ตอนที่ 494

Dragon Emperor Martial God จักรพรรดิ์เทพมังกร – ตอนที่ 494 [ติดตามข่าวสารได้ที่เพจ : จักรพรรดิ์เทพมังกร ] บทที่ 494 : อบรมเซียนเอ๋อ! สำหรับพวกถ้ำมองแล้ว.. การได้แอบดูสาวสวยอาบน้ำนั้น ช่างเป็นความรู้สึกที่ยากจะบรรยายออกมาได้ และสิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือว่า.. ผู้ที่ถูกแอบมองนั้นจะไม่รู้ตัว และท่าทางก็จะดูเป็นธรรมชาติอย่างที่สุด ความรู้สึกเช่นนี้ หากไม่ประสบกับตัวเองก็ยากที่จะเข้าใจ..! หลิงหยุนไม่ใช่สุภาพบุรุษ และเขาก็ไม่ต้องการเป็นคนปากว่าตาขยิบ ในเมื่อเขามีเนตรหยินหยางที่สามารถมองทะลุเครื่องกีดขวางได้ และมีโอกาสให้ดู ไม่มีเหตุผลที่เขาจะไม่ลอง! เป็นพวกถ้ำมองแล้วยังไง? ถึงอย่างไรหลงหวู่ก็ต้องเป็นภรรยาของเขาอยู่แล้ว อีกทั้งเขาเองก็ได้มอบของหมั้นให้เธอไปแล้ว การแอบดูก่อนก็ไม่เห็นจะผิดตรงใหน? แม้ว่าใบหน้าของหลงหวู่อาจจะงดงามสู้สุนัขจิ้งจอกไม่ได้ แต่เรือนร่างของเธอนั้น ก็ไม่ได้ด้อยกว่าเลยแม้แต่น้อย ฮ่า.. ฮ่า..! หลิงหยุนแอบคิดอยู่ในใจเงียบๆ.. หลังจากที่ใช้ฝักบัวราดน้ำจนทั่วร่างกายแล้ว หลงหวู่ก็หยิบสบู่ และยาสระผมออกมา เรือนร่างขาวเป็นประกายราวกับคริสตัลนั้น ตอนนี้เต็มไปด้วยฟองสบู่ และแสงไฟในห้องน้ำก็ขับบให้ผิวของเธอสว่างไสว และนวลเนียนยิ่งขึ้น หลิงหยุนมองภาพนี้ด้วยจิตหยั่งรู้ และเลือดในกายของเขาก็เริ่มปั่นปั่วน.. แต่เนื่องจากมีไป๋เซียนเอ๋ออยู่ในห้องด้วย หากไม่มีไป๋เซียนเอ๋อ เขาคงจะพังประตูห้องน้ำเข้าไปด้านในเพื่อช่วยหลงหวู่ขัดถูแผ่นหลังแล้ว.. หลิงหยุนได้แต่หมดหวัง แต่ก็ทำอะไรไม่ได้! หลงหวู่กำลังยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ในห้องน้ำ หลังจากอาบน้ำเสร็จ เธอก็ยืนสำรวจรูปร่างที่สวยงามไร้ที่ติของตนเอง พร้อมกับยิ้มออกมาอย่างภาคภูมิใจ ก่อนจะกลับเข้าไปอาบน้ำด้วยฝักบัวต่อหลงหวู่กดสบู่ใส่มือและลูบไล้ไปทั่วร่างกาย และล้างออกด้วยน้ำฝักบัวอีกครั้ง!แต่ในครั้งนี้ จู่ๆหลงหวู่ก็ราวกับมีสัมผัสที่หก และมีสัญชาติญาณในการระมัดระวังตัวค่อนข้างรุนแรงเธอหันไปมองรอบๆตัว และจ้องมองไปที่ประตูห้องน้ำ แต่ก็เห็นว่าประตูยังคงปิดแน่นหนาดี แล้วเหตุใดเธอกลับรู้สึกคล้ายมีบางอย่างผิดปกติ?!“น่าแปลก.. ทำไมถึงได้รู้สึกเหมือนว่ามีคนกำลังแอบดูอยู่?” หลงหวู่พึมพำเบาๆเมื่อเห็นว่าเกือบจะถูกจับได้! หลิงหยุนก็รีบถอนจิตหยั่งรู้ของตนเองออกมาทันที พร้อมกับคิดในใจว่า‘เกือบไปแล้ว.. นึกไม่ถึงว่าหลงหวู่จะมีสัญชาติญาณในการระมัดระวังตัวสูงเช่นนี้ ประสาทสัมผัสของเธอดีจริงๆ..’หลิงหยุนรู้ว่าเหตุผลที่หลงหวู่ไหวตัวนั้น ส่วนหนึ่งเกิดจากสัญชาติญาณในการระมัดระวังตัวของเธอเอง ส่วนอีกสาเหตุหนึ่งก็คือ.. จิตหยั่งรู้ของเขายังแข็งแกร่งไม่พอแม้หลิงหยุนจะไม่ได้มองด้วยตาเนื้อ แต่การใช้จิตหยั่งรู้ ‘มอง’ นั้น ก็ให้ความรู้สึกที่ไม่ต่างจากการมองด้วยสายตา สิ่งที่เขาทำจึงไม่ต่างจากการแอบดู!อาจฟังดูลึกลับ แต่ก็เข้าใจได้ง่าย.. ยกตัวอย่างเช่น หากมีคนคนหนึ่งเดินอยู่บนท้องถนน และมีคนแอบเดินตามเขา คนผู้นั้นจะสามารถรับบรู้ และสัมผัสได้ว่ามีคนเดินตาม!และต่อให้คุณถูกปิดตา และอุดหูไม่ให้ได้ยินเสียง เมื่อมีคนแอบมายืนอยู่ด้านหลังเงียบๆ และยืนอยู่อย่างนั้นโดยไม่ต้องพูดอะไร คุณก็จะสามารถรับรู้ได้เช่นกัน และนี่คือความจริง!จิตหยั่งรู้ของหลิงหยุนในเวลานี้ ยังไม่แข็งแกร่งถึงขั้นที่บางเบา ดังนั้นเมื่อเขาใช้จิตหยั่งรู้แอบดูหลงหวู่ เธอจึงสามารถสัมผัสได้..“นายท่านคิดอะไรอยู่..”หลิงหยุนยังคงไม่สนใจไป๋เซียนเอ๋อที่นั่งอยู่ข้างๆ“พี่หลิงหยุน..” ไป๋เซียนเอ๋อร้องเรียกอีกครั้ง..“อืมม..” หลิงหยุนส่งเสียงตอบกลับไปตามสัญชาติญาณ ก่อนจะหันไปมองไป๋เซียนเอ๋อ