บทที่ 698 งานแต่งงานที่ยิ่งใหญ่

ตอนที่เธอและธีทัตจัดงานแต่งงาน ในใจของเธอมักจะรู้สึกเหมือนมีบางอย่างขาดหายไป

เธอหวังว่าความประทับใจแรกของเด็กๆที่มีต่องานแต่งงานคือ การมีความหวังและการมีอนาคตที่สวยงามเธอไม่ต้องการให้พวกเขาเห็นงานแต่งงานที่ไม่สมบูรณ์ ดังนั้น เธอจึงทำได้เพียงส่งพวกเขาไปที่เดย์แคร์

เมื่อภวินท์ได้ยินแบบนั้น ดวงตาของเขาอ่อนลงมาก เขาบีบแก้มเนื้อของเอลล่าและถามขึ้นเบาๆว่า "งั้นให้แม่แต่งงานใหม่ดีไหม? คราวนี้อีธานและเอลล่าก็ไปพร้อมกัน"

“จริงเหรอคะ?” ดวงตาใสของเอลล่าเป็นประกาย เธอรีบเอาแขนโอบรอบคอของเขา และตะโกนอย่างตื่นเต้น “เอลล่ารักพ่อที่สุดเลย!”

ญาธิดาตกใจเมื่อได้ยินแบบนั้น

การแต่งงานอีกครั้งหมายความว่าอย่างไร? เธอกับภวินท์? จัดงานแต่ง?

เมื่อคิดถึงความเป็นไปได้นี้ เธอก็รู้สึกว่าแก้มของเธอร้อนเล็กน้อย และพูดขึ้นเสียเบา “แต่ฉันเพิ่งจัดงานแต่งไป เมื่อไม่กี่เดือนก่อนนะ……”

ก่อนที่เธอจะพูดจบ ภวินท์ก็พูดแทรกขึ้นก่อนว่า "คุณอยากจะทิ้งความเสียใจไว้ในชีวิตของลูกเหรอ?"

ขณะที่เขาพูด เขาก็ลุกขึ้นและเดินเข้าไปหาเธอ และพูดด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา ที่มีเพียงเขาสองคนเท่านั้นที่ได้ยิน "นี่คือสิ่งที่ผมติดคุณไว้ ได้เวลาชดใช้ให้คุณแล้ว"

เมื่อนึกถึงฉากที่เมื่อหกปีก่อนเธอถามเขาว่า จะจัดงานแต่งงานได้ไหม ญาธิดาตัดสินใจในที่สุด เธอยกยิ้มเล็กน้อย แล้วตอบเบาๆว่า “งั้นก็ฝากเรื่องนี้ให้คุณจัดการเลยก็แล้วกัน อย่าให้อีธานกับเอลล่าผิดหวังล่ะ”

เมื่อสิ้นเสียงพูด เสียงหัวเราะก็ดังขึ้นที่ลานSTNอีกครั้ง เธอมองดูรอยยิ้มที่ใสซื่อบนใบหน้าของเด็กๆ เธอมีความขมขื่นในใจเล็กน้อย หลังจากปรับอารมณ์แล้ว เธอก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา เลือกหมายเลขที่ไม่คุ้นเคยแล้วส่งข้อความ

“ฉันจะพิจารณาข้อเสนอแนะของคุณ แต่ต้องให้เวลาฉันหน่อย”

ในไม่ช้า สื่อได้ออกข่าวเรื่องอื้อฉาว "การนอกใจ" ของญาธิดา เนื้อหาของงานแถลงข่าวได้เผยออกสื่อ ชาวเน็ตก็ออกมาขอโทษเธอ และพวกเขารู้สึกว่าเธอกับภวินท์เป็นคู่ที่เหมาะสมกันมาก

ท้ายที่สุดแล้ว ความสัมพันธ์ของทั้งสองก็ยาวนานมาจนถึงหกปีแล้ว หลังจากแยกทางกันไม่กี่ปี พวกเขาก็กลับมารวมตัวกันอีกครั้ง และให้กำเนิดลูกที่ฉลาดและน่ารักสองคน ความรักแบบนี้ทำให้คนมากมายอิจฉาไม่ลง

สิ่งที่น่าตื่นเต้นที่สุดคือบัญชีทางการของSTN Groupได้เผยแพร่ข่าวว่าทั้งสองกำลังจะแต่งงานกันอีกครั้งผู้ชายคนนี้ที่แค่โบกมือก็สามารถพลิกฟ้าคว้าฝนในเมือง Jได้ กลายเป็นจุดสนใจของทุกคนในทันที

ภวินท์จัดการเรื่องได้เร็วมาก ในเวลาเพียงไม่กี่วัน เขาก็ได้ตัดสินใจแล้วว่าจะจัดงานแต่งงานที่สวนสาธารณะเขาราม ชุดแต่งงานที่จะใช้ในวันจริง เป็นชุดที่อยู่ในภาพถ่ายพรีเวดดิ้ง

ท้ายที่สุดแล้ว สถานที่นี้และชุดแต่งงานนี้ มีความสำคัญเป็นพิเศษสำหรับทั้งสองคน

ครึ่งเดือนต่อมา สื่อต่างๆรีบรายงานถึงงานอันยิ่งใหญ่และอบอุ่นของสวนสาธารณะเขาราม บนพื้นหญ้าสีเขียวเต็มไปด้วยดอกไม้ และเสียงไวโอลินที่ไพเราะกำลังบรรเลงเพลง

พายุผลักประตูห้องแต่งตัวออก และวางช่อดอกไม้ที่เพิ่งส่งมาจากยุโรปไว้บนโต๊ะ ญาธิดากดวางสายที่ไม่มีคนรับ แล้วถามอย่างกังวลว่า “อันอันไม่ได้มาเหรอ?”

พายุเม้มริมฝีปากบางของเขาเบาๆ และกล่าวอย่างสุภาพว่า “คุณนายไม่ต้องกังวลเรื่องอันอันครับ เตรียมตัวสำหรับงานแต่งงานเถอะครับ”

ความรู้สึกไม่สบายใจของเธอเริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ เธอยกชุดแต่งงานขึ้น และยืนขึ้นเพื่อขวางทางเขา "เกิดอะไรขึ้น? เกิดอะไรขึ้นกับอันอัน?"

“คุณนายครับ ผมไม่รู้จริงๆ” น้ำเสียงของพายุเต็มไปด้วยความกังวล “ผมไม่ได้เห็นอันอันมานานแล้ว และคุณธีทัตก็ไม่ให้ผมเข้าไป เบอร์ของเธอก็โทรไม่ติด”

โทรหาธีทัตไม่ติด และติดต่ออันอันไม่ได้ ต้องเกิดเรื่องแน่ๆ!

เมื่อความคิดนี้ผุดขึ้นมา เธอคว้าชายกระโปรงชุดแต่งงานของเธอ และกำลังจะรีบออกจากห้องแต่งตัว โชคดีที่ภวินท์เดินมาหยุดเธอไว้ เมื่อเห็นการแสดงออกที่กระตือรือร้นของเธอ เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย “คุณจะรีบไปไหน?”

“วิน ช่วยฉันสืบหน่อยว่าอันอันเป็นยังไงบ้าง ฉันติดต่อเธอไม่ได้เลย ฉันเกรงว่าจะ……” น้ำเสียงของเธอสั่นเครือ

ภวินท์เข้าใจว่าอัญมณีสำคัญกับเธอแค่ไหน เขาหันไปมองพายุ “นายคงเคยสืบเป็นการส่วนตัวแล้วใช่ไหม?”