บทที่ 710 : นาทีชีวิต!

บทที่ 710 : นาทีชีวิต! หัวหน้านินจาที่ชื่อมิตซุยนั้นมีคิ้วที่ดกหนา และแววตาโหดเหี้ยมเลือดเย็น สายตาของมันจ้องมองไปยังคนตระกูลหลิงที่ถอยล่นไปอยู่ในสวนชั้นที่หกพร้อมกับยิ้มเย้ย “ท่านยามาดะ..ข้าจะเป็นผู้สังหารยอดฝีมือขั้นเซียงเทียนของตระกูลหลิงทั้งสี่คนเอง ส่วนแวมไพร์ตัวนี้ข้ายกให้ท่าน!” ยามาดะรู้ดีว่าในช่วงที่เกิดสงครามต่อต้านญี่ปุ่นของชาวจีนนั้นตระกูลมิตซุยได้ส่งนินจาห้าร้อยคนเข้าร่วมกับกองทัพญี่ปุ่นในการบุกประเทศจีน ผลปรากฏว่าทั้งนินจาและทหารญี่ปุ่นต่างก็ถูกสังหารตายจนหมดสิ้น คนในตระกูลมิตซุยจึงเกลียดชังและเคืองแค้นจอมยุทธชาวจีนเข้ากระดูกดำ! ยามาดะเองก็ไม่ต้องการขัดใจมิตซุยเพราะตราบใดที่สามารถกำจัดตระกูลหลิงได้ ไม่ว่าเขาหรือมิตซุยจะเป็นฝ่ายลงมือก็คงไม่มีอะไรต่างกัน ยามาดะจึงไม่พูดอะไรมาก เขายกมือขึ้นโบกพร้อมกับร้องสั่งนินจาที่เหลืออีกยี่สิบแปดคนว่า “ฆ่าพวกมันให้หมด..อย่าให้รอดไปได้แม้แต่คนเดียว!” สิ้นเสียงคำสั่งของยามาดะเหล่านินจาทั้งยี่สิบแปดคนก็ใช้สองมือยกดาบขึ้นเหนือหัวทันที พร้อมกลับหลังหันมุ่งหน้าสู่สวนชั้นที่หกของบ้านตระกูลหลิงทันที และในเวลาเดียวกันนั้นทั้งยามาดะและมิตซุยต่างก็พลางตัวหายไปอย่างเงียบๆพร้อมกัน! และนั่นคือวิชานินจิทสุ! เหล่ากุ่ยหน้าเครียดขึ้นมาทันทีเขาร้องสั่งนักรบหน่วยกล้าตายที่เหลือทั้งหมดว่า “พวกเจ้าทุกคนมีหน้าที่คุ้มครองท่านผู้นำตระกูล!” เหล่ากุ่ยรู้ดีว่าหัวหน้านินจาทั้งสองคนนั้นคือผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดเก่งกาจที่สุด อันตรายที่สุด และร้ายกาจที่สุด! และพวกมันสองคนกำลังจะบุกเข้ามาที่นี่ ดังนั้นหลังจากที่ร้องสั่งทุกคนแล้ว เหล่ากุ่ยก็ใช้วิชาพลังมังกรขั้นสุดเพื่อเพิ่มกำลังภายในของตนเองขึ้นเป็นหกเท่า! หลังจากที่ใช้วิชาพลังมังกรทั้งความแข็งแกร่ง ความเร็ว ฝีมือ ลมปราณ และประสาทสัมผัสทั้งห้าของเหล่ากุ่ยนั้น ล้วนเพิ่มขีดความสามารถขึ้นจากเดิมในขั้นเซียงเทียน-2 ระดับสูงสุดถึงหกเท่า! เวลานี้นักรบหน่วยกล้าตายของตระกูลหลิงเหลืออยู่เพียงแค่ห้าสิบคนเท่านั้นและทั้งหมดก็แบ่งออกเป็นห้ากลุ่ม กลุ่มละสิบคน ในมือของแต่ละคนต่างก็ถือกระบี่ไว้แน่น และออกมายืนล้อมรอบคนตระกูลหลิงทั้งหมดไว้เป็นวงกลมห้าชั้น ทั้งหมดต่างก็ยืนเป็นกำแพงกั้นด้วยแววตามุ่งมั่น และไม่ยอมให้ใครฝ่าด่านเข้าไปได้ง่ายๆ! เมื่อเห็นเหล่านินจาทั้งสามสิบคนกำลังเตรียมบุกเข้ามายังสวนชั้นที่หกต่างก็ไม่มีใครหวาดกลัว หรือคิดที่จะหลบหนีเลยแม้แต่คนเดียว! แม้กระทั่งหนุ่มสาวทายาทตระกูลหลิงก็ยืนรอความตายด้วยสีหน้าสงบนิ่งอย่างไม่นึกเกรงกลัวเช่นกัน! ปัง!เสียงดังสนั่นหวั่นไหว! เมื่อเจสเตอร์เห็นเหล่านินจากำลังปีนกำแพงเข้าไปในสวนชั้นที่หกร่างของมันก็จู่โจมเข้าใส่นินจาเหล่านั้นอย่างรวดเร็ว และจับร่างของนินจาสองคนลงมาหักคอทิ้งทันที! เจสเตอร์ต้องแข็งแกร่งเพียงใดถึงได้จับนินจาสองคนหักคอได้ง่ายๆราวกับลูกแต่งโมเช่นนั้น! “ตายซะ!”เสียงพูดดังขึ้นด้านหลังของเจสเตอร์พร้อมกับประกายสีเงินจากดาบก็ปรากฏวูบขึ้นกลางอากาศ และกำลังฟันลงมาที่ไหล่ของเจสเตอร์!เมื่อเห็นเจสเตอร์จู่โจมเหล่านินจาเช่นนั้นยามาดะที่ใช้วิชานินจิทสุพลางตัว ก็พุ่งเข้ามาใกล้ร่างของเจสเตอร์ในระยะสองเมตร แต่เมื่อเจสเตอร์รู้ตัว มันก็หายวับไปกับตาอีก!“ชิท!เจสเตอร์เกลียดวิชานินจิสุที่สุด!”แต่แล้วจู่ๆประกายเงินของดาบวูบวาบก็ปรากฏขึ้นรอบตัวเจสเตอร์ มันถึงกับเย็นวาบไปทั่วทั้งร่างกาย และรู้ตัวแล้วว่าคงไม่สามารถหลบกระบี่ที่น่าสยดสยองของยามาดะได้ทัน แต่ก็ตัดสินใจพุ่งร่างใหญ่ยักษ์ของตนเองเข้ากับกำแพงที่อยู่ด้านหน้าอย่างแรง!ปัง!กำแพงหนาสูงกว่าสองเมตรนั้นกลายเป็นรูขนาดใหญ่ และฝุ่นก็ตลบอบอวนไปทั่วทั้งบริเวณ!แม้ว่าการเคลื่อนที่ของเจสเตอร์จะรวดเร็วไม่น้อยแต่ยามาดะนั้นอยู่ในระดับเริ่มต้นของขั้นเซียงเทียน-7 แล้ว และภายใต้ความโกรธเช่นนี้ มีหรือที่เจสเตอร์จะหลบหนีคมดาบไปได้อย่างง่ายดาย!ยามาดาะตามเข้าไปแทงดาบในมือของตนเองเข้าใส่เอวของเจสเตอร์อย่างแรงจนเลือดสีแดงไหลออกมาจากร่างของมันทันที!“ห๊ะ..!”รู้สึกเจ็บปวด!ตั้งแต่ได้รับการถ่ายเลือดจากหลิงหยุนร่างกายของเจสเตอร์ก็เริ่มมีอุณหภูมิเช่นเดียวกับมนุษย์ เลือดในกายก็เริ่มอุ่นขึ้น และใบหน้าก็มีสีสัน ทั้งหมดนั้นคือสัญญาณบ่งบอกถึงความเป็นมนุษย์!แต่เมื่อมีสัญญาณของความเป็นมนุษย์เกิดขึ้นความรู้สึกเจ็บปวดจึงเพิ่มขึ้นมากกว่าที่เคยเป็น และด้วยบาดแผลถูกแทงที่ฉกรรจ์เช่นนี้ มีหรือที่เจสเตอร์จะทนต่อความเจ็บปวดได้!ความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นทำให้เจสเตอร์ถึงกับกรีดร้องออกมาและระหว่างที่อ้าปากร้องโหยหวนอยู่นั้น เขี้ยวของเจสเตอร์ก็งอกยาวออกมาทันที ดวงตาของมันเปลี่ยนเป็นสีม่วง ร่างกายขยายใหญ่ขึ้น และเล็บทั้งสองข้างก็งอกยาว!ฟรึบ!ยังไม่ทันที่ร่างของเจสเตอร์จะร่วงลงสู่พื้นดินปีกใหญ่ของมันก็สยายออกทันที และพาร่างของมันลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า ทำให้สามารถบินหลบดาบที่สองของยามาดะที่กำลังฟาดฟันลงมาได้ทัน!“เจ้านายที่เคารพ!เจสเตอร์คงต้องกลายร่างแล้ว.. เจสเตอร์จะไปรับโทษกับเจ้านายทีหลัง!”เวลานี้ร่างของเจสเตอร์ใหญ่โตขึ้นและบินขึ้นสูงในระดับที่ยามาดะไม่สามารถฟันได้ถึง ดวงตาสีม่วงของเจสเตอร์เปล่งประกายดุร้ายโหดเหี้ยม และกำลังฟื้นฟูบาดแผลที่เพิ่งโดยฟันเพียงแค่ดาบเดียวของยามาดะก็สามารถทำให้เจสเตอร์ได้รับบาดเจ็บสาหัส เอวด้านซ้ายของมันถูกดาบของยามาดาแทงเข้าจนทะลุแผ่นหลัง หากเป็นคนธรรมดาคงต้องกลายเป็นร่างไร้วิญญาณไปในทันทีแล้ว!แต่ถึงแม้ว่าจะได้รับบาดเจ็บสาหัสมากแต่เพราะเจสเตอร์ได้รับเลือดที่แข็งแกร่งมาจากหลิงหยุน ความสามารถในการฟื้นตัวของมันจึงรวดเร็วอย่างคาดไม่ถึง นอกเหนือจากนั้น.. ดวงตาสีม่วงของเจสเตอร์ยังเป็นคุณสมบัติของแวมไพร์ที่จะสามารถพัฒนาร่างขึ้นเป็นลอร์ดได้ในวันข้างหน้า ความสามารถของเจสเตอร์เวลานี้จึงเรียกได้ว่าแข็งแกร่งมากทีเดียว