ตอนที่ 416

Dragon Emperor Martial God จักรพรรดิ์เทพมังกร – ตอนที่ 416 [ติดตามข่าวสารได้ที่เพจ : จักรพรรดิ์เทพมังกร ] บทที่ 416: พาสาวงามเที่ยว! ที่อพาร์ทเมนท์ของหลิงหยุนในเมืองจิงฉู.. รถแท็กซี่คันหนึ่งเคลื่อนตัวเข้าไปจอดที่ด้านหน้าอพาร์ทเมนท์อย่างช้าๆ และหญิงสาวคนหนึ่งก็ก้าวออกมาจากรถ หญิงสาวรูปร่างเซ็กซี่ หน้าตาสวยงาม ผิวขาวสดใส ยืนอยู่ท่ามกลางแดดจ้า ผิวของเธอสว่างไสวยิ่งกว่าชุดเดรสสีขาวที่สวมใส่อยู่เสียอีก และเธอก็คือตำรวจหญิงคนสวยหลินเมิ่งหานนั่นเอง หลังจากหายหน้าหายตาไปจากจิงฉูราวสิบกว่าวัน หลินเมิ่งหานก็กลับมาที่นี่อีกครั้ง เธอไม่มีกระเป๋าเดินทางใบใหญ่มาด้วย มีเพียงกระเป๋าถือผู้หญิงเล็กๆเพียงหนึ่งใบ หลินเมิ่งหานยืนนิ่งอยู่หน้าอพาร์ทเมนท์ครู่ใหญ่คล้ายกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่.. คนขับรถแท็กซี่ได้แต่จ้องมองเรือนร่างที่เซ็กซี่ของหลินเมิ่งหาน และดูเหมือนว่าคงจะไม่ยอมออกจากตรงนั้นหากบังเอิญไม่มีผู้โดยสารโบกต่อ เขาก็คงยินดีที่จะนั่งมองหญิงสาวหน้าตาสะสวยคนนี้อย่างมีความสุขต่อไปเรื่อยๆ “ผู้หญิงอะไรสวยชิบหาย! ทั้งหน้าตา รูปร่าง.. ล้านคนจะมีสวยแบบนี้สักคน!” คนขับรถแท็กซี่ได้แต่พึมพำกับตัวเอง ก่อนจะขับรถออกไปอย่างเสียดาย.. หลังจากที่ยืนนิ่งอยู่ครู่ใหญ่ หลินเมิ่งหานก็เดินขึ้นไปรอหลิงหยุนอยู่ที่หน้าห้อง “คนใจร้าย.. ความจริงถ้าไม่ได้เจอนาย น่าจะดีกว่า..” น้ำตาใสๆค่อยๆไหลอาบแก้มของหลินเมิ่งหาน.. …….. หลิงหยุนขับรถกลับเข้าไปในตัวเมืองจิงฉูอีกครั้งหลังจากที่เพิ่งขับออกมาจากที่นั่น.. “นี่ถังเมิ่ง.. ในจิงฉูโรงแรมใหนดีที่สุด.. บอกมาเร็วเข้า!” วันนี้ในแหวนพื้นที่ของหลิงหยุนมีเงินสดถึงสองล้าน และเขาก็กำลังจะพาฉินตงเฉี่วยไปทานอาหารดีๆถังเมิ่งตอบกลับไปโดยไม่ต้องคิด “โรงแรมแชงกรีล่า.. อาหารที่นั่นใช้ได้เลย ฉันเคยไปกินมาแล้ว! นี่พี่จะเลี้ยง..”หลังจากได้คำตอบ หลิงหยุนก็กดตัดสายทิ้งทันที และไม่แม้แต่จะพูดตอบถังเมิ่ง วันนี้เป็นวันครอบครัว หลิงหยุนไม่สามารถพาคนอื่นไปด้วยได้แต่เมื่อกดวางสายไปแล้ว หลิงหยุนก็เพิ่งจะนึกขึ้นมาได้ว่า เขาไม่รู้ว่าโรงแรมนี้ตั้งอยู่ที่ใหน จึงหันไปถามหนิงหลิงยู่“หลิงยู่.. รู้ไม๊ว่าโรงแรมแชงกรีล่าอยู่ที่ใหน?”หนิงหลิงยู่หัวเราะคิกคักและตอบบกลับไปว่า “นี่พี่ไม่รู้จริงๆเหรอ.. ก็อยู่ตรงข้ามกับสำนักงานเขตเจียงหนานไง!”หลิงหยุนยิ่งงงเข้าไปใหญ่ เพราะเขาเองก็ไม่รู้ว่าสำนักงานเขตเจียงหนานอยู่ตรงใหน?โรงแรมแชงกรีล่านั้น นับว่าเป็นแลนด์มาร์คของเมืองจิงฉูเลยก็ว่าได้ และเป็นสถานที่ที่ผู้คนส่วนใหญ่นิยมไปทานกัน และก็ไม่จำเป็นต้องเป็นเฉพาะคนร่ำรวยมีฐานะเท่านั้น เพราะมีโซนสำหรับอาหารที่ราคาไม่แพงสำหรับบคนทั่วไปด้วยและจากการนำทางของหนิงหลิงยู่ หลิงหยุนก็สามารถขับรถไปถึงหน้าโรงแรมแชงกรีล่าได้อย่างไม่ยากเย็นนักหลัจากจอดรถเรียบร้อยแล้ว หลิงหยุนก็เดินนำฉินตงเฉี่วยและหนิงหลิงยู่เข้าไปภายในโรงแรม จัดการจ้องห้องส่วนตัวที่ดีที่สุด และเริ่มสั่งอาหารหลิงหยุนนั้นนับว่าเป็นชายหนุ่มที่หน้าตาหล่อเหลาราวกับเทพบุตร ส่วนฉินตงเฉี่วยและหนิงหลิงยู่ก็งดงามราวกับเทพธิดา ทั้งสามคนจึงตกเป็นเป้าสายตาของผู้คนที่อยู่ที่นั่น บรรดาสาวเสริฟต่างก็พยายามหักห้ามใจที่จะไม่แอบมองหลิงหยุนให้บ่อยนัก ส่วนสายตาของหนุ่มนั้นก็ไม่ต่างจากสายตาของสาวๆมากนักหญิงสาวที่ได้พบเห็นหลิงหยุนในตอนนี้ ต่างก็พากันคิดว่าเขาคือชายหนุ่มร่างสูงที่ไม่เพียงหล่อเหลา ร่ำรวย ขับรถหรูเท่านั้น แต่ยังควงสาวสวยพร้อมกันถึงสองคน ไม่ว่าใครเห็นต่างก็อดที่จะอิจฉาหลิงหยุนไม่ได้และเพื่อไม่ให้หนิงหลิงยู่ห้ามปราม หลิงหยุนจึงแอบสั่งอาหารกับเด็กเสริฟด้วยเสียงที่เบา เขาสั่งของที่อร่อยที่สุดและแพงที่สุดมาจำนวนมาก โดยไม่สนใจเรื่องสนนราคาแม้แต่นิดเดียวแต่แล้วฉินตงเฉี่วยกลับเป็นฝ่ายอดรนทนไม่ได้ นางเหลือบมองหลิงหยุนพร้อมกับร้องเตือน“นี่.. สั่งเยอะแบบนี้ เจ้ากินหมดหรือยังไง?”หลิงหยุนยิ้มพร้อมกับวางเมนูอาหารลงบนโต๊ะและหันไปพูดกับเด็กเสริฟว่า “ถ้างั้นก็พอแค่นี้ก็แล้วกัน.. น้าหญิงท่านดื่มเหล้าเป็นไม๊?”หนิงหลิงยู่รีบร้องห้าม “พี่ใหญ่.. พี่ขับรถห้ามดื่มแอลกอฮอล์นะ..”