บทที่ 587 : มารน้อยเจ้าเล่ห์กับผู้ป่วย 22 คน!

บทที่ 587 : มารน้อยเจ้าเล่ห์กับผู้ป่วย 22 คน! ร่างบอบบางของธิดาพรรคมารที่นั่งอยู่ข้างหลิงหยุนหันมาเผชิญหน้ากับเขาโดยไม่สนใจสายตาแทะโลม พร้อมพูดออกไปอย่างไม่ช้าและไม่เร็วนัก “ถ้าเจ้าปล่อยให้คนไข้ที่ข้านำมาตายไปหนึ่งคนข้ารับรองว่าจะต้องมีคนตายเพิ่มขึ้นอีกมาก หากเจ้าไม่เชื่อ.. และอยากจะลองดูก็ได้!” “แล้วเรื่องค่ารักษาล่ะ..” “เจ้าขโมยรถหรูขององค์กรนักฆ่าไปสิบกว่าคันนั่นก็น่าจะเพียงพอที่จะจ่ายค่ารักษาแล้วนี่..” หลิงหยุนถึงกับเหงื่อตก..แม้เขาจะแข็งแกร่งมาก แต่ธิดาพรรคมารก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าเขาเลย สถานการณ์จึงค่อนข้างอึดอัดอย่างมาก! แม้หลิงหยุนจะกำลังถูกธิดาพรรคมารคุกคามแต่ในใจของเขากลับรู้สึกยินดี และตอบกลับไปว่า “นี่เจ้าคงคิดว่าข้าไม่กล้าทำอะไรเจ้าสินะข้าจะบอกอะไรให้ หากเจ้ากล้าแตะต้องเสี่ยวเม่ยเม่ย ข้าจะถล่มเจ้าให้ราบทีเดียว?” ธิดาพรรคมารหันไปมองหลิงหยุนด้วยแววตาสยดสยองพร้อมกับแสร้งทำเป็นหวาดกลัว “โอ้โห..น่ากลัวจังเลย! นี่ข้าหวาดกลัวมากจริงๆนะ! ว่าแต่เจ้ามีปัญญาหาข้าพบงั้นรึ” ธิดาพพรรคมารไม่มีอ่อนข้อให้หลิงหยุนเลยแม้แต่นิดเดียวหลิงหยุนเองถึงกับไปต่อไม่ถูกเลยจริงๆ ชีวิตของเสี่ยวเม่ยเม่ยอยู่ในเงื้อมือของนางและหลิงหยุนเองก็ได้เห็นกับตาแล้วว่าธิดาพรรคมารนั้นเจ้าอารมณ์ และโหดเหี้ยมมากเพียงใด หากนางต้องการฆ่าใครสักคน นางก็สามารถทำได้ในชั่วพริบตาเดียว! ด้วยความแข็งแกร่งของหลิงหยุนเวลานี้หากต้องปะทะกับธิดาพรรคมาร ก็คงไม่ถึงกับพ่ายแพ้ให้แก่นางแน่ แต่ก็ใช่ว่าจะสามารถเอาชนะนางได้ อย่าว่าแต่จะทำให้นางได้รับบาดเจ็บเลย.. ตอนนี้ที่คลินิกสามัญชนมีทั้งคนรักและเพื่อนของหลิงหยุนอยู่เต็มไปหมดหากธิดาพรรคมารโกรธจนถึงขั้นลงมือสังหารทุกคนแล้วล่ะก็ ผลลัพธ์ที่ตามมาคงยากที่จะจินตนาการได้! และต่อให้หลิงหยุนแข็งแกร่งพอที่จะสังหารนางได้เขาเองก็คงรู้สึกลังเล และไม่กล้าทำเช่นนั้น! แม้ว่าหลิงหยุนจะไม่ได้เห็นใบหน้าของธิดาพรรคมารทั้งหมดแต่เพียงแค่รูปร่างที่แสนงดงามนี้ ก็ทำให้เขาตัดสินใจได้ลำบากเสียแล้ว ในบรรดาหญิงสาวของหลิงหยุนทุกคนนั้นธิดาพรรคมารนับว่ามีเรือนร่างงดงามที่เทียบเท่าไป๋เซียนเอ๋อได้ แต่ถึงกระนั้นก็ยังด้อยกว่าเล็กน้อย “เอาล่ะ..เจ้าต้องการให้ข้าอะไรบ้าง!”ธิดาพรรคมารกระแอมเล็กน้อยก่อนจะตอบหลิงหยุนที่กำลังสูดลมหายใจลึกเพื่อสงบสติอารมณ์“ก็ไม่มีอะไรมาก!เจ้าแค่ทำตามที่ข้าบอกไปเมื่อครู่ มันไม่ยากเกินไปสำหรับเจ้าไม่ใช่รึ ได้ยินมาว่าเจ้าเป็นหมอที่เก่งกาจ ข้าก็อยากจะรู้ว่าเจ้าจะเก่งอย่างที่ผู้คนร่ำลือกันหรือไม่?”ธิดาพรรคมารพูดพร้อมกับทำแววตาไร้เดียงสา..“อีกอย่าง..ข้าก็ไม่ได้บังคับให้เจ้าทำเรื่องชั่วช้าสักหน่อย! ข้าขอให้เจ้าช่วยชีวิตคนไข้เท่านั้นเอง มันไม่ได้เกินความสามารถของเจ้าไม่ใช่รึ”“ไม่เกินความสามารถของข้าอยู่แล้ว!”หลิงหยุนพยักหน้าพร้อมกับกัดริมฝีปากแน่นในเมื่อไม่สามารถปฏิเสธได้ หลิงหยุนจึงจำเป็นต้องตอบตกลงแต่หลิงหยุนเองก็ไม่ลืมที่จะข่มขู่นางกลับไปเช่นกัน“นางมารน้อย.. เจ้าฟังข้าให้ดีนะ! สักวันข้าจะทำให้เจ้าได้รู้ว่าเป็นผู้หญิงควรต้องทำตัวเยี่ยงไร!”ธิดาพรรคมารยิ้มและดูเหมือนนางจะไม่ใส่ใจกับคำพูดของหลิงหยุน จากนั้นนางก็พูดขึ้นมาว่า“เอาล่ะ..คนไข้ยี่สิบกว่าคนกำลังถูกลำเลียงมาส่งที่คลินิกของเจ้าแล้ว หากเจ้ารักษาพวกเขาไม่ได้ ก็อย่าได้ตำหนิข้าก็แล้วกัน!”ในที่สุดการต่อรองของทั้งคู่ก็สิ้นสุดลงหลิงหยุนยิ้มเล็กน้อยก่อนจะถามออกไปว่า “เจ้าจะเข้าไปในคลินิกพร้อมกับข้าหรือไม่”ธิดาพรรคมารส่ายหน้ายิ้มๆ“ข้าเองก็อยากจะตามเจ้าเข้าไปด้านใน แต่เกรงว่าบรรดาหญิงสาวของเจ้าที่อยู่ในคลินิกจะไม่พอใจข้าน่ะสิ!”หลิงหยุนจ้องหน้าธิดาพรรคมารพร้อมกับถามไปว่า“เจ้ากล้าถอดผ้าคลุมหน้าออกให้ข้าได้เห็นใบหน้าที่แท้จริงของเจ้าหรือไม่”ตอนนี้หลิงหยุนเข้าสู่ระดับสูงสุดของขั้นปรับร่างกาย-7แล้ว และสามารถที่จะผ่านเข้าสู่ขั้นปรับร่างกาย-8 ได้อย่างง่ายดาย จิตหยั่งรู้ของเขาในเวลานี้ก็ค่อนข้างทรงอานุภาพระหว่างที่พูดคุยต่อรองกันอยู่นั้นหลิงหยุนเองก็ได้ใช้จิตหยั่งรู้สำรวจดูใบหน้าที่แท้จริงของธิดาพรรคมาร แต่น่าเสียดายที่นางใช้พลังชี่เป็นเกราะป้องกัน และพลังชี่ของนางก็หนาแน่นจนจิตหยั่งรู้ของหลิงหยุนไม่สามารถมองทะลุผ่านเข้าไปได้ธิดาพรรคมารได้ฟังคำพูดของหลิงหยุนก็รีบยกมือที่ขาวราวหิมะของนางขึ้นปิดหน้าทันที จากนั้นก็ทำทีร้องเตือนหลิงหยุนว่า“ข้าไม่กล้าเปิดหรอก..ใบหน้าของข้าทั้งอัปลักษณ์แล้วก็น่าเกลียด จะกล้าให้เจ้าเห็นได้อย่างไร!”น่าเกลียดอย่างนั้นรึจะมีใครเชื่อ?! ผิวที่นวลเนียนและขาวใสราวกับผลึกแก้ว อีกทั้งดวงตากลมโตที่สามารถสื่อสารทางสายตาได้ ไม่ว่าชายใดได้พบเห็น จิตใจก็คงต้องอ่อนยวบอย่างแน่นอน เช่นนี้แล้ว.. มีหรือส่วนที่ซ่อนอยู่ภายใต้ผ้าคลุมหน้านั่น จะอัปลักษณ์และน่าเกลียดไปได้!หลิงหยุนรู้สึกหงุดหงิดจึงได้แต่หัวเราะและตอบกลับไปว่า “ข้าก็คิดเช่นนั้น.. หน้าตาของเจ้าคงจะต้องอัปลักษณ์แล้วก็น่าเกลียดอย่างมากทีเดียว หากผู้ใดได้พบเห็นกลางดึกก็คงจะต้องตกใจ และหวาดกลัวมากอย่างแน่นอน..”