ตอนที่ 493

Dragon Emperor Martial God จักรพรรดิ์เทพมังกร – ตอนที่ 493 [ติดตามข่าวสารได้ที่เพจ : จักรพรรดิ์เทพมังกร ] บทที่ 493 : ดวงตา X-Ray! เมื่อครั้งที่หลิงหยุนมอบของหมั้นให้กับหลงหวู่นั้น เขาได้ให้ข้อแม้กับหลงหวู่ไว้สองข้อคือ.. หนึ่ง-ห้ามเธอแต่งหน้าหน้าเตอะ และสอง-ห้ามเธอแต่งตัวน้อยชิ้นอีก หลงหวู่เติบโตในประเทศสหรัฐอเมริกา เธอจึงเป็นคนที่มีนิสัยรักอิสระ ไม่ยอมอยู่ใต้คำบังคับบัญชาของใครง่ายๆ และมีนิสัยดื้อรั้นโดยสายเลือด บุคลิกและอุปนิสัยเช่นนี้ก็ยากที่ใครจะควบคุมบงการเธอได้เง่ายๆ แม้แต่หัวหน้าแก๊งมังกรเขียวอย่างหลงคุนเอง ก็ยังไม่สามารถจัดการกับลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของตนเองได้ หลงหวู่เป็นหญิงสาวที่เฉลียวฉลาด และมีไหวพริบดี เธอเป็นคนที่รู้จังหวะดีว่าเวลาให้ควรจะรุก และเวลใหนควรจะถอย อีกทั้งยังมีนิสัยที่ชอบเรียกร้องเอาทุกสิ่งทุกอย่างที่ต้องการ และไม่ยอมถูกบงการได้โดยง่าย แต่กระนั้น.. หลิงหยุนเองก็ไม่ใช่คนธรรมดาสามัญ แต่เขาคือหลิงหยุน! สำหรับหลงหวู่ซึ่งเป็นคนดื้อรั้น รักอิสระ และไม่ยอมอ่อนข้อให้ใคร อีกทั้งยังดุร้ายเอาแต่ใจ มีเพียงหลิงหยุนคนเดียวเท่านั้นที่จะสามารถอยู่กับเธอได้! ครั้งแรกที่คนทั้งคู่ได้พบกันนั้น ก็เริ่มต้นมิตรภาพด้วยความขัดแย้ง และลงท้ายด้วยหลิงหยุนเป็นฝ่ายกุมชัยชนะได้อย่างง่ายดาย เขาสั่งให้เสี่ยวเม่ยเม่ยตบหน้าหลงหวู่อย่างแรงซึ่งดูแล้วก็ค่อนข้างโหดร้าย.. หลิงหยุนกับหลงหวู่ไม่กินเส้นกันตั้งแต่ครั้งแรก และเมื่อไม่มีทางสู้รบปรบมือกับหลิงหยุนได้ เมื่อสบโอกสาสอีกครั้งนางจึงกัดหลิงหยุน และนั่นเป็นวิธีเดียวที่เธอจะตอบโต้เขาได้ ดูเหมือนว่าผู้หญิงใต้หล้าแทบทุกคน เมื่อสู้ไม่ได้ก็มักจะใช้วิธีกัด และมันก็ได้ผลเสียด้วยสิ! หลิงหยุนถูกผู้หญิงหลายคนกัด เขาจะตอบโต้ก็ไม่ได้ จึงทำได้เพียงแค่อดทน แต่อย่างน้อยบรรดาหญิงสาวที่กัดเขานั้น ก็ล้วนแล้วแต่เป็นหญิงสาวที่มีคุณสมบัติเพียบพร้อม แม้จะเคยถูกกัดต้นขาจนเขียวช้ำมาแล้วก็ตาม แต่หลิงหยุนคงไม่สามารถตอบโต้หญิงสาวเหล่านั้นด้วยการกัดตอบได้ และหลงหวู่ก็ดูเหมือนจะไม่กลัว และไม่เชื่อฟังเขาเลยแม้แต่น้อย ไม่เพียงไม่เชื่อฟัง แต่ยังไม่เคยเกรงกลัวเขาเลยด้วยซ้ำ! แต่หลังจากที่หลิงหยุนยื่นข้อแม้ไปสองข้อนั้น หลงหวู่ก็ไม่เคยแต่งหน้าหนาเตอะ และไม่เคยสวมเสื้อผ้าน้อยชิ้นอีกเลย ไม่เพียงแค่หลงหวู่ไม่แต่งหน้าหนาเตอะ แต่เธอถึงกับไม่แต่งหน้าเลยด้วยซ้ำไป เธอเพียงแค่ทาแป้งฝุ่นแล้วก็เขียนคิ้วเท่านั้น ทำให้ใบหน้าของหลงหวู่ชวนมอง และมีเสน่ห์น่าหลงใหลยิ่งกว่าเดิม นั่นเพราะความจริงแล้วหลงหวู่เกิดมาพร้อมกับใบหน้าที่สวยงาม เพียงแค่แต่งหน้าบางๆ ก็งดงามน่ามองแล้วหลงหวู่ชอบหลิงหยุนหรือ?คำตอบคือ.. แน่นอนเธอชอบเขา!หากไม่ชอบ.. หลงหวู่คงไม่อยากได้ของหมั้นของหลิงหยุน และคงไม่ยอมเข้าไปนั่งเรียนห้องเดียวกับหลิงหยุน และคงไม่ตามมาส่งหลิงหยุนถึงเหวินโจวด้วยตัวเอง และยังอยู่รอเขาอีกเป็นเวลาหลายวันแม้หลงหวู่จะปากแข็งไม่ยอมรับ แต่ใจของเธอนั้นได้ยึดติดกับหลิงหยุนเข้าแล้ว ไม่ว่าจะมองไปทางใหน เห็นเมฆหรือหมอกก็เป็นหลิงหยุนไปหมด แม้แต่ในความฝันเธอก็ยังฝันถึงหลิงหยุน!หลงหวู่ชื่นชอบการสวมเสื้อผ้าที่เปิดเผยเรือนร่าง เพราะเธอมีรูปร่างงดงามในแบบของสาววัยสิบเจ็ดปี ความสูงหนึ่งเมตรเจ็ดสิบ เอวคอดเล็ก หน้าท้องแบนราบ หน้าอกขนาด 34D เด่นเป็นสง่า อีกทั้งยังมีเรียวขาที่แนบชิดติดกันอย่างงดงาม!หลงหวู่ไม่จำเป็นต้องสวมรองเท้าส้นสูงเพื่อให้สง่างามด้วยซ้ำไป รูปร่างและส่วนสูงของเธอนั้นเข้าขั้นนางแบบระดับต้นๆ ในเมื่อเธอมีรูปร่างสัดส่วนที่งดงามเช่นนี้ มีหรือที่เธอจะไม่อยากอวดต่อสายตาชาวโลก!เพราะรูปร่างหน้าตาที่สวยงามของหลงหวู่นั้น ไม่เพียงสามารถฆ่าชายหนุ่มได้จำนวนนับไม่ถ้วน และยังทำให้หญิงสาวมากมายรู้สึกอิจฉาด้วย!ดังนั้น หลงหวู่จึงชื่นชอบในการสวมใส่กระโปรงสั้น และยังชอบที่จะใส่กางเกงขาสั้นออกไปข้างนอก เสื้อเกาะอก และกระโปรงสั้นที่รัดตะโพกกลมกลึง จึงกลายเป็นสัญลักษณ์ของหลงหวู่ไปโดยปริยายอีกทั้งหลงหวู่มีนิสัยที่ไม่ใส่ใจกับสายตาที่จ้องมองมาของผู้คนรอบข้างอีกด้วย..อีกสิ่งหนึ่งที่น่าสนใจมากนอกจากรูปร่างที่สวยงามของหลงหวู่ นั่นก็คือกลิ่นกายที่หอมของตัวเธอ! หญิงสาวคนอื่นอาจมีกลิ่นกายที่หอมบ้าง แต่ก็เพียงเล็กน้อย ส่วนหลงหวู่นั้นกลิ่นหอมค่อนข้างแรงมากจริงๆทุกครั้งที่หลงหวู่ขยับเนื้อขยับตัว กลิ่นหอมหวนนี้ก็จะแผ่กระจายออกมาจากร่างกายของเธอ และไม่ว่าเธอจะรู้สึกสุข โกรธ อาย หรือว่าหวาดกลัว ก็มักจะมีกลิ่นหอมนี้แผ่กระจายออกมาทุกครั้ง..มีหญิงสาวจำนวนน้อยมากที่เกิดมาพร้อมกับกลิ่นกายที่หอมประหลาดเช่นนี้ การที่หลงหวู่มีกลิ่นกายที่หอมนั้น ความจริงก็น่าจะเป็นเรื่องที่ดี แต่ก็มีข้อเสียอยู่บ้าง ซึ่งก็คือไม่ว่าชายหรือหญิงหากได้กลิ่นหอมนี้ ก็อดที่จะหลงใหลเธอไม่ได้..เมื่อรู้ว่าหลิงหยุนกลับออกมาด้วยความปลอดภัย หลงหวู่ก็รีบกลับไปที่โรงแรม จัดการแช่น้ำอุ่นเพื่อให้ร่างกายสดชื่นจากนั้นก็เลือกสวมใส่เสื้อยืดสีขาวที่สบายตัว และกางเกงยีนส์ แล้วรีบออกมายืนรอเขาอยู่ที่หน้าประตูโรงแรม ระหว่างที่ตั้งหน้าตั้งตารอคอยหลิงหยุนนั้น ก็เกิดความรู้สึกกระอักกระอ่วนอย่างที่ไม่สามารถอธิบายได้หากหลิงหยุนมาถึงที่โรงแรม ก็คงต้องเข้าไปที่ห้องพักของเธอ ซึ่งหลงหวู่เองก็ไม่รู้ว่าระหว่างที่หญิงโสดกับชายโสดอยู่ในห้องกันสองต่อสองนั้น เด็กหนุ่มร่างใหญ่ที่นิสัยไม่ค่อยดีคนนี้ จะกล้ารังแกเธอหรือไม่?แต่โชคร้ายที่หลงหวู่คาดการณ์ผิด หลิงหยุนไม่ได้กลับมาเพียงแค่คนเดียว แต่กลับมาพร้อมกับสุนัขจิ้งจจอกที่ตอนนี้กลายร่างเป็นสาวงามแล้ว และยังทำให้เธอหวาดกลัวมากอีกด้วย