..ฉันอยากอยู่กับพี่..” เสี่ยวเม่ยหนิงเกาะแขนหลิงหยุนกระเง้ากระงอด หลิงหยุนจึงตอบกลับไปว่า“น้าหญิงก็มาถึงแล้วนะ ตอนนี้อยู่ชั้นสอง!” “ห๊ะ!จริงเหรอ?” เสี่ยวเม่ยหนิงรีบปล่อยแชนหลิงหยุนและพาท่านหมอเสี่ยวกับพ่อแม่ของเธอเข้าไปในคลีนิคทันทีในที่สุดถังเมิ่งก็ย้ายของเข้าไปในคลีนิคจนเสร็จเรียบร้อยจากนั้นจึงรีบเดินกลับไปหาหลิงหยุนพร้อมกับร้องถามอย่างตื่นเต้น“พี่หยุน..ป้าจางให้ของขวัญอะไรกับพี่”หลิงหยุนยิ้มพร้อมกับยื่นซองเอกสารให้กับถังเมิ่งและพูดเสียงราบเรียบ “นายดูเอาเองก็แล้ว เสร็จแล้วก็เก็บให้ดีด้วยล่ะ!”ถังเมิ่งรีบเปิดซองเอกสารดูด้วยความอยากรู้อยากเห็นและเมื่อได้เห็นเอกสารข้างใน ถังเมิ่งก็ถึงกับตกใจจนแทบปล่อยซองเอกสารหลุดมือพร้อมกับร้องอุทานเสียงดังออกมา“แม่เจ้า..นี่มันเอกสารการโอนบริษัทนี่!”ถังเมิ่งรีบดึงเอกสารที่อยู่ในซองออกมาด้วยมือที่สั่นเทา“ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ!ทั้งหมดหกบริษัท พนักงานเป็นพันคน รวมแล้วมูลค่าเป็นพันล้าน!”ถังเมิ่งแหงนหน้าขึ้นมองท้องฟ้าพร้อมกับกรีดร้องออกมาอย่างบ้าคลั่งจนฟังไม่เป็นคำพูด!ครึ่งชั่วโมงต่อมา..ด้านหน้าคลินิกสามัญชนก็มีรถมาจอดยาวจากประตูคลีนิคสามัญชนไปราวหนึ่งร้อยเมตรท่ามกลางแขกเหรื่อที่มาแสดงความยินดีกับหลิงหยุนนั้นบางคนเขาก็เคยพบเจอหรือรู้จัก แต่บางคนเขาก็ไม่รู้จักแม้แต่ชื่อด้วยซ้ำไป!หลิวลี่เดินท้องโตเข้ามาและคนที่เดินตามเธอมานั้นก็คือพี่เลี้ยงเด็กที่เธอจ้างมานั่นเองตามมาด้วยคุณครูประจำชั้นของหลิงหยุน– กงเสี่ยวลู่ นับตั้งแต่หลิงหยุนกลับจากเกาะเตียวหยูนั้น เขาก็ยังไม่ได้แวะไปหากงเสี่ยวลู่เลย และไม่คิดว่าเธอจะมาร่วมยินดีกับเขาด้วยแต่หากหลิงหยุนรู้ล่วงหน้าว่าเธอจะมาเขาจะต้องขอให้ฉางหลิงช่วยไปรับเธอเช่นกันแม้แต่หลี่หงเม่ยซึ่งเป็นเพื่อนบ้านของฉินจิวยื่อก็มาด้วยเช่นกันและไม่รู้ว่าเธอไปได้ข่าวคราวมาจากที่ใหนกันเตาหยงเองก็ไม่พลาดที่จะมาร่วมแสดงความยินดีด้วยตนเองตอนนี้หลิงหยุนเป็นลูกพี่ของเขาแล้ว มีหรือที่เขาจะกล้าไม่มาร่วมงานแต่คนที่หลิงหยุนคาดไม่ถึงก็คือซูปิงหยานซึ่งเป็นเจ้าของร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่แม้เธอจะมอบของขวัญเล็กๆน้อยๆเป็นเงินเพียงแค่แปดร้อยหยวน แต่นั่นก็แสดงถึงน้ำใจที่เธอมีให้แม้แต่ผู้อำนวนการโรงพยาบาลชื่อซ่งจิงหยางก็มาด้วยเช่นกันและถังเมิ่งก็ทำหน้าที่ดูแลต้อนรับแทนหลิงหยุนตอนนี้คลินิกสามัญชนเต็มไปด้วยผู้คนเยอะแยะมากมายแต่ถึงกระนั้นผู้คนก็ยังคงหลั่งไหลมาร่วมงานกันอย่างต่อเนื่อง แม้แต่หลิงหยุนเองก็ถึงกับรู้สึกตกใจไม่น้อย!บรรดาเหล่าอาวุโสที่เคยไปในงานวันเกิดของหนิงน้อยทุกคนต่างก็พากันมาร่วมยินดีด้วยเช่นกัน!แม้กระทั่งผู้อำนวยการสำนักงานรักษาความมั่นคงเขตจิงฉี– หลิวจินไล๋ก็นำของขวัญชิ้นใหญ่มามอบให้กับหลิงหยุนด้วยเช่นกัน