ตอนที่ 478

Dragon Emperor Martial God จักรพรรดิ์เทพมังกร – ตอนที่ 478 [ติดตามข่าวสารได้ที่เพจ : จักรพรรดิ์เทพมังกร ] บทที่ 478 : เข้าสู่ขั้นปรับร่างกาย-7! สายฟ้าเทวะเส้นที่สามสิบหก เป็นสายฟ้าเทวะเส้นสุดท้าย อานุภาพของมันจึงทรงพลังเกินกว่าที่จะจินตนาการได้ ขนาดของสายฟ้านั้นไม่ใหญ่ มีเส้นผ่าศูนย์กลางเพียงแค่ครอบร่างของหลิงหยุนที่ยังคงนั่งขัดสมาธิไว้อย่างพอดิบพอดีเท่านั้น แต่สีของมันกลับเป็นสีทองสุกสว่าง คล้ายกับมีเสาสีทองต้นใหญ่ตกลงมาจากท้องฟ้า และกำลังพุ่งเข้าใส่ร่างของหลิงหยุน สายฟ้าสีทองเส้นนี้มีอานุภาพที่รุนแรงกว่า และสว่างกว่าสายฟ้าเส้นที่ผ่านมานับพันเท่า ห่างออกไปจากชายฝั่งของเกาะแห่งนี้ไปหลายร้อยไมล์ทะเล ล้วนเป็นสีทองสุกใสสว่างไปทั่ว! ท้องฟ้ากำลังแตกสลาย และผืนดินกำลังสั่นสะเทือน! ร่างของหลิงหยุนถูกสายฟ้าสีทองขนาดใหญ่ฟาดจนล้มลงกับพื้น ก่อนจะลอยละลิ่วออกไปไกลอีกหลายร้อยเมตร จนในที่สุดก็ไปตกลงกลางทะเลไม่ต่างจากซากปรักหักพังชิ้นหนึ่ง! แต่ถึงกระนั้น.. ร่างของหลิงหยุนก็ยังคงตกลงในท่านั่งขัดสมาธิ มือขวาของเขายังคงกำลูกประคำโพธิไว้แน่น ดวงตาปิดสนิท และใบหน้าก็เต็มไปด้วยความสงบ! หลิงหยุนอยู่ในช่วงของการทดสอบจากสวรรค์ ดังนั้นเขาย่อมรู้ดีว่าสายฟ้าแต่ละเส้นที่ผ่าลงมานั้นจะต้องมีอานุภาพรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ แต่เขากลับสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า ไม่ว่าสายฟ้าจะมีอานุภาพที่รุนแรงมากเพียงใด ก็ยังคงไม่มีส่วนใดในร่างกายของเขาแตกหัก ตรงกันข้าม.. เขากลับเหมือนมีพลังที่แข็งแกร่งขึ้น! หากสามารถผ่านบททดสอบเหล่านี้ไปได้ ไม่เพียงเขาจะสามารถเอาชนะตัวเองได้เท่านั้น แต่ยังสามารถเอาชนะแรงบีบคั้น และกดดันจากสวรรค์และโลกได้อีกด้วย! หลิงหยุนตกลงไปในท้องทะเล และจมดิ่งลึกลงไปสิบกว่าเมตร แต่ร่างกายของเขากลับมีพลังเต็มเปี่ยม และสามารถพาตัวเองให้ลอยขึ้นบนผิวน้ำได้อย่างรวดเร็ว! สายฟ้าเทวะเส้นที่สามสิบหกนั้นสิ้นสุดลงแล้ว เป็นอันจบสิ้นของอสุนีบาตชุดที่สอง! หลิงหยุนจัดการซ่อมแซม และฟื้นฟูร่างกายอย่างรวดเร็ว เพื่อรอพบกับบททดสอบชุดต่อไป! หลิงหยุนไม่ใส่ใจกับบาดแผลไหม้เกรียมตามร่างกาย เขายกมือขึ้นเรียกยันต์ขุมพลังออกมา! ยันต์ขุมพลังเหล่านี้.. ก่อนที่ไป๋เซียนเอ๋อจะเข้าสู่การกลายร่างนั้น มันได้ดูดซับเอาพลังชีวิตของน้ำไว้ และตอนนี้หลิงหยุนก็กำลังดูดซับพลังชีวิตของน้ำที่อยู่ในยันต์ขขุมพลังเข้าไปจำนวนมาก! หลังจากที่หลิงหยุนได้พยายามจะพัฒนาเข้าสู่ขั้นต่อไปอยู่หลายครั้งหลายครา แต่แล้วก็กลับล้มเหลวไปเสียทุกครั้ง! เขาจึงเริ่มเข้าใจว่า.. สาเหตุน่าจะเกี่ยวข้องกับอาการบาดเจ็บสาหัสของตัวเอง ไม่น่าจะเกี่ยวข้องกับพลังหยางในร่างกายของเขา! อีกทั้งในช่วงที่เจ้าขาวปุยกลายร่างอยู่นั้น หลิงหยุนไม่เพียงได้รับพลังอมตะ และปราณมังกรที่ถูกปลดปล่อยออกมา แต่เขายังได้รับพลังชีวิตจากการดื่มน้ำลายมังกรเข้าไปในปริมาณมากอีกด้วย ใหนจะยังมีพลังจากสายฟ้าที่ร่างกายของเขาดูดซับเข้าไป ซึ่งก็ล้วนแล้วแต่เป็นพลังหยางบริสุทธิ์ทั้งสิ้น จึงเป็นไปไม่ได้ที่พลังชีวิตจะไม่เพียงพอ.. หลิงหยุนใช้ยันต์ขุมพลังจำนวนสิบมัดไปจนหมด ร่างกายของเขาจึงได้ดูดซับพลังชีวิตจากน้ำเข้าไปจำนวนมาก และตอนนี้เขาก็กำลังพยายามที่จะควบคุมพลังชีวิตจากน้ำให้ห่อหุ้มพลังหยางเหล่านั้นไว้ และได้จัดการเปิดดวงตาที่สามซึ่งอยู่หว่างคิ้วได้..! และในที่สุดหลิงหยุนก็ทำสำเร็จ เขาสามารถปลุกดวงตาที่สามหว่างคิ้วที่ทำหน้าที่ในการรับรู้ และตระหนักรู้ได้!แต่มีอีกหนึ่งเรื่องที่หลิงหยุนไม่รู้ก็คือกว่า.. ในร่างกายของเขานั้นมีพลังสายฟ้าสีทองที่บริสุทธิ์อยู่ และสายฟ้าสีทองนี้ก็เป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นภายในร่างกายของเขา!ในการรับบททดสอบจากสวรรค์แต่ละครั้งนั้น หากผู้ใดสามารถผ่านไปได้ แน่นอนว่านอกเหนือจากร่างกายที่บาดเจ็บสาหัสแล้ว คนผู้นั้นย่อมได้รับประโยชน์อีกอย่างมากมายมหาศาล!กฎสวรรค์นั้นเที่ยงตรงเสมอ และไม่เคยเอารัดเอาเปรียบผู้ใด!ดวงตาที่สามแห่งการตระหนักรู้ของหลิงหยุนนั้น เปี่ยมไปด้วยพลังอมตะซึ่งมีสีทองจางๆ!หลิงหยุนเดินลมปราณพร้อมกับพลังสายฟ้าสีทองนี้เข้าไปที่หว่างคิ้ว และการทำเช่นนั้นทำให้เขารู้สึกเจ็บปวดอย่างที่สุดจนถึงกับต้องขมวดคิ้วแน่น แต่ก็จำต้องอดทนเพราะไม่มีทางเลือกอื่น..แต่ยังนับว่าโชคดีที่ความอ่อนโยนของพลังชีวิตจากน้ำ ช่วยขจัดความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นให้ลดลงไปได้มาก ไม่เช่นนั้นหลิงหยุนเองก็อาจจะยอมแพ้ไปแล้ว!หนี่ง.. สอง.. สาม..ปัง!ในที่สุด.. ดวงตาแห่งการตระหนักรู้ของหลิงหยุนก็ถูกพลังชีวิตหลากหลายเข้าจู่โจม และพลังอมตุสีทองจางๆที่เคยหลบซ่อนก็กำลังพลุ่งพล่าน และดูคล้ายว่าหลิงหยุนจะสามารถใช้มันได้!เขาตกใจสุดขีด! เพราะในเวลานี้จิตหยั่งรู้ของเขามีอานุภาพมากขึ้น อีกทั้งยังมีพลังอมตะสีทองจางๆปรากฏขึ้นอีกด้วย!วิธีการบำบัดรักษาอาการบาดเจ็บของหลิงหยุนในเวลานี้ คล้ายกับเมื่อครั้งที่เขามาเกิดยังโลกใบนี้ครั้งแรก หลิงหยุนใช้จิตหยั่งรู้ที่ทรงพลังนี้ทำการรักษาอาการบาดเจ็บในร่างกายจนหายดีในที่สุด อีกทั้งยังดีกว่าของเดิมอีกด้วย!และครั้งนี้หลิงหยุนก็ได้เรียนรู้แล้ว.. ทันทีที่ได้จิตหยั่งรู้ที่ทรงพลัง เขาก็รีบใช้มันเข้าไปสำรวจจุดตันเถียนของตนเองซึ่งเปลี่ยนไปมากหลังจากที่ฝึกวิชาพลังลับหยินหยางสำเร็จ..‘นี่มัน.. สัญลักษณ์ไท่จี๋รูปมัจฉาหยิน-หยาง?!’‘เส้นโค้งที่อยู่ตรงกลางระหว่างมัจฉาหยินและมัจฉาหยางเป็นรูปมังกรสีทองหรือนี่?!’‘เหตุใดจุดตันเถียนของข้าจึงได้ใหญ่ถึงเพียงนี้? กระดูกสันหลังที่ดูคล้ายหางมังกรก็กลายเป็นสีทอง..’‘เส้นลมปราณของข้าก็หนาอย่างน่าตกตะลึง..’‘พลังอมตะที่อยู่หว่างคิ้วของข้าก็มีสีทองจางๆ’และนี่คือครั้งแรกที่หลิงหยุนได้ใช้ประโยชน์จากจิตหยั่งรู้ของตนเองเข้าไปสำรวจภายในร่างกาย เขาได้แต่ตกตะลึงครั้งแล้วครั้งเล่ากับการได้พบเห็นสิ่งที่แปลกประหลาด!แต่จู่ๆ พลังอมตะซึ่งอยู่ในตำแหน่งดวงตาที่สามของหลิงหยุนที่เพิ่งปรากฏออกมาให้เห็นนั้น ก็กลับหายไปอีกครั้ง หลิงหยุนเองก็มัวแต่รักษาอาการบาดเจ็บของตนเอง และเอาแต่สำรวจภายในร่างกาย จึงไม่ทันได้สนใจพลังอมตะสีทองจางๆนั่นอีก!แต่ถึงอย่างไรก็ตาม หลิงหยุนก็รู้ดีว่าดวงตาที่สามแห่งการตระหนักรู้ของตนเองได้เปิดแล้ว แม้ว่าเขาจะยังไม่สามารถใช้พลังอมตะได้ แต่ก็สามารถเชื่อมต่อกับจุดตันเถียนด้านล่างแล้ว