ตอนที่ 450

Dragon Emperor Martial God จักรพรรดิ์เทพมังกร – ตอนที่ 450 [ติดตามข่าวสารได้ที่เพจ : จักรพรรดิ์เทพมังกร ] บทที่ 450 : หลิงหยุน! เหมี่ยวเสี่ยวเหมาพุ่งตัวเข้าไปหาท่านหมอเสี่ยวพร้อมกับทิ้งตัวลงในอ้อมแขนของเขา จากนั้นน้ำตาก็ไหลพร่างพรูออกมาเต็มไปหน้า เธอร้องไห้หนักจนไหล่ทั้งสองข้างสั่นอย่างรุนแรกง ใบหน้าของท่านหมอเสี่ยวก็เปื้อนไปด้วยน้ำตาเช่นกัน เขาลูบแผ่นหลังของเหมี่ยวเสี่ยวเหมาอย่างอ่อนโยน และปลอบปะโลมเธอ “เด็กดี.. ในที่สุดเจ้าก็กลับบ้านแล้ว ไม่ร้องนะ.. ไม่ร้อง..” หลิงหยุนมองภาพที่ซาบซึ้งกินใจอยู่อย่างเงียบๆ.. เขายืนนิ่งจ้องมองปู่และหลานสาวที่กำลังกอดกันร้องไห้ ช่างเป็นภาพที่สะเทือนใจและประทับใจอย่างมากจนหลิงหยุนถึงกับใจสั่น และไม่สามารถอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้ ในที่สุดเหมี่ยวเสี่ยวเหมาก็ได้พบกับปู่ของเธอ.. แล้วตัวเขาล่ะ? โลกที่กว้างใหญ่ไพศาลใบนี้ มีที่ใดบ้างที่เป็นบ้านสำหรับเขา? ทุกคนต่างก็มีครอบครัว.. แล้วตัวเขาล่ะ.. ญาติพี่น้องของเขาอยู่ที่ใหนกันแน่? แน่นอนว่าฉินจิวยื่อและหนิงหลิงยู่ก็คือเครือญาติที่สนิทที่สุดสำหรับเขาในเวลานี้ แต่นั่นก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงความจริงที่ว่าเขาเป็นเพียงลูกบุญธรรมได้! ทั้งคู่อาจจะเป็นครอบครัวของเขา แต่ก็ไม่ใช่สายเลือด! แม้ว่าหลิงหยุนจะไม่ได้ใส่ใจในเรื่องฐานะของตัวเองมากนัก แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าเขาไม่ต้องการบ้าน ไม่ได้หมายความว่าเขาไม่ต้องการพบหน้าพ่อแม่แท้ๆของตัวเอง! เพราะถึงอย่างไร.. หลังจากที่เขาได้รักษาเส้นลมปราณหยางเจี๋วยและลดน้ำหนักแล้ว ร่างนี้ก็นับว่าเป็นร่างที่ดีมากที่พ่อแม่คู่นี้ได้มอบให้กับเขา แต่มีสิ่งหนึ่งที่แม้แต่ตัวเขาเองก็แทบไม่อยากจะเชื่อ นั่นก็คือรูปลักษณ์ภายนอกของหลิงหยุนบนโลกใบนี้นั้น ช่างเหมือนกับรูปลักษณ์ของเขาที่อยู่ในโลกบ่มเพาะที่ยิ่งใหญ่ชนิดที่ไม่มีจุดแตกต่างเลยแม้แต่นิดเดียว แม้หลิงหยุนจะไม่เคยเปิดเผยความต้องการของตนเองออกมาให้ใครรู้ แต่ในใจของเขานั้นมีความโหยหาที่อยากจะพบพ่อแม่ที่ได้มอบร่างกายนี้ให้กับเขา และเป็นร่างที่เขายอมรับมันจากหัวใจ ไม่ว่าเขาจะแข็งแกร่งเพียงใด และไม่ว่านี่จะเป็นบททดสอบที่เหี้ยมโหดจากสวรรค์ หรือจะเป็นเพราะโชคชะตาก็ตาม ในเมื่อเขายอมรับทุกอย่างของร่างนี้แล้ว เขาก็ต้องการบ้านที่สมบูรณ์! หลิงหยุนรู้ว่าพ่อแม่ที่ให้กำเนิดร่างนี้ ต้องไม่ใช่คนธรรมดาอย่างแน่นอน และที่พวกท่านต้องทอดทิ้งเขานั้น ก็อาจเพราะสถานการณ์บีบบังคับ อีกทั้งตัวเขาเองยังถูกทำลายเส้นหยางเจี๋วยตั้งแต่เด็กอีกด้วย ไม่เพียงแค่เขาต้องสืบหาศัตรูที่ต้องการสังหารตนเอง แต่ยังต้องค้นหาครอบครัวที่ตนเองสืบสายเลือดมาด้วย และนี่คือภารกิจที่หลิงหยุนไม่เคยพูดให้ใครฟัง เพราะมันเป็นเรื่องส่วนตัวของเขา! แต่ถึงกระนั้น.. เขาก็ยังมีบ้านที่แท้จริงของตัวเองอยู่ ซึ่งก็คือโลกบ่มเพาะที่ยิ่งใหญ่และลึกลับนั่นเอง!ที่นั่น.. เขามีอาจารย์ที่ใจดี มีเพื่อนที่เผชิญความยากลำบากมาด้วยกัน มีพี่น้องที่ไล่ล่าสังหารศัตรูเคียงบ่าเคียงไหล่กัน และมีสาวงามที่ยากจะลืมเลือน!แต่หลังจากที่เขาได้เห็นเส้นทางดวงดาวที่พู่กันจักรพรรดิวาดขึ้นกลางอากาศในถ้ำแห่งนั้น หลิงหยุนจึงได้รู้ว่าการจะกลับไปที่นั่นคงเป็นเพียงแค่ความฝัน เพราะระยะทางจากโลกมนุษย์ไปถึงโลกบ่มเพาะที่ยิ่งใหญ่นั้น เป็นเส้นทางที่ไกลเกินไป!ท่ามกลางจักรวาลที่กว้างใหญ่ไพศาลและเวิ้งว้างหาที่สิ้นสุดไม่ได้นั้น แม้แต่ความทรงจำที่ไร้ขีดจำกัดของเขานั้น ก็ยังไม่อาจจดจำเส้นทางดวงดาวนั้นไว้ได้หมด เขาจำได้เพียงแค่ส่วนเดียว ที่เหลือนั้นเขาจำอะไรไม่ได้เลย!แต่ต่อให้เขาสามารถจดจำเส้นทางดวงดาวที่ทอดไปยังโลกบ่มเพาะที่ยิ่งใหญ่ได้ทั้งหมด เขาก็ไม่แข็งแกร่งพอที่จะกลับไปที่นั่นได้!ท่ามกลางดวงดาวมากมายในจักรวาลที่กว้างใหญ่ไพศาลนั้น.. คงมีเพียงเทพเจ้าเท่านั้นที่จะรู้ว่ามีปีศาจที่แข็งแกร่งมากมายเพียงใดที่เขาจะต้องเผชิญระหว่างเส้นทางนั้น!เมื่อคิดถึงเรื่องนี้.. หลิงหยุนได้แต่ถอนใจออกมา และรอยยิ้มขมขื่นก็ปรากฏอยู่บนใบหน้าที่หล่อเหลาของเขา ไม่มีใครที่เขาจะสามารถแบ่งปัน หรือบอกเล่าความขมขื่นในใจได้เลยแม้แต่คนเดียว.. ไม่มีเลย!หลิงหยุนทำได้เพียงแค่ฝึกฝนอย่างหนักเพื่อให้ตนเองค่อยๆแข็งแกร่งขึ้นทีละเล็กทีละน้อยไปตามลำดับ..การจะกลับไปยังโลกบ่มเพาะที่ยิ่งใหญ่นั้น อย่าว่าแต่เขาจะสามารถฝึกฝนจนเข้าสู่ขั้นอมตะได้ หรือแม้แต่จะฝึกจนเป็นเซียนบนโลกใบนี้ได้ ก็ใช่ว่าเขาจะสามารถเดินทางกลับไปที่นั่นได้!นั่นเพราะหลิงหยุนเริ่มค้นพบว่า.. ในดาวเคราะห์ดวงเล็กๆที่เรียกว่าโลกแห่งนี้นั้น นับวันยิ่งมีความลึกลับเพิ่มขึ้นมากมายจนน่ากลัว!ไม่ว่าจะเป็นค่ายกลมังกรหยินหยาง หลวงจีนกายเพชรที่พบในตำแหน่งดวงตาหยาง สิ่งเหล่านี้สามารถสังหารผู้คนให้ตายได้ภายในเวลาเพียงแค่ชั่วพริบตาหากเขาต้องปะทะกับหลวงจีนกายเพชรที่พบในอารามเล็กๆแห่งนั้น และเขายังฝึกดารกะดายันไม่ถึงขั้นเจ็ดแล้วล่ะก็ รับรองว่าเขาคงต้องถูกหลวงจีนกายเพชรฆ่าตายได้อย่างง่ายดายการฝึกตนของหลวงจีนกายเพชรซึ่งอาศัยอยู่บนโลกใบนี้ช่างน่ากลัวมากจริงๆ ทุกครั้งที่หลิงหยุนนึกถึงอารามเล็กๆแห่งนั้น และนึกถึงพลังพุทธะที่เขาได้สัมผัสมานั้น เขาจะรู้สึกเย็นวาบไปทั่วทั้งกระดูกสันหลังเลยทีเดียว และจนถึงตอนนี้เขาเองก็เพิ่งจะรู้ว่าพลังนั่นน่ากลัวอย่างมหาศาล..เขาไม่รู้แม้กระทั่งว่าหลวงจีนกายเพชรรูปนั้นยังมีชีวิตอยู่ หรือว่ามรณภาพไปแล้วกันแน่.. ไม่แน่ว่าร่างที่เขาเห็นนั้นอาจจะเป็นเพียงร่างแปลงก็เป็นได้!และแน่นอนว่ายอดฝีมือระดับนั้น ก็คงต้องการครอบครองสมุดและพู่กันจักรพรรดิเช่นกัน..!แต่นับว่ายังโชคดีที่ตอนนี้ทั้งพู่กันและสมุดจักรพรรดิต่างก็เข้าไปอยู่ในร่างกายของเขาแล้ว ทำให้หลิงหยุนรู้สึมั่นใจอย่างมาก!“คนพวกนั้นคงหมดหนทางที่จะแย่งมันไปจากข้าได้! เพราะไม่รู้ว่าจะแย่งไปได้อย่างไร..”………..“หลิงหยุน.. หลิงหยุน.. นี่เจ้ากำลังคิดอะไรอยู่? เข้าไปคุยกันในบ้านดีกว่า..” ท่านเสี่ยวหมอเทวดาร้องเรียกหลิงหยุนเสียงดัง