บทที่ 721 : หนี้เลือด!

บทที่ 721 : หนี้เลือด! ค่ายกลเขาวงกตไม่จำเป็นอีกต่อไปแล้วหลิงหยุนหัวเราะพร้อมกับกระโดดเข้าไปด้านใน และจัดการใช้ฝ่ามือกระแทกก้อนหินออกเพื่อทำลายค่ายกลทิ้งไป หมอกหนาสีขาวจางหายไปในทันทีเหลือไว้เพียงแค่ค่ายกลหลุมพังซึ่งเวลานี้หลิงซิ่วกำลังนั่งฝึกฝนอยู่ด้านใน หลิงหยุนจ้องมองหลิงซิ่วที่กำลังจดจ่ออยู่กับการฝึกฝนและได้แต่แอบตกใจอยู่ไม่น้อยพร้อมกับคิดในใจว่า ‘นี่นางก้าวหน้ารวดเร็วถึงเพียงนี้เชียวรึ!’ การฝึกฝนของหลิงซิ่วนับว่าก้าวหน้าได้รวดเร็วอย่างมากเดิมทีนางอยู่ในระดับเริ่มต้นของขั้นโฮ่วเทียน-9 แต่เพียงแค่ชั่วประเดี๋ยวเดียวก็สามารถขึ้นสู่ระดับกลางของขั้นโฮ่วเทียน-9 ได้แล้ว และยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดอยู่แค่นั้น ยังคงพัฒนาขึ้นสู่ระดับสูงสุดขั้นโฮ่วเทียนเก้าอย่างต่อเนื่อง! สายเลือดตระกูลหลิงไม่ว่าหญิงหรือชายล้วนแล้วแต่มีพรสวรรค์แทบทั้งสิ้น แต่ผู้ที่นับว่ามีพรสวรรค์อย่างน่าอัศจรรย์ที่สุดก็คือหลิงหยุน! หลิงหยุนหันไปสั่งนักรบตระกูลหลิงทั้งหกคน“พวกเจ้าระมัดระวังด้วย.. อย่าให้ไปรบกวนการฝึกของนางล่ะ!” จากนั้นหลิงหยุนก็กระโดดขึ้นหมุนตัวลอยละลิ่วออกไปไกลถึงเจ็ดสิบเมตรก่อนจะไปหยุดยืนอยู่ข้างเหล่ากุ่ย “เหล่ากุ่ย..ท่านจัดการให้คนนำศพมากองรวมกันหมดแล้วใช่มั๊ย” หลิงหยุนจ้องมองร่างไร้วิญญาณของเหล่านินจาที่กองอยู่ด้านหน้าพร้อมกับหันไปถามเหล่ากุ่ย “หมดแล้วขอรับนายน้อยสี่..”เหล่ากุ่ยจัดการเปลี่ยนมาเรียกหลิงหยุนว่านายน้อยสี่แทนทันที หลิงหยุนขยิบตาพร้อมกับมองไปทางสวนชั้นที่เจ็ดแล้วรีบบอกเหล่ากุ่ยยิ้มๆ “เหล่ากุ่ย.. ข้าว่าถ้าท่านไม่อยากให้ข้ามีปัญหาจริงๆ ก็เรียกข้าว่านายน้อยห้าจะดีกว่า!” เหล่ากุ่ยหัวเราออกมาอย่างมีความสุข“ฮ่า.. ฮ่า.. จะเป็นนายน้อยสี่ หรือนายน้อยห้า.. บ่าวแก่ๆอย่างข้าก็มีความสุขทั้งนั้น!” หลิงหยุนยิ้มเล็กน้อยและระหว่างนั้นขวดใส่ผงสีเหลืองก็ปรากฏขึ้นในมือข้างซ้ายของเขา.. หลิงหยุนจัดการเปิดฝาขวดออกและโรยผงสีเหลืองนั้นลงบนบาดแผลที่หน้าอกของร่างไร้วิญญาณเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ผงสีเหลืองนั้นซึมซาบเข้าไปในบาดแผลของผู้ตายและเลือดภายในร่างที่ไร้วิญญาณเหล่านั้นก็ตอบสนองต่อยาพิษอย่างรุนแรง แผลบนร่างไร้วิญญาณค่อยๆขยายใหญ่ขึ้นหลังจากนั้นไม่ว่าจะเป็นเลือด กล้ามเนื้อ กระดูก หรือว่าอวัยวะส่วนอื่นๆ ต่างก็เริ่มละลายกลายเป็นน้ำทันที เวลานี้บริเวณพื้นก็ได้มีน้ำสีเหลือง และฟองสีขาวเจิ่งนองไปทั่วทั้งบริเวณ ในไม่ช้า..ซากศพเหล่านั้นก็ถูกผงละลายศพกัดกร่อนจัดจนเนื้อ และกระดูกต่างได้ละลายกลายเป็นน้ำสีเหลือง ผงละลายศพค่อยๆ กัดกร่อนจากร่างกายท่อนบนลงไปท่อนล่างอย่างรวดเร็ว.. “มิน่าเหมี่ยวเสี่ยวเสี่ยวเหมาถึงได้บอกให้ข้าโรยผงละลายศพจากร่างกายท่อนบน..”หลิงหยุนได้แต่คิดอยู่ในใจว่าผงละลายศพที่เหมี่ยวเสี่ยวเหมาให้มานั้นช่างน่ากลัวมากทีเดียว แน่นอนว่าสามารถใช้ละลายซากศพได้ แต่ไม่รู้ว่าจะใช้ได้ผลกับร่างของคนที่ยังมีชีวิตอยู่หรือไม่!และหากเหมี่ยวเสี่ยวเหมาได้ล่วงรู้ความคิดเช่นนี้ของหลิงหยุนก่อนแล้วล่ะก็..นางคงจะรีบยึดผงละลายศพกลับคืนอย่างแน่นอน เพราะท่อนบนของร่างกายนั้นคือตำแหน่งของหัวใจ และหากนำไปใช้กับคนที่ยังมีชีวิตแล้วล่ะก็ แค่คิดที่จะทำเช่นนั้นก็นับว่าเป็นเรื่องที่ไร้ยางอายอย่างที่สุดแล้ว!เพียงแค่เสี้ยวนาทีเท่านั้นเสียงซิแซะที่เกิดจากการกัดกร่อนของผงละลายศพก็เงียบหายไป และศพทั้งสิบสี่ศพของเหล่านินจาก็ได้ละลายกลายเป็นน้ำสีเหลืองในทันที!แต่ก็มีเพียงน้ำสีเหลืองนี้เท่านั้นไม่ได้มีกลิ่นฉุน หรือกลิ่นไม่พึงประสงค์แต่อย่างใด แต่ควรจะพูดว่าไม่มีกลิ่นเลยน่าจะถูกต้องที่สุด! และนั่นทำให้หลิงหยุนพอใจอย่างมากเหล่ากุ่ยถึงกับกระซิบถามด้วยความตกตะลึง“นายน้อยห้า.. นี่มันผงละลายศพนี่”หลิงหยุนขยิบตาพร้อมกับพยักหน้า“ถูกต้อง.. ผงละลายศพขวดนี้ เหมี่ยวเสี่ยวเหมาให้ข้ามา”เมื่อพูดถึงเหมี่ยวเสี่ยวเหมา..จู่ๆหลิงหยุนก็คิดถึงหญิงงามคนนี้ที่จิงฉูขึ้นมาทันที!หลิงหยุนเป็นคนสบายๆ..เมื่อคิดถึงก็ยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาโทรหาเหมี่ยวเสี่ยวเหมาทันที!เสียงเรียกสายดังขึ้นสองครั้งปลายสายก็รับทันที หลิงหยุนจึงพูดขึ้นว่า “นี่แม่สาวน้อยสารพัดพิษ.. ผงละลายศพของคุณใช้ได้ผลดีมากเลยทีเดียว!”“…..”ไม่มีเสียงตอบรับจากปลายสายจากนั้นสักพักเสียงของเหมี่ยวเสี่ยวเหมาก็ดังขึ้น “อะไรนะ! นี่อย่าบอกนะว่านายไปถึงเมืองหลวงแค่สองสามวันก็ฆ่าคนอีกแล้วเหรอ?! ดูท่าจะฆ่าไปหลายคนด้วยสินะ!”หลิงหยุนหัวเราะพร้อมกับตอบไปว่า“เป็นศพนินจาทั้งหมด!”หลิงหยุนคิดว่าหลังจากที่เหมี่ยวเสี่ยวเหมาได้ฟังคำตอบของเขานางคงจะต้องโวยวายกลับมา แต่กลับคิดไม่ถึงว่านางจะตอบกลับมาด้วยความห่วงใย“หลิงหยุน..นายเผชิญหน้ากับศัตรูมากมายขนาดนั้น ระวังตัวให้ดีด้วยล่ะ!”หลิงหยุนได้แต่แอบคิดอยู่ในใจว่า‘นี่ข้าไม่ได้หูฝาดไปนะ! หากเป็นหนิงน้อยพูดก็ไม่แปลกอะไร แต่นี่เป็นเหมี่ยวเสี่ยวเหมา!’“นี่หลิงหยุน..ทำไมนายถึงได้เงียบไปล่ะ! แล้วก็อย่าลืมสัญญาที่ให้ไว้กับฉันล่ะ ฉันให้เวลานายมากที่สุดหนึ่งเดือนเท่านั้น!” เหมี่ยวเสี่ยวเหมารีบทวงสัญญากับหลิงหยุนทันทีหลิงหยุนรู้ว่าเหมี่ยวเสี่ยวเหมากำลังทวงสัญญาเรื่องที่เขารับปากว่าจะทำให้ท่านหมอเสี่ยวกับเหมี่ยวเฟิงหวงเข้าใจกันและให้ทั้งคู่ก้าวข้ามกำแพงกลับมามีความสุขในบั้นปลายชีวิตด้วยกันอีกครั้งก่อนที่จะสอบเอนทรานซ์นั้นหลิงหยุนเองก็ได้ไปพบท่านหมอเสี่ยว และเหมี่ยวเสี่ยวเหมาก็อยู่ด้วยในเวลานั้น หลิงหยุนได้จัดการฝังเก้าเข็มปลุกชีพให้กับท่านหมอเสี่ยวอีกครั้ง เพื่อจัดการควบคุมหนอนกู่ในร่างกายของเขาไม่ให้กำเริบได้อีกในช่วงเวลาสามเดือนด้วยกำลังภายในของหลิงหยุนเวลานั้นเขาสามารถจัดการฆ่าหนอนกู่ที่อยู่ในร่างของท่านหมอเสี่ยวได้อย่างง่ายดาย แต่เขาก็เพียงแค่ควบคุมมันไว้ชั่วคราวเท่านั้น..และก่อนที่หลิงหยุนจะกลับออกไปเหมี่ยวเสี่ยวเหมาก็ได้เตือนเขาอีกครั้งว่า หลังจากที่สอบเอนทรานซ์เสร็จ เขาจะต้องรีบไปเผ่าเหมี่ยวเจียงกับนางโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้ และต้องรีบทำให้ปู่กับย่าของนางก้าวข้ามความขัดแย้งในอดีตให้ได้เสียที