บทที่ 687 : สะกดเลือดแวมไพร์!

บทที่ 687 : สะกดเลือดแวมไพร์! หลิงหยุนสั่งให้พอลกับเจสเตอร์ออกไปรอข้างนอก และให้ทั้งคู่จัดการสตาร์รถทั้งสองคันรอไว้ เกาเทียนหลงเองก็พบกุญแจรถของตนเองที่จอดอยู่ในโรงรถพอดีจึงจัดการเปิดประตูโรงรถเข้าไปขับรถหรูคันใหญ่ที่อยู่ด้านในออกมา เกาเทียนหลงอุ้มร่างของเกาจิ้นสง เกาซิงฉาง และแม่ของเขาเข้าไปไว้ในรถ พร้อมกับพูดด้วยน้ำตา.. “ท่านปู่ท่านพ่อ ท่านแม่.. อภัยให้ข้าด้วย..” ส่วนสมาชิกตระกูลเกาที่เหลืออีกเจ็ดคนก็ถูกนำเข้าไปไว้ในรถสองคนที่จอดอยู่ด้านหน้าซึ่งมีพอลกับเจสเตอร์เป็นคนขับ ส่วนเกาเทียนหลงขับรถคันใหม่ไปด้วยตัวเอง แต่หลิงหยุนไม่ได้ตามเข้าไปนั่งในรถด้วย เขาแอบตามคุ้มครองรถทั้งสามคันไปจนกระทั่งถึงบ้าน.. นอกเหนือจากไวน์ชั้นเยี่ยมในห้องเก็บของแล้วตระกูลเกาไม่มีอะไรสูญหายมากนัก มีเพียงกล้องวงจรปิดทั่วบ้าน และระบบรักษาความปลอดภัยต่างๆที่ถูกทำลายเท่านั้น ดังนั้นหลิงหยุนจึงไม่ต้องสวมหน้ากากปิดบังใบหน้าตั้งแต่ไปจนกระทั่งกลับออกมา ตลอดทางกลับบ้านนั้นไม่มีศัตรูติดตามพวกเขามาแม้แต่คนเดียว และทุกคนก็กลับถึงบ้านอย่างปลอดภัย.. ภายในบ้าน..หลิงหยุนใช้กระแสจิตพูดกับเกาเทียนหลงว่า.. -ต่อให้พวกเขาเป็นคนที่เจ้ารักแต่ตอนนี้พวกเขาต่างก็ไม่สามารถโดนแสงอาทิตย์ได้ เจ้าคงต้องให้พวกเขาทั้งหมดไปอยู่ที่ห้องใต้ดินแล้วล่ะ!– เกาเทียนหลงเข้าใจดีจึงได้แต่พยักหน้าเงียบๆ ทั้งสี่คนช่วยกันพาบุคคลอันเป็นที่รักของเกาเทียนหลงไปที่ยังห้องใต้ดินจากนั้นหลิงหยุนจึงหันไปถามพอลกับเจสเตอร์ว่า “พวกเขา..ต้องดื่มเลือดจริงๆงั้นรึ” พอลกับเจสเตอร์พยักหน้าพร้อมกับตอบไปว่า“ใช่แล้วเจ้านายที่เคารพ.. แวมไพร์อย่างพวกเราต้องดื่มเลือดเช่นเดียวกับที่มนุษย์ต้องกินข้าวเมื่อหิว มันเป็นสัญชาติญาณ..” หลิงหยุนถึงกับพูดไม่ออก..เขาหันไปมองเกาเทียนหลงที่กำลังจ้องมองญาติพี่น้องทั้งสิบคนด้วยสีหน้าที่เจ็บปวดใจ จนกระทั่งถึงตอนนี้..เกาจิ้นสงและเกาซิงฉางยังคงดิ้นรนไม่หยุด แววตาของพวกเขาเริ่มหม่นลง และยังคงจำเกาเทียนหลงไม่ได้! “หลิงหยุน..เจ้าต้องหาทางช่วยพวกเขาให้ได้.. นอกจากเฉินเฉินแล้ว ข้าก็เหลือแค่พวกเขาทั้งสิบคนนี้!” เกาเทียนหลงพูดไปพลางเช็ดน้ำตาไปพลางในใจรู้สึกเจ็บปวดไม่น้อย..“เจ้าวางใจได้..ทันทีที่ข้าหาวิธีรักษาพวกเขาได้ ข้าจะจัดการทันที แต่ตอนนี้.. จำเป็นต้องให้พวกเขาดื่มเลือดก่อน..”หลิงหยุนหันไปสั่งพอลกับเจสเตอร์“เร็วเข้า.. พวกเจ้าสองคนไปนำเลือดในกระบอกของพวกเจ้ามาให้พวกเขาดื่มแก้กระหายเสียก่อน..”พอลกับเจสเตอร์มองหน้ากันก่อนจะหันไปอ้อนวอนหลิงหยุนว่า“แต่เจ้านายที่เคารพ.. เลือดของพวกเราสองคนเหลืออยู่ไม่มากนัก หากให้พวกเขาดื่ม คงไม่มีเหลือพอให้พวกเราสองคนดื่มในคืนนี้..”หลิงหยุนขมวดคิ้วพร้อมกับตอบไปว่า“พวกเจ้าไม่ต้องห่วง.. ในเมื่อพวกเจ้าอยู่กับข้า ข้าจะไม่ปล่อยให้พวกเจ้าต้องหิวกระหายอย่างแน่นอน ตราบใดที่ไม่ใช่เลือดมนุษย์ ข้าจะให้พวกเจ้าดื่มจนพอใจ!”ทันทีที่ได้ยินคำตอบของหลิงหยุนเจสเตอร์กับพอลก็ดีใจอย่างมาก ทั้งคู่รีบวิ่งออกจากห้องใต้ดินไปหยิบกระบอกเลือดในรถสีเงินของตนเองมาทันทีหลังจากที่พอลกับเจสเตอร์กลับมาพร้อมกระบอกเลือดพวกเขารวมทั้งเกาเทียนหลงต่างก็ช่วยกันป้อนเลือดให้คนตระกูลเกาดื่ม หลิงหยุนสั่งให้เกาเทียนหลงเฝ้าทุกคนอยู่ที่ห้องใต้ดินไปก่อน ส่วนเขากลับขึ้นไปด้านบนพร้อมกับแวมไพร์ทั้งสองตน“ข้าจะออกไปคิดหาหนทางรักษาพวกเขา..”หลิงหยุนออกไปพร้อมกับร้องสั่งเกาเทียนหลงให้อยู่เฝ้าคนในครอบครัวหลิงหยุนนั่งขัดสมาธิอยู่บนโซฟาภายในบ้าน..เรื่องแรก..หลิงหยุนคิดหาวิธีแก้ปัญหาเรื่องเลือดที่จะต้องนำมาให้เหล่าแวมไพร์ทั้งสิบสองตนได้ดื่มกัน เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไร เขาจะไปขอซื้อเลือดสดๆจากโรงฆ่าสัตว์สักเจ็ดสิบหรือแปดสิบกิโลกรัม แล้วนำกลับมาให้พวกนั้นดื่มเรื่องที่สอง..หลิงหยุนครุ่นคิดหาวิธีที่จะเรียกจิตวิญญาณความเป็นมนุษย์ของสมาชิกตระกูลเกากลับมา โดยเฉพาะเกาจิ้นสงกับเกาซิงฉาง เพื่อให้สามารถพูดคุยสื่อสารกันได้ หลิงหยุนจะได้ถามถึงรายละเอียดต่างๆได้และสุดท้ายและสำคัญที่สุดก็คือ..เขาจะต้องหาทางสืบให้ได้ว่าตอนนี้เกาเฉินเฉินอยู่ที่ใหนกันแน่ เพื่อที่จะได้รีบหาหนทางช่วยเหลือเธอออกมาให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะในใจของหลิงหยุนนั้นเป็นห่วงความปลอดภัยของเธออย่างมาก..‘เนตรปีศาจ..สะกดจิต.. ควบคุมจิตใจ..’หลิงหยุนนั่งขัดสมาธิและหลับตาครุ่นคิดอยู่นานแต่จู่ๆสมองของเขาก็ฉุกคิดอะไรขึ้นมาได้ ดวงตาของเขาเบิกโพลงพร้อมกับร้องอุทานออกมาอย่างดีใจ..“ใช่แล้ว..เหตุการณ์วุ่นวายจนข้าลืมสมบัติล้ำค่าชิ้นนี้ไปเสียสนิท!”ต่อหน้าเกาเทียนหลงนั้นแม้ว่าหลิงหยุนจะยังคงมีท่าทีสงบนิ่งอยู่ตลอดเวลา แต่ภายในจิตใจนั้นกลับกระวนกระวายอย่างมากจนลืมคิดถึงสมบัติล้ำค่าที่ตนเองครอบครองอยู่ไม่เพียงสมบัติล้ำค่าอย่างศิลาเกลาใจเท่านั้นแต่เขายังมียันต์ชำระจิตที่ปลุกเสกมาด้วย!ยันต์ชำระจิตนั้นชื่อของมันก็บ่งบอกอยู่แล้ว่าทำให้คนผู้นั้นกลับมามีสติหรือตื่นไม่เพียงใช้รักษาผู้ที่มีอาการป่วยทางจิตหรือคนบ้าเท่านั้น และประสิทธิผลของมันก็อัศจรรย์อย่างน่าเหลือเชื่ออีกด้วย!