ตอนที่ 482

Dragon Emperor Martial God จักรพรรดิ์เทพมังกร – ตอนที่ 482 [ติดตามข่าวสารได้ที่เพจ : จักรพรรดิ์เทพมังกร ] บทที่ 482 : สมบัติล้ำค่ำ! แกร๊ก.. แกร๊ก.. หินก้อนใหญ่ของหลิงหยุนเริ่มแตกร้าวเป็นชิ้นๆ และเสียงแตกร้าวนั้นก็ดังขื้นอย่างน่าหวาดกลัว จากนั้นหินก้อนใหญ่ก็กลายเป็นก้อนกรวดมากมาย! ร่างที่ไม่ยอมแพ้ของหลิงหยุนนั้นล้มลง และก้อนกรวดที่อยู่ใต้ก้นของเขานั้นก็ถูกบดจนละเอียดเป็นผงไปแล้ว! มันไม่ธรรมดาเลย! แรงบีบคั้นที่รุนแรงนี้ไม่เพียงกดลงบนศรีษะ และไหล่ของหลิงหยุนเท่านั้น แต่ยังกระจายไปทั่วทั้งร่างกายของเขาอีกด้วย! และตอนนี้ไม่ว่าจะเป็นกล้ามเนื้อ กระดูก และอวัยวะภายในต่างๆ แม้แต่เซลล์ทุกเซลล์ในร่างกาย เส้นประสาททุกเส้น ต่างก็ได้รับแรงบีบคั้นที่น่าสยดสยองนี้อย่างทั่วถึง! เพียงแค่หันหน้าหลิงหยุนยังไม่สามารถทำได้.. ในเวลานี้ใบหน้าของเขาก็แดงก่ำ เส้นเลือดต่างๆตามใบหน้าและลำตัวต่างก็ปูดโปนขึ้นมาอย่างชัดเจน หลิงหยุนขบฟันแน่นในขณะที่ดวงตาทั้งสองข้างถูกแรงบีบคั้นอย่างรุนแรง! แม้แต่การหายใจก็เป็นไปอย่างยากลำบาก และเลือดภายในร่างกายของเขาก็ดูเหมือนจะหยุดหมุนเวียนได้ทุกเมื่อ ปฏิกิริยาการตอบโต้ก็สูญเสียไป สติ และสมองก็ดูเหมือนจะหยุดทำงานได้แทบทุกเวลา! แต่ถึงกระนั้น.. หลิงหยุนกลับไม่ยอมรับชะตากรรม เขาต่อสู้ดิ้นรนอย่างสุดกำลัง และกำลังพยายามอย่างหนักที่จะเดินลมปราณในจุดตันเถียนอันน่าอัศจรรย์ของตนเอง เพื่อสร้างพลังหยินและหยางขึ้นมา.. แต่ก็ไร้ประโยชน์! เพราะบททดสอบในขั้นนี้ มีอานุภาพที่เหนือกว่ากำลังความแข็งแกร่งของหลิงหยุนในปัจจุบันมาก จนยากที่เขาจะสามารถต้านทานได้! “นี่ไม่ใช่บททดสอบที่ข้าควรจะได้รับในตอนนี้นี่.. ต้องการจะให้ข้าตายให้ได้หรือยังไง..?” ในที่สุดหลิงหยุนก็เข้าใจได้ว่า.. มันไม่ใช่บททดสอบใดๆจากสวรรค์ แต่เป็นความตายที่มอบให้กับเขาต่างหาก! เมื่อคิดได้เช่นนั้น ก่อนที่จะหลับตาลง.. หลิงหยุนก็มองไปยังเมฆหลากสีที่นิ่งอยู่กับที่ไม่ล่องลอยไปตามสายลม จากนั้นจึงกวาดสายตาไปยังร่างที่งดงามบอบบางของไป๋เซียนเอ๋อ! สายตาของเขาบ่งบอกอย่างชัดเจนว่า.. ขอร้องให้ไป๋เซียนเอ๋อออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด! ไป๋เซียนเอ๋อซึ่งยืนอยู่ข้างหลิงหยุนภายใต้กลุ่มเมฆหลากสีนั้น แววตาที่ดูลึกลับเป็นประกายชวนฝันของนางเอ่อล้นไปด้วยน้ำตา ไป๋เซียนเอ๋อพยายามโน้มตัวเข้าไปใกล้หลิงหยุนให้มากที่สุด หยดน้ำตาบนใบหน้าของไป๋เซียนเอ๋อนั้น ไม่เพียงสะท้อนภาพก้อนเมฆหลากสีที่อยู่บนท้องฟ้า แต่ยังสะท้อนภาพเด็กหนุ่มตัวโตที่ล้มลงไปกับพื้นอย่างหมดทางสู้ แต่ก็ยังพยายามดิ้นรนต่อสู้อย่างสุดกำลัง ไป๋เซียนเอ๋อยิ้มออกมาก่อนจะพูดขึ้นว่า “เซียนเอ๋อจะเป็นเกราะป้องกันให้นายท่านเอง!” เปรี้ยง!ร่างของไป๋เซียนเอ๋อปรากฏเปลวเพลิงสีแดงขึ้นมาทันที และเปลวเพลิงสีแดงนั้นก็ได้ขยายใหญ่จนปกคลุมร่างของทั้งคู่ไว้ด้านใน!ไป๋เซียนเอ๋อใช้วิชาที่ทรงพลังที่สุดของสุนัขจิ้งจอกสวรรค์เก้าหาง สร้างโล่ไฟขนาดใหญ่ขึ้นมาเป็นเกราะป้องกันทั้งนางและหลิงหยุนจากสายฟ้าไว้!เปลวเพลิงสีแดงนี้ไม่เผาไหม้เสื้อผ้า และไม่เผาไหม้ร่างของหลิงหยุน แต่มันเป็นคล้ายกับม่านเพลิงทรงกลมที่จะช่วยหลิงหยุนต้านทานบทลงโทษที่รุนแรงจากสวรรค์ได้!‘เซียนเอ๋อ… อย่า..’!” หลิงหยุนได้แต่ร้องตะโกนอยู่ในใจ..ไป๋เซียนเอ๋อกำลังพ่นไฟ และไม่สนใจคำขอร้องของหลิงหยุน!หากจะอยู่.. ก็อยู่ด้วยกัน! หากจะตาย.. ก็ตายด้วยกัน! ใบหน้าของไป๋เซียนเอ๋อนั้นเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น และยินดีที่จะตายพร้อมหลิงหยุน!หลิงหยุนสัมผัสได้ว่าแรงบีบคั้นที่กดลงบนร่างของเขานั้นค่อยๆลดความรุนแรงลง แต่ช่างโชคร้าย.. ความแข็งแกร่งของไป๋เซียนเอ๋อนั้นเมื่อเผชิญหน้ากับสวรรค์ที่ยิ่งใหญ่ จึงไม่ต่างจากมดเล็กๆตัวหนึ่งเท่านั้น!เปรี้ยง!ไป๋เซียนเอ๋อหาญกล้าช่วยหลิงหยุนต้านทานต่อบททดสอบของสวรรค์ สายฟ้าที่มีอานุภาพรุนแรงฟาดลงบนร่างของไป๋เซียนเอ๋อ และแรงบีบคั้นของมันก็ไม่ได้รุนแรงน้อยไปกว่าของหลิงหยุน นางจึงไม่สามารถต้านทานได้ กระดูกหัวไหล่แตกละเอียด ก่อนจะค่อยๆหายใจไม่ออก และล้มลงต่อหน้าหลิงหยุนไป๋เซียนเอ๋อร้องออกมาอย่างเจ็บปวด ก่อนจะกระอักออกมาเป็นเลือด แต่ก็ยังฝืนยิ้มให้กับหลิงหยุนพร้อมกับบพูดออกไปว่า“นายท่าน.. ในที่สุดเซียนเอ๋อก็ได้ตายพร้อมกับท่าน..”ด้วยสภาพของไป๋เซียนเอ๋อในเวลานี้.. หากสวรรค์มีตาจริง ก็ไม่ควรใช้สายฟ้าที่รุนแรงกับนางถึงเพียงนี้!ไม่เพียงสวรรค์ไม่ผ่อนปรน แต่ยังเพิ่มแรงบีบคั้นที่รุนแรงยิ่งกว่า!หลิงหยุนไม่สนใจสวรรค์อีกแล้ว.. เขาได้แต่มองไป๋เซียนเอ๋อที่ค่อยๆแน่นิ่งไปในอ้อมแขนของตนเอง จากนั้นก็หัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง..มันสายเกินไปที่จะพูดอะไรอีกแล้ว.. ในเมื่อไม่สามารถอยู่ด้วยกันได้ ก็ยินดีที่จะตายด้วยกัน!“คนที่ควรได้รับโทษ ก็สมควรที่จะต้องได้รับการลงทัณฑ์!”หลิงหยุนยังจำคำพูดของหลวงจีนสิงฉีที่เคยพูดกับเขาได้ เขาได้แต่ยิ้มและไม่มีความเห็นใดๆกับฟ้าดินอีกแล้ว..สวรรค์ใช่ว่าจะยุติธรรม โลกใช่ว่าจะดี! หลิงหยุนเข้าใจความจริงในข้อนี้ดีกว่าใครๆและในเวลานี้ ก้อนเมฆสีต่างๆก็ได้รวมตัวเข้าด้วยกันในที่สุด พร้อมกับทอประกายแสงสีที่งดงามไปทั่วทั้งโลก..