ตอนที่ 475

Dragon Emperor Martial God จักรพรรดิ์เทพมังกร – ตอนที่ 475 [ติดตามข่าวสารได้ที่เพจ : จักรพรรดิ์เทพมังกร ] บทที่ 475 : ช่างงดงามจริงๆ! หลิงหยุนค่อยๆ สำรวจไป๋เซียนเอ๋อตั้งแต่หัวจรดเท้า เขามองขึ้นมองลงอย่างเพลิดเพลินอยู่เช่นนั้นหลายสิบรอบ แต่ก็ไม่พบตำหนิใดๆเลยแม้แต่นิดเดียว เพียงแค่เห็นด้านหลังของไป๋เซียนเอ๋อนั้น ความงดงามของนางก็ถึงกับทำให้หลิงหยุนตกใจมาก และหากผู้คนบนโลกใบนี้ได้พบเห็น คงยากที่จะอธิบายความงามของนางออกมาเป็นคำพูดได้ ‘จิ้งจอกสวรรค์เก้าหาง.. ยังไงก็ยังคงเป็นจิ้งจอกสวรรค์เก้าหางที่ยากจะหาผู้ใดเทียบเท่าได้อยู่ดี! ดวงตาของหลิงหยุนเบิกกว้าง และเปี่ยมไปด้วยความสุข ในใจได้แต่นึกชื่นชมนางอยู่เงียบๆ หลิงหยุนยื่นมือขวาออกไปอย่างนุ่มนวลเพื่อสัมผัสร่างกายของไป๋เซียนเอ๋อ แต่เมื่อพบว่าที่มือของตนเองยังคงมีคราบเลือดของศัตรูติดอยู่ เขาจึงต้องดึงมือกลับอย่างเสียดาย! งดงามสมบูรณ์แบบเช่นนี้.. หลิงหยุนไม่ต้องการให้นางต้องแปดเปื้อน! หลังจากที่ดึงมือกลับคืนมาแล้ว หลิงหยุนก็พูดกับไป๋เซียนเอ๋อยิ้มๆ “เซียนเอ๋อ.. ข้าแค่อยากชื่นชมเจ้า เจ้าช่างงดงามมากจริงๆ!” หลิงหยุนเริ่มรู้สึกถึงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของในตัวไป๋เซียนเอ๋อ และเขาจะไม่ยอมให้ใครมาขโมยนางไปจากเขาได้อย่างแน่นอน! เขาไม่มีวันยอมให้ใครทำเช่นนั้นได้แน่! ไป๋เซียนเอ๋อที่อยู่ในหุบเขาเล็กๆ ยังคงเอียงอายและไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมานั้น ได้แต่ร้องถามหลิงหยุนว่า “เซียนเอ๋อกลายร่างเช่นนี้.. นายท่านพอใจหรือไม่?” หลิงหยุนได้แต่คิดในใจว่า.. นี่นางยังจะต้องถามเขาอีกงั้นหรือ? สาวงามเช่นนี้.. หากเขายังไม่พอใจก็คงจะโง่เต็มที!หลิงหยุนใช้นิ้วเคาะแก้มตัวเองเบาๆ ก่อนจะยิ้มอย่างอ่อนโยนและตอบกลับไปว่า “พอใจสิ.. ข้าพอใจมาก! แต่ถ้าเจ้ายอมเงยหน้าขึ้นมาให้ข้ามอง ข้าจะพอใจมากยิ่งขึ้นอีก!”ไป๋เซียนเอ๋อบิดศรีษะมาทางหลังหยุนเล็กน้อย แต่แล้วก็รีบหันกลับไปด้วยความอายอย่างรวดเร็ว จนผมยาวดำขลับของนางถึงกับสะบัดไปมา.. ดูช่างมีเสน่ห์ยิ่งนัก!และลักษณะท่าทางการเคลื่อนไหวเช่นนี้ เป็นท่าทางในการเขินอายที่เป็นธรรมชาติของไป๋เซียนเอ๋อ และเป็นลักษณะเฉพาะตัวของนางที่ผู้อื่นก็ไม่สามารถเลียนแบบได้!“เซียนเอ๋อไม่กล้า! ข้าเกรงว่าหากข้าไม่งดงาม นายท่านจะไม่ชอบ..”หลิงหยุนฟังแล้วก็ยิ่งกระวนกระวายใจ เขาแทบอยากจะพุ่งเข้าโอบร่างของไป๋เซียนเอ๋อไว้ แล้วจับใบหน้าของนางให้เงยขึ้น เพื่อจะได้ดูว่านางกลายร่างมาแล้วมีหน้าตาเช่นไร?แต่เขาก็ต้องอดกลั้นไว้.. เพราะหากเขาทำเช่นนั้นจะเป็นการสร้างความหวาดกลัวให้กับนางได้..หลิงหยุนกระแอมเบาๆ ก่อนจะตอบไปว่า “เซียนเอ๋อ.. เจ้าอย่าได้กังวลไป! ไม่ว่าหน้าตาของเจ้าจะเป็นเช่นไร? จะงดงามหรือไม่? ข้าก็ยังชอบเจ้าอยู่ดี.. แต่ถ้าเจ้าไม่ยอมให้ข้าเห็นใบหน้าของเจ้า ข้าก็จะโกรธเจ้าแล้วนะ!”กลุ่มเมฆสีดำมหึมายังคงลอยอยู่เหนือศรีษะของคนทั้งคู่ และดูเหมือนว่าทั้งหลิงหยุนกับไป๋เซียนเอ๋อต่างก็ลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท..“นายท่านอย่าเพิ่งโกรธเซียนเอ๋อ.. เซียนเอ๋อผิดไปแล้ว..!”เมื่อไป๋เซียนเอ๋อได้ยินว่าหลิงหยุนจะโกรธ นางก็ตกอกตกใจ และรีบหันร่างทั้งร่างไปทางหลิงหยุนทันที..หลิงหยุนจ้องมองภาพที่ปรากฏตรงหน้าอย่างตกตะลึง และเริ่มหายใจแรงขึ้น สมองของเขาหยุดนิ่งไปชั่วขณะ หูอื้อจนไม่สามารถได้ยินเสียงใดๆ และถึงกับกลืนน้ำลายเข้าไปอึกใหญ่..และไม่สามารถอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้อีกเช่นเคย หลิงหยุนไม่สามารถอธิบายออกมาได้จริงๆ ไป๋เซียนเอ๋อนั้นงดงามยิ่งนัก และใบหน้าของนางนั้นแทบจะเรียกได้ว่ารวบรวมเอาความงดงามของหญิงงามทั้งโลกไปรวมไว้บนใบหน้าของนางไป๋เซียนเอ๋องดงามมากเพียงใดน่ะหรือ? ความงามของไป๋เซียนเอ๋อที่ปรากฏต่อหน้าหลิงหยุนในเวลานี้ หากให้เขาแลกกับการที่พลังชีวิตในร่างกายต้องเหือดแห้งไปหมดเพื่อให้ได้เห็นนาง หลิงหยุนก็รู้สึกว่ามันช่างคุ้มค่ายิ่งนัก!คิ้วทั้งสองข้างของไป๋เซียนเอ๋อนอกจากจะโค้งได้รูปอย่างสวยงามแล้ว ยังเด่นชัดจนไม่ต้องวาด หรือตกแต่งเลยแม้แต่น้อย เพราะไม่มีส่วนใดเกิน หรือวส่วนใดขาดไปแม้แต่นิดเดียว!