บทที่ 275 ข่าวใหญ่ที่น่าตกใจ

เมื่ออัญมณีได้ยิน จึงอดหัวเราะไม่ได้ “เจอผู้ชายที่ถูกใจ คงมีเฉพาะในความฝันเถอะ”

สองคนหัวเราะหันสนุกสนาน แยกย้ายกันที่ทางแยก ต่างคนก็ต่างกลับบ้าน

ได้กินข้าวเย็นกับอัญมณีด้วยกันหนึ่งมื้อ ญาธิดาก็รู้สึกสบายใจขึ้นเยอะเลย หลังจากกลับถึงบ้านอาบน้ำเรียบร้อย พอถึงเตียงก็หลับทันที

เช้าตรู่ในวันถัดมา เมื่อถึงสำนักงาน CEO ญาธิดาทำงานที่ควรทำเสร็จก่อนเวลา ก็กลับห้องทำงานจัดเรียงเอกสาร

วันนี้ช่วงเช้า ภวินท์ไม่มาบริษัท ตามกำหนดงาน วันนี้ตอนเช้าเขาไปเซ็นสัญญาที่ไทเฮงกรุ๊ป ตอนเที่ยงต้องกินข้าวกับคู่สัญญา ในช่วงเช้าจึงมาไม่ได้

ภวินท์ไม่มาบริษัท งานของญาธิดาก็เบามือลงนิดหน่อย เธอได้พักอย่างมีความสุข ตอนที่กำลังจะไปห้องชาเพื่อต้มชามาดื่มในแก้ว ใครจะไปรู้ว่าลูกเกดได้วิ่งมาด้วยความลนลาน

“ ยะ... แย่แล้วค่ะคุณญาธิดา เกิดเรื่องใหญ่แล้ว”

ลูกเกดกระหืดกระหอบ วิ่งมาถึงที่ประตูและเห็นญาธิดา เกือบจะหยุดวิ่งไม่ทัน

เมื่อญาธิดาเห็นดังนั้น ก็ขมวดคิ้ว รีบถามทันทีว่า “ เป็นอะไรไปคุณลูกเกด ใจเย็นๆค่อยๆพูด”

ลูกเกดยื่นโทรศัพท์ตัวเองส่งไปด้านหน้าอย่างลุกลี้ลุกลน “ คุณ.....คุณดูข่าวนี้ซิ แผนความร่วมมือของบริษัทพวกเรากับไทเฮงกรุ๊ปล่มแล้ว”

เมื่อได้ยินลูกเกดพูดเช่นนั้น ญาธิดาถึงกับตกใจ เหมือนกับมีบางอย่างระเบิดที่ข้างหู เป็นเสียงดังปั้ง

ไม่กี่วินาที เธอกลับมามีสติ รีบยื่นมือไปรับโทรศัพท์ เปิดอ่านข่าวด้านบน “ยกเลิกพิธีการลงนามสัญญาระหว่างSTN Group กับไทเฮงกรุ๊ปสันนิษฐานว่าแผนดำเนินงานถูกเปิดโปง”

เธอมือสั่น ปัดหน้าจอเลื่อนลงด้านล่าง “จับประเด็นกันที่ความร่วมมือระหว่างSTN Group กับไทเฮงกรุ๊ป ช่วงเวลาที่มีการลงนามเซ็นสัญญาของวันนี้ได้ถูกยกเลิกกะทันหัน รายละเอียดแผนธุรกิจสันนิษฐานว่าจะถูกเปิดโปง ความลับของSTN Groupได้ถูกเป็นประเด็นข้อสงสัย........”

คำที่อยู่ด้านล่างญาธิดาตัดสินใจที่จะไม่อ่าน และก็พอจะเดาอะไรได้อยู่บ้าง

ถือเป็นเรื่องใหญ่อีกเรื่อง

ยังเป็นอีกหนึ่งข่าวใหญ่ที่น่าตกใจไปทั่วเมือง J

เมื่อข่าวนี้แพร่ออกมา คงเป็นเรื่องจริงแน่ ๆ ก็พูดได้ว่า ครั้งนี้ก็เหลืออีกขั้นตอนเดียวก็สามารถลงทุนสำเร็จเป็นโครงการใหญ่ 700 ล้าน เหมือนกับเป็นการเสียแรงโดยเปล่าประโยชน์

ญาธิดาไม่กล้าจินตนาการถึงอารมณ์ของภวินท์ช่วงเวลานี้ว่าจะเป็นยังไง แล้วก็แผนธุรกิจของบริษัทถูกเปิดโปงได้ยังไง หรือว่าบริษัทมีสายลับเหรอ

คำถามต่างๆนานาได้เกิดขึ้นในหัวญาธิดา ผ่านไปพักใหญ่ เธอก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี

จนลูกเกดได้เรียกเธอ เธอถึงมีสติอีกครั้ง “ อะไรนะ”

“ ฉันพูดว่า ต้องโทรหาคุณภวินท์ถามดูสักหน่อยไหม ทางบริษัทจะต้องเตรียมอะไรไหม”

ลูกเกดมีไหวพริบดี คิดได้รอบคอบ แต่หล่อนคิดแบบนี้กลับไม่ถูกต้อง

ญาธิดาสูดหายใจเข้าลึกๆ เงียบไปพักใหญ่ พูดช้าๆว่า “ ไม่ต้อง ตอนนี้ไม่แน่ใจว่าภวินท์ตกอยู่ในสภาวะแบบไหน ยังไม่ต้องรีบโทรศัพท์จะดีกว่า หากมีอะไรที่ทางบริษัทจะต้องจัดเตรียม เขาต้องสั่งการให้คนแจ้งประกาศแน่นอน ”

เมื่อลูกเกดได้ยิน จึงพยักหน้า รีบถามต่อว่า “ ถ้าอย่างนั้นคุณญาธิดา ท่านประธานของพวกเราจะไม่ทำอะไรเลยก็ไม่ได้นะซิ”

เมื่อเห็นลูกเกดมีท่าทีกังวล ญาธิดาก็ขมวดคิ้วทันที รู้สึกสับสน เรื่องมาถึงตอนนี้ ข่าวก็โดนแฉ เรื่องนี้ไม่นานกระจายในบริษัทแน่ ๆ คงหนีไม่พ้นคำวิจารณ์และความคาดเดาจากพนักงานในบริษัท

ตอนนั้น ไม่ควรสับสนที่สุดก็คือใจคน ภวินท์รับมือกับเรื่องนี้อยู่ด้านนอก บริษัทเกิดเรื่องแบบนี้ กลัวแค่ว่าจะลุกลามกันไปใหญ่

ญาธิดากัดฟัน เงยหน้ามองลูกเกด สูดหายใจลึกๆและพูดว่า “คุณลูกเกด ที่ต้องทำจริงๆก็คือ คุณไปเขียนอีเมลในนามสำนักงานCEOหนึ่งฉบับ ส่งให้ภายในบริษัท แจ้งทุกคนไม่ต้องตกใจ คุณภวินท์กำลังหาวิธีแก้ไขปัญหา ปลอบใจทุกคน ”

ลูกเกดสายตาเป็นประกาย รีบพยักหน้า “ โอเค ฉันจะรีบจัดการเดี๋ยวนี้”

เมื่อเห็นลูกเกดเดินออกไปอย่างลุกลี้ลุกลน ความรู้สึกของญาธิดาเหมือนกับมีอะไรกดทับที่ไหล่ ขนาดหายใจยังติดๆขัดๆ

เรื่องนี้แปลกยิ่งนัก

ทำไมจู่ ๆ ความร่วมมือของสองบริษัทตอนที่จะสมบูรณ์แล้วแผนธุรกิจถึงถูกเปิดโปง และแผนธุรกิจก็ผ่านมือเธอส่งไปยังไทเฮงกรุ๊ป ก่อนหน้านี้ก็อยู่ที่ภวินท์ตลอด พูดตามเหตุผล ไม่ควรจะเกิดปัญหา

หรือว่า.......