ตอนที่ 499

Dragon Emperor Martial God จักรพรรดิ์เทพมังกร – ตอนที่ 499 [ติดตามข่าวสารได้ที่เพจ : จักรพรรดิ์เทพมังกร ] บทที่ 499 : แม่มดและเวทย์มนต์! “ฝีมือของเจ้าก็ไม่เลวเหมือนกัน!” หลิงหยุนวิ่งตามรถแลนด์โรเวอร์ไป พร้อมกับจ้องมองผ้ายาวโปร่งแสงสีดำที่พุ่งเข้าใส่ร่างของตนเอง หญิงสาวลึกลับผู้นี้มีพลังชี่ที่ทรงพลังยิ่งนัก! ผ้าบางเบาสีดำนี้มีความยาวหลายสิบเมตร หากเป็นคนธรรมดาคงไม่สามารถจับเพียงแค่ปลายผ้าแล้วควบคุมการเคลื่อนไหวของผ้าที่ยาวเช่นนี้ได้แน่ และผ้าก็คงต้องตกลงสู่พื้นดินไปนานแล้วเช่นกัน! เพราะผ้าผืนยาวนี้เป็นเพียงแค่ผ้าซาตินโปร่งใส และมีน้ำหนักที่บางเบามาก! หญิงสาวปริศนาผู้นี้มีผิวที่ขาวนวลผุดผ่อง และผ้าสีดำนั้นก็เคลื่อนไหวได้ราวกับมีชีวิต มันหมุนวนไปมาราวกับมังกรสีดำที่กำลังโบยบินอยู่บนท้องฟ้า และรอบๆแขนที่เรียวงามของนางก็มีไอสีฟ้าปรากฏอยู่รอบๆ หลิงหยุนรู้ดีว่าหญิงสาวลึกลับผู้นี้ได้ถ่ายเทพลังชี่ของตนเองผ่านนิ้วชี้ลงไปบนผ้าสีดำยาวหลายสิบเมตรนี้ มันจึงสามารถเคลื่อนไหวได้ราวกับมีชีวิต และดูเหมือนว่าหญิงสาวลึกลับผู้นี้คงจะเข้าสู่ขั้นที่หลิงหยุนเองก็ไม่อาจคาดเดาได้! ระหว่างที่หลิงหยุนพูดนั้น.. ผ้าดำผืนยาวก็พุ่งมาถึงหน้าของหลิงหยุนพอดี และเขาเองก็ไม่อาจอยู่เฉยได้อีก จึงยกมือขึ้นหมายซัดฝ่ามือเข้าไปยังผ้าผืนดำยาวนั้นทันที จากที่หลิงหยุนประเมินด้วยสายตานั้น หญิงสาวลึกลับผู้นี้สามารถควบคุมผ้าดำผืนยาวได้อย่างคล่องแคล่ว เขาจึงไม่กล้าที่จะประมาท และได้โคจรดาราคุ้มกายขั้นสุด (1) เมื่อฝ่ามือของหลิงหยุนปะทะเข้ากับผ้าดำนั้น ก็ไม่ต่างจากจากปะทะเข้ากับใบมีดที่คมกริบจนสามารถตัดอาวุธให้ขาดได้ หลิงหยุนจึงต้องระมัดระวังตัวให้มากขึ้น แต่มันไม่ง่ายอย่างที่หลิงหยุนคาดคิด เพราะหลังจากซัดฝ่ามือออกไปแล้ว กลับเกิดสิ่งที่เขาเองก็คาดไม่ถึงเช่นกัน! เพราะทันทีที่หลิงหยุนซัดฝ่ามือเข้าใส่ผ้าผืนนั้น ฝ่ามือของเขาก็จมลงไปในผ้าซาตินสีดำที่อ่อนนุ่มบางเบาไม่ต่างจากสายลม และไม่สามารถทำอะไรฝ่ายตรงข้ามได้แม้แต่น้อย “ไม่เลว..!” หลิงหยุนอุทานออกมาพร้อมกับยิ้มเล็กน้อย แต่ในใจกลับนึกหวาดหวั่นว่าวรยุทธ์ที่อ่อนนุ่มดังสายน้ำนั้นช่างน่ากลัวมากเลยทีเดียว! และในเวลาเดียวกันนั้นเอง หลิงหยุนก็ได้ยินเสียงร้องของไป๋เซียนเอ๋อ เขาใช้จิตหยั่งรู้สำรวจดู จึงได้เห็นว่าไป๋เซียนเอ๋อกระโดดออกมาจากรถ และเงาสีแดงก็พุ่งขึ้นไปยืนโดดเด่นอยู่บนหลังคารถแลนด์โรเวอร์! รถแลนด์โรเวอร์วิ่งไปด้วยความเร็วสูง แต่ร่างของไป๋เซียนเอ๋อกลับยืนนิ่งไม่เคลื่อนไหวอยู่บนหลังคารถ มีเพียงเสียงชุดกระโปรงสีแดงเท่านั้นที่โบกสะบัดกับลมที่พัดเข้ามาจนเกิดเสียงดังพรึบพรับ และร่างสีแดงนั้นก็ไม่ต่างจากนางฟ้าสวมชุดแดงในเทพนิยาย!ไป๋เซียนเอ๋อยืนหันหลังไปทางด้านหน้ารถ แล้วจัดการซัดฝ่ามือออกไปด้านหน้า และเปลวไฟสีแดงสองลูกก็ปรากฏอยู่บนฝ่ามือทั้งสองข้างของนาง!วิชาจิ้งจอกระเริงไฟ!ไป๋เซียนเอ๋อร้องตะโกนออกมาเสียงดัง และผ้าสีดำที่พุ่งเข้าใส่รถแลด์โรเวอร์ ก็ถูกนางซัดลูกไฟทั้งสองลูกเข้าใส่ทันที!หลิงหยุนนั้นตกใจสุดขีด.. เพราะระหว่างที่หญิงสาวลึกลับผู้นี้ใช้ผ้าดำผืนหนึ่งเข้าโจมตีหลิงหยุน แต่ก็สามารถใช้อีกผืนบนแขนอีกข้างโจมตีรถแลนด์โรเวอร์ที่อยู่ห่างไปราวสามสิบเมตรได้ด้วย!ระหว่างที่โจมตีหลิงหยุนนั้น นางก็ใช้ผ้าดำอีกหนึ่งผืนเพื่อหยุดรถแลนด์โรเวอร์ที่กำลังวิ่งไปด้วยความเร็ว!นางสามารถทำสองอย่างได้ในเวลาเดียวกัน!“น่าอัศจรรย์ยิ่งนัก! แม้แต่ไฟของเซียนเอ๋อยังทำอะไรเจ้าไม่ได้!”“โอ้.. แค่ได้เห็นฝีมือของสาวงามเช่นเจ้า ข้าก็อดตะลึงไม่ได้จริงๆ..”หญิงสาวลึกลับผู้มีรอยยิ้มดึงดูดนี้ สะบัดมือขวาของนางอีกครั้ง และผ้าสีดำของนางก็พุ่งใส่ลูกไฟทั้งสองลูกของไป๋เซียนเอ๋อ และเพียงแค่ปลายผ้าตวัด ลูกไฟทั้งสองลูกก็ดับลงทันที!ผ้าดำของหญิงสาวลึกลับไม่เกรงกลัวแม้แต่เปลวไฟ!นับแต่หญิงสาวลึกลับกระโดดออกมาจากรถ Spyker C8 และพุ่งเข้าโจมตีหลิงหยุนนั้น จนถึงตอนนี้รถ Spyker C8 ยังคงเคลื่อนไปข้างหน้าโดยไร้ผู้ขับขี่!แต่นับว่าโชคดีที่ถนนเส้นนี้เป็นเส้นตรง รถ Spyker C8 จึงไม่ได้ชนเข้ากับอะไรเข้าในเวลาช่วงสั้นๆนี้ อีกทั้งหญิงลึกลับก็ได้ดับเครื่องไปแล้ว รถจึงแล่นไปด้วยแรงเฉื่อยเท่านั้นตี้เสี่ยวอู๋ยังคงเร่งเครื่องต่อไปโดยไม่ลดระดับความเร็วลงแม้แต่น้อย รถแลนด์โรเวอร์เคลื่อนไปข้างหน้า และหลิงหยุนก็ยังคงวิ่งตามไปเช่นกัน ร่างของหญิงสาวลึกลับนั้นคล้ายกับมีควันอยู่รอบตัวตลอดเวลา และแม้ว่านางจะดูเหมือนไม่ได้ขยับร่างกาย แต่ร่างของนางกลับเคลื่อนตามรถแลนด์โรเวอร์ไปได้อย่างน่าอัศจรรย์ นับว่านางเป็นผู้ที่มีพลังอย่างน่าประหลาด!“แย่แล้ว.. มันไม่ง่ายอย่างที่ข้าคิด!”หลิงหยุรเริ่มรู้สึกว่าครั้งนี้เขากำลังผชิญหน้าอยู่กับคู่ต่อสู้ที่เก่งกาจมาก เขาแทบไม่อยากเชื่อว่าไฟที่พลังมากกว่ายันต์ระดับสองของเขา จะไม่สามารถเผาทำลายผ้าดำผืนนั้นได้“หลิงหยุน.. ข้าไม่แปลกใจเลยแม้แต่น้อย ไม่ว่านักฆ่ากี่คนที่ส่งมาสังหารเจ้า กลับถูกเจ้าฆ่าตายจนหมด ในเมื่อเจ้าเก่งกาจถึงเพียงนี้!”แม้หญิงสาวลึกลับนางนี้กำลังตามสังหารหลิงหยุน แต่น้ำเสียงของนางกลับไพเราะน่าฟัง และอ่อนหวานราวกับเสียงคนรักที่กำลังกระซิบบอกรักข้างหูหลิงหยุนได้แต่คิดในใจอย่างเคร่งเครียด กำลังภายในของหญิงสาวลึกลับไม่ได้ด้อยไปกว่าเขาเลย เพราะถึงแม้จะวิ่งมาไกลเป็นร้อยเมตรแล้ว แต่นางยังคงไม่มีท่าทางเหน็ดเหนื่อยแม้แต่น้อย