ตอนที่ 342

Dragon Emperor Martial God จักรพรรดิ์เทพมังกร – ตอนที่ 342 บทที่ 342 : เกิดเรื่อง! หลังจากที่หลิงหยุนนั่งลง เสี่ยวเฉิงเยี่วยก็ประกาศเริ่มงานวันเกิดของเสี่ยวเม่ยหนิงอย่างเป็นทางการ และเพียงแค่คำพูดประโยคเดียว บรรยากาศภายในห้องรับแขกก็เริ่มเปลี่ยนเป็นครึกครื้นทันที โต๊ะที่ดูเหมือนจะตื่นเต้นมากที่สุด เห็นจะไม่พ้นโต๊ที่หลิงหยุนนั่ง หนุ่มๆแต่ละคนต่างก็ออกอาการตื่นเต้นสุดขีด และเฝ้ารอให้นางเอกของงานปรากฏตัว เพื่อที่พวกเขาจะได้เตรียมมอบของขวัญวันเกิดที่ครอบครัวได้เตรียมไว้ให้แก่เสี่ยวเม่ยหนิง อีกทั้งต้องการรู้ว่าท้ายที่สุดของขวัญจากใครที่จะสามารถชนะใจเสี่ยวเม่ยหนิงได้.. ช่างแตกต่างจากงานวันเกิดของคนธรรมดาทั่วไป ผู้ที่มาร่วมงานในวันนี้ ต่างก็ไม่ได้มาเพื่อรับประทานอาหารในงานเลี้ยง เพราะแต่ละคนที่มาร่วมงานนั้น นอกเหนือจากมาแสดงความยินดีแล้ว แต่ละคนล้วนมีจุดหมายอื่นซ่อนอยู่ และจุดหมายของแต่ละคนก็แตกต่างกันไป โดยเฉพาะบรรดาหนุ่มๆ ที่ต่างก็เติบโตมาในตระกูลที่ร่ำรวย ไม่ว่าอาหารชั้นเลิศเพียงใด ทุกคนต่างก็เคยลิ้มรสกันมาหมดแล้วทั้งนั้น! ดังนั้น แม้ว่าเสี่ยวเฉิงเยี่วยจะได้เชิญเชฟที่เก่งที่สุดในปักกิ่งมาเตรียมอาหารในงานเลี้ยงให้ อาหารที่เสริฟขึ้นโต๊ะนั้น จึงทั้งปราณีตและน่ารับประทานอย่างมาก แต่ก็ไม่มีใครสนใจและใส่ใจกับอาหารบนโต๊ะมากนัก ที่สำคัญ.. งานเลี้ยงในลักษณะนี้เน้นให้ความสำคัญในเรื่องของความยิ่งใหญ่อลังการ มากกว่าที่จะให้ความสำคัญกับเนื้อหาสาระของงาน และแน่นอนว่างานจะไม่จบลงเพียงแค่สองชั่วโมงสั้นๆนี้แน่ จุดไคลแม็กซ์ของงานเลี้ยงวันเกิดในคืนนี้มีเพียงแค่สองเรื่อง.. เรื่องแรกคือการเป่าเทียนวันเกิดของเสี่ยวเม่ยหนิง และรอรับคำอวยพรจากทุกๆคน เรื่องที่สองนั้นแน่นอนว่าต้องเป็นเรื่องของขวัญวันเกิด ของขวัญวันเกิดที่จะมอบให้กับเสี่ยวเม่ยหนิงนั้น นอกจากจะเป็นการแสดงความสัมพันธ์ระหว่างสองครอบครัวแล้ว ยังแสดงถึงจุดประสงค์ของผู้ที่มอบให้ด้วย และที่สำคัญที่สุดคือ มันเป็นช่วงเวลาที่แต่ะละตระกูลจะได้โอ้อวดความยิ่งใหญ่และสถานภาพทางสังคมของตนเอง! บรรดาหนุ่มๆในโต๊ะต่างก็ตั้งตารอคอยให้เสี่ยวเม่ยหนิงลงมาข้างล่างอย่างใจจดใจจ่อ! เสี่ยวเฉิงเยี่วยพาหลิงหยุนมาส่งที่เก้าอี้ที่ได้เตรียมไว้ให้ เก้าอี้ของเขานั้นอยู่ระหว่างคุณชายฮู๋เซ่าป๋ายแห่งสำนักหมอหุบเขาเทวะ และคุณชายหลงเทียนยู่แห่งตระกูลหลง.. และนั่นทำให้ชายหนุ่มทั้งสองต่างก็ไม่พอใจ และนึกรังเกียจอยู่เงียบๆ ตอนแรก.. ทั้งคู่ต่างก็คิดว่าผู้ที่จะมานั่งระหว่างพวกเขาทั้งสองคนนั้น จะเป็นบุคคลพิเศษจนน่าตกใจ และเป็นผู้ที่มีคุณสมบัติพิเศษเหมาะสมที่จะเป็นแขกคนพิเศษของท่านหมอเสี่ยวกับเสี่ยวเม่ยหนิง แต่เมื่อหลิงหยุนเดินเข้ามา ทั้งสองคนจึงได้แต่มองหน้ากันด้วยความตกตะลึง..! นั่นเพราะคนทั้งโต๊ะต่างก็ไม่มีใครรู้จักหลิงหยุนเลยแม้แต่คนเดียว! และเมื่อได้เห็นการแต่งตัวของหลิงหยุน หนุ่มๆในโต๊ะต่างก็นึกรังเกียจที่จะได้นั่งร่วมโต๊ะกับเขา เพราะเสื้อผ้าที่หลิงหยุนสวมใส่นั้น เทียบกับผู้ชายในโต๊ะไม่ได้เลยแม้แต่น้อย หลิงหยุนไม่เพียงแต่งตัวไม่เหมาะสมกับงาน แต่เสื้อผ้าของเขายังเป็นเสื้อผ้าเกรดต่ำ เรียกได้ว่าไม่คู่ควรกับงานอย่างมาก! แต่นี่เป็นชุดที่หลิงหยุนรีบไปหาซื้อจากร้านข้างถนนในหวู่ฮั่นมา ไม่เช่นนั้นแล้ว หากเขาสวมเสื้อคลุมของตู้กู่โม่มา อย่าว่าแต่จะเข้ามาในบ้านของท่านหมอเสี่ยวเลย เขาคงต้องถูกห้ามไม่ให้เข้าตั้งแต่หน้าหมู่บ้านแล้วอย่างแน่นอน หนุ่มๆที่นั่งร่วมโต๊ะเริ่มจากมองหลิงหยุนด้วยความอยากรู้อยากเห็น จากนั้นก็เริ่มแสดงสายตารังเกียจเหยียดหยัน หลายคนถึงกับยิ้มหยันให้กับหลิงหยุน..ถึงแม้ว่าหลิงหยุนจะมีรูปร่างหน้าตาที่ดีกว่าพวกเขา แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่! เพราะมีเพียงแค่ความหล่ออย่างเดียวนั้นทำอะไรไม่ได้!แม้แต่หลงเทียนยู่ที่ปกติเป็นคนสงบเยือกเย็น ยังแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง นี่เป็นงานวันเกิดของหนิงน้อย แต่หลิงหยุนกลับทำเหมือนไม่ให้เกียรติ?!เขารีบขยับเก้าอี้ออกห่างจากหลิงหยุนเล็กน้อย จากนั้นก็เหลือบมองหลิงหยุนพร้อมกับถามยิ้มๆ“หลิงหยุน.. ดูเหมือนพวกเราทั้งหมดน่าจะอายุมากกว่านาย ช่วยแนะนำตัวให้พวกเรารู้จักหน่อยสิ นายเป็นคนที่ใหน..?”หลิงหยุนยิ้มอย่างไม่สะทกสะท้าน และพูดอย่างไม่เกรงกลัว “ผมเป็นคนเมืองจิงฉู.. ส่วนแม่ผมก็เปิดคลีนิค..”เมื่อทุกคนได้ยินหลิงหยุนแนะนำตัว ต่างก็แสดงสีหน้าผิดหวัง และหนึ่งในนั้นถึงกับยิ้มหยันและถามขึ้นว่า “แล้วนายไปรู้จักหนิงน้อยได้ยังไงกัน?”หลิงหยุนตอบยิ้มๆ “ผมกับหนิงน้อยเรียนที่เดียวกัน.. ผมเป็นนักเรียนของโรงเรียนมัธยมจิงฉู..”หนึ่งในนั้นคิดในใจว่า.. ที่แท้ก็เป็นเพื่อนนักเรียนนี่เอง ถึงได้สนิทสนมกัน!ชายหนุ่มพวกนี้เมื่อเห็นใครที่ดูเหมือนจะมีสถานะที่ต่ำต้อยกว่าตนเอง ก็เริ่มที่อยากจะล้อเลียน หนึ่งในนั้นยกมือขึ้นชี้ไปรอบๆห้องรับแขกแล้วพูดขึ้นว่า“หลิงหยุน.. ดูท่านายจะมีปัญหาแล้วล่ะ?!”หลิงหยุนมองไปรอบๆห้องรับแขก พร้อมกับคิดว่าระหว่างที่เดินเข้ามาในบ้านนั้น เขาก็มองเห็นปัญหาจริงๆ จึงได้แต่ตอบกลับไปว่า“ใช่.. น่าจะมีปัญหาจริงๆ!”หนุ่มๆในโต๊ะต่างก็มองหน้ากัน และก็หัวเราะออกมาเสียงดัง!ชายหนุ่มพวกนั้นไม่เข้าใจความหมายของหลิงหยุน ที่หลิงหยุนพูดว่าน่าจะมีปัญหานั้นก็เพราะว่า เมื่อเขาเข้ามาในบ้าน นอกจากท่านหมอเสี่ยวแล้ว เขาก็ไม่พบใครที่เขารู้จักเลยแม้แต่คนเดียว!หลิงหยุนคิดไว้ว่าอย่างน้อยในงานวันเกิดของหนิงน้อย เขาน่าจะได้พบหนิงหลิงยู่ ถังเมิ่ง เกาเฉินเฉิน เฉิงเม่ยเฟิง หรือเพื่อนคนอื่นๆ หรือไม่อย่างน้อยเขาก็น่าจะได้พบนางฉินจิวยื่อบ้าง!แม้ว่าเสี่ยวเม่ยหนิงจะเป็นเด็กสาวที่เอาแต่ใจ แต่ด้วยความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขา หลิงหยุนไม่เชื่อว่าเสี่ยวเม่ยหนิงจะไม่เชิญคนเหล่านี้มาในงานวันเกิดของเธอ!เสี่ยวเม่ยหนิงเองก็เคยพบเจอแม่ของเขา อีกทั้งสองคนก็ยังพูดคุยกันถูกคอ แม่ของเขาก็เอ็นดูหนิงน้อยอย่างมาก! หากเสี่ยวเม่ยหนิงเอ่ยปากชวน แน่นอนว่านางฉินจิวยื่อต้องไม่ปฏิเสธอย่างแน่นอน!หลิงหยุนมั่นใจว่าหนิงน้อยจะต้องเชิญทุกคน แต่เหตุใดเขาจึงไม่พบใครในงานเลยแม้แต่คนเดียว? นี่เป็นเรื่องที่ไม่ปกติ!! และน่าจะต้องเกิดปัญหาอะไรบางอย่างขึ้นอย่างแน่นอน!!