บทที่ 855-856

บทที่ 855 : เงินหรือจะสู้ความเป็นพี่น้องได้! ในปักกิ่งมีเรื่องใหญ่โตมากมายที่รอให้หลิงหยุนไปจัดการแต่จู่ๆ เขาก็ตัดสินใจที่จะกลับมาจิงฉูเช่นนี้ ไม่มีใครรู้เหตุผลดีไปกว่าถังเมิ่ง! หลิงหยุนกลับมาจิงฉูในครั้งนี้ก็เพื่อมาปลดล็อคอะไรบางอย่างในเมืองนี้ เขาต้องการให้พื้นที่ทุกตารางนิ้วในจิงฉูอยู่ในการควบคุมของตนเอง เพื่อที่จะได้ไม่ต้องมีห่วงและความกังวลใจใดๆอีก! หลิงหยุนต้องการให้คนทั่วทั้งมณฑลเจียงหนานได้รับรู้ความแข็งแกร่งของตนเองเพื่อที่จากนี้ไปจะได้ไม่มีใครคิดจะมาสร้างบารมีในเมืองจิงฉูอีก! เพราะมีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่จะทำให้หลิงหยุนหมดห่วงและสามารถจดจ่ออยู่กับการปฏิบัติภารกิจสำคัญในปักกิ่ง และสามารถนำพาตระกูลหลิงให้กลับมารุ่งเรืองได้อีกครั้ง! เมื่อเห็นว่าหลิงหยุนได้จัดการกับเสี้ยนหนามทั้งสองอย่างหลู่กวนหวังกับหลี่จิ่วเจียงได้แล้วถังเมิ่งก็รู้สึกตื่นเต้นดีใจอย่างมากจนไม่สามารถอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้ ถังเมิ่งได้แต่แอบคิดในใจว่า หากหลิงหยุนลงมือกับเสียเจิ้นติงกับกู่เหลียนเฉิงเมื่อใด ทั้งคู่ก็จะต้องหมดสิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง และพื้นที่ทุกตารางนิ้วก็จะตกอยู่ในกำมือของหลิงหยุนอย่างแท้จริง เขาก็จะหมดห่วงหมดกังวลอย่างที่ต้องการ! แต่ในช่วงเวลาที่กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มจะจัดการกับเสียเจิ้นติงกับกู่เหลียนเฉิงนั้นถังเมิ่งกลับไม่คิดไม่ฝันว่ากู่เหลียนเฉิงจะกล้าเป็นฝ่ายออกมาคุกเข่ายอมรับความผิดที่ตนเองเคยทำไว้เช่นนี้! นี่ไม่เท่ากับว่าเขาปล่อยหมัดออกไปอย่างสุดแรงแต่กลับชกได้เพียงแค่ลมอย่างนั้นหรือ ถังเมิ่งเห็นแล้วก็โมโหจนแทบกระอักเลือด! มันจะต้องไม่จบลงแบบนี้! จากความเข้าใจของถังเมิ่ง..หลิงหยุนเองก็ดูเหมือนจะยอมรับคำขอโทษ และการสำนึกผิดของกู่เหลียนเฉิง เพราะเขายอมให้กู่เหลียนเฉิงคุกเข่าลงตรงหน้าโดยไม่คิดจะห้าม.. ถังเมิ่งได้แต่แอบคิดในใจว่า..หากปล่อยให้กู่เหลียนเฉิงกลับมาผงาดในจิงฉูได้อีกครั้งแล้วล่ะก็ ทุกอย่างคงจะเลวร้ายกว่าเดิมอย่างแน่นอน ถังเมิ่งได้แต่รู้สึกเพลียใจอย่างบอกไม่ถูก! ถังเมิ่งจึงแสดงความโกรธออกมาอย่างชัดเจนและเขาจะไม่ยอมปล่อยให้เรื่องที่กังวลใจนี้เกิดขึ้นได้อย่างแน่นอน! แต่ปัญหาคือ..อีกฝ่ายก็กำลังพูดจาโน้มน้าวหลิงหยุนไม่หยุดเช่นกัน และถังเมิ่งก็เดาไม่ออกว่าหลิงหยุนจะใจอ่อนหรือไม่ หลิงหยุนเห็นถังเมิ่งแสดงอารมณ์โกรธเกรี้ยวออกมาเช่นนั้นก็ยกมือขึ้นห้ามถังเมิ่ง แล้วจึงก้มลงพูดกับกู่เหลียนเฉิงว่า “คุณกู่..คุณได้สารภาพความเลวของตัวเองออกมาต่อหน้าผู้คนแล้วนี่ ยังมีอะไรจะพูดอีกมั๊ย!” กู่เหลียนเฉิงเห็นว่าหลิงหยุนยังคงไม่ใจอ่อนจึงไม่ยอมลุกขึ้นและยังคงคุกเข่าอยู่เช่นนั้นพร้อมกับพูดขึ้นว่า “คุณชายถังพูดได้ถูกต้อง..เพียงแค่ยอมรับผิดแล้วคุกเข่าขอโทษนั้นมันยังไม่พอ แต่ผมยังพูดไม่จบ กรุณาฟังผมพูดต่อก่อน..” กู่เหลียนเฉิงพ่ายแพ้ยับเยินและขายหน้าจนแทบไม่รู้ว่าจะเอาหน้าไปไว้ที่ใหนแล้ว.. “ผมจะเขียนสัญญาขึ้นมาฉบับหนึ่งจัดการยกทรัพย์สินทุกอย่างของผมในเมืองจิงฉู ไม่ว่าจะเป็นบริษัทต่างๆ ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ โรงแรม เงินฝากในธนาคาร หุ้น และทรัพย์สินอื่นๆที่เป็นชื่อของผมทั้งหมดให้กับคุณชายหลิง เพื่อเป็นการขอขมา และเป็นการไถ่โทษที่ผมเคยทำความผิดไว้ก่อนหน้านี้..” “หลังจากที่ผมเหลือแต่ตัวแล้วก็สุดแล้วแต่คุณชายหลิงว่าจะจัดการ หรือเมตตาผมอย่างไร!” เมื่อได้ยินเช่นนั้นถังเมิ่งถึงกับระเบิดอารมณ์ออกมา “นี่กู่เหลียนเฉิง.. ถึงแม้ธุรกิจของคุณจะใหญ่โต แต่ก็มีหนี้สินมากมาย จากวันนี้ไปไม่เกินสามเดือน ผมก็สามารถกว้านซื้อทรัพย์สินและธุรกิจของคุณได้หมด” “แล้วอย่าคิดว่าผมไม่รู้นะ..คุณยังมีทรัพย์สินอีกมากมายที่เป็นชื่อภรรายาและลูกของคุณ แล้วก็ยังมีบางส่วนที่เป็นชื่อของน้องชายคุณด้วย!” กู่เหลียนเฉิงถึงกับนิ่งอึ้งไปแต่ยังคงรักษาท่าทีให้สงบนิ่งก่อนจะตอบไปว่า “ผมคงจะพูดไม่ชัดเจนนัก จึงทำให้คุณชายถังเข้าใจผิดไป ผมหมายถึงทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลกู่ ทั้งที่เป็นชื่อผมและชื่อของพวกเขาด้วย ทุกอย่างจะถูกโอนให้กับคุณชายหลิงทั้งหมด!” ถังเมิ่งคิดไม่ถึงว่ากู่เหลียนเฉิงจะเป็นคนละเอียดรอบคอบถึงเพียงนี้จึงได้แต่ยืนอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง และแทบอยากจะกรีดร้องออกมาด้วยความโมโห! ตอนนี้กู่เหลียนเฉิงตัดสินใจเล่นบทคนเลวที่น่าสงสารด้วยการยอมยกทรัพย์สมบัติทุกชิ้นที่มีให้กับหลิงหยุนจนตนเองต้องกลายเป็นคนสิ้นเนื้อประดาตัว.. หลิงหยุนยังคงยืนยิ้มแต่ก็ยกมือขึ้นตบบ่าถังเมิ่งเบาๆ เป็นการส่งสัญญาณให้ถังเมิ่งไม่ต้องกังวลใจไป จากนั้นจึงพูดกับกู่เหลียนเฉิงต่อ “คุณกู่ใจกว้างถึงเพียงนี้แสดงว่าคงจะต้องมีเงื่อนไขสินะ” กู่เหลียนเฉิงได้ยินถึงกับร่างกายสั่นเทิ้มและรีบระล่ำระลักตอบไปว่า “ก็.. ก็มีเงื่อนไขเล็กๆน้อยๆเท่านั้น!”หลิงหยุนถามกลับเสียงเบา“ถ้างั้นก็ว่ามา..”กู่เหลียนเฉิงรีบพูดออกไปทันที“เพราะเรื่องของเจ้าลูกชั่วกับเรื่องของผม ทำให้น้องชายของผม – กู่เหลียนซัน ถึงกับกล้าล่วงเกินคุณชายหลิง แต่ตอนนี้เขาก็ได้รับโทษอยู่ในคุกแล้ว ผมอยากจะขอให้คุณชายหลิงเมตตาช่วยให้เขาไม่ต้องทนทุกข์ทรมานกับความเจ็บปวดที่ต้องเผชิญอยู่ในตอนนี้จะได้มั๊ย..”“ตกลง!” หลิงหยุนรับปากโดยไม่ลังเล“ขอบคุณคุณชายหลิง!”กู่เหลียนเฉิงออกอาการดีใจอย่างหนักเมื่อเห็นว่าหลิงหยุนยอมรับปากอย่างง่ายดายและรีบบอกเงื่อนไขข้อที่สองทันที..“เจ้าลูกชั่วของผม– กู่หยุนฟะ มันไม่เพียงอายุยังน้อยแต่ยังโง่เขลาจนกล้าไปมีเรื่องกับคุณชายหลิง หลังจากนั้นยังกล้าไปพนันกับคุณชายหลิงอีก แต่ตอนนี้เห็นแล้วว่าคุณชายหลิงคือผู้ที่ได้คะแนนเอนทรานซ์สูงสุดตัวจริง แน่นอนว่าการเดิมพันครั้งนี้คุณชายหลิงเป็นผู้ชนะ..”“แต่ผมก็อยากจะร้องคุณชายหลิงให้ไว้ชีวิตเจ้าลูกชั่วของผมด้วยอย่างน้อยให้ผมได้มีลูกชายไว้สืบสกุลด้วยเถิด!”ในที่สุดกู่เหลียนเฉิงก็ได้บอกเงื่อนไขทั้งสองข้อของตนเองเพื่อแลกกับการยกทรัพย์สมบัติทั้งหมดของตนเองให้กับหลิงหยุน..และเมื่อหลิงหยุนรับปากข้อแรกไปนั้นก็ทำให้ถังเมิ่งโกรธมาก!ความจริงแล้วกู่เหลียนเฉิงกับถังเมิ่งก็ไม่ได้มีเรื่องบาดหมางหรือโกรธแค้นกันเป็นส่วนตัวแต่มันเป็นความแค้นระหว่างเขากับกู่หยุนฟะต่างหาก!เพราะเมื่อครั้งที่หลิงหยุนลงไปสำรวจหลุมยักษ์นั้นทั้งเสียเจิ้นติงและหลัวจ้งต่างก็ให้ท้ายเสียเจิ้นเหยินกับกู่หยุนฟะ จนพวกมันทำตัวกร่างไม่หวาดกลัวใครในโรงเรียนทั้งนั้น ครั้งนั้นถังเมิ่งแทบไม่มีที่แม้แต่จะหายใจ!ไม่เพียงเท่านั้นพวกมันสองคนยังร่วมมือกันรังแกหนิงหลิงยู่ ถังเมิ่งทนไม่ได้จึงคิดจะแก้แค้นคืน แต่กลับคิดไม่ถึงว่าพวกมันสองคนกลับพาคนมาทำร้ายร่างกายของเขาจนแขนขาหักไม่มีชิ้นดี!และนับจากการถูกทำร้ายร่างกายจนได้รับความอัปยศอดสูในครั้งนั้นทำให้ถังเมิ่งเคียดแค้นทั้งสองคนเป็นอย่างมาก และมันยังคงเป็นบาดแผลที่ไม่ลบเลือนอยู่ในใจของถังเมิ่ง!ระหว่างที่ยังคงต้องวุ่นวายกับการทำงานให้หลิงหยุนนั้นมันไม่ง่ายเลยสำหรับถังเมิ่งที่จะกดข่มความคับแค้นใจของตนเองไว้ได้ แต่ตอนนี้กู่เหลียนเฉิงกำลังทำทุกอย่างเพื่อปกป้องชีวิตของลูกตัวเอง! มีหรือที่ถังเมิ่งจะไม่โกรธมาก..ถึงแม้ว่าถังเมิ่งจะโกรธมากเท่าไหร่ก็ตามแต่คนที่จะตัดสินใจเรื่องนี้ก็คือหลิงหยุน ถังเมิ่งจึงได้แต่รอดูว่าหลิงหยุนจะตัดสินใจเช่นไรเสียเจิ้นติงเองก็กำลังยืนมองหลิงหยุนด้วยอาการตื่นเต้นเพราะการตัดสินใจของหลิงหยุนในครั้งนี้ไม่เพียงเกี่ยวข้องกับชีวิตของกู่หยุนฟะ แต่ยังหมายถึงชีวิตของลูกชายเขา – เสียเจิ้นเหยินด้วย!จากที่เสียเจิ้นติงมองดูเหตุการณ์มาโดยตลอดนั้นเขาเห็นว่าถึงแม้หลิงหยุนจะดุดันโหดร้ายมากเท่าใด แต่ก็มีขีดจำกัดของตัวเอง เห็นได้จากการที่เขาซัดยอดฝีมือตระกูลซันทั้งสามคนจนบาดเจ็บสาหัส แต่กลับไม่แตะต้องหลี่จิ่วเจียงแม้แต่น้อย..และเวลานี้กู่เหลียนเฉิงถึงกับยอมก้มหัวขอโทษหลิงหยุนไม่รู้ว่าหลิงหยุนจะใจอ่อนหรือไม่และหากหลิงหยุนใจอ่อนยอมปล่อยกู่หยุนฟะไปเสียเจิ้นติงก็จะไม่ลังเลที่จะคุกเข่าขอร้องหลิงหยุนเพื่อเสียเจิ้นเหยินเช่นกัน!แต่หลิงหยุนไม่ยอมให้น้องชายของเขาต้องผิดหวังอย่างแน่นอน!จึงตอบกลับยิ้มๆ“คุณกู่..ต้องยอมรับว่าวันนี้คุณพูดจาได้ดีมาก รู้จักยอมถอย แต่เงื่อนไขข้อที่สองของคุณ ผม – หลิงหยุนไม่ตกลงอย่างแน่นอน!”คำตอบของหลิงหยุนนั้นหนักแน่นดั่งหินผา..“เอ่อ..ผมก็แค่ลองเสนอดูน่ะ!”หลิงหยุนกวาดตามองเสียเจิ้นติงซึ่งยืนอยู่ข้างๆแล้วจึงก้มลงพูดกับกู่หยุนฟะว่า “หากลูกชายของคุณไม่ทำร้ายร่างกายน้องชายของผมจนบาดเจ็บสาหัสก่อน ตอนนี้คุณก็คงไม่ต้องยกสมบัติทั้งหมดของตัวเองให้กับผม แล้วก็คงไม่ต้องมาคุกเข่าขอร้องผมแบบนี้เช่นกัน!”“พวกคุณพ่อลูกจะมักมากในกามก็คงไม่ผิดอะไรแต่คุณเลี้ยงลูกให้ยะโสโอหังจนกล้ามามีเรื่องกับผม..”หลิงหยุนยกมือขึ้นชี้ไปที่กู่เหลียนเฉิงและพูดต่อ“แล้วตัวคุณเองก็ยังคิดที่จะแตะเนื้อต้องตัวผู้หญิงของผม ส่วนลูกชายของคุณก็ข่มเหงรังแกน้องสาวของผม เท่านั้นยังไม่พอ.. ยังทำร้ายร่างกายน้องชายของผม หักแขนหักขาของเขา หากไม่ใช่เพราะผมรักษาให้ ป่านนี้น้องชายของผมก็คงต้องใช้ชีวิตที่เหลือทั้งหมดอยู่บนรถวีลแชร์ไปแล้ว!”น้ำเสียงของหลิงหยุนเย็นยะเยือกขึ้นเรื่อยๆ“แต่ตอนนี้กลับคิดที่จะใช้เงินซื้อชีวิตของลูกชาย อย่าว่าแต่เงินทองทรัพย์สินเล็กน้อยแค่นั้นเลย ต่อให้คุณเสนอเงินเป็นพันล้าน หรือว่าหมื่นล้าน ก็ไม่มีทางซื้อมิตรภาพระหว่างพี่น้องของพวกเราได้!”“พี่หยุน!”ยังไม่ทันที่หลิงหยุนจะพูดจบประโยคเสียด้วยซ้ำเสียงร้องอุทานของถังเมิ่งกับตี้เสี่ยวอู๋ก็ดังขึ้นพร้อมกัน ร่างใหญ่ราวพยัคฆ์ของตี้เสี่ยวอู๋สั่นเทิ้ม น้ำเสียงเต็มไปด้วยความตื่นเต้น!