ตอนที่ 401

[ติดตามข่าวสารได้ที่เพจ : จักรพรรดิ์เทพมังกร ] บทที่ 401 : ตระกูลซัน.. แล้วยังไง?! อั้ก! นักพรตเต๋าถึงกับกระอักเลือดออกมาทันที พร้อมกับร่างที่ผอมบางของเขาก็ถูกหมัดของหลิงหยุนกระแทกจนกระเด็นออกไปหลายสิบก้าว ร่างของเขาสั่นสะท้านจนแทบจะยืนไม่อยู่! หมัดปีศาจเถียนกังที่หลิงหยุนชกออกไปอย่างสุดกำลังนั้น มีพลังรุนแรงจนใครก็ยากที่จะต้านทานได้! หลิงหยุนมีพละกำลังมหาศาลอย่างน่าอัศจรรย์! ขนาดหม้อทองแดงที่หนักเป็นพันกิโลกรรม เขายังสามารถใช้มือเพียงข้างเดียวยกขึ้นแกว่งไปมาได้อย่างสบาย จึงแทบไม่ต้องคิดว่า หมัดที่หลิงหยุนชกออกไปนั้นจะมีพลังมากมายมหาศาลเพียงใด! นักพรตเต๋าได้รับบาดเจ็บหลายแห่ง และใบหน้าของเขาก็เริ่มซีดเซียว ระหว่างที่ยืนโอนเอนไปมาอยู่นั้น สายตาก็เหลือบไปเห็นบาดแผลที่ไหล่ซ้ายของตนเอง เขาถึงกับตกใจจนต้องกรีดร้องออกมา! หมัดของหลิงหยุนนั้น กระแทกเข้ากับไหล่ซ้ายของนักพรตเต๋าอย่างรุนแรง จนกระทั่งกระดูก กล้ามเนื้อ และเส้นเลือดตรงส่วนนั้นพังเสียหายยับเยิน จากนั้นร่างของเขาก็ค่อยๆทรุดและอ่อนระทวยลงที่พื้นไม่ต่างจากโคลนนุ่มนิ่มก้อนหนึ่ง! ที่นักพรตเต๋ากรีดร้องออกมาเสียงดังนั้น ไม่ใช่เพราะความเจ็บปวด แต่เป็นความหวาดกลัว! หมัดของหลิงหยุนได้ทำลายไหล่ซ้ายของเขาจนไม่เหลือชิ้นดี! บาดแผลฉกรรจ์ของนักพรตเต๋าในตอนนี้นั้น แม้กระทั่งยันต์บำบัดระดับสี่ของหลิงหยุน ก็ยังไม่สามารถที่จะรักษาได้ “โอ้ว.. นี่มันหมัดอะไรกัน น่าเสียวไส้ชะมัด!” ตู้กู่โม่จ้องมองผลลัพธ์จากหมัดของหลิงหยุนด้วยความตกตะลึง จนลืมมองว่ากระบี่ของตนเองลอยไปทางใหนแล้ว.. “เด็กคนนี้.. ฆ่าได้แล้วทำไมไม่ฆ่า..” เหล่ากุ่ยได้แต่ยืนมองพร้อมกับกลั้นลมหายใจ นี่เป็นวิธีการวิเคราะห์คู่ต่อสู้ของหลิงหยุน เขาใช้มังกรพรางร่างเข้าจู่โจมคู่ต่อสู้อย่างรวดเร็วและรุนแรงจนได้รับบาดเจ็บ แล้วจึงถอยออกมา! “อมิตาพุทธ.. ช่างลงมือได้เหี้ยมโหดนัก!” หลวงจีนสิงฉีเห็นนักพรตเต๋าถูกทำร้าย ร่างสูงใหญ่ของเขาก็เคลื่อนเข้าไปขวางไว้ทันที! “นี่หลวงจีนเฒ่า.. เจ้าคิดว่าจะรับมือข้าได้หรือไง?” หลิงหยุนร้องบอกพร้อมกับยกกระบี่โลหิตแดนใต้ขึ้นชี้หน้าหลวงจีนสิงฉี “กระบี่ของเจ้ารวดเร็วไม่น้อยเลย!”พูดจบหลวงจีนสิงฉีเดินลมปราณไปทั่วร่างกาย สิ้นเสียงดังฟรึบ.. ฟรึบ.. ร่างของหลวงจีนก็ลอยขึ้นไปบนอากาศ!หลวงจีนสิงฉีเองก็ไม่กล้าที่จะใช้มือเปล่าต่อสู้กับหลิงหยุน เพราะหากพลาดพลั้งไป กระบี่ในมือของหลิงหยุนคงต้องสับลงไปบนร่างของเขาอย่างแน่นอน!หลิงหยุนมีพละกำลังมากมาย กระบี่ในมือที่หนักกว่าแปดสิบกิโลกรัม เขากลับถือได้อย่างสบายราวกับคนธรรมดาถือตะเกียบหนึ่งข้าง หลิงหยุนแทบไม่ต้องออกแรงมากมาย เพราะเพียงแค่เขาเหวี่ยงแขน หรือบิดข้อมือเบาๆ ก็ยากที่คู่ต่อสู้จะต้านทานได้!“ฮ่า.. ฮ่า.. คิดจะหนีงั้นรึ? ดูซิว่าเจ้าจะหลบไปใหนได้!”หลิงหยุนพลิกกระบี่ในมือพร้อมกับตวัดไปมาจนเกิดเสียงดังหวีดหวิว ความเร็วของการตวัดกระบี่ในมือของหลิงหยุน ทำให้เกิดภาพซ้อนคล้ายมู่ลี่สีดำที่เรียงซ้อนกันไปเรื่อยๆ และไล่ตามร่างของหลวงจีนสิงฉีที่กำลังกระโดดหนีไป!“ส่งคทมาให้ข้า!”หลวงจีนสิงฉีที่กระโดดหนีขึ้นไปกลางอากาศร้องตะโกนบอก และซันเทียนเปียวที่อยู่ด้านล่างก็ได้เตรียมพร้อมอยู่แล้ว เขารีบหยิบคทาอีกครึ่งหนึ่งที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมา แล้วโยนให้หลวงจีนสิงฉีทันที!หลวงจีนสิงฉีไม่รอช้า รีบยกมือขึ้นรับคทาอีกครึ่งหนึ่งไว้ทันที จากนั้นจึงเดินลมปราณทั่วสรรพางกาย และถ่ายเทพลังทั้งหมดลงไปที่คทาพร้อมกับยื่นออกไปปะทะกับกระบี่โลหิตแดนใต้ของหลิงหยุนที่ไล่ล่ามา..และเพียงแค่สัมผัสเข้ากับคมของกระบี่โลหิตแดนใต้ คทาของหลวงจีนก็ไม่ต่างจากเต้าหู้ชิ้นหนึ่งที่ถูกตัดขาดได้อย่างง่ายดายเคร้ง! เสียงกระบี่ และคทากระทบกันหลวงจีนสิงฉีอาศัยจังหวะที่หลิงหยุนชะลอตัวนี้ กระโดดลงที่พื้นทันที แต่หลิงหยุนกลับไม่ไล่ตามหลวงจีนไป เขากระโดดลงไปยืนอยู่ระหว่างตู้กู่โม่กับเหล่ากุ่ยที่กำลังยืนดูนิ่งด้วยความตกตะลึง“พวกท่านสองคนเป็นอะไรไป? โอกาสดีๆแบบนี้ ทำไมไม่จัดการสองคนนั่น?!”หลิงหยุนยืนมองเหล่ากุ่ยกับตู้กู่โม่ที่ยังคงยืนนิ่ง จนเขาได้แต่กรอกตาไปมา..ตู้กู่โม่ยิ้มอายๆ “ข้าคิดไม่ถึงว่าเจ้าจะยอดเยี่ยมขนาดนี้.. ก็เลยได้แต่ยืนมอง!”ซันเทียนเปียวก็ถูกหลิงหยุนแทงจนได้บาดแผลถึงสองแห่ง ส่วนนักพรตเต๋าก็ถูกหมัดของเขาชกเข้าจนได้รับบาดเจ็บสาหัส มีเพียงหลวงจีนฉิงสีที่แค่คทาหักเห็นได้ชัดว่าหลิงหยุนเป็นฝ่ายชนะอย่างไม่ต้องสงสัย พวกเขาทั้งคู่จึงไม่จำเป็นต้องกังวลเหมือนก่อนหน้านี้ตอนนี้ยอดฝีมือทั้งสามคนในฝ่ายของซันเทียนเปียว ต่างก็ไปยืนรวมกันอยู่อีกด้านหนึ่ง นักพรตเต๋ากำลังยืนหน้าซีดและกำลังหยิบยันต์ออกมาทำการรักษาบาดแผลที่ไหล่ซ้าย ส่วนซันเทียนเปียวก็กำลังห้ามเลือดที่บาดแผลซึ่งยังคงไหลไม่หยุด“ข้าให้เวลาเจ้าจัดการกับตัวเองก่อน แล้วค่อยมาสู้กันต่อ!” หลิงหยุนยิ้มพร้อมกับให้เวลาซันเทียนเปียวซันเทียนเปียวกัดฟันอดทนกับความเจ็บปวดจากบาดแผลทั้งสองแห่ง และรีบจัดการทำแผล จากนั้นก็หันหน้าไปมองหลิงหยุน