บทที่ 586 : คลินิกถูกก่อกวน!

บทที่ 586 : คลินิกถูกก่อกวน! หลิงหยุนรีบใช้จิตหยั่งรู้ของตนเองสำรวจดูภายนอกคลินิกทันทีแต่ภายใต้รัศมีจิตหยั่งรู้ หลิงหยุนกลับไม่พบเห็นบุคคลต้องสงสัยเลยแม้แต่คนเดียว หลิงหยุนถอนจิตหยั่งรู้กลับมาสีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นมั่นใจ คิ้วตรงคล้ายดาบคู่นั้นขมวดเข้าหากันทันที และรีบหันกลับไปถามคนของแก๊งมังกรเขียวที่วิ่งเข้ามารายงาน “ใครเป็นคนพูด!” สมาชิกแก๊งมังกรเขียวหน้าตาเฉลียวฉลาดผู้นั้นถึงกับยกมือขึ้นเกาศรีษะด้วยความงุนงง พร้อมกับตอบไปอย่างประหลาดใจ “ไม่รู้ว่าใครเป็นคนพูด..แต่แค่ได้ยิน ก็เลยรีบวิ่งเข้ามารายงานพี่!” ใช้วิธีส่งกระแสจิตงั้นรึ! หลิงหยุนเข้าใจได้ในทันทีจากนั้นจึงรีบใช้มังกรคำรามประกาศบอกกับแขกเหรื่อทุกคนที่อยู่ภายในคลินก “ต้องขออภัยทุกท่านด้วย..ที่ต้องขอให้ทุกท่านรีบออกจากคลินิกโดยเร็วที่สุด และกรุณาอย่ายืนขวางประตู! ขอบคุณทุกท่านอีกครั้ง!” ทันทีที่ทุกคนได้ยินคำพูดของหลิงหยุนที่คล้ายกำลังกระซิบอยู่ข้างหูนั้นตัวหลิงหยุนเองก็กำลังงุนงงเช่นกัน! แขกเหรื่อต่างไม่รู้ด้วยว่าเกิดอะไรขึ้น และภายในคลินิกก็เริ่มโกลาหลวุ่นวาย! “เกิดอะไรขึ้นจู่ๆ ทำไมถึงให้พวกเราออกไปข้างนอน?” “หลิงหยุนขอให้พวกเราอย่ายืนขวางประตู..หรือว่าจะมีแขกคนสำคัญมางั้นเหรอ” “ดูหลิงหยุนสิสีหน้าของเขาดูเปลี่ยนไปมาก..” “ฉันคิดว่าเกิดอุบัติเหตุขึ้นซะอีก..” ทุกคนต่างก็พากันวิพากษ์วิจารณ์กันไปต่างๆนานาและยังคงยืนคาดเดากันว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ หลิงหยุนเพียงคนเดียวไม่สามารถควบคุมสถานการณ์ทั้งหมดได้เขาจึงรีบหันไปขอความช่วยเหลือจากท่านหมอเสี่ยว หลี่ยี่เฟิง และถังเทียนห่าว “ท่านปู่ลุงหลี่ ลุงถัง ช่วยพาทุกคนออกไปนอกคลินิกให้เร็วที่สุด ผมต้องการใช้พื้นที่ภายในคลินิก เพราะมีผู้ป่วยอาการสาหัสหลายรายกำลังถูกนำตัวมาส่งที่นี่!” ถังเมิ่งนั้นใกล้ชิดกับหลิงหยุนมานานเขาจึงรู้ดีว่ามีบางอย่างผิดปกติเกิดขึ้น “พี่หยุน.. เกิดอะไรขึ้นกันแน่ คนไข้อาการสาหัสอะไรกัน?!” หลิงหยุนรีบตัดบท“ตอนนี้เป็นช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวาน ฉันไม่มีเวลาอธิบายอะไรมาก นายแค่ทำตามคำสั่งของฉันก็พอ! จัดการเคลียร์ผู้คนออกไปด้านนอกให้หมด!” หลี่ยี่เฟิงเห็นสีหน้าของหลิงหยุนก็รู้ได้ทันทีว่าจะต้องมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้นอย่างแน่นอนเขาจึงไม่ถามเซ้าซี้ และรีบลุกขึ้นจัดการเคลียร์ผู้คนออกจากพื้นที่ทันทีถังเทียนห่าวเองก็ลุกขึ้นยืนพร้อมกับขมวดคิ้วเข้าหากันแน่นเช่นกัน‘คนไข้อาการเข้าขั้นโคม่างั้นเหรอ! คลินิกเพิ่งจะทำพิธีตัดริบบิ้นเสร็จ ทำไมถึงมีคนไข้ขั้นโคม่าได้? แล้วก็มีหลายคนด้วย?!’จริงอยู่ว่าการเปิดคลินิกยิ่งมีคนไข้เข้าเยอะก็ยิ่งดี แต่นี่ดูเหมือนว่าจะมีคนไข้มาใช้บริการรวดเร็วจนเกินไป..ท่านหมอเสี่ยวถอนหายใจเล็กน้อยแววตาของเขาเป็นประกายก่อนจะลุกขึ้นยืนพร้อมกับสั่งว่า“ยังจะมัวถามอะไรกันอยู่อีกตอนนี้หลิงหยุนกำลังมีคนไข้.. ไม่ได้ยินกันหรือยังไง”ท่านเสี่ยวหมอเทวดาเป็นชายชราที่ฝึกถึงขั้นเซียงเทียน-1แล้ว ดังนั้นคำพูดของสมาชิกแก๊งมังกรเขียวที่กระซิบกับหลิงหยุนเมื่อครู่ เขาจึงได้ยินหมดว่าเกิดอะไรขึ้นท่านหมอเสี่ยวได้ยินอย่างชัดเจนว่าหนุ่มน้อยของแก๊งมังกรเขียวนั้นได้บอกกับหลิงหยุนว่า มีใครบางคนบอกกับเขาว่าจะมีผู้ป่วยอาการโคม่ายี่สิบกว่าคน ถูกนำตัวส่งมาที่คลินิกสามัญชนแห่งนี้เพื่อให้หลิงหยุนทำการรักษา และหากหลิงหยุนไม่สามารถรักษาได้ ก็ให้ปิดคลินิกทันที!แขกเหรื่อที่มาร่วมพิธีเปิดยังไม่ทันจะกลับไปก็มีผู้ป่วยอาการสาหัสมากมายถูกส่งมาที่คลินิกของหลิงหยุนพร้อมกันในคราวเดียว และหากหลิงหยุนรักษาไม่ได้ ชื่อเสียงคลินิกของเขาก็คงต้องเสียหายอย่างแน่นอนภายในคลินิกของหลิงหยุนมียอดฝีมืออยู่ไม่น้อยและทุกคนต่างก็ได้ยินคำพูดของสมาชิกแก๊งมังกรเขียวที่กระซิบบอกหลิงหยุนทั้งหมด บางคนขุ่นเคืองใจ บางคนเป็นห่วงเป็นใย แต่บางคนก็เพียงแค่จ้องมองด้วยความสะใจหลงเทียนเจียวที่แม้จะนั่งมองด้วยสีหน้านิ่งเรียบแต่ภายในใจกลับยินดีพร้อมกับครุ่นคิดว่า‘เจ้าเย่อหยิ่งจองหองไม่ยอมรับของขวัญจากตระกุลหลงของข้าข้าจะรอสมน้ำหน้าเจ้าที่ต้องปิดคลินิกเพราะรักษาไม่ได้!’ตอนนี้คลินิกเล็กๆของหลิงหยุนกลับกลายเป็นสถานที่รวบรวมคนใหญ่คนโตของเมืองจิงฉูไว้มากมายทั้งยังมียอดฝีมืออีกเกือบสิบคนไม่ว่าจะเป็นหลิงหยุน ไป๋เซียนเอ๋อ ฉินตงเฉี่วย ท่านหมอเสี่ยว และเหล่ากุ่ย!ต่อให้กินดีหมีหัวใจเสือเข้าไปก็คงไม่กล้ามาหาเรื่องหลิงหยุนในเวลานี้แน่ แต่สีหน้าของหลิงหยุนที่เปลี่ยนไปอย่างชัดเจนเช่นนั้น คงจะต้องเป็นศัตรูของเขาอย่างแน่นอน!เมื่อได้เห็นท่านหมอเสี่ยวหลี่ยี่เฟิง ถังเทียนห่าว และคนอื่นๆ ที่ต่างก็มีสีหน้ากังวลใจ และกำลังวุ่นอยู่กับการเคลียร์ผู้คนที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องออกนอกพื้นที่แล้ว หลงเทียนเจียวก็รู้สึกมีความสุขอย่างที่สุด เขาสุขจนตัวแทบลอยเลยทีเดียว..‘เมื่อครู่พวกเจ้าเพิ่งจะยกยอหลิงหยุนราวกับเป็นเซียนลงมาจากสวรรค์เป็นหมอที่วิเศษวิโส หลิงหยุน.. ข้าจะคอยดูว่าเจ้าจะเก่งอย่างหมอเทวดาในตำนานหรือไม่’ผู้คนภายในคลินิกยังคงกรูกันออกไปด้านนอกราวกับฝูงผึ้งในสมองต่างก็ครุ่นคิดกันไปต่างๆนานาพร้อมกับพูดกันไปเรื่อยเปื่อย ท่ามกลางการโต้แย้งของผู้คน บางคนก็คิดไม่ต่างจากหลงเทียนเจียวการที่หลี่ยี่เฟิงชื่นชมหลิงหยุนที่สามารถรักษาอาการป่วยของลูกชายตนเองและไม่มีผู้ใดโต้เถียงนั้น เป็นเพราะพวกเขาเกรงกลัวในบารมีของหลี่ยี่เฟิง แต่ความจริงแล้ว มีเพียงไม่กี่คนที่เชื่อในคำพูดของเขาในเมื่อตอนนี้ลูกชายของเขาหายดีแล้วเขาก็ย่อมพูดอะไรก็ได้!และนี่คือความคิดที่อยู่ในใจของหลายๆคน..ดังคำพูดที่ว่า ได้ยินด้วยหู ไม่สู้ได้เห็นด้วยตา!ทันทีที่หลิงหยุนมาถึงหน้าประตูคลินิกเขาก็ใช้มังกรพรางร่างขั้นสุด วิ่งสำรวจไปมาทางด้านทิศตะวันออก และทิศตะวันตกซึ่งมีระยะทางห่างกันกว่าสองร้อยเมตรและเขาก็พบบางอย่างทางด้านทิศตะวันออก!