บทที่ 831-832

บทที่ 831 : หลิงยู่รู้สึกหึงหวงเช่นกัน! บ้านทั้งหลังของหลิงหยุนได้กลายเป็นค่ายกลหลุมพลังไปแล้วพลังชีวิตที่ถูกดูดเข้ามาภายในบ้านนั้นจึงไม่แพร่กระจายออกไปด้านนอก ทำให้ต้นไม้ดอกไม้ภายในสวนเจริญเติบโต และงอกงามกว่าที่อยู่ด้านนอกอย่างเห็นได้ชัด ภายในบ้านเลขที่-1ของหลิงหยุนนั้น อย่าว่าแต่สิ่งมีชีวิตเลย แม้แต่หยดน้ำสักหยด หรือก้อนหินสักก้อน ก็ยังดูมีชีวิตชีวาแตกต่างจากสิ่งไม่มีชีวิตอื่นๆที่อยู่ด้านนอกมาก ยิ่งนานวันมากขึ้นก็ยิ่งสัมผัสถึงความพิเศษนี้ได้ชัดเจนยิ่งขึ้น เวลานี้แม้แต่คนธรรมดาที่เข้ามาในบ้านเลขที่-1 ของหลิงหยุนนั้น ทุกคนก็ล้วนแล้วแต่ต้องสูดลมหายใจลึก เพราะสัมผัสได้ถึงความสดชื่นบริสุทธิ์ภายในบ้าน ฉินตงเฉี่วยและหนิงหลิงยู่นั้นเป็นคนสำคัญสำหรับหลิงหยุนทันทีที่ทั้งคู่ปรากฏตัว หลิงหยุนก็รีบเปิดจิตหยั่งรู้สำรวจดูขั้นกำลังภายในของหญิงสาวทั้งสองคนทันที! ฉินตงเฉี่วยนั้นอยู่ในขั้นเซียงเทียน-5ส่วนหนิงหลิงยู่อยู่ในขั้นโฮ่วเทียน-8! แต่หลิงหยุนสังเกตเห็นว่าทั้งคู่กลับมีขีดจำกัดในการต่อสู้สูงกว่าที่ควรจะเป็นหนึ่งขั้นฉินตงเฉี่วยนั้นหากปะมือกับยอดฝีมือขั้นเซียงเทียน-6 อย่างน้อยก็ไม่บาดเจ็บอย่างแน่นอน ส่วนหนิงหลิงยู่นั้นดูเหมือนจะแข็งแกร่งกว่า เพราะสามารถปะมือกับยอดฝีมือขั้นเซียงเทียน-1 ได้! ทันทีที่หนิงหลิงยู่ก้าวเท้าเข้ามาภายในบ้านพลังชีวิตที่อยู่ในสวนก็หลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของเธอทันที! ใบไม้สีเขียวต่างก็เริ่มสั่นอยู่ตลอดเวลาและน้ำในสระก็เริ่มกระเพื่อมเป็นวงราวกับมีสายลมพัดผ่าน ดูราวกับพลังชีวิตเหล่านั้นกำลังสารภาพว่า การได้หลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของหนิงหลิงยู่นั้นคือความสุข.. หลิงหยุนเข้าใจดีว่าเหตุใดจึงเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้นนั่นเพราะร่างของหนิงหลิงยู่นั้นเป็นกายอัปสร พลังชีวิตที่อยู่รายรอบจึงถูกดูดเข้าไปได้โดยอัตโนมัติ อีกทั้งพลังชีวิตธาตุน้ำและธาตุไม้นั้น ก็ยังเป็นพลังชีวิตที่เหมาะสมกับกายอัปสรของเธอมากที่สุดด้วย “ไม่น่าเชื่อ!” หลิงหยุนได้แต่ตื่นเต้นดีใจจนไม่สามารถอธิบกายออกมาเป็นคำพูดได้..เขาได้แต่คิดอยู่ในใจคนเดียวว่า พื้นฐานการบ่มเพาะของหนิงหลิงยู่นั้นช่างเสถียรและมั่นคงราวกับหินผา! และเมื่อฉินตงเฉี่วยกับหนิงหลิงยู่เดินลงมาจากรถทั้งสองคนก็เดินเข้าไปในบ้านอย่างคนธรรมดา ไม่ได้ใช้วิชาการเคลื่อนไหวใดๆเลยแม้แต่น้อย ทั้งคู่ค่อยๆก้าวเท้าเข้าไปในบ้านด้วยท่วงท่าที่สงบเยือกเย็น.. ฉินตงเฉี่วยอยู่ในชุดกระโปรงสีขาวปล่อยผมยาวประบ่า คิ้วคู่สวยก็ขมวดเข้าห้ากันเล็กน้อย ระหว่างที่เยื้องย่างเข้าไปนั้น ทำให้ผู้ที่ได้พบเห็นถึงกับต้องหายใจติดขัดกันเลยทีเดียว! ส่วนหนิงหลิงยู่นั้นอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวที่สอดชายเสื้อไว้ในกางเกงยีนส์รัดรูปและสวมรองเท้าผ้าใบสีขาวซึ่งเหมาะกับการฝึกฝนอย่างยิ่ง ใบหน้าของเธองดงามราวกับเทพธิดาในฝัน ดวงตากลมโตนั้นบ่งบอกถึงความเฉลียวฉลาดและมั่นอกมั่นใจ แต่ก็ยังมีความเขินอายอย่างเป็นธรรมชาติ ซึ่งไม่มากและไม่น้อยจนเกินไป ฉินตงเฉี่วยนั้นงามสง่าส่วนหนิงหลิงยู่ก็งดงามสดใส เวลานี้แสงอาทิตย์ได้ทำให้อุณภูมิสูงถึงสามสิบแปดองศา และกำลังแผดเผาพื้นโลกอยู่ แต่เมื่อหญิงสาวทั้งสองคนเดินข้ามา กลับทำให้บรรยากาศภายในสวนดูราวกับเป็นฤดูใบไม้ผลิขึ้นมาทันที ความงดงามของทั้งคู่นั้นแม้แต่ดอกไม้ที่กำลังบานอยู่ในสวน ก็ถึงกับหมองขึ้นมาทันที.. “น้าหญิง..หลิงยู่!” หลิงหยุนไม่พบเจอหญิงสาวทั้งสองคนมานานหลายวันจึงรีบกระโดดออกไปต้อนรับทันที! ทุกคนที่อยู่ในบ้านต่างก็รู้สึกว่าจู่ๆร่างของหลิงหยุนก็หายวับไปต่อหน้าต่อตา แต่เมื่อรู้สึกตัวอีกทีร่างของหลิงหยุนก็ไปปรากฏตรงหน้าของเทพธิดาฉินกับหนิงหลิงยู่เสียแล้ว.. “เจ้าเด็กดื้อ..ยังกล้าโผล่หน้ามาให้ข้าเห็นอีกรึ เจ้าหายหน้าหายตาไปหลายวัน กลับมาจิงฉูกลับไม่บอกให้ข้ารู้! นี่เจ้ายังเห็นข้าอยู่ในสายตาหรือไม่?” เทพธิดาฉินไม่ไว้หน้าหลิงหยุนเลยแม้แต่น้อยนางยกมือขวาขึ้นบิดหูของหลิงหยุน และพาเดินตามเข้าบ้านทันที “น้าหญิง..ข้ารู้ตัวว่าผิดไปแล้ว! น้าหญิงได้โปรดเมตตาข้าด้วย..” หลิงหยุนร้องตะโกนขอความเมตตาจากฉินตงเฉี่วย.. “พี่ใหญ่!” น้ำเสียงกังวานไพเราะของหนิงหลิงยู่ดังขึ้นและใบหน้างดงามราวเทพธิดานั้นก็เปลี่ยนเป็นสีแดงพร้อมกับร้องเรียกหลิงหยุนทันที หลิงหยุนได้แต่เอ่ยชมหนิงหลิงยู่“หลิงยู่.. ไม่น่าเชื่อจริงๆ! นี่เธอสามารถเข้าสู่ระดับสูงสุดขั้นโฮ่วเทียน-8 ได้แล้วเหรอนี่! พื้นฐานยังมั่นคงมากอีกด้วย..” “เรื่องนี้ต้องยกความดีความชอบทั้งหมดให้น้าหญิง..” ฉินตงเฉี่วยนั้นไม่ได้ตั้งใจที่จะทำให้หลิงหยุนต้องเจ็บตัวอยู่แล้วเธอจึงรีบคลายมือที่บิดหูของเขาให้เบาลง จากนั้นจึงยิ้มสดใสพร้อมกับพูดขึ้นว่า “เจ้าเด็กดื้อ..หลิงยู่ก้าวหน้าได้รวดเร็วเช่นนี้เพราะนางขยันฝึกฝนอย่างหนักต่างหาก ประกอบกับสมุนไพรต่างๆที่เจ้ามอบให้ ไม่เกี่ยวกับข้าเลยแม้แต่น้อย!” ดวงตาคู่งามชวนฝันของหนิงหลิงยู่นั้นจับจ้องอยู่ที่ร่างกายของหลิงหยุนอย่างเปิดเผินและกำลังสำรวจดูอย่างละเอียดว่าเขาได้รับบาดเจ็บที่ใดบ้าง.. เมื่อได้ฟังคำชมจากหลิงหยุนกับฉินตงเฉี่วยใบหน้างดงามของหนิงหลิงยู่ก็แดงก่ำด้วยความเขินอาย และพูดออกมาอย่างถ่อมเนื้อถ่อมตัว “ไม่จริงหรอก..เป็นเพราะน้าหญิงต่างหาก!”หลิงหยุนที่มองดูอยู่ก็รีบพยักหน้าเห็นด้วยทันที“ใช่แล้ว.. เป็นเพราะน้าหญิงชี้แนะได้ถูกต้องต่างหาก! น้าหญิง.. ท่านคงเหนื่อยมากสินะ! แต่ท่านช่วยลดแรงบิดหน่อยได้หรือไม่ หูของข้าจะขาดอยู่แล้ว!”ฉินตงเฉี่วยได้ฟังก็ได้แต่ยิ้มแต่แทนที่จะลดแรงบิดลง นางกลับเพิ่มแรงบิดมากขึ้นนิดหน่อยพร้อมกับพูดขึ้นว่า“เจ้าไม่ต้องมาเยินยอข้าข้ายังมีเรื่องต้องคิดบัญชีกับเจ้าอีกหลายเรื่อง นี่เจ้ายังกล้าที่จะต่อรองกับข้าอีกงั้นรึ!”หลิงหยุนได้แต่เงียบไม่กล้าพูดอะไรอีกและหันไปมองหนิงหลิงยู่แทน..หนิงหลิงยู่เห็นเช่นนั้นก็ทนไม่ได้และรีบขอร้องฉินตงเฉี่วยแทนหลิงหยุนทันที “น้าหญิงคะ.. พี่ใหญ่ไม่ได้มีเจตนาที่จะไม่บอกท่านหรอกค่ะ ปล่อยพี่ใหญ่เถิดนะคะ! ตอนนี้หลายคนต่างก็กำลังมองดูพี่ใหญ่อยู่..”“เฮ้อ..”เทพธิดาฉินแสร้งทำเป็นถอนหายใจก่อนจะหันไปจ้องหน้าหลิงหยุน แล้วจึงหันไปพูดกับหนิงหลิงยู่“หลิงยู่..ขืนเจ้ายังใจอ่อนกับเจ้าเด็กดื้อแบบนี้ วันหน้าหากเขารังแกเจ้า ข้าเองก็คงจะช่วยจัดการอะไรไม่ได้!”เทพธิดาฉินพูดพร้อมกับปล่อยมือข้างขวาที่บิดหูหลิงหยุนออกทันที..หนิงหลิงยู่ก้มหน้าลงไม่ตอบโต้อะไรหลิงหยุนเองก็รีบยกมือขึ้นโบกไปมา “น้าหญิง.. ข้าไม่มีทางรังแกหลิงยู่อย่างแน่นอน!”ฉินตงเฉี่วยถึงกับอึ้งไปแต่แล้วก็รีบพูดขึ้นว่า “นี่.. รีบเข้าไปในบ้านดีกว่า ก่อนที่สาวๆของเจ้าจะออกมากันเต็มหน้าบ้าน!”และแล้วทุกคนก็เข้าไปรวมตัวกันอยู่ภายในห้องนั่งเล่น..เมื่อร่างของฉินตงเฉี่วยปรากฏขึ้นบรรยากาศภายในห้องนั่งเล่นก็เปลี่ยนไปจากก่อนหน้านี้ทันที และเวลานี้ภายในห้องนั่งเล่นก็กลับเงียบสนิท..ตอนนี้หญิงสาวทั้งหมดยกเว้นไป๋เซียนเอ๋อต่างก็ทำหน้าตาเลิกลั่ก..“เอ่อ..”เมื่อหนิงหลิงยู่เห็นบรรดาสาวงามที่อยู่ภายห้องนั่งเล่นใบหน้างดงามของเธอก็ถึงกับเปลี่ยนเป็นซีดเผือดทันที และเริ่มมีความวิตกกังวลเข้ามาแทนที่!ภายในห้องนั่งเล่นมีผู้คนอยู่มากมายและที่สำคัญทั้งหมดล้วนเป็นหญิงสาวหน้าตางดงามทั้งสิ้น และแน่นอนว่าสิ่งนี้ย่อมไม่เป็นที่พอใจของหนิงหลิงยู่..เกาเฉินเฉินเสี่ยวเม่ยหนิง หลงหวู่ หลินเมิ่งหาน เหยาลู่ ไป๋เซียนเอ๋อ มู่หลงเฟยจื่อ กงเสี่ยวลู่ และแม้กระทั่งซูปิงหยาน..หนิงหลิงยู่รู้สึกว่าสมองว่างเปล่าขึ้นมาทันทีและร่างเล็กๆนั้นก็เริ่มสั่นเทิ้ม..นับตั้งแต่หนิงหลิงยู่ฝึกบ่มเพาะนั้นจิตใจของเธอก็นับได้ว่าเข้าสู่ความสงบนิ่งในระดับหนึ่งแล้ว แต่ภาพที่ได้เห็นเวลานี้ กลับทำให้จิตใจที่สงบนิ่งของหนิงหลิงยู่ขาดสะบั้นลง เลือดในกายของเธอพลุ่งพล่าน และลำคอตีบตันขึ้นมาทันที“พี่ใหญ่..นี่มัน..”หนิงหลิงยู่รู้สึกว่าคล้ายจะเป็นลมและแทบไม่สามารถทนได้อีกต่อไป..“หลิงยู่!”หญิงสาวคนแรกที่วิ่งเข้ามาหาหนิงหลิงยู่นั้นแน่นอนว่าต้องเป็นเกาเฉินเฉิน หลังจากหายหน้าหายตาไปไม่ได้พบเจอกันมานาน เมื่อเกาเฉินเฉินได้เห็นหนิงหลิงยู่ก็ถึงกับตกใจในความงดงามราวกับนางในฝันจนรู้สึกตกใจอย่างมาก ความรู้สึกที่เกาเฉินเฉินได้พบหนิงหลิงยู่อีกครั้งนั้น เธอรู้สึกราวกับว่าหนิงหลิงยู่ดูไม่เหมือนกับผู้คนบนโลกมนุษย์!ในสายตาของเกาเฉินเฉินเวลานี้หนิงหลิงยู่ไม่เพียงมีความงดงามที่ไม่เหมือนผู้คนบนโลกใบนี้ แต่เธอยังดูราวกับเทพธิดาที่ลงมาจากสรวงสวรรค์ สาวงามที่อยู่ในห้องรับแขกทั้งหมดนั้น แม้แต่ไป๋เซียนเอ๋อก็ยังไม่อาจเทียบกับหนิงหลิงยู่ได้ จึงแทบไม่ต้องพูดถึงตนเอง..ความงดงามของหนิงหลิงยู่นั้นเป็นความงดงามที่ชวนฝัน..ส่วนไป๋เซียนเอ๋อนั้นงดงามและมีเสน่ห์ในแบบของสุนัขจิ้งจอกที่ใครก็ไม่อาจเทียบได้เช่นกันสำหรับความงดงามของหญิงสาวทั้งสองคนนั้นคนอื่นๆที่อยู่ภายในห้องนั่งเล่นไม่มีใครเทียบได้ แม้แต่ฉินตงเฉี่วยเองก็ตาม“เกาเฉินเฉิน!นี่เธอกลับมาแล้วจริงๆเหรอ! ยินดีที่ได้พบเธออีกครั้งนะจ๊ะ.. ”หนิงหลิงยู่นั้นนับว่าเป็นหญิงสาวที่ดื้อรั้นมากคนหนึ่งแม้ว่าเธอจะรู้สึกตกใจและผิดหวังกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แต่เธอก็เลือกที่จะไม่แสดงความรู้สึกออกมาให้ใครได้เห็น และรีบทักทายเกาเฉินเฉินด้วยสีหน้าท่าทางเป็นปกติแทนหนิงหลิงยู่รู้ว่าเกาเฉินเฉินกลับมาจากปักกิ่งครั้งนี้ได้ก็เพราะหลิงหยุนเธอจึงรีบแสดงความเป็นห่วงเป็นใย..ทางด้านเสี่ยวเม่ยหนิงกับเหมี่ยวเสี่ยวเหมานั้นต่างก็อาศัยอยู่ในบ้านหลังนี้มานานและเป็นเสมือนเจ้าของบ้านครึ่งหนึ่ง เด็กสาวตัวแสบจึงกระตือรือร้นที่จะสร้างบรรยากาศภายในบ้านขึ้นมาแทนความเงียบที่เข้ามาเยือน..