บทที่ 16 ทำไมถึงต้องมาทำร้ายฉัน?

ห้านาทีผ่านไป

ญาธิดารู้สึกร้อนไปทั้งตัว เธอจึงเริ่มถอดเสื้อกันแดดที่สวมอยู่ด้านนอก

แต่หลังจากถอดออก ญาธิดารู้สึกร้อนขึ้นเรื่อยๆ และปากของเธอก็แห้ง

และความร้อนแบบนี้ไม่ได้รู้สึกว่ามาจากภายนอก มันเหมือนกับไฟที่ออกมาจากหัวใจ ซึ่งทรมานอย่างยิ่ง

"แปลกจัง เพชร แอร์ที่นี่เสียรึเปล่า?"

"เหรอคะ? ฉันไม่คิดอย่างนั้นนะ!" น้ำเพชรยักไหล่ และเยาะเย้ยออกมาจากดวงตา

หัวใจของญาธิดาสั่นไหว เมื่อมองสายตาคู่นั้น แต่เธอไม่ได้คิดอะไรมากนัก โดยคิดว่าตัวเองรู้สึกไม่ค่อยดีและตาลายเท่านั้น

หลังจากนั่งพักสักครู่ ญาธิดารู้สึกอึดอัดมากขึ้นและทนไม่ไหวอีกต่อไป เธอจึงพูดกับน้ำเพชร

"เพชร ฉันรู้สึกไม่ค่อยดีนิดหน่อย ขอตัวไปก่อนนะ" ญาธิดาอยากจะลุกขึ้นและจากไป แต่ก่อนที่เธอจะลุกขึ้น ขาของเธอก็อ่อนลง และก็ล้มลงบนเก้าอี้อีกครั้ง

ในเวลานั้น นอกจากจะรู้สึกร้อนแล้ว เธอยังอ่อนแรงอีก

"พี่ธิดา พี่คงไม่ได้ไม่สบายหรือมีไข้ใช่ไหม" ในตอนนี้ น้ำเพชรหัวเราะอย่างพึงพอใจก่อน แล้วเธอก็แสร้งทำเป็นประหลาดใจ

เมื่อฟังเช่นนั้น ญาธิดาก็รู้สึกว่าอาการของเธอเหมือนไม่สบายหรือมีไข้ก็ได้

"เอาแบบนี้ค่ะพี่ธิดา ฉันจะเปิดห้องให้พี่ พี่ก็พักผ่อนก่อน ส่วนทางบริษัท เดี๋ยวฉันจะขอลาให้พี่เอง"

น้ำเพชรไม่ให้ญาธิดาได้มีโอกาสคิดอะไรมาก เธอบังคับให้ญาธิดาลุกขึ้นยืน แล้วเดินไปในส่วนที่พักของโรงแรม

ในเวลานั้น ทั้งร่างกายของญาธิดาไร้เรี่ยวแรงอย่างสมบูรณ์และทำได้เพียงปล่อยให้น้ำเพชรลากเธอไป แต่จิตสำนึกของเธอยังคงมีสติรับรู้อยู่เล็กน้อย "เพชร ไม่เป็นไร ฉันกินยาสักหน่อยเดี๋ยวก็ดีขึ้นแล้ว ไม่จำเป็นต้องพักที่นี่หรอก"

น้ำเพชรแสร้งทำเป็นไม่ได้ยินคำพูดของญาธิดา และลากญาธิดาเข้าไปในลิฟต์ กดหมายเลขที่ชั้น 18

ฤทธิ์ของยานั้นแรงขึ้นเรื่อยๆ ญาธิดารู้สึกว่าทุกสิ่งที่เธอเห็นเป็นภาพซ้อน

แต่เธอยังคงยืนกรานว่า "เพชร ไม่เป็นไร ฉันกินยาเดี๋ยวก็ดีขึ้น......"

ในขณะนั้น โทรศัพท์มือถือของน้ำเพชรก็ดังขึ้น

น้ำเพชรเหลือบมองญาธิดาที่พิงร่างกายของเธอ แล้วรับโทรศัพท์โดยไม่ลังเล