บทที่ 578 : มากันทั้งจิงฉู!

บทที่ 578 : มากันทั้งจิงฉู! “ข้าก็แค่เปิดคลินิกเล็กๆคิดไม่ถึงว่าคุณชายหลงจะรู้ข่าวด้วย..” ริมฝีปากของหลิงหยุนแย้มยิ้มเหยียดหยันอย่างเปิดเผยไม่มีท่าทีอ่อนน้อมถ่อมตนให้เห็นเลยแม้แต่น้อย ยิ่งหลงเทียนเจียวแสดงท่าทางสนิทสนมกับเขามากเท่าไหร่หลิงหยุนก็ยิ่งระมัดระวังตัวมากขึ้น เขารู้จุดประสงค์ที่ซ่อนอยู่ในท่าทางของหลงเทียนเจียวเป็นอย่างดี หลิงหยุนแย่งผู้หญิงของหลงเทียนเจียวมาทั้งคนทำให้เขาโกรธจนหน้าดำหน้าแดง อีกทั้งยังตบหน้าเขาจนบวม มีหรือที่หลงเทียนเจียวจะไม่ถือสา และทำราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น วัตถุประสงค์ที่แอบซ่อนอยู่นั้น ต่อให้เป็นคนโง่ก็ยังดูออก! หลงเทียนเจียวเห็นท่าทางที่ไม่ยินดียินร้ายกับการมาร่วมยินดีของเขาจากหลิงหยุนแต่เขาไม่สนใจ! และยังคงทำสีหน้าเบิกบานยิ้มแย้มแจ่มใสราวกับไม่มีอะไร แล้วรีบแนะนำบรรดาผู้อาวุโสที่มาพร้อมกับตนเองให้หลิงหยุนรู้จัก “ท่านนี้คือผู้จัดการทั่วไปของบริษัทไชน่า เนชั่นแนล ปิโตรเลียม คอร์ปอเรชั่น – สาขาจิงฉู…” “และท่านคือประธานบริษัทไชน่า โมบายล์ – สาขาจิงฉู…” “ส่วนท่านนี้คือผู้บริหารระดับสูงของธนาคาร..” แต่ละคนที่หลงเทียนเจียวแนะนำให้หลิงหยุนรู้จักนั้นล้วนแล้วแต่เป็นผู้ที่มีตำแหน่งหน้าที่การงานสูงส่ง และเป็นผู้มีหน้ามีตาในเมืองจิงฉู ซึ่งคนธรรมดาคงยากที่จะเข้าพบพวกเขาได้ง่ายๆ จึงแทบไม่ต้องพูดถึงเรื่องทำความสัมพันธ์รู้จักกัน แต่ตอนนี้พวกเขากลับต้องตามหลงเทียนเจียวมายืนตากแดดและทนทรมานกับเสียงดังหนวกหูเพื่อทำความรู้จักกับหลิงหยุน และหลังจากที่แนะนำทุกคนให้หลิงหยุนรู้จักแล้ว หลงเทียนเจียวก็เริ่มแนะนำทุกคนให้รู้จักกับหลิงหยุนบ้าง “ท่านี้เป็นแพทย์และเป็นเจ้าของคลีนิคแห่งนี้ชื่อหลิงหยุน..” แต่หลิงหยุนกลับไม่ยื่นมือออกไปจับมือใครเลยแม้แต่คนเดียวเขาเพียงแค่ยกกำปั้นขึ้น และชี้นิ้วโป้งไปทางคลีนิคซึ่งอยู่ด้านหลังพร้อมกับพูดขึ้นว่า “ขอบคุณทุกท่านที่มาในวันนี้แล้วก็ต้องขอโทษด้วยที่คลีนิคของผมเล็กมาก และทุกท่านก็มาช้าเกินไป ตอนนี้ด้านในคลีนิคมีผู้คนอยู่เต็มไปหมด ทุกท่านคงต้องยืนอยู่ข้างนอกแล้วล่ะ..” ในสายตาของหลิงหยุนนั้นไม่มีคำว่าคนใหญ่คนโต ทุกคนเป็นคนเหมือนๆกัน เขาไม่จับมือคนเหล่านี้เพียงเพราะมีตำแหน่งใหญ่โต หรือมีอำนาจบารมี ทุกคนล้วนสามารถตกต่ำได้ตลอดเวลาอำนาจบารมีที่มีอยู่ก็สามารถถูกยึด หรือมลายหายวับไปกับตาได้ เมื่อพ้นตำแหน่ง สิ่งเหล่านี้ก็จะสลายไปด้วยเช่นกัน มีเพียงความแข็งแกร่งของตนเองเท่านั้นที่ไม่มีผู้ใดสามารถแย่งชิงไปได้ ท่ามกลางผู้คนมากมายและแสงแดดที่ร้อนแผดเผา ไม่มีแม้แต่เก้าอี้จะนั่ง สิ่งเหล่านี้มันมากเกินไปกว่าที่พวกเขาจะรับได้ ใบหน้าของผู้ร่วมคณะมากับหลงเทียนเจียวจึงเต็มไปด้วยความไม่พอใจ แต่เพราะหลงเทียนเจียวอยู่ที่นี่ด้วย พวกเขาจึงต้องอดกลั้นไม่ระเบิดความโกรธออกมา หลงเทียนเจียวเองก็คิดไม่ถึงว่าหลิงหยุนจะหักหน้าเขาเช่นนี้แต่ทำได้เพียงแค่อดกลั้น และอดทนต่อความอัปยศครั้งนี้ นั่นเพราะคำสั่งลับของตระกูลหลงที่ค้ำคออยู่! ไม่เพียงแค่หลงเทียนเจียวจะไม่สามารถแสดงความโกรธออกมาได้แต่เขายังต้องปฏิบัติภารกิจที่ได้รับมอบหมายมาต่อไปจนจบหลงเทียนเจียวกระแอมสองสามครั้งก่อนจะตอบไปว่า“เรื่องนั้นไม่เป็นไร! นี่ก็ใกล้เวลาตัดริบบิ้นแล้ว พวกเรายืนดูอยู่ที่นี่ก็ได้ อีกอย่างข้างนอกก็กว้างขวางมาก..”พูดจบหลงเทียนเจียวก็เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าพร้อมกับหัวเราะราวกับว่าด้านนอกนี้กว้างขวางอย่างที่พูดจริงๆหลิงหยุนยิ้มและจู่ๆก็พูดกับหลงเทียนเจียวว่า“คุณชายหลง.. สายข่าวของเจ้าช่างรู้ละเอียดนัก! รู้แม้กระทั่งเวลาตัดริบบิ้น..”หลงเทียนเจียวรีบพูดกลบเกลื่อน“ใครๆต่างก็รู้กันหมด หากข้าไม่รู้ ก็คงจะแย่มากเลยทีเดียว!”หลงเทียนเจียวเป็นถึงรองหัวหน้าของกลุ่มเทพอินทรีอีกทั้งสองวันมานี้เขาก็วุ่นวายอยู่กับการสืบข่าวคราวของหลิงหยุน หากเรื่องแค่นี้เขายังไม่รู้ ก็ไม่สมควรจะอยู่ในตำแหน่งนี้อีกต่อไป……..ทางด้านถนนอีกฟากซึ่งอยู่ตรงข้ามกับคลีนิคของหลิงหยุน..“คนที่เพิ่งเข้าไปเมื่อครู่ดูเหมือนจะเป็นนักธุรกิจที่ร่ำรวยที่สุดในจิงฉูชื่อเฉิงเทียนคิดไม่ถึงว่าจะมาร่วมงานเปิดคลีนิคเล็กๆแบบนี้ด้วย..”หนุ่มเพลย์บอยทั้งห้าคนต่างก็จ้องมองไปทางคลีนิคสามัญชนทุกคนออกมายืนตากแดดนอกรถโดยที่ไม่มีใครบ่นอะไรแม้แต่คำเดียว“แม่เจ้า..ดูกลุ่มคนที่เพิ่งมาถึงนั่นสิ!”“เห้ย..นั่นมันผู้บริหารระดับสูงของบริษัทปิโตรไชน่านี่นา! พวกเขาก็มาด้วยเหรอนี่”“ว่าแต่ผู้ชายหนุ่มๆคนนั้นเป็นใครกันถึงได้รวบรวมผู้บริหารระดับสูงแบบนั้นให้มาร่วมแสดงความยินดีกับพี่หยุนได้?!”เพลย์บอยทั้งห้าคนได้แต่อึ้งและร้องอุทานออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อ!ผู้บริหารระดับสูงของบริษัทใหญ่ๆเช่นนี้หากเปรียบไปแล้วก็ไม่ต่างจากหัวมังกร พวกเขาล้วนคร่ำหวอดอยู่ในแวดวงธุรกิจมานาน แต่ละวันต้องประชุมกันไม่มีหยุด จึงยากที่จะหาโอกาสมารวมตัวกันเช่นนี้ได้เด็กหนุ่มทั้งห้าคนจึงได้แต่ยืนมองชายหนุ่มที่เป็นหัวหน้าคณะด้วยความอัศจรรย์ใจ!ไม่เพียงเท่านั้นนอกจากคนระดับนี้จะมาร่วมแสดงความยินดีกับหลิงหยุนแล้ว ลักษณะท่าทางของเขายังดูนอบน้อมกับหลิงหยุนอย่างมาก แต่หลิงหยุนกลับแสดงออกอย่างไม่สนใจใยดีเลยแม้แต่น้อย และไม่เชื้อเชิญพวกเขาเข้าไปด้านในคลินิกด้วยซ้ำไป!พี่หยุนนี่แน่จริงๆ!เด็กหนุ่มทั้งห้าคนต่างก็พากันชื่นชมหลิงหยุนไม่หยุดปาก!พวกเขาเริ่มรู้สึกศรัทธาในตัวหลิงหยุน ต่างก็พากันครุ่นคิดหาวิธี และรอคอยความช่วยเหลือจากถังเมิ่ง เพื่อขอให้หลิงหยุนมอบโอกาสให้กับพวกเขาอีกสักครั้ง“เห้ย..พวกนายดูนั่น! นั่นมันรถของคณะกรรมการเทศบาลนี่ ลุงหลี่ถึงกับมาด้วยตัวเองเลย!”