ตอนที่ 415

Dragon Emperor Martial God จักรพรรดิ์เทพมังกร – ตอนที่ 415 [ติดตามข่าวสารได้ที่เพจ : จักรพรรดิ์เทพมังกร ] บทที่ 415: เทพธิดาคู่! เฉิงเมี่ยนนั่งอยู่ในห้องเรียน แต่จิตใจของเธอกลับล่องลอยไปหาหลิงหยุน แม้ความทรงจำของเธอเกี่ยวกับความน่ากลัวของหลิงหยุนเมื่อหลายคืนก่อนจะถูกลบทิ้งไปแล้ว แต่ความทรงจำของเกี่ยวกับเหตุการณ์เมื่อคืนนี้ ยังคงชัดเจน และเฉิงเมี่ยเองก็จำได้อย่างแม่นยำ เฉิงเมี่ยนไม่เคยพบเจอใครที่เหมือนกับหลิงหยุนมาก่อน เธอไม่เคยรู้สึกอยากครอบครองใครมากมายเหมือนที่รู้สึกกับหลิงหยุน ทุกครั้งที่นึกถึงเขา เลือดในกายของเธอก็จะสูบฉีดขึ้นมาทันที! หากเปรียบกับหลิงหยุนแล้ว เสียเจิ้นเหยินเทียบเขาไม่ได้แม้แต่ปลายเล็บ! และหากเปรียบกับความหลงใหลที่เฉิงเมี่ยมีให้หลิงหยุนในเวลานี้ ความรักที่เธอเคยมีให้เสียเจิ้นเหยินที่ผ่านมานั้น กลับกลายเป็นเรื่องน่าขันไปทันที! ตอนนี้เฉิงเมี่ยนคลั่งไคล้ในตัวหลิงหยุนมาก และอยากจะพบหน้าเขาอย่างยิ่ง ไม่ว่าจะอย่างไร เธอก็ต้องหาทางพบหน้าหลิงหยุนให้ได้! เธอทำได้แม้กระทั่งยินดีคุกเข่าต่อหน้าหลิงหยุน หากเขาต้องการ! และไม่ว่าหลิงหยุนจะดุด่าเธออย่างไร เธอก็ยินยอม ขอเพียงอย่างเดียวว่า อย่าให้หลิงหยุนจากเธอไปโดยไม่พูดอะไร และไม่แม้แต่จะเหลียวหลังกลับมามอง! และเฉิงเมี่ยนก็ทำอย่างที่คิดไว้จริงๆ! ตลอดสามคาบเรียนที่ผ่านมา เฉิงเมี่ยนเอาแต่ยืนอยู่ตรงทางเดินที่ตรงเข้าห้องเรียนของหลิงหยุน เธอตั้งหน้าตั้งตาคอยเขาอยู่อย่างนั้น อีกทั้งยังพยายามที่จะขอเบอร์โทรศัพท์ของเขาจากเพื่อนๆ เฉิงเมี่ยนลืมแม้กระทั่งว่าหลิงหยุนรักพี่สาวของเธอ – เฉิงเม่ยเฟิง ไม่ใช่เธอ! เธอไม่แม้แต่จะคิดว่า หากหลิงหยุนกับเฉิงเม่ยเฟิงเป็นสามีภรรยากันแล้ว หลิงหยุนเองก็จะได้ขึ้นชื่อว่าเป็นพี่เขยของเธอ – นี่ไม่เท่ากับว่าน้องเมียหลงรักพี่เขยตัวเองอย่างนั้นหรือ.. “หลิงหยุน.. ฉันต้องได้เธอ ไม่ว่าจะต้องทำยังไงก็ตาม..” แววตาของเฉิงเมี่ยนเต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง ร่างกายของเธอร้อนรุ่มขึ้นเรื่อยๆ และร้อนแรงยิ่งกว่าบรรยากาศภายในห้องเสียอีก …… ที่บ้านเลขที่-9 ในอ่าวจิงฉู ฉินตงเฉี่วยสวมเสื้อนอนตัวโคล่งสบายๆ นั่งอยู่บนเตียง และพยายามนั่งทำสมาธิ แต่ก็ไม่สามารถทำได้ “นี่ข้าเป็นบ้าไปแล้วหรือยังไง? เจ้าเด็กบ้าหลิงหยุนั่น.. ข้าอยากจะฆ่าเจ้านัก!” ฉินตงเฉี่วยคว้าหมอนที่อยู่บนเตียงขึ้นมากอดแน่น มือของนางลูบไล้อยู่ที่ริมฝีปากแดงพร้อมกับพึมพำออกมาด้วยความขุ่นเคืองใจ แต่จู่ๆ ท้องของนางก็ร้องขึ้นด้วยความหิว เพราะถึงแม้ว่านางจะเป็นอัจฉริยะด้านการฝึกตน แต่นางก็ทำอาหารไม่เป็น เพราะเมื่ออยู่ในตระกูลเก่าแก่อย่างตระกูลเฉินนั้น ชีวิตของนางก็สะดวกสบาย และแทบไม่ต้องทำอะไรด้วยตัวเองเลย“ข้าไม่รู้เบอร์โทรศัพท์ของเจ้าเด็กดื้อด้วยสิ! แล้วนี่ข้าจะไปหาข้าวกินที่ใหนได้บ้าง?”ฉินตงเฉี่วยได้แต่นั่งถอนหายใจและเหม่อลอย แม้แต่เสื้อนอนตัวโคล่งเปิดลึกจนเห็นเนินอกสีขาวราวหิมะ นางก็ยังไม่รู้สึกตัว!แต่ไม่นาน ฉินตงเฉี่วยก็ได้ยินเสียงเครื่องยนต์ดังห่างอยู่ไม่ไกลนัก และดูเหมือนเสียงนั่นจะค่อยๆมุ่งหน้ามาทางบ้านของนาง!“เจ้าเด็กดื้อนั่นกลับมาแล้วเหรอ?!”ฉินตงเฉี่วยทั้งดีใจและมีความสุขมาก ร่างสวยงามของนางพุ่งออกจากเตียง และวิ่งออกนอกห้องนอนไปทันที ถึงเวลานี้นางเพิ่งจะรู้ตัวว่า คอเสื้อตัวโคล่งได้ตกลงไปและเผยให้เห็นหน้าอกขาวเนียนของนางถึงครึ่งเต้าฉินตงเฉี่วยหน้าแดงก่ำและร้อนไปหมด นางรีบกลับเข้าไปในห้องนอน และจัดแจงเปลี่ยนเสื้อผ้าหลิงหยุนจอดรถแลนด์โรเวอร์ไว้ที่สนามหน้าบ้าน จากนั้นจึงลงจากรถไปเปิดประตูบ้านพร้อมกับร้องตะโกนว่า“น้าหญิง.. ข้าหลิงหยุนเอง! ข้ากลับมาแล้ว..”ความจริงหลิงหยุนรู้ดีอยู่แล้วว่า ด้วยความสามารถของฉินตงเฉี่วย เพียงแค่รถเข้ามาจอด นางก็ต้องรู้แล้ว ถึงแม้เขาจะไม่ได้ร้องบอกก็ตาม“น้าหญิงสวยมากไม๊?”หนิงหลิงยู่ที่เริ่มยอมรับความจริงได้แล้วว่ามีน้าหญิงอยู่ในบ้านของเธออีกคน และพวกเธอทั้งคู่ก็กำลังจะได้พบหน้ากันอยู่แล้ว แต่ก็อดรนทนไม่ได้จนต้องร้องถามหลิงหยุนออกไปหลิงหยุนยิ้มพร้อมกับหันไปบอกหนิงหลิงยู่ว่า “เดี๋ยวคอยดูเองก็แล้วกัน!”หลังจากที่รถจอด หลิงหยุนและหนิงหลิงยู่ต่างก็เดินลงมาจากรถ และทั้งคู่ก็เห็นฉินตงเฉี่วยที่กำลังเดินออกมาจากบ้านหนิงหลิงยู่และฉินตงเฉี่วยต่างก็จ้องตากันด้วยความตกตะลึง!“ไม่น่าเชื่อ.. หลิงยู่.. ทำไมหลานจึงได้งดงามเช่นนี้นะ?! งดงามกว่าที่ข้าเคยเห็นในรูปเสียอีก!”“ว้าว.. น้าหญิงกับแม่หน้าตาเหมือนกันมากเลยค่ะ!”ฉินตงเฉี่วยเต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข เธอยิ้มพร้อมกับหัวเราะคิกคัก ทำให้ดูมีเสน่ห์อย่างมาก จากนั้นก็ใช้วิชาตัวเบากระโดดไปยืนอยู่ตรงหน้าหนิงหลิงยู่ ดูเหมือนนางไม่คิดที่จะปิดบังวรยุทธของตนเอง!“หลิงยู่.. หลานสาวของน้าช่างสวยงามนัก! น้าหญิงไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ”ฉินตงเฉี่วยยื่นมือออกไปดึงหนิงหลิงยู่เข้ามากอดอยู่นาน และดูเหมือนไม่ยอมปล่อยเสียที..“น้าหญิงของหนูก็สวยมากเหมือนกันค่ะ..”