ตอนที่ 329

บทที่ 329 : ครอบครองสมุดจักรพรรดิ “นี่…” ตู้กู่โม่ทิ้งขวดน้ำแร่ในมือลงพื้นทันที แล้วรีบหันไปคว้าน้ำเต้าในมือของหลิงหยุนแทน หลิงหยุนปล่อยให้ตู้กู่โม่คว้าไป และได้แต่ยืนยิ้มมองความตลกขบขันของเขา.. “นี่มัน!” เมื่อตู้กู่โม่แบกน้ำเต้าไว้ในมือ เขารับรู้ได้ถึงน้ำหนักหลายกิโลกรัมของมัน จนมือสั่นตัวสั่นไปหมด และแทบจะหัวคะมำ! ตู้กู่โม่รีบเดินลมปราณจากจุดตันเถียนเพื่อเพิ่มกำลัง มือขวาของเขาจับอยู่ที่คอน้ำเต้า ส่วนมือซ้ายประคองที่ก้นน้ำเต้า พร้อมกับก้าวเท้าขวาออกไปด้านหน้าเพื่อทรงตัวไว้ไม่ให้หน้ำคะมำลงไปกับพื้น สีหน้าของตู้กู่โม่มีอาการตกใจสุดขีดพร้อมกับร้องขึ้นมาเสียงดัง “หนักมากจริงๆ!” ข้างในน้ำเต้ามีน้ำลายมังกรอยู่ อย่างน้อยๆก็หลายกิโลกรัม.. หลิงหยุนมองตู้กู่โม่พร้อมกับกลั้นหัวเราะจนปวดท้อง จากนั้นจึงชี้ไปที่บ่อหินทรงกลมที่ลึกเกือบสองเมตร แล้วจึงอ้าปากพูดขึ้นว่า “นายนี่มันโลภมากจริงๆ ไม่เห็นรึไงว่าบ่อนี้ใหญ่แค่ใหน น้ำลายมังกรทั้งหมดก็อยู่ในน้ำเต้า คิดสิว่าน้ำเต้านั่นจะหนักแค่ใหนกัน!” น้ำลายมังกรนั้นมีน้ำหนักมากกว่าน้ำเปล่าถึงสองเท่า และตอนนี้น้ำลายมังกรในบ่อที่ใหญ่ขนาดนี้ก็เข้าไปอยู่ในน้ำเต้าจนหมดแล้ว คิดดูว่าสิว่ามันจะหนักถึงเพียงใด? ตู้กู่โม่กัดฟันอยู่ครู่หนึ่งจนใบหน้าของแดงก่ำ ท้ายที่สุดเขาก็ไม่สามารถทนได้ จึงค่อยๆโน้มตัววางมันลงบนพื้น พร้อมกับหายใจหอบ.. “ไม่น่าเชื่อว่ามันจะหนักถึงเพียงนี้! เจ้าช่างน่ากลัวนักหลิงหยุน!?” ก่อนที่หลิงหยุนจะเข้าสู่ขั้นปรับร่างกาย-4 นั้น ร่างกายของเขาก็แข็งแกร่ง และแขนหนึ่งข้างก็สามารถยกของหนักได้หลายกิโลกรัม แต่ตอนนี้เขาเข้าสู่ขั้นปรับร่างกาย-4 แล้ว อีกทั้งยังสำเร็จวิชาพลังลับหยินหยางจึงทำให้พลังหยินและหยางในร่างกายสมดุลย์อยู่ตลอดเวลา จึงแทบไม่ต้องพูดถึงเรื่องกำลังภายในและความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์! หลิงหยุนยิ้มพร้อมกับเอื้อมมือไปยกน้ำเต้าขึ้นมา และเรียกมันเก็บเข้าไปในแหวนพื้นที่ หลิงหยุนสัมผัสได้ว่าน้ำเต้าวิเศษใบนี้ดูจะดื้อมากทีเดียว เขาจึงยังไม่ต้องการใช้พลังวิเศษจากมัน หากเขาสามารถเรียนรู้วิธีการใช้งานมันได้แล้ว หลังจากที่บรรจุน้ำลายมังกรจำนวนมากเข้าไป เหตุการณ์ลักษณะนี้จะไม่เกิดขึ้นอย่างแน่นอน ตอนนี้หลิงหยุนทำได้เพียงแค่เก็บมันเข้าไปในแหวนพื้นที่ก่อน และหยุดคิดเรื่องลักษณะพิเศษของมันไว้ก่อน ยกตัวอย่างแหวนพื้นที่.. หลังจากที่เก็บน้ำเต้าที่บรรจุน้ำลายมังกรจำนวนมากเข้าไปเก็บด้านในแล้ว เขาก็ไม่รู้สึกหนักอีกเลย และนี่คือความวิเศษหรือลักษณะพิเศษของแหวนพื้นที่ เพราะไม่ว่าของที่เก็บอยู่ด้านในจะมีน้ำหนักมากเพียงใด แต่เมื่อเข้าไปอยู่ในแหวนพื้นที่แล้ว ของสิ่งนั้นจะไร้น้ำหนักทันที นั่นเพราะแหวนพื้นที่เป็นเหมือนอีกมิติหนึ่งที่อิสระ พื้นที่ในแหวนพื้นที่นั้นไม่ใช่มิติเดียวกับพื้นที่บนผืนโลกแห่งนี้ ดังนั้นสิ่งของที่อยู่ในแหวนพื้นที่จึงไม่มีผลต่อแรงดึงดูดของโลก แต่ตัวแหวนพื้นที่เองนั้นก็ยังคงอยู่ภายใต้แรงโน้มถ่วงของโลก ดังนั้นแหวนในมือของหลิงหยุนจึงยังคงมีน้ำหนักตามสภาพจริงของมัน นี่ช่างเป็นเรื่องที่วิเศษและน่าทึ่งมาก! ตู้กู่โม่อ้าปากค้างอยู่นานก่อนที่จะค่อยๆหุบลง เขาหันไปทางหลิงหยุนอยู่หลายครั้งพร้อมกับจ้องมองหลิงหยุนอยู่นาน “น่าแปลก.. เจ้าเอาน้ำลายมังกรจำนวนมากแบบนั้นใส่ลงไปในสมบัติของสำนักหมอสวรรค์ที่เจ้าขโมยมาได้ยังไงกัน?” หลิงหยุนทำให้ตู้กู่โม่ทึ่งสุดขีด คล้ายกับได้เห็นการเคลื่อนภูเขาย้ายทะเลก็ไม่ปาน จนทำให้สมองของเขาถึงกับคิดอะไรไม่ออก หลิงหยุนไม่สนใจตู้กู่โม่อีก เขามองบ่อหินที่ว่างเปล่าอย่างพอใจ และดวงตาของเขาก็เป็นประกายขึ้นมาวูบหนึ่ง ราวกับว่าเพิ่งจะนึกอะไรขึ้นมาได้! “มีอะไรผิดปกติงั้นรึ? เจ้าจ้องมองบ่อน้ำลายมังการที่แห้งหมดแล้วทำไมกัน?” ตู้กู่โม่ถามขึ้นอย่างงุนงง และก็มองตามสายตาของหลิงหยุนลงไปในบ่อหิน ด้านในบ่อน้ำลายมังกรนั้น กลับไม่ได้แห้งผากอย่างเคย และตอนนี้มันก็มีน้ำลายมังกรผุดขึ้นมาอีก แต่น้ำลายมังกรจำนวนนั้นไม่สามารถหยุดสายตาที่แหลมคมของหลิงหยุนและตู้กู่โม่ได้ “นี่.. ดูเหมือนว่าบ่อหินแห่งนี้จะเป็น..” ดวงตาของตู้กู่โม่เป็นประกายขึ้นมาและอ้าปากหวออีกครั้ง จากนั้นก็ยกมือชี้ไปที่บ่อหิน ปากก็พึมพำว่า“นี่.. นี่ดูเหมือนจะเป็นแผนผังแปดทิศ!”หลิงหยุนผลุนผลันไปที่ขอบบ่อหินทันที เขาเรียกยันต์อัคนีออกมาสองแผ่น และตะโกนสั่งอยู่ข้างบ่อ ลูกไฟขนาดใหญ่เท่าลูกบาสเก็ตบอลลุกโชติช่วงอยู่ข้างบ่อหินตอนนี้หลิงหยุนรู้สึกปลาบปลื้มดีใจอย่างที่สุด และเริ่มสำรวจจที่ก้อนหลุมอย่างกระตือรือร้น“นี่.. ของวิเศษของเจ้าเป็นอะไรกันแน่?! ของวิเศษของสำนักหมอสวรรค์ของเจ้าเป็นอะไรกันแน่?” ตู้กู่โม่มองหลิงหยุนที่เรียกยันต์ออกมาอย่างอึ้งๆ“เจ้าเห็นมาตั้งหลายครั้งแล้ว ยังไม่ชินอีกรึ!”ก้นบ่อแห่งนี้เป็นรูปทรงกลม และดูเหมือนว่าบ่อแห่งนี้จะถูกแกะสลักมาจากหินทั้งก้อน ซึ่งเป็นหินชนิดเดียวกับที่อยู่ในถ้ำแห่งนี้ที่ก้นหลุมไม่มีตัวหนังสือ มีเพียงสัญลักษณ์แปดทิศที่มีความหมายว่า..เฉียน – คือทิศตะวันตกเฉียงเหนือคุน – คือทิศตะวันตกเฉียงใต้เจิ้น – คือทิศตะวันออกซวิ่น – คือทิศตะวันออกเฉียงใต้ตุ้ย – คือทิศตะวันตกเกิ้น – คือทิศตะวันออกเฉียงเหนือขั่น – คือทิศเหนือหลี – คือทิศใต้ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ที่ใช้ลายเส้นธรรมดา ตรงกลางเป็นสัญลักษ์ ‘ไท่จี๋’ซึ่งเป็นสัญลักษณ์รูปวงกลมและมีเส้นโค้งแบ่งเป็นสองส่วน อุปมาว่าเป็นมัจฉาคือปลาสองตัว ปลาสีขาวและปลาสีดำ โดยมีเส้นมังกรโค้งอยู่ตรงกลาง แยกสองฝั่งออกเป็นสัดส่วนเท่าๆกัน และตรงกลางของมัจฉาแต่ละตัวก็มีก้อนหินอยู่ตรงกลางคล้ายดวงตาแม้จะแกะสลักจากหินที่หยาบแบบเรียบง่าย แต่ก็เป็นแผนผังแปดทิศที่สมบูรณ์อย่างเหลือเชื่อหลิงหยุนถึงกับอ้าปากค้าง สีหน้าของเขาทั้งตกใจและมีความสุขในเวลาเดียวกัน แต่ในใจของเขานั้นกลับรู้สึกมากกว่าที่แสดงออกมาทางสีหน้าเสียอีกหากไม่ใช่เพราะน้ำเต้าวิเศษลูกนั้น เขาคงจะตักเอาน้ำลายมังกรไปเท่าที่จะทำได้ จากนั้นก็คงออกไปจากที่นี่พร้อมกับเจ้าขาวปุยและตู้กู่โม่แล้วหากเขาทำเช่นนั้น น้ำลายมังกรก็จะยังคงเหลืออยู่ในบ่ออีกมากมาย และทำให้เขาไม่สามารถมองเห็นสัญลักษณ์ที่อยู่ก้นบ่อนี้ได้อย่างแน่นอนและหากไม่ใช่เพราะเจ้างูยักษ์ได้รับบาดเจ็บสาหัสแล้ว พวกเขาคงจะไม่สามารถมานั่งตักน้ำลายมังกรกันได้อย่างสบายอกสบายใจเช่นนี้ และก็คงไม่ได้เห็นก้นบ่ออยู่ดีแสงสว่างจากยันต์อัคนีดับไปแล้ว หลิงหยุนจึงเรียกออกมาเพิ่มอีกสองสามแผ่น และเริ่มสำรวจแผนผังแปดทิศที่ก้นบ่ออีกครั้ง จากนั้นก็มองไปยังประตูศิลาทั้งสามบาน‘ข้าเกือบจะพลาดไม่สามารถเปิดประตูศิลาได้แล้วสินะ!’แผนผังแปดทิศนี้ต้องมีส่วนเกี่ยวข้องกับประตูศิลาทั้งสามบาน นี่เป็นสิ่งที่หลิงหยุนคาดเดา และจำเป็นต้องอาศัยการสำรวจและสังเกตุอย่างละเอียดรอบคอบ“นี่.. พ่ออัจฉริยะแห่งสำนักหมอสวรรค์ สมุดจักรพรรดิของข้าต้องอยู่ในนั้นแน่!” ตู้กู่โม่ตื่นเต้นจนตัวสั่น“นายหยุดส่งเสียงดังรบกวนฉันซะที!” หลิงหยุนมองตู้กู่โม่ด้วยสายตาตำหนิ และเริ่มมองไปที่ก้นหลุมและสำรวจอย่างละเอียดอีกครั้ง