ตอนที่ 454

Dragon Emperor Martial God จักรพรรดิ์เทพมังกร – ตอนที่ 454 [ติดตามข่าวสารได้ที่เพจ : จักรพรรดิ์เทพมังกร ] บทที่ 454 : เดินทางไกลครั้งแรก! “จริงเหรอ?! ทำยังไง?” แววตาของเสี่ยวเม่ยหนิงเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น เธอเกาะแขนหลิงหยุนเขย่าอย่างแรง “พี่หลิงหยุน.. บอกฉันมาเร็วเขา!” หลิงหยุนยิ้มเล็กน้อยและตอบกลับไปว่า “ถ้าไม่เอาหนอนกู่กลืนใจนั่นออกจากร่างของอาวุโสเสี่ยว ท่านก็จะค่อยๆอ่อนแอลงเรื่องๆ แต่ถ้าเอาออก ก็จะมีผลร้ายแรงกับเหมี่ยวเฟิงหวง เพราะฉะนั้นหากต้องการให้ปลอดภัยด้วยกันทั้งคู่ ก็ต้องหาวิธีทำให้ทั้งสองคนได้กลับมาอยู่ด้วยกัน.. ผมคิดว่าคุณคงจะเข้าใจสิ่งที่ผมพูด!” เมื่อเสี่ยวเม่ยหนิงได้ฟัง นัยน์ตาของเธอก็มีประกายแห่งความผิดหวังปรากฏขึ้นมา คิ้วของเธอขมวดเข้าหากันแน่นพร้อมกับพูดขึ้นว่า “ถ้าเป็นวิธีนี้.. ฉันคงต้องขอคิดดูก่อน!” หลิงหยุนเห็นแววตาผิดหวังในดวงตาของเสี่ยวเม่ยหนิง จึงรีบถามขึ้นว่า “ทำไมเหรอหนิงน้อย? เธอไม่ชอบวิธีนี้เหรอ?” หลิงหยุนยังจำได้ว่าครั้งแรกที่หนิงน้อยได้ฟังท่านหมอเสี่ยวเล่าเรื่องของเหมี่ยวเฟิงหวง เธอยังคะยั้นคะยอให้ท่านหมอเสี่ยวไปรับเหมี่ยวเฟิงหวงมาอยู่ด้วยกันที่บ้าน หากหนิงน้อยเปลี่ยนใจขึ้นมาตอนนี้ มีหวังแผนที่เขาต้องการเกลี้ยกล่อมทั้งคู่ให้กลับมาครองคู่กัน ก็คงต้องพังทลายลงตั้งแต่คืนนี้อย่างแน่นอน! “ฉัน.. ฉันคงต้องไปถามคุณปู่อีกครั้งก่อน คุณปู่เคยเล่าให้ฟังว่าเหมี่ยวเฟิงหวง.. เอ่อ.. เป็นคนอารมณ์รุนแรง ไม่รู้ว่าจะยอมกลับมาอยู่กับคุณปู่หรือเปล่าน่ะสิ?!” หลิงหยุนถึงกับถอนหายใจด้วยความโล่งอก และคิดในใจว่าหนิงน้อยช่างเป็นเด็กสาวที่มีเหตุมีผล และตราบใดที่หนิงน้อยไม่มีปัญหา ขั้นตอนต่อไปจากนี้ก็ไม่ใช่เรื่องยาก! หลิงหยุนยิ้มอย่างสบายใจ “หนิงน้อย.. เรื่องนั้นไม่ต้องเป็นห่วง! ในเมื่อผมเป็นคนเสนอวิธีนี้ขึ้นมาเอง ผมก็ต้องมีวิธีที่จะทำให้เหมี่ยวเฟิงหวงยอมตกปากรับคำได้ แต่ก่อนที่จะไปถึงเรื่องนั้น ยังมีเรื่องสำคัญอีกหนึ่งเรื่อง!” หลิงหยุนมองลึกเข้าไปในดวงตาของเสี่ยวเม่ยหนิง และพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง “หนิงน้อย.. ผมมีความลับอีกเรื่องที่จะบอกกับคุณ! หลังจากที่ท่านปู่ของคุณกับเหมี่ยวเฟิงหวงมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกัน เธอก็ตั้งท้อง!” “อะไรนะ?! นี่มัน..” เสี่ยวเม่ยหนิงฟังแล้วทั้งตกใจทั้งอาย เธอเหลือบมองหลิงหยุนพร้อมกับถามขึ้นว่า “พี่หลิงหยุน.. อย่าบอกนะว่าท่านย่าเหมี่ยวก็มีหลานเหมือนกัน?!” หลิงหยุนพยักหน้าด้วยสีหน้าจริงจัง เขาอดรู้สึกแปลกใจไม่ได้ที่เสี่ยวเม่ยหนิงดูไม่ตกใจมากมายอย่างที่เขาคาดคิด และดูเหมือนว่าเธอจะเป็นคนยอมรับความจริงได้อย่างเข้มแข็งจากนั้นหลิงหยุนก็เล่าต่อ “ถูกต้อง.. นางคลอดลูกชาย และเมื่อโตขึ้นลูกชายของนางก็ได้แต่งานกับหญิงสาวเผ่าเหมี่ยวและคลอดลูกสาวออกมา..”“ห๊ะ!?” เหมี่ยวเสี่ยวเหมาถึงกับอุทานออกมาเสียงดังพร้อมกับยกมือขึ้นปิดปาก!“แต่.. แต่ท่านปู่ไม่เคยเล่าเรื่องนี้ให้ฉันฟังเลยนะ พี่หลิงหยุน.. พี่รู้เรื่องนี้ได้ยังไง?” หลังจากที่นิ่งอึ้งไปด้วยความตกใจอยู่ครู่ใหญ่ เสี่ยวเม่ยหนิงก็ได้สติและถามหลิงหยุนด้วยความสงสัยและแล้วบทสนทนาก็ดำเนินมาถึงเรื่องที่หลิงหยุนต้องการจะบอกกับเสี่ยวเม่ยหนิงในคืนนี้ หลิงหยุนยิ้มเล็กน้อยก่อนจะพูดต่อว่า“ท่านปู่ของคุณเองก็ไม่รู้เรื่องนี้มาก่อน.. ผมเป็นคนที่รู้ก่อนอาวุโสเสี่ยวเสียอีก!”เสี่ยวเม่ยหนิงเห็นหลิงหยุนทำน้ำเสียงลึกลับ และไม่พูดให้จบในคราวเดียว เธอก็แทบอยากจะวิ่งกลับไปถามท่านปู่ของเธอที่บ้านด้วยตัวเอง และได้แต่คร่ำครวญออกไปว่า“พี่หลิงหยุน.. พี่พูดออกมาให้จบๆทีเดียวเลยจะได้ไม๊?”“ได้.. ได้.. ได้..” หลิงหยุนรู้ว่าไฟแห่งความอยากรู้อยากเห็นในตัวเสี่ยวเม่ยหนิงได้จุดติดแล้ว เขาจึงเริ่มเล่าทุกอย่างให้เธอฟังอย่างละเอียด“ที่แท้ก็เป็นเธอนี่เอง.. เหมี่ยวเสี่ยวเหมา!”เสี่ยวเม่ยหนิงพึมพำ “ในคืนวันเชงเม้งที่เมีเรื่อง.. หญิงสาวที่สวมผ้าปิดหน้าก็เป็นเธอใช่ไม๊?”หลิงหยุนบีบจมูกเล็กๆของเสี่ยวเม่ยหนิงพร้อมกับเอ่ยชม “หนิงน้อยช่างฉลาดนักนะ! ถูกต้องแล้ว.. เหมี่ยวเสี่ยวเหมาค้นพบว่าผมเป็นคนที่ยับยั้งหนอนกู่ในร่างกายของท่านหมอเสี่ยวไว้ หากผมตาย.. เหมี่ยวเฟิงหวงก็จะต้องทนทรมานต่อไป เธอจึงต้องมาคุ้มครองไม่ให้ผมได้รับอันตราย..”“เฮ้อ..”เสี่ยวเม่ยหนิงถอนหายใจยาวอย่างโล่อกพร้อมกับทำตาโตและพูดขึ้นว่า “ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง มิน่าตอนที่ฉันไปหาที่พี่ห้องเรียนแล้วพบกับเหมี่ยวเสี่ยวเหมาครั้งแรก เธอก็มองฉันแปลกๆ..”“ที่แท้ก็เป็นหลานสาวคุณปู่อีกคนนี่เอง.. ตอนนั้นเธอรู้อยู่แล้วว่าฉันเป็นใคร เธอถึงได้มองฉันด้วยสายตาแบบนั้น..”เสี่ยวเม่ยหนิงยังจำเรื่องราวทุกอย่างได้อย่างแม่นยำ..“พี่หลิงหยุน.. แล้วเหมี่ยวเสี่ยวเหมาเป็นพี่หรือเป็นน้องฉันล่ะ?” เสี่ยวเม่ยหนิงถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นหลิงหยุนส่ายหน้า “ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่จากหน้าตาก็ดูเหมือนจะไล่เลี่ยกัน..”เสี่ยวเม่ยหนิงทั้งตกใจทั้งตื่นเต้น “พรุ่งนี้ฉันจะถามเธอเอง แล้วก็จะพาเธอไปอยู่ที่บ้านด้วยกัน.. เย้.. ดีใจจัง!”