ตอนที่ 330

บทที่ 330 : เส้นทางแห่งจักรพรรดิ – มังกรน้ำ พื้นที่ภายในบริเวณตำแหน่งหัวใจมังกร เต็มไปด้วยเมฆสีขาวล่องลอย สวยงามเคลิบเคลิ้มราวกับความฝัน และคล้ายดั่งเทพนิยาย! เสียงมรรคาแห่งเต๋ายังคงดังกังวานสดใสราวกับเสียงระฆัง แต่ละคำ.. แต่ละประโยคนั้นหนักแน่นดั่งหินและทองคำ ซึมซับและตราตรึงเข้าไปในจิตใจของหลิงหยุน ราวกับถูกขีดเขียนลงในจิตใจของเขาโดยไม่พลาดแม้แต่คำเดียว! เสียงมรรคาแห่งเต๋าเริ่มเบาลงเรื่อยๆจนกระทั่งไม่สามารถได้ยินอีก พลังอมตะที่น่าหลงใหลก็เริ่มจางหายไป จักรวาลที่แสนกว้างใหญ่เวิ้งว้าง ดวงอาทิตย์ และดวงจันทร์ต่างก็สลายหายไปพร้อมๆกัน! แล้วจักรวาลทั้งจักรวาลก็เริ่มมืดมิด เหลือไว้เพียงแค่ดวงดาวที่ทอประกายระยิบระยับอยู่ห่างไกล! ดูช่างลี้ลับ! สัญลัษณ์ต่างๆบนแผนผังแปดทิศลอยเคว้างคว้างหมุนไปหมุนมาอยู่กลางอากาศ จากนั้นไม่นานแผนผังแปดทิศขนาดใหญ่ก็ลอยขึ้นไปบนฟ้า และสัญลักษณ์ไท่จี๋ หรือสัญลักษณ์วงกลมที่ภายในมีมัจฉาหยิน-หยางโอบกอดกัน ก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศเช่นกัน! รอบๆสัญลักษณ์ไท่จี๋นั้นทอประกายแสงที่น่าหลงใหล และสัญลัษณ์ทั้งแปดได้แก่ เฉียน – คือทิศตะวันตกเฉียงเหนือ คุน – คือทิศตะวันตกเฉียงใต้ เจิ้น – คือทิศตะวันออก ซวิ่น – คือทิศตะวันออกเฉียงใต้ ตุ้ย – คือทิศตะวันตก เกิ้น – คือทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ขั่น – คือทิศเหนือ หลี – คือทิศใต้ ก็ทอประกายสว่างไสวให้ความรู้สึกลี้ลับเช่นกัน มัจฉาหยิน-หยางในสัญลักษณ์ไท้จี๋ทั้งสองตัวสั่นสะเทือนอย่างต่อเนื่อง และค่อยๆแยกตัวออกจากกันอย่างช้าๆ แสงสว่างเจิดจ้ายังคงเปล่งประกาย และหลังจากที่พลิกแพลงไปมาอยู่กลางอากาศ จู่ๆสัญลักษณ์ทั้งแปดก็เปล่งแสงเจิดจ้าขึ้นพร้อมกัน ตูม!! เสียงตูมดังขึ้นสนั่นหวั่นไหวและสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งบริเวณ มัจฉาหยิน-หยางในสัญลักษณ์ไท้จี๋ซึ่งอยู่ตรงกลางของแผนผังแปดทิศนั้น ค่อยๆเปิดออกอย่างช้าๆ ระหว่างนั้นแสงจากดวงดาวก็ทอประกายพาดผ่านลงมาราวกับเส้นทางสายดวงดาวปัง!!สิ้นเสียงดังสนั่นนั้น.. พู่กันจักรพรรดิพุ่งออกจากหว่างคิ้วของหลิงหยุนเข้า ตรงเข้าใส่ประตูมัจฉาหยิน-หยางที่กำลังเปิดออก ปลายพู่กันชี้ไปที่ดาวเคราะห์สีฟ้าดวงหนึ่งพู่กันจักรพรรดิเริ่มต้นจากดาวเคราะห์สีฟ้าดวงนั้น และเคลื่อนที่อยู่ท่ามกลางกลุ่มดาวมากมาย!หลิงหยุนตกตะลึงอย่างมาก ระหว่างที่พู่กันจักรพรรดิยังคงเคลื่อนที่ไปมานั้น เขาก็เห็นดวงดาวต่างๆที่พู่กันจักรพรรดิเคลื่อนที่ผ่านนั้น ร้อยเรียงกันเป็นเส้นและเชื่อมต่อกันเข้าเป็นถนนดวงดาวที่ทอดยาว!“นั่นมันอะไรกัน?! มันคือ..”ท่ามกลางท้องฟ้าที่มืดมิด มัจฉาหยิน-หยางแยกออกจากกันอย่างประหลาด พู่กันจักรพรรดิยังคงเคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว และได้เชื่อมดวงดาวแต่ละดวงเข้าด้วยกัน จนเป็นเส้นทางดวงดาวที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา ให้ความรู้สึกโดดเดี่ยวอ้างว้างอย่างไม่มีที่สิ้นสุด!ในใจของหลิงหยุนตอนนั้นต้องการจะพุ่งเข้าไปในช่องว่างแปลกประหลาดที่แยกออกจากกัน แต่สมุดจักรพรรดิในจุดตันเถียนของเขา กลับทอประกายเจิดจ้า และยึดร่างของเขาไว้แน่นจนไม่สามารถขยับเขยื้อนได้แม้แต่นิ้วมือ!หลิงหยุนจึงทำได้เพียงแค่มองและจดจำเส้นทางของพู่กันจักรพรรดิ ดวงดาวที่ถูกนำมาร้อยเรียงเป็นเส้นทางที่ทอดยาวนั้นมีจำนวนมากมาย จนแม้แต่ความทรงจำอันยอดเยี่ยมของหลิงหยุนก็ยังไม่เพียงพอที่จะจดจำ!ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปเนิ่นนาน พู่กันจักรพรรดิร้อยเรียงดวงดาวได้มากมายนับไม่ถ้วน ก่อนจะหยุดเคลื่อนที่ในที่สุด!หลิงหยุนเห็นชัดเจนว่าดวงดาวที่ส่องแสงอยู่ใกล้ดาวฤกษ์นั้น มีดวงดาวเล็กๆอยู่ห้าดวงที่มีสีสรรแตกต่างกัน!“นี่มัน…”หลิงหยุนยิ้มออกมาด้วยความตกตะลึง.. ร่างทั้งร่างของเขาสั่นอย่างรุนแรง น้ำตาเริ่มไหลเอ่อออกจากดวงตาคู่สวยทั้งสองข้าง และหยดลงอย่างเงียบๆ!ระหว่างนั้น.. หลิงหยุนก็พยายามที่จะจะจำเส้นทางดวงดาวที่วาดโดยพู่กันจักรพรรดิ!“พู่กันนั่น..”แล้วพู่กันจักรพรรดิที่เป็นตำนานนับพันปี ก็พุ่งกลับเข้าสู่หว่างคิ้วของหลิงหยุน! แล้วประตูประหลาดที่มัจฉาหยิน-หยางเป็นผู้เปิดนั้น ก็ปิดลง..ตูม!เขามังกรและผาหยกด้านใต้สั่นสะเทือนไปทั้งลูก! แรงสั่นสะเทือนที่รุนแรงนั้นเกิดขึ้นหลายครั้ง และนับว่ารุนแรงกว่าครั้งที่เกิดหลุมยักษ์แห่งนี้เสียอีก!ที่ก้นหลุมยักษ์แห่งนี้ ทั้งคางคก งู และสัตว์ประหลาดใหญ่ยักษ์อื่นๆ ต่างก็พากันกรีดร้องออกมา เสียงนกบินกันแตกตื่นด้วยความตระหนกตกใจ น้ำในแม่น้ำพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว และค่อยๆท่วมหลุมยักษ์จนลึกกว่าร้อยเมตร!ก้นหลุมยักษ์ที่มีความลึกกว่าสี่ร้อยเมตร จู่ๆก็เหลือความลึกเพียงแค่สามร้อยเมตร เพราะอีกหนึ่งร้อยเมตรคือน้ำที่ท่วมสูงขึ้น!หลังจากที่เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหวขึ้นนั้น หัวใจแห่งค่ายกลมังกรหยิน-หยางแห่งนี้ ถ้ำหินที่หลิงหยุนและคนอื่นๆเคยอยู่นั้น ก็ได้จมอยู่ใต้น้ำที่มืดมิดไปหนึ่งร้อยเมตร