ตอนที่ 414

Dragon Emperor Martial God จักรพรรดิ์เทพมังกร – ตอนที่ 414 [ติดตามข่าวสารได้ที่เพจ : จักรพรรดิ์เทพมังกร ] บทที่ 414: ความโด่งดังของหลิงหยุน! หลิงหยุนและเสี่ยวเม่ยหนิงเดินตรงไปที่รถแลนด์โรเวอร์ซึ่งจอดอยู่ตรงลานจอดรถภายนอกอาคารที่ใหญ่โตหรูหรา ใบหน้าที่สวยงามของหนิงหลิงยู่บ่งบบอกว่าอารมณ์ของเธอกำลังขุ่นมัว สาเหตุมาจากผู้หญิงไร้ยางอายสองคนที่เธอไม่เคยพบเคยเห็นมาก่อน หนิงหลิงยู่จ้องมองใบหน้าที่หล่อเหลาของหลิงหยุน พร้อมกับบคิดในใจว่า หากพี่ชายของเธอน้ำหนักไม่ลด และยังคงอ้วนท้วนเหมือนสมัยก่อนก็คงจะดี เพราะหากเป็นเช่นนั้น คงจะไม่มีผู้หญิงสวยๆมากมายมาชื่นชอบ และอยากจะครอบครองเขาเหมือนอย่างทุกวันนี้ อีกทั้งคงไม่มีใครอยากจะมาแย่งหลิงหยุนที่อ้วนเหมือนหมูไปจากเธออีก แต่ตอนนี้หลิงหยุนได้กลายเป็นหนุ่มน้อยที่สูงถึงหนึ่งร้อยแปดสิบสามเซนติเมตร หนักแปดสิบกว่ากิโลกรัม หากเทียบแล้วหลิงหยุนในเวลานี้ยังผอมกว่าถังเมิ่งเสียอีก แล้วก็สูงสง่ากว่าถังเมิ่งมาก โดยเฉพาะคิ้วรูปดาบที่ดูคมเข้ม และริมฝีปากที่คมชัดราวกับแกะสลัก ไม่เพียงเท่านั้น.. แววตาที่นุ่มลึก และบุคลิกที่สงบเยือกเย็น และชวนขนลุกในบางครั้งของหลิงหยุน กลับยิ่งทำให้เขาดูมีเสน่ห์มากยิ่งขึ้น อีกทั้งประกายตาระยิบบระยับคู่นั้น ยังสามารถดึงดูดเพศตรงข้ามได้ตั้งแต่แรกเห็น.. แต่ส่วนที่มีเสน่ห์และดึงดูดผู้หญิงได้มากที่สุด กลับเป็นลักยิ้มลึกข้างแก้มซ้ายที่ดูไม่มีพิษมีภัยของเขา ไม่ว่าจะเป็นเวลาพูดหรือยิ้ม ลักยิ้มนี้ก็จะเผยออกมาให้เห็นอย่างเด่นชัด ทุกคนที่ได้เห็นต่างก็อยากจะเอื้อมมือไปสัมผัส และหญิงสาวบางคนอาจถึงกับรู้สึกอยากจะกระโดดเข้าไปหอม หรือกัดแก้มของเขาด้วยซ้ำ นี่ยังไม่นับรวมถึงกลิ่นหอมที่แผ่กระจายออกจากร่างกายของหลิงหยุน ที่ไม่ว่าผู้หญิงคนใหนได้กลิ่น ก็อยากจะเข้าไปอยู่ใกล้ และไม่อยากถอยห่างอีกเลย อีกทั้งความสามารถ และพละกำลังของหลิงหยุน ก็แสดงออกถึงการเป็นชายชาตรีที่แข็งแกร่ง ความสงบเยือกเย็นที่ออกจากคำพูดและการกระทำของเขา ประกอบกับรอยยิ้มที่ทรงเสน่ห์ ยิ่งทำให้หลิงหยุนกลายเป็นชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ จนยากที่ผู้หญิงคนใหนจะต้านทานได้! หนิงหลิงยู่จ้องมองเหลิงหยุน และอดนึกถึงความฝันของเธอตั้งแต่วัยเพียงสิบสองไม่ได้ เธอใฝ่ฝันว่าจะได้เติบโตเคียงข้างพี่ชายร่างอ้วนของเธอคนนี้ แต่ที่สุดแล้วกลับนึกไม่ถึงว่า เพียงแค่ระยะเวลาสั้นๆ ทุกอย่างกลับกลายเป็นอย่างที่เห็น! แต่จู่ๆ หนิงหลิงยู่ก็เอื้อมมือไปเกาะแขนของหลิงหยุนไว้แน่น ท่าทางของเธอดูตื่นตระหนก และดูเหมือนจะไม่ยอมปล่อยมือจากเขาอีกเลย ‘ผู้หญิงสองคนนั่นน่าจะช่วยงานได้..’ หลิงหยุนเองก็กำลังครุ่นคิดว่า หญิงสาวทั้งสองคนนั้น น่าจะเป็นประโยชน์ในการจัดการกับบริษัทชิงหยุนโปรดักชั่นได้บ้าง แต่เมื่อรู้สึกถึงน้ำหนักแขนของหนิงหลิงยู่ที่เกาะแน่น ทำให้เขาอดที่จะแปลกใจไม่ได้ “หลิงยู่.. เป็นอะไรรึเปล่า?!”“พี่ใหญ่.. พี่.. พี่ชอบผู้หญิงสองคนเมื่อครู่ไม๊?” หนิงหลิงยู่ถามขึ้นด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความวิตกกังวลแต่หลิงหยุนกลับเพียงแค่ยิ้ม แล้วจ้องมองหนิงหลิงยู่อย่างอ่อนโยนพร้อมกับตอบไปว่า “หลิงยู่.. นี่คิดมากไปถึงใหนกันแล้ว? พี่จะชอบพวกเธอได้ยังไง..”ในเวลานั้นถังเมิ่ง ตี้เสี่ยวอู๋ และคนอื่นๆต่างก็เดินออกมาพอดี ถังเมิ่งร้องบอกหลิงหยุนทันทีที่เห็นหน้า“พี่หยุน.. ฉันเพิ่งจะได้รับโทรศัพท์แจ้งว่าใบขับขี่ของพี่เรียบร้อยแล้ว จะเข้าไปรับตอนนี้เลยไม๊?”หลิงหยุนอุทานออกมาทันที “เยี่ยม.. เร็วกว่าที่คิดไว้มาก! เข้าไปเอาเลยดีกว่า”กุญแจบบ้านทั้งสองหลังตอนนี้อยู่ที่ตี้เสี่ยวอู๋ หลิงหยุนสั่งให้ตี้เสี่ยวอู๋ไปจัดการปั๊มเพิ่มอีกสักสองสามชุด จากนั้นก็ส่งกุญแจรถแลนด์โรเวอร์ให้ตี้เสี่ยวอู๋เป็นผู้ขับไปรับใบขับขี่ตอนนี้หลิงหยุนเองก็ขับรถเป็นแล้ว ถ้ามีใบขับขี่ ต่อไปเขาคงจะไปใหนมาใหนได้สะดวกขึ้นมาก..เมื่อได้ใบขับมาแล้ว หลิงหยุนก็สั่งให้ถังเมิ่งขับรถไปที่คลินิกสามัญชนของเขา เพื่อไปดูว่าเหยาลู่เป็นยังไงบ้าง หากทุกอย่างเรียบร้อยดี ก็ให้เขาแวะไปดูที่ร้านเสื้อผ้าต่อเลยตี้เสี่ยวอู๋จัดการส่งกุญแจบ้านให้หลิงหยุน หลังจากที่จัดการเก็บกุญแจบ้านไว้ในแหวนพื้นที่แล้วจึงขับรถพาหนิงหลิงยู่ออกไป“พี่ใหญ่.. นี่เราจะไปใหนกันคะ?!”หนิงหลิงยู่นั่งอยู่ตรงที่นั่งข้างคนขับ ตอนนี้ในรถมีเพียงแค่เขากับหนิงหลิงยู่สองคน เธอจึงเริ่มรู้สึกงุนงงเล็กน้อยหนิงหลิงยู่รู้ดีว่าหลิงหยุนมีธุระมากมายที่ต้องทำ และตอนนี้เธอก็เริ่มเข้าใจแล้วว่าเพราะอะไรหลิงหยุนจึงต้องโดดเรียนอยู่บ่อยๆ“หลิงยู่.. พี่เรื่องบางอย่างที่พี่จะต้องบอกเธอ!”หลิงหยุนไม่ได้ขับรถเร็วมาก เขาจึงหันไปมองหนิงหลิงยู่พร้อมกับพูดขึ้นว่า “ตอนนี้น้าหญิงอยู่ที่จิงฉูแล้ว!”“ห๊ะ?! น้าหญิง.. น้าหญิงที่ใหนกันคะ?!”