บทที่ 993 : เซียนเอ๋อผู้เก่งกาจ!

ไป๋เซียนเอ๋อเคลื่อนไหวรวดเร็วราวกับดวงดาวที่กระพริบอยู่บนฟากฟ้าอีกทั้งยังสามารถรับมือกับเฉี่วยหยิงกงและเหลิ่งหยางชูได้อย่างสบาย จากนั้นร่างของไป๋เซียนเอ๋อก็ไปโผล่อยู่ตรงหน้ากลุ่มของหนิงหลิงยู่ ที่เวลานี้กำลังตกอยู่ในวงล้อมของยอดฝีมือจากสำนักโลหิตมาร และได้ทำการสังหารพวกมันตายภายในเวลาไม่กี่วินาที.. การตายของยอดฝีมือทั้งห้าคนจากสำนักโลหิตมารนั้นก็ไม่ต่างจากการตายของยอดฝีมือคนอื่นๆก่อนหน้านี้ ทุกศพล้วนแล้วแต่มีจุดแดงกลางหน้าผากทั้งสิ้น! และนี่คือดัชนีจิ้งจอกของไป๋เซียนเอ๋อตั้งแต่เริ่มต่อสู้มาจนถึงตอนนี้ นางก็สามารถสังหารเหล่ายอดฝีมือด้วยนิ้วชี้เพียงนิ้วเดียว โดยที่คู่ต่อสู้ไม่มีโอกาสได้ตั้งตัวด้วยซ้ำไป.. และภายในช่วงเวลาสั้นๆไม่กี่นาทียอดฝีมือทั้งสามสิบสามคนของสำนักโลหิตมารนั้น สิบกว่าคนถูกไป๋เซียนเอ๋อสังหารด้วยดัชนีจิ้งจอก และจิ้งจอกระเริงไฟ สามคนได้รับบาดเจ็บเพราะเหมี่ยวเสี่ยวเหมา และหลายคนถูกยันต์เตโชของสามสาวจนได้รับบาดเจ็บสาหัส เวลานี้ศิษย์สำนักโลหิตมารเหลือเพียงแค่สี่คนสองคนกำลังไล่ล่าเหมี่ยวเสี่ยวเหมา หนึ่งคนกำลังต่อสู้กับตี้เสี่ยวอู๋ ส่วนอีกหนึ่งคนกำลังค่อยๆ ย่องไปทางสวนด้านหลังบ้าน.. เฉี่วยหยิงกงทำได้เพียงแค่ยืนมองศิษย์สำนักโลหิตมารค่อยๆถูกสังหารตายไปทีละคนสองคนด้วยความรู้สึกคับแค้นใจอย่างที่สุด! ก่อนจะหันไปร้องตะโกนใส่เหลิ่งหยางชูซึ่งเป็นเจ้าสำนักแดนใต้ด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด “ท่านเหลิ่ง..เหตุใดท่านจึงไม่สกัดนางปีศาจสาวนั่นไว้เล่า ปล่อยให้นางหลุดไปได้อย่างไรกัน?” เหลิ่งหยางชูมองร่างศิษย์สำนักโลหิตมารที่เกลื่อนกลาดอยู่บนพื้นและได้แต่ถอนหายใจ แต่เมื่อได้ฟังคำพูดของเฉี่วยหยิงกง เขาก็ตอบโต้กลับอย่างไม่พอใจ “เฉี่วยหยิงกง..ท่านคิดว่าข้าไม่อยากจะสกัดนางไว้หรืออย่างไร ท่านก็เห็นว่าวิชาตัวเบาของนางล้ำเลิศเพียงใด แล้วข้าจะสามารถหยุดนางได้อย่างไรกันเล่า? หากเป็นท่าน.. ท่านจะสามารถหยุดนางได้งั้นรึ?” วิชาเก้าดาราของไป๋เซียนเอ๋อนั้นไม่ได้ด้อยไปกว่าวิชาเงาลวงตาของหลิงหยุนเลยแม้แต่น้อย ประกอบกับไป๋เซียนเอ๋อนั้นอยู่ในขั้นที่เหนือกว่าหลิงหยุน วิชาตัวเบาของนางจึงสามารถเคลื่อนที่ได้รวดเร็วอย่างคาดไม่ถึง.. ส่วนยันต์เทวะเหินที่หลิงหยุนให้ไว้นั้นไป๋เซียนเอ๋อยังไม่จำเป็นต้องใช้ในเวลานี้.. ไป๋เซียนเอ๋อซึ่งอยู่ในชุดผ้าแพรไหมดำยังคงสามารถรับมือกับยอดฝีมือเก่งกาจทั้งสองคนที่อยู่ตรงหน้าได้อย่างสบายๆ และเมื่อเห็นว่าคนรอบตัวกำลังตกอยู่ในอันตราย นางก็จะรีบผละจากคู่ต่อสู้ตรงหน้า และพุ่งเข้าไปช่วยคนรอบตัวไว้ได้อย่างรวดเร็ว จากนั้นก็สามารถกลับมาสู้กับศัตรูของตนเองต่อได้ โดยที่เฉี่วยหยิงกงและเหลิ่งหยางชูไม่อาจต้านทาน หรือยับยั้งอะไรนางได้เลย.. ศิษย์สำนักโลหิตมารที่บุกเข้ามาในบ้านเป็นกลุ่มที่สองนั้นดูเหมือนว่าจะถูกไป๋เซียนเอ๋อจัดการได้อย่างง่ายดายยิ่งนัก แต่สีหน้าของนางกลับเต็มไปด้วยความกระวนกระวายใจ.. นั่นเพราะไป๋เซียนเอ๋อเป็นสุนัขจิ้งจอกเก้าหางนางจึงมีจิตสัมผัสที่ละเอียดอ่อนกว่ามนุษย์ และเวลานี้นางก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของอันตรายที่รุนแรง และศัตรูที่แข็งแกร่งซึ่งซ่อนตัวอยู่ในบริเวณใกล้เคียง และดูเหมือนว่าพร้อมที่จะเผยตัวออกมาเมื่อไหร่ก็ได้! ทางด้านหนิงหลิงยู่หลินเมิ่งหาน และเหยาลู่ ทั้งสามสาวต่างก็กำลังช่วยกันรักษาหวังเฟยฮู๋ และลูกน้องอีกสองคน ทางด้านศิษย์สำนักโลหิตมารอีกหนึ่งคนที่ค่อยๆย่องเข้าไปหากลุ่มของหนิงหลิงยู่นั้น เมื่อเห็นว่าไป๋เซียนเอ๋อกำลังเผลอ และอยู่ห่างจากตนเองมาก จึงรีบเงื้อกระบี่ในมือขึ้นพร้อมกับพุ่งฟันเข้าใส่ร่างของหนิงหลิงยู่ทันที! ปัง!ปัง!เสียงปืนดังขึ้นสองนัดแล้วบนร่างของศิษย์สำนักโลหิตมารผู้นั้นก็ปรากฏรูกลมๆถึงสองรู ก่อนจะล้มลงสิ้นใจตายทันที!ถังเมิ่งซึ่งถือปืนสั้นไว้ในมือเป็นฝ่ายยิงเข้าใส่ร่างของยอดฝีมือผู้นั้นและเวลานี้ปากกระบอกปืนในมือของเขาก็ยังมีควันโชยอยู่ ถังเมิ่งถอนหายใจพร้อมกับพูดขึ้นว่า“หึ..ถึงฉันจะไม่มีวรยุทธ แต่ก็ใช่ว่าจะฆ่าพวกแกไม่ได้!”เมื่อครั้งที่หลิงหยุนมอบปืนสั้นให้หลายสิบกระบอกนั้นแน่นอนว่าถังเมิ่งได้แอบเก็บไว้เองสองกระบอก และแต่ละกระบอกก็ยังคงมีลูกกระสุนอยู่เต็ม ครั้งนี้นับถังเมิ่งจึงได้ใช้ประโยชน์จากมันเสียที!หลังจากหวังเฟยฮู๋กับลูกน้องทั้งสองคนได้รับการรักษาด้วยยันต์บำบัดแล้วบาดแผลภายนอกของพวกเขาก็หายไปในทันที แต่อาการบาดเจ็บภายในยังคงต้องใช้เวลาสักระยะ พวกเขาทั้งสามคนจึงรีบลุกขึ้นเตรียมพร้อมสู้กับศัตรูชุดต่อไป..หวังเฟยฮู๋นั้นเป็นยอดฝีมือขั้นเซียงเทียน-4ภายในบ้านหลังนี้นอกจากไป๋เซียนเอ๋อแล้ว หวังเฟยฮู๋จึงนับว่าเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด หลังจากที่เอ่ยขอบคุณหนิงหลิงยู่แล้ว หวังเฟยฮู๋ก็พูดขึ้นว่า“ศัตรูที่กำลังจะบุกเข้ามาชุดต่อไปแข็งแกร่งมากเลยทีเดียว!”“ห๊ะ!อะไรนะ? ยังไม่หมดอีกเหรอ?” ถังเมิ่งได้ฟังก็ถึงกับหน้าเปลี่ยนสี และร้องอุทานออกมาอย่างตกใจแต่จู่ๆระหว่างที่ไป๋เซียนเอ๋อกำลังสู้อยู่กับเฉี่วยหยิงกงและเหลิ่งหยางซูนั้น นางก็ยกมือขึ้นทั้งสองข้างพร้อมกับซัดฝ่ามือเข้าใส่คนทั้งคู่ เพื่อบีบให้ทั้งสองคนล่าถอยออกไป!จากนั้นไป๋เซียนเอ๋อจึงใช้เก้าดาราพุ่งเข้าไปหาเหมี่ยวเสี่ยวเหมาที่เวลานี้กำลังถูกยอดฝีมือสำนักโลหิตมารสองคนไล่ล่า แล้วจัดการใช้ดัชนีจิ้งจอกสังหารพวกมันทั้งคู่ทันที!“ตี้เสี่ยวอู๋..เจ้าหลบไป!”หลังจากช่วยเหมี่ยวเสี่ยวเหมาแล้วร่างของไป๋เซียนเอ๋อก็ไปปรากฏอยู่ตรงหน้าตี้เสี่ยวอู๋ พร้อมกับใช้ดัชนีจิ้งจอกจิ้มลงไปกลางหน้าผากของยอดฝีมือผู้นั้น แล้วมันก็ล้มลงสิ้นใจตายในทันที!ไป๋เซียนเอ๋อจัดการสังหารศิษย์สำนักโลหิตมารอีกสามคนและพาตี้เสี่ยวอู๋กับเหมี่ยวเสี่ยวเหมาเข้าไปรวมอยู่ในกลุ่มของหนิงหลิงยู่..ในระหว่างนั้น..ก็มีชายชุดดำอีกสามสิบสามคนเดินออกมาจากป่าทึบ และกำลังตรงเข้ามายังสวนด้านหลังของบ้านเลขที่-1ชายชุดดำทั้งสามสิบสามคนนั้นก็คือหนึ่งคนคือท่านจินอีกแปดคนคือราชันย์นักฆ่า และอีกยี่สิบสี่คนคือนักฆ่าระดับสวรรค์ เวลานี้ทั้งหมดได้ปรากฏตัวขึ้นภายในบ้านเลขที่-1 เรียบร้อยแล้ว!“ท่านจินมาแล้ว!”