ตอนที่ 479

Dragon Emperor Martial God จักรพรรดิ์เทพมังกร – ตอนที่ 479 [ติดตามข่าวสารได้ที่เพจ : จักรพรรดิ์เทพมังกร ] บทที่ 479 : สู้กับฟ้า! เนินเขาที่หลิงหยุนวิ่งขึ้นไปนั้นไม่สูงมาก และกลุ่มเมฆขนาดมหึมาที่ราวกลับทาสีดำไว้นั้น ก็ลอยอยู่เหนือศรีษะของหลิงหยุนในระยะที่ค่อนข้างต่ำมาก! กลุ่มเมฆดำทะมึนขนาดมหึมาสั่นไหวอย่างรุนแรง และค่อยๆลอยต่ำลงราวกับสัตว์ร้ายที่กำลังห้อยหัวลงพร้อมที่จะกลืนกินหลิงหยุนได้ตลอดเวลา! ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเสียงร้องตะโกนท้าทายของหลิงหยุนหรือไม่?! ทำให้กลุ่มเมฆขนาดมหึมานี้ดูคล้ายกับกำลังโกรธเกรี้ยว และพร้อมที่จะถล่มลงมาด้ทุกเมื่อ! ท้องฟ้ากำลังกดทับลงมามากขึ้นถึงห้าหกเท่า จนหลิงหยุนต้องถึงกับค้อมตัวลง และพุ่งไปข้างหน้าสองก้าวก่อนจะยืนนิ่งอยู่เช่นนั้น! หลิงหยุนรู้สึกราวกับว่าไหล่ของตนเองทั้งสองข้างนั้น กำลังถูกของที่มีน้ำหนักเป็นพันกิโลกรัมกดทับไว้ ใบหน้าของเขาแดงก่ำขึ้นมาทันที จนเส้นเลือดตามขมับและหน้าผากถึงกับปูดโปน! “ไม่นะ.. เป็นไปไม่ได้! ไม่เคยปรากฏว่ามีแรงกดดัน และบีบคั้นในขั้นทดสอบเล็กๆเช่นนี้มาก่อน หากเป็นเช่นนี้ต่อไป.. ไม่เท่ากับว่าจงใจให้ข้าตายหรือยังไง?” หลิงหยุนเริ่มสัมผัสได้ถึงปัญหาที่น่าหนักใจขึ้นมาทันที! ฟ้าดินช่างไร้เมตตานัก.. ท่านปฏิบัติต่อทุกชีวิตไม่ต่างจากสุนัขตัวหนึ่ง! การที่ไป๋เซียนเอ๋อต้องเผชิญกับบททดสอบที่หนักหน่วง นั่นเพราะนางต้องการกลายร่าง! แต่สำหรับหลิงหยุนที่เพียงแค่ก้าวเข้าสู่ขั้นที่สูงขึ้น เหตุใดจึงต้องได้รับบททดสอบที่หนักยิ่งกว่านาง! ไหล่ของหลิงหยุนทั้งสองข้างยังคงแบกรับแรงกดดันที่ไม่สามารถมองเห็นได้ เขากัดฟันแน่น คิ้วทั้งสองข้างขมวดเข้าหากันจนย่น ดวงตาหรี่เล็ก และพยายามที่จะยืดร่างกายให้ตรง เพื่อที่จะได้เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า! “ข้าจากโลกบ่มเพาะที่ยิ่งใหญ่ของตนเองมานับพันพันล้านไมล์.. เพื่อมาเกิดใหม่และเริ่มต้นฝึกฝนใหม่.. นี่ท่านจะไม่ปล่อยข้าไปจริงๆเช่นนั้นหรือ?!” “ไม่ง่ายนักหรอกนะที่เจ้าจะเอาชีวิตข้า!” ในเมื่อฟ้าไม่ต้องการให้เขามีชีวิตอยู่.. เขาก็จะสู้กับฟ้าให้ถึงที่สุด! หลิงหยุนเม้มริมฝีปากแน่นพร้อมกับจ้องมองกลุ่มเมฆหนาที่อยู่เหนือศรีษะด้วยสายตาที่เย็นชา แววตาของเขานั้นคมกริบ สีหน้าเต็มไปด้วยความท้าทาย และไม่ยอมแพ้! หลิงหยุนโคจรดารกะดายันขั้นสูงสุด ร่างกายของเขาเริ่มมีอุณหภูมิที่สูงขึ้นจากอสุนีบาตสีทองที่ร่างกายของตนเพิ่งจะดูดซับเข้าไป แม้หลิงหยุนรู้ดีกว่าใครๆว่า.. ทุกครั้งที่สายฟ้าฟาดลงมาบนร่างของเขานั้น เขาก็จะแข็งแกร่งยิ่งขึ้น แต่แม้ว่าเขาจะสามารถเอาชีวิตรอดจากคลื่นอสุนีบาตสองชุดสุดท้ายนี้ไปได้ ร่างกายของเขาก็คงจะอยู่ในระดับที่บอบช้ำมากทีเดียว! ข้อดีของสายฟ้าที่ฟาดใส่ร่างของหลิงหยุนนั้น ได้ทำให้จุดตันเถียนอันน่าอัศจรรย์ของเขาหมุนด้วยอัตราที่เร็วขึ้นกว่าเดิม อีกทั้งเส้นโค้งรูปมังกรก็เปล่งแสงสว่างไสวไปทั่วทั้งจุดตันเถียน ทำให้จุดตันเถียนของเขาได้กลายเป็นสีทองสุกสว่าง! ภายในจุดตันเถียนของหลิงหยุนเวลานี้ พลังหยินเย็นได้เคลื่อนผ่านเส้นลมปราณที่ทั้งใหญ่ และแข็งแรงไปยังแขนที่ถือกระบี่อย่างรวดเร็วพร้อมกับได้ถ่ายเทพลังไปยังกระบี่โลหิตแดนใต้ในมือ และราวกับว่ากระบี่เล่มนี้จะรับรู้ถึงความโกรธเกรี้ยวในใจของหลิงหยุนได้ มันสั่นราวกับร่ำไห้ และมีเสียงดังคล้ายมังกรกำลังคำราม! หลิงหยุนค้นพบว่าพลังอมตะที่อยู่ตรงตำแหน่งดวงตาที่สามของเขานั้นมีสีทองจางๆ และหากเทียบกับสีทองของสายฟ้าแล้ว ก็มีความคล้ายคลึงกันอย่างไม่ต้องสงสัยครืน.. เปรี้ยง!และเมื่อหลิงหยุนเริ่มจะปรับตัวให้เข้ากับแรงบีบของสวรรค์ได้แล้ว สายฟ้าหกเส้นสุดท้ายของอสุนีบาตชุดที่สามก็ผ่าลงมา!สายฟ้าสีทองที่แข็งแกร่งพุ่งลงมาราวกับมังกรทองพุ่งตัวออกมาจากกลุ่มเมฆขนาดมหึมานั้น และพร้อมที่จะฟาดใส่หลิงหยุน!“ให้ข้าได้พักบ้างสิ!”หลิงหยุนคำรามออกไปในขณะที่ยังต้องแบกรับแรงกดดันกว่าพันกิโลกรัมไว้บนไหล่ มือขวาของเขากวัดแกว่งกระบี่โลหิตแดนใต้เข้าใส่สายฟ้าสีทอง และมือซ้ายกำหมัดปีศาจเถียนกังเข้าสู้!แม้ว่าสิ่งที่หลิงหยุนทำนั้นดูเหมือนจะช่วยอะไรได้ไม่มากนัก แต่นั่นแสดงให้เห็นถึงสภาวะจิตใจของเขาเอง.. สภาวะของใจที่ไม่ยอมแพ้ และยอมตายมากกว่าจะยอมอ่อนข้อ!หลิงหยุนในเวลานี้ยังไม่เข้าสู่ขั้นอมตะ.. จึงยังไม่มี ‘ดวงจิตเดิม’ ที่จะสามารถหนีไปเกิดใหม่ได้อีก ดังนั้นหากครั้งนี้เขาต้องเสียชีวิตลง ย่อมหมายความว่าเขาต้องตายจริงๆ!เปรี้ยง!ร่างของหลิงหยุนจมอยู่ในสายฟ้าสีทอง หากมองจากด้านนอกแล้ว ก็จะเห็นเพียงแค่สายฟ้าสีทองขนาดใหญ่ และไม่สามารถเห็นสิ่งอื่นได้เลยครั้งนี้.. ร่างของหลิงหยุนไม่กระดอนขึ้นสูงเหมือนทุกครั้ง แต่กลับถูกล้อมรอบไว้ด้วยสายฟ้าสีทองที่มีลักษณะคล้ายงูจำนวนนับไม่ถ้วน ทำให้หลิงหยุนดูราวกับเป็นเทพเจ้าสายฟ้าที่กำลังเดินออกมาจากสายฟ้าสีทองขนาดใหญ่!แม้ว่าอสุนีบาตสีทองชุดนี้จะมีแรงกดที่ทรงพลังเพื่อให้หลิงหยุนต้องคุกเข่าลง แต่เขากลับต่อต้านและไม่ยอมคุกเข่า หลิงหยุนกัดฟันยืนหยัด และใช้กำลังทั้งหมดที่มียืดเข่าที่กำลังโค้งงอให้เหยียดตรงได้อีกครั้ง!ห้ามคุกเข่า!หลิงหยุนผ่านอสุนีบาตมาหลายครั้งหลายครา แต่ไม่เคยมีครั้งใหนที่เขาจะยอมคุกเข่าให้!การคุกเข่าไม่ใช่นิสัยของหลิงหยุน! ถึงแม้ว่าการคุกเข่านั้นจะช่วยลดแรงกดดันบนไหล่ที่มีน้ำหนักเป็นพันกิโลกรัมได้ แต่หลิงหยุนก็จะไม่มีวันยอมคุกเข่าอย่างเด็ดขาด!ร่างของหลิงหยุนในเวลานี้ถูกสายฟ้าสีทองกดลงจนโค้งงอไม่ต่างจากกุ้ง และขาทั้งสองข้างที่แบกรับแรงกดไว้นั้นก็ถึงกับสั่นรุนแรง แต่เขาก็พยายายามยืดจนตรงได้อีกครั้ง!เมื่อสายฟ้าสีทองหายไป.. ไป๋เซียนเอ๋อที่อยู่ห่างจากหลิงหยุนไปราวหนึ่งร้องเมตร และได้เห็นภาพทั้งหมด ก็ถึงกับน้ำตาคลอเบ้าและกำมือแน่น พร้อมกับแอบส่งกำลังใจให้กับหลิงหยุนอยู่เงียบๆมนุษย์มีอารมณ์ความรู้สึก ปีศาจมีความเที่ยงธรรม แต่สวรรค์กับไร้หัวใจ!ครืน.. เปรี้ยง! เปรี้ยง!เสียงฟ้าผ่าดังขึ้นสองครั้ง และสายฟ้าสีทองหนาจำนวนสองเส้น ก็ฟาดเข้าใส่ร่างของหลิงหยุนทันที!สายฟ้าทั้งสองเส้นที่ฟาดใส่ร่างของหลิงหยุนนั้น ทำให้เลือดพุ่งออกจากปากและจมูกของเขาพร้อมๆกัน แม้ว่าหลิงหยุนจะพยายามดิ้นรนต้านทาน แต่ก็ไม่สามารถต้านไหว ร่างของเขาลอยละลิ่วขึ้นไปบนฟ้า และตกลงไปบนพื้นอีกครั้ง ใบหน้าของเขากลายเป็นสีทองไม่ต่างจากทองคำเปลว!สายฟ้าทั้งสองเส้นนี้ทำให้หลิงหยุนได้รับบาดเจ็บภายในเล็กน้อย และกระบี่โลหิตแดนใต้ในมือของเขานั้น ก็ช่วยรับพลังสายฟ้าที่ผ่าลงมาให้ถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์ ไม่เช่นนั้นคงคาดเดาได้ไม่ยากว่าหลิงหยุนจะมีสภาพเช่นไร?!หากไม่ใช่เพราะหลิงหยุนได้ผ่านเข้าสู่ขั้นปรับร่างกาย-7 แล้ว เขาคงจะต้องตายทันทีอย่างแน่นอนหากเจอสายฟ้าสองเส้นนี้เข้าไป!