ตอนที่ 47
ตอนที่ 350
October 22, 2026
Dragon Emperor Martial God จักรพรรดิ์เทพมังกร – ตอนที่ 350 บทที่ 350 : เกิดเรื่องน่าเศร้า! ห้องลับของท่านหมอเสี่ยวนั้นกว้างขวางใหญ่โตมาก ภายในยังแบ่งเป็นห้องย่อยๆอีกสามห้อง ห้องหนึ่งสำหรับไว้ประชุมในเรื่องที่เป็นความลับ ห้องที่สองคือห้องฝึกวิทยายุทธของท่านหมอเสี่ยว และห้องที่สามคือห้องเก็บสมบัติล้ำค่าต่างๆ ทันทีที่หลิงหยุนเข้าไปในห้อง เขาจึงพบว่าผนังห้องด้านในทั้งหมดทำจากเหล็กที่แข็งแรง หากใครต้องการที่เข้าไปเพื่อขโมยของแล้วล่ะก็ คงทำได้แค่ฝัน! อีกทั้งภายในห้องประชุมนี้ ก็บุฉนวนกันเสียงอย่างดี ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นด้านใน ไม่มีทางที่คนภายนอกจะได้ยินอย่างเด็ดขาด หลิงหยุนเดินตามเสี่ยวเม่ยหนิงเข้าไปในห้องประชุม และนั่งลงตรงข้ามท่านหมอเสี่ยว.. ตั้งแต่เข้ามาในห้องลับแห่งนี้ เสี่ยวเม่ยหนิงก็เกาะแขนหลิงหยุนไว้แน่น แววตาของเธอที่มองเขานั้นเต็มไปด้วยความท้อแท้ และกระวนกระวายใจ ทุกครั้งที่เธอกำลังจะอ้าปากพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็เงียบไปทุกครั้ง.. ส่วนท่านหมอเสี่ยวนั้น ตั้งแต่พบหลิงหยุนในงาน เขาไม่ถามหลิงหยุนด้วยซ้ำว่าหลายวันที่ผ่านมาหลิงหยุนหายตัวไปใหน แต่กลับมองหลิงหยุนด้วยสายตากังวล ดูคล้ายกับว่ากำลังครุ่นคิดว่าจะเริ่มต้นอย่างไรดี.. หลิงหยุนขมวดคิ้วเข้าหากันแน่นพร้อมกับจ้องมองท่านหมอเสี่ยวด้วยสายตาที่แน่วแน่ ในใจของเขาไม่มีความกังวลตื่นเต้น เพราะได้เตรียมใจมาก่อนหน้านี้แล้ว.. “อาวุโสเสี่ยว.. เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่? ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ได้โปรดพูดออกมาตรงๆ ผมรับได้!” เพราะตั้งแต่ที่หลิงหยุนสังเกตุเห็นว่ามีเพียงท่านหมอเสี่ยวกับหนิงน้อยที่เขารู้จักอยู่ในงานวันเกิด เขาก็คาดเดาไว้อยู่แล้วว่าต้องมีเรื่องราวใหญ่โตเกิดขึ้นอย่างแน่นอน! “พี่หลิงหยุน.. ฟังแล้วพี่ก็อย่าโมโหมากนะ..” เสี่ยวเม่ยหนิงมองหลิงหยุนด้วยแววตาเคร่งเครียด และพูดกับหลิงหยุนด้วยความระมัดระวัง ท่านหมอเสี่ยวกระแอมเบาๆ จากนั้นก็หันไปพูดกับเสี่ยวเม่ยหนิงว่า “หนิงน้อย.. หกวันที่ผ่านมานี้เกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง หลานก็เล่าให้หลิงหยุนฟังให้หมดเถอะ.. หลานเองก็รู้เรื่องราวทั้งหมดดีกว่าปู่!” เสี่ยวเม่ยหนิงกัดริมฝีปากแน่น และกำลังรวบรวมความคิดว่าจะเริ่มต้นจากเรื่องใหนก่อนดี แต่หลิงหยุนก็ถามขึ้นมาก่อนว่า.. “หนิงน้อย.. บอกผมมาก่อนว่าแม่กับหลิงยู่เป็นยังไง?” คนที่หลิงหยุนเป็นห่วงมากที่สุดก็คือแม่กับน้องสาวของเขา และตราบใดที่เขาได้ยินว่าแม่กับน้องสบายดี ที่เหลือก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรสำหรับเขา! อีกทั้งนางฉินจิวยื่อเองก็เป็นถึงยอดฝีมือขั้นเซียงเทียนที่ใกล้จะเข้าสู่ขั้นสามแล้ว ซึ่งเหนือกว่าท่านหมอเสี่ยวด้วยซ้ำไป แต่กลับคิดไม่ถึงว่า ทันทีที่เสี่ยวเม่ยหนิงได้ยินคำถามของหลิงหยุน เธอกับส่ายหน้าไปมา และนั่นทำให้หัวใจของเขาเต้นแรงด้วยความตกใจ.. เพราะหากแม่ของเขาเป็นอะไรไป หนิงหลิงยู่ก็ต้องขาดที่พึ่ง แล้วหากศัตรูของเขาบุกมาถึงที่บ้าน แน่นอนว่าหนิงหลิงยู่ย่อมไม่สามารถที่จะเอาตัวรอดได้!หลิงหยุนหน้าเครียดและบีบมือของเสี่ยวเม่ยหนิงแน่น พร้อมกับถามขึ้นว่า “เกิดอะไรขึ้นกันแน่หนิงน้อย? เกิดอุบัติเหตุกับแม่ผมงั้นเหรอ? บอกผมมาเดี๋ยวนี้!”เสี่ยวเม่ยหนิงส่ายหน้าแล้วก็พยักหน้า แล้วพูดตะกุกตะกักว่า “ป้าฉิน.. ไม่ได้เกิดอุบัติเหตุอะไรกับป้าฉิน แต่.. จู่ๆป้าฉินก็หายตัวไป..”“อะไรนะ?!!” หลิงหยุนไม่สามารถสงบนิ่งได้อีกต่อไป เขาผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ทันที พร้อมกับร้องถามเสียงดังว่า “หายไปได้ยังไง?”เสี่ยวเม่ยหนิงก็ลุกขึ้นยืนตามหลิงหยุน “พี่หลิงหยุน.. พี่อย่าเพิ่งกังวลไป นั่งลงฟังฉันเล่าให้จบก่อน ปัญหาทุกอย่างเราจะค่อยๆแก้ไขไป!”ดวงตาของหลิงหยุนเต็มไปด้วยความเย็นชาและเย็นยะเยือก เขาค่อยๆนั่งลงอย่างสงบนิ่งพร้อมกับครุ่นคิดอะไรบางอย่างผ่านไปตั้งหกวัน อะไรที่เกิดขึ้น.. ก็ได้เกิดขึ้นไปแล้ว! ร้อนรนมากไปก็ไม่มีประโยชน์อะไร สิ่งที่เขาต้องทำในตอนนี้คือ ทำความเข้าใจกับเรื่องราวทุกอย่างที่เกิดขึ้นก่อน!“ป้าฉินหายไปในคืนเดียวกับที่พี่หายตัวไป.. แต่จะเรียกว่าหายตัวไปก็ไม่ถูกซะทีเดียว เพราะป้าฉินได้เขียนโน้ตทิ้งไว้ให้กับพี่หลิงยู่”เมื่อได้ยินว่าฉินจิวยื่อทิ้งโน๊ตไว้ให้กับหนิงหลิงยู่ หลิงหยุนก็ถามขึ้นมาทันที “แล้วโน๊ตนั่นเขียนอะไรไว้?”เหตุการณ์ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในหกวันนี้ เสี่ยวเม่ยหนิงจำได้ขึ้นใจ! เธอแทบไม่ต้องนึกทบทวน และสามารถเล่าให้หลิงหยุนฟังได้ทันที“พี่หลิงยู่เล่าให้ฉันฟังว่า เธอตื่นขึ้นมาในเช้าวันจันทร์ ก็พบว่ามีโน๊ตของป้าฉินติดไว้บนหัวเตียง เขียนไว้ว่าจะออกไปทำธุระสำคัญ ถ้าเสร็จเร็ว.. ก็จะกลับมาภายในสองหรือสามวัน และภายในสองสามวันนี้ ไม่ว่าที่บ้านจะเกิดเรื่องอะไร ให้พี่หลิงยู่จัดการเองได้เลย”หลิงหยุนคิดทบทวนอยู่ในใจ คืนที่เขาลงไปสำรวจหลุมยักษ์นั่นเป็นคืนสุดท้ายของวันหยุดเทศกาลเชงเม้ง และวันรุ่งขึ้นก็เป็นวันจันทร์..ฉินจิวยื่อคงต้องคิดว่าเขาต้องไปโรงเรียนตามปกติ และแม่ของเขาก็น่าจะรู้ถึงความแข็งแกร่งของเขาดี จึงคิดว่าตราบใดที่มีเขาอยู่ด้วย คงไม่มีเรื่องราวใหญ่โตเกิดขึ้นที่บ้านก่อนที่หลิงหยุนจะไปสำรวจหลุมยักษ์นั้น เขาได้ให้เฉิงเม่ยเฟิงและเสี่ยวเม่ยเม่ยไปอยู่ที่บ้านแม่ เพื่อให้แม่ของเขาคุ้มครองหญิงสาวทั้งสองคนแทน ในขณะที่แม่ของเขามีเรื่องรีบด่วนที่ต้องไปทำ และนางเองก็คงคิดว่าหลิงหยุนที่อยู่บ้านก็จะสามารถดูแลครอบครัวได้! ทั้งคู่คลาดกันไปเพียงนิดเดียว!ก่อนที่หลิงหยุนจะลงไปสำรวจก้นหลุมยักษ์นั้น เขาก็ได้สร้างศัตรูไว้มากมาย หลิงหยุนอดคิดไม่ได้ว่า เมื่อเขากับแม่ไม่อยู่บ้าน จะเกิดเรื่องอะไรขึ้นที่บ้านหรือไม่?หลิงหยุนรีบถามต่อว่า “แม่ไม่ได้บอกไว้เหรอว่าจะไปที่ใหน? แล้วมันสำคัญมากยังไง?”เสี่ยวเม่ยหนิงส่ายหน้าและตอบไปว่า “ไม่ได้บอกไว้.. พี่หลิงยู่เล่าให้ฟังว่า ดูจากลายมือของป้าฉินแล้ว ดูเหมือนจะเร่งรีบมาก และโน๊ตก็เขียนไว้เพียงสั้นๆ!”หลิงหยุนพยักหน้าและถามต่อว่า “แล้วทำไมหลิงยู่ไม่โทรเข้ามือถือแม่ล่ะ?”เสี่ยวเม่ยหนิงส่ายหน้าและตอบกลับไปว่า “ป้าฉินไม่ได้เอาโทรศัพท์ไปด้วย!”หลิงหยุนพึมพำออกมา “แม่บอกว่าจะไปสองสามวัน แต่นี่ผ่านมาหกวันแล้ว แต่ก็ยังไม่กลับมา..”