บทที่ 9 ได้รับบาดเจ็บไหม

ภวินท์

ชายหนุ่มที่ปรากฏตัวขึ้นกะทันหัน นั้นคือเป็นภวินท์

ญาธิดาคิดว่าตัวเองคงจะโดนฝ่ามือของจิณณ์ตบเข้าจัง ๆ แต่ใครจะไปรู้ว่าภวินท์กลับปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน และสามารถช่วยเธอได้ทันเวลา

เห็นเพียงภวินท์จับข้อมือของจิณณ์อย่างเบา ๆ แต่จิณณ์กลับดูเหมือนเจ็บปวดสุดขีด ในปากโพล่งเสียงคำพูดขอร้องให้ปล่อยอย่างต่อเนื่อง

“คุณเป็นใคร รีบปล่อยสามีของฉันนะ” ธมนเห็นสถานการณ์ไม่ค่อยดี จึงรีบเข้ามาทันที

ภวินท์เห็นธมนเข้ามา จึงหลบราวกับเป็นเชื้อไวรัสก็ไม่ปาน และรีบปล่อยมือของจิณณ์ทันที จากนั้นดึงญาธิดามาข้าง ๆ ตัวเอง

การเคลื่อนไหวพึ่บพับในทีเดียว

เขาเอียงหน้ามาเล็กน้อย หันไปมองทางญาธิดาแล้วกล่าว “ได้รับบาดเจ็บไหม”

ถึงแม้ว่าน้ำเสียงจะค่อนข้างราบเรียบ แต่ทำให้ญาธิดารู้สึกอบอุ่นเล็กน้อยอย่างไม่มีเหตุผล

สบตากับสายตาที่เย็นชาของภวินท์ ญาธิดาส่ายหน้าอย่างเชื่อฟัง

เห็นมีคนโผล่มาปกป้องกะทันหัน อีกทั้งคนคนนี้ยังสง่างาม

ความขุ่นเคืองในหัวใจของธมนก็ยิ่งทวีคูณ เธอตวาดใส่ภวินท์ “คุณเป็นใคร นี่คุณอยากแส่หาเรื่องเหรอ”

แต่เมื่อคำพูดของธมนเพิ่งจะสิ้นสุด จิณณ์ที่อยู่ข้าง ๆ เห็นใบหน้าของภวินท์ สีหน้าจึงเปลี่ยน แล้วกล่าวด้วยความลนลานและหวาดกลัว “ประ คุณภวินท์!”

คุณภวินท์?

ธมนหันไปมองจิณณ์แวบหนึ่ง

ถึงแม้เธอจะไม่เคยเห็นคุณภวินท์ แต่ว่าที่เมือง J คนที่ถูดขนานนามว่าคุณภวินท์นั้นมีไม่มาก อีกอย่างชายหนุ่มที่มีรูปลักษณ์หน้าตาโดดเด่นเช่นนี้ ก็มีเพียงเขาเท่านั้น

“คุณคือภวินท์” ธมนไม่อยากจะในเชื่อสิ่งที่เธอเห็น

ชายหนุ่มที่ปกป้องญาธิดาคือภวินท์ที่บึ้งตึงแห่งเมือง J

“ไสหัวไป” ภวินท์เหลือบตาใส่ธมน ริมฝีปากบางเบา สบถคำนี้ออกมา

น้ำเสียงไม่สูงไม่ต่ำ กลับทำให้จิณณ์เหงื่อซึมไปทั้งตัว