บทที่697 ใครเป็นคนส่งคุณมา

ภวินท์ไม่ได้ปิดบังเธอและตอบด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นว่า "ใช่"

เมื่อได้ยินแบบนี้ ความโกรธก็ค่อยๆปรากฏขึ้นในดวงตาของญาธิดา

เธอคว้าแขนเสื้อเขาทันที และถามขึ้นเสียงดัง “ในเมื่อคุณรู้อยู่แล้ว คุณควรคิดหาวิธีอื่นในการแก้ปัญหา ไม่ใช่มาทำร้ายลูกๆของฉัน คุณรู้ไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้นหากตัวตนของพวกเขาถูกเปิดเผย?”

“ธิดา ใจเย็นๆ” ภวินท์บีบไหล่ของเธอเบาๆ “อีธานกับเอลล่าก็เป็นลูกของผมด้วย”

ถ้าเขามีวิธีแก้ไขที่ดีกว่านี้ เขาจะไม่เสี่ยงอย่างแน่นอน เขาจะไม่ใช้ลูกของตัวเองเพื่อแก้ปัญหาอย่างแน่นอน

“ใจเย็นงั้นเหรอ! คุณจะให้ฉันใจเย็นได้ยังไง!”

เธอดิ้นรนอย่างต่อเนื่อง ใช้กำมือทุบไปที่ไหล่ของเขา น้ำตาคลอเบ้าโดยไม่รู้ตัว “คุณมีศัตรูข้างนอกมากแค่ไหน จะมีใครมาทำร้ายลูกบ้าง คุณเคยคิดบ้างไหม!”

“ธิดา การวิพากษ์วิจารณ์ในวันนี้ มันมีผลต่อในอนาคตของเด็กๆ ผมจึงต้องทำแบบนี้” ภวินท์เกลี้ยกล่อมด้วยน้ำเสียงที่ทุ้มต่ำ

ญาธิดาปาดน้ำตาเล็กน้อย และรอยยิ้มที่ขมขื่นบนใบหน้าค่อยๆชัดเจนขึ้น

เธอจะไม่เข้าใจความสาหัสของเรื่องนี้ได้อย่างไร แต่เมื่อตัวตนของเด็กๆถูกเปิดเผย มันจะเป็นอันตรายมากขึ้นโดยปริยาย

เธอที่เป็นแม่ แต่กลับปกป้องลูกของตัวเองไม่ได้ เรื่องนี้ช่างน่าขำอะไรเช่นนี้!

ขณะที่ทั้งสองกำลังพูดคุยกันอยู่ พายุได้พาใครบางคนกลับมาแล้ว บอดี้การ์ดหลายคนกำลังจับชายที่ดิ้นรนไม่หยุดไว้ เป็นนักข่าวที่เพิ่งสร้างปัญหาในการแถลงข่าวในเมื่อครู่

“นี่มัน…...” เธอขมวดคิ้วแน่น ราวกับกำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่

เธอปกป้องเด็กๆเป็นอย่างดีเสมอมา นักข่าวธรรมดาคนหนึ่งจะขุดมันขึ้นมาได้อย่างไร จังหวะและเวลาก็บังเอิญมาก ถูกเปิดเผยในงานแถลงข่าว

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เธอจึงชี้ไปที่นักข่าวและถามอย่างเย็นชาว่า “ใครเป็นคนส่งคุณมา?”

“คุณญาธิดาถึงจะมีความมืดมนทางจิตใจก็ไม่เป็นไร แต่อย่าไปริษยาหรือมองในแง่ร้ายกับทุกคนสิครับ ผมเป็นนักข่าว และมีสิทธิ์ที่จะให้สาธารณชนรู้ความจริง ถ้าบริสุทธิ์ใจจริง ก็ไม่จำเป็นต้องกลัวคนอื่นขุดเรื่องของคุณนี่ครับ”

นักข่าวดูเหมือนไม่มีความยำเกรงหวาดกลัวอะไรทั้งนั้น น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน และเขายังเหลือบมองเธออย่างยั่วยุ

ในตอนนี้ เธอสงบลงแล้ว และยิ่งรู้สึกว่าพฤติกรรมของนักข่าวนั้น น่าสงสัยมากขึ้นเรื่อยๆ

โดยปกติ ตอนนี้เขาเสียเปรียบ และในใจเขาต้องกลัวมากๆ แต่คนตรงหน้านั้น ยังคงยั่วยุเธอในสถานการณ์นี้อย่างใจเย็น ซึ่งบ่งชี้ว่าต้องมีผู้บงการที่ใหญ่กว่าอยู่เบื้องหลังของเขาอย่างแน่นอน

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เธอรีบถอดบัตรพนักงานบนหน้าอกของเขาออกแล้วโยนให้พายุ “โทรหาสำนักข่าว เพื่อยืนยันตำแหน่งงานของเขา”

พายุนำใบอนุญาตทำงานออกไป บนใบหน้าของนักข่าวแสดงความตื่นตระหนกออกมา แต่เขากลับมาเป็นปกติอย่างรวดเร็ว และขู่เสียงดัง "ญาธิดา พรุ่งนี้ผมจะตีพิมพ์บทความ เพื่อให้ทุกคนได้เห็นความชั่วร้ายของคุณ "

“เกรงว่าคุณจะไม่มีโอกาสน่ะสิ” เธอรับใบอนุญาตทำงานที่พายุยื่นให้มา และตอบด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา

ใบอนุญาตทำงานในมือของเธอ เป็นบัตรพลาสติกแข็งชนิดพิเศษ และหุ้มด้วยหนังชนิดนุ่ม และเมื่อมองจากระยะไกล ไม่มีช่องโหว่ใดๆเลย

แต่ตอนนี้ หนังที่หุ้มไว้ถูกแยกออกจากบัตรแล้ว รูปถ่ายนักข่าวชายพื้นหลังสีขาวขนาดหนึ่งนิ้วถูกฉีกออก และบนบัตรก็มีรูปถ่ายของพนักงานหญิงวัยกลางคน

“คุณนายครับ ผมโทรไปที่สำนักข่าวแล้ว พนักงานหญิงคนนี้ลาคลอดได้หนึ่งเดือนแล้ว ผู้ชายคนนี้ไม่ใช่นักข่าวจากสำนักข่าวครับ”

ญาธิดาเงยหน้าขึ้นมองชายคนนั้น "ตอนนี้คุณสามารถบอกผู้บงการที่อยู่เบื้องหลังได้หรือยัง?"